เย่ซีกับระบบเซียนรับจ้าง

ฟิ้ว ปึก! ปึก!

            แต่ก่อนที่ฝ่ามือของชายชราจะถึงร่างกายของปลาปากเสียก็ได้มีบางสิ่งพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงพุ่งกระแทกเข้าใส่แขนของชายชราจนแขนข้างนั้นสะบัดไปอีกทางอย่างแรงทำให้ปลาปากเสียได้จังหวะถอยหนีออกมา

“ใครกัน!บังอาจลอบโจมตีข้า”ชายชราใช้มืออีกข้างจับแขนข้างที่ถูกลอบโจมตี แขนข้างนั้นห้อยอยู่ข้างลำตัวดูจากสภาพแล้วกระดูกน่าจะแตกหักจนหมด

“อืม พอใช้ได้อยู่เหมือนกันนะ เจ้าสิ่งนี้” เสียงของชายหนุ่มดังขึ้น ดึงดูดความสนใจของทุกสายตาให้หันไปมอง

            ต้นเสียงเป็นชายหนุ่มร่างสูงโปร่งผิวกายขาวดุจหิมะ เส้นผมสีดำนิลเงางาม ดวงตาแดงดุจทับทิมสวมชุดคลุมยาวทั้งตัวลายต้นไม้สีเลือด กำลังยืนเล่นลูกหินกลมๆสองลูกอยู่ในมือดูเหมือนว่าจะเป็นของสิ่งนี้ที่ใช้โจมตีชายชราเมื่อสักครู่

“หืม เจ้าสิ่งนั้นมันคืออะไรกัน? ” ชายชราจ้องมองลูกหินกลมๆในมือของชายหนุ่มเบื้องหน้าตาเขม็งเขาลองใช้เคล็ดวิชาตรวจสอบก็ไม่อาจบอกได้ว่าของสิ่งนั้นคืออะไรแสดงว่าจะต้องเป็นสิ่งล้ำค่าอย่างแน่นอน!

“ขอบคุณที่ช่วยข้าไว้ขอรับ นายท่าน!” ปลาปากเสียรีบเดินไปอยู่ข้างกายของชายหนุ่มแล้วก้มตัวขอบคุณยกใหญ่

ผัวะ!

“เจ้า! ฉลาดเสียหน่อยสิ ”ชายหนุ่มตบศีรษะปลาปากเสียอย่างแรง ทำเอามันมึนงงไปไม่น้อย

“ของวิเศษมีก็ใช้เข้าไปสิ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็ใช้เคล็ดขายตรงส่งอมยิ้ม ลูกอม น้ำแดง อาหารปลายาลดไข้บรรเทาปวด เข้าปากของมันไปจนหมด

            ร่างกายของมันค่อยๆลดขนาดลงจนกลับมามีขนาดเท่าตอนแรกแต่พละกำลัง ลมปราณ ฟื้นฟูกลับมาจนหมด ความเจ็บปวดต่างๆจางหายไปพิษปราณศพก็ถูกขับออกไปจากร่างจนหมดตอนนี้เหมือนร่างกายของมันได้เกิดใหม่ก็ไม่เกินเลย

“ขั้นพลังปราณของข้า เลื่อนระดับแล้ว?!” ปลาปากเสียอุทานออกมาด้วยความตกใจเหมือนว่าการได้ต่อสู้กับผู้ที่มีฝีมือเหนือล้ำกว่าตนจะทำให้มันได้รับสิ่งตอบแทนกลับมาไม่น้อยผู้คนโดยรอบพากันตื่นตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นจนถึงขั้นลืมหายใจเลยทีเดียว

            แค่กินของเหล่านั้นเข้าไปก็หายดีเป็นปลิดทิ้ง?

            เลื่อนขั้นในทันที?

            แล้วพวกข้าจะฝึกฝนให้เสียเวลาทำไมกัน!!

“เจ้า...เป็น เจ้านายของสัตว์เดรัจฉานนั่นรึ?” ชายชราเห็นภาพตรงหน้าจึงกล่าวถามออกมาในใจเกิดความหวั่นเกรงขึ้นมาไม่น้อย แต่เขาก็ไม่หวาดกลัวที่จะต่อสู้เพราะเขายังมีไพ่ตายอยู่อีก

“ใช่ หรือ ไม่ใช่ แล้วสำคัญอย่างไร?”

“ยังไงวันนี้เจ้าก็ต้องตายอยู่ที่นี่!”ชายหนุ่มกล่าวออกมาด้วยเสียงอันราบเรียบ ให้ความรู้สึกขนลุกไม่น้อย

“พวกเราต่างคนต่างไปจะดีกว่าไหม เจ้าไปทางข้าไปทาง” ชายชรากล่าวออกมาเขาไม่ต้องการเผยไพ่ในมือออกมาทั้งหมด

“วันนี้มีทางออกเดียว เจ้าตาย ข้าจากไป เก่งจริงก็เข้ามา!”ชายหนุ่มไม่สนข้อเสนอของชายชราและกระดิกนิ้วกลางให้เป็นสิ่งแทนคำตอบ

“ปากดีไปเถอะขนาดเจ้าเดรัจฉานนั่นยังสู้ไม่ได้ เจ้าจะเอาอะไรมาฆ่าข้าได้กัน!” ชายชราคำรามออกมาเสียงดัง

“หลอมรวม! เคล็ดกลืนศพ!”พลันสิ้นคำกล่าวหนังสือเกาแก่สีดำสนิทที่ลอยตัวอยู่ก่อนหน้านี้ก็ปล่อยออร่าออกมามากยิ่งขึ้นไปอีกชายชราเร่งพลังในร่างกายออกมาจนหมด

            ซากศพที่รวมตัวกันก่อนหน้านี้เร่งความเร็วมากยิ่งขึ้นในพริบตาเลือดเนื้อทั้งหมดที่อยู่ทั่วบริเวณก่อนหน้านี้ก็พุ่งเข้าหลอมรวมกับชายชราในทันที

อ๊ากกกกก

            ชายชรากรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเคล็ดวิชาลับ กลืนศพ! เมื่อสำแดงเคล็ดวิชานี้ออกมาซากศพ เลือดเนื้อ พลังปราณของก้อนศพที่เขารวบรวมไว้จะถูกดูดกลืนเข้ากับร่างกายของเขาจนหมดมันจะช่วยยกระดับพลังปราณ ความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อและเลือดได้เป็นปริมาณมหาศาล

            แต่ความเสี่ยงของมันก็มีมากเช่นกันเพราะเขาจะต้องแบกรับความเจ็บปวดอันมหาศาลเหมือนถูกเข็มทิ่มแทงทั่วทั้งร่างนับล้านล้านเล่ม วิญญาณถูกฉีกกระชากและหลอมรวมเข้าใหม่กับบรรดาเศษวิญญาณของเหล่าก้อนศพถ้าล้มเหลวตัวเขาก็จะเป็นเพียงร่างศพเคลื่อนที่ได้ซึ่งปราศจากวิญญาณอีกต่อไป!

“แฮ่ก แฮ่ก ข้า... ข้าทำสำเร็จรึ” เสียงที่ออกมาจากปากแทนที่จะเป็นเสียงแก่ชราเหมือนก่อนหน้านี้กลับเป็นเสียงของชายหนุ่มผู้หนึ่งแทน

            ภาพตรงหน้าทำเอาสายตาของทุกคนนิ่งอึ้งไปเลยชายชราก่อนหน้ากลายเป็นชายหนุ่มผมยาวสลวยสีดำไปซะอย่างนั้น!

“ฮ่าฮ่า ข้าข้าย้อนวัยกลับมาเป็นช่วงที่รุ่งโรจน์ที่สุดแล้ว!” ชายหนุ่มหัวเราะออกมาดังลั่นพร้อมปล่อยพลังปราณออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจแต่เพียงแค่นั้นก็ทำเอาผู้คนโดยรอบพากันทรุดลงกับพื้นจนหมดยกเว้นก็แต่เย่ซีและฟิชเท่านั้น

“หืม ระดับสี่ ขั้นสิบอีกนิดเดียวก็จะระดับห้าเลยรึ?”เย่ซีตรวจสอบสถานะของชายตรงหน้าแล้วกล่าวออกมา

“เจ้าเก่งไม่เบานี่ ที่รู้ระดับขั้นของข้าได้” ชายเคยชราที่ได้ยินคำกล่าวของชายหนุ่มตรงหน้าก็หันไปมองด้วยความแปลกใจเพราะเขาสัมผัสได้ว่าชายเบื้องหน้าระดับสี่เหมือนกันแต่ขั้นพลังต่ำกว่าเขาน่าแปลกที่สามารถรับรู้ระดับขั้นของเขาได้

“คนมันเก่งก็แบบนี้ล่ะ เจ้าอย่าแปลกใจเลย” ดูเหมือนสัตว์เลี้ยงเป็นยังไง เจ้าของก็เป็นอย่างนั้น ปากดีไม่แพ้กัน

“เจ้าสนใจมากับข้าหรือไม่?ข้าจะพาเจ้าเข้าร่วมกับสิ่งที่เจ้าไม่อาจจินตนาการถึงมาก่อนเจ้าจะได้ทุกอย่างที่ต้องการ เงินทอง อำนาจ เคล็ดลับ หญิงสาวล้วนมีให้เจ้าทุกอย่าง” ชายคนนั้นกล่าวเชิญชวนออกมาชายหนุ่มตรงหน้าเขานับว่าประหลาดนัก

        แม้ระดับขั้นจะต่ำกว่าแต่กลับไม่ได้รับผลกระทบจากพลังปราณของเขาแถมยังมีสัตว์เลี้ยงที่ฝีมือเกือบจะเท่าตัวเขา และสิ่งของลึกลับอีกมากมายถ้าเขาสามารถพาตัวกลับไปเข้าร่วมองค์กรได้ ตัวเขาคงได้รับรางวัลไม่น้อยทีเดียว

“ไปไหนล่ะ? ที่เจ้ากล่าวออกมาเป็นเรื่องจริง? ” ชายหนุ่มกล่าวถามออกไป

“แน่นอนข้าสาบานกับฟ้าดินได้เลยถ้าเจ้าไม่เชื่อข้า”ชายเคยชราที่ได้ยินชายหนุ่มถามกลับมาเขาก็ยิ้มให้ในใจรู้สึกยินดีเพราะมันคิดว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะตอบตกลงแน่นอน

“ไม่ต้องหรอก เจ้าคิดมากเกินไป! ข้าไม่ชอบอะไรเน่าๆเหม็นๆเหมือนเจ้าหรอก วันนี้แค่เจ้าทิ้งร่างไว้ที่นี่ก็พอแล้วไม่ต้องกลับไปหรอก” ชายหนุ่มกล่าวออกมาเสียงเรียบจากนั้นเขาก็ซักพลังปราณธาตุแสงเข้าใส่สายตรงหน้าเสียดายที่เขาใช้พลังธาตุได้แค่แบบทื่อๆลูกบอลแสงที่พุ่งไปถูกชายตรงหน้าหลบได้อย่างง่ายดาย

[“ระบบถ้าข้าใช้เคล็ดขายตรงส่งสินค้ายัดเข้าร่างกายของเขาจะสามารถระเบิดร่างของเขาได้ไหม?”]ชายหนุ่มกล่าวถามระบบออกมา

[“ความเป็นไปได้น้อยมากเพราะชายเบื้องหน้าสามารถกระจายพลังที่จะได้รับจากสินค้าเข้าไปยังซากศพชิ้นส่วนต่างๆได้ถ้าทำแบบนั้นจะเป็นการเพิ่มพลังให้เขาเสียเปล่าๆ”]ระบบตอบกลับมา ชายหนุ่มก็เข้าใจได้เพราะเดิมทีทักษะนี้มันก็ไม่ได้มีไว้ต่อสู้อยู่แล้ว

“ปราณธาตุแสง! น่าสนใจ!!ข้าจะต้องเอาเจ้ากลับไปให้ได้ แม้เป็นศพก็ตาม!!” เสียงชายตรงหน้าดังขึ้นขัดความคิดของเย่ซีทำให้ชายหนุ่มได้สติกลับมา

            ตัวเขายามนี้เหมือนจะต้องลงมือเองเสียแล้ว

            ได้ต่อสู้จริงจัง! ท่าจะสนุกไม่น้อย!!