"หกเดือนกว่า!!"เทียนฉินตะโกนออกมาอย่างตกใจ
"ใช่แล้ว!"
"แต่เจ้าไม่ต้องตกอกตกใจอะไรขนาดนั้นหรอก อันที่จริงแล้วเจ้าเป็นคนแรกที่ใช้เวลาได้รวดเร็วที่สุดตั้งแต่ที่เผ่าพันธุ์ของข้าได้มีการบันทึกไว้เลยทีเดียว" หลงยู่
หมิงบอกกล่าวออกมาอย่างไม่ได้ตื่นตระหนกอันใด
"หึ! ไหนท่านเคยกล่าวเอาไว้ไม่ใช่หรอ? ว่าคนที่อยู่ในสระมังกรนี้ได้นานที่สุดนั้นจะเป็นผู้ที่ได้รับผลประโยชน์มากที่สุด"เทียนฉินเอ่ยถามอย่างงุนงง
"นั่นเป็นเรื่องที่เจ้าเข้าใจถูกต้องแล้ว!"
หลงยู่หมิงกล่าวออกมาตามตรง
"แต่ข้าสำเร็จพิธิชำระร่างกายรวดเร็วแบบนี้จะไม่สูญเสียผลประโยชน์ในสระมังกรเพลิงโลกันตร์แห่งนี้ไปหรอกหรือ?"เทียนฉินยังคงถามต่ออย่างไม่หยุด
ฮ่าๆ!
"เจ้าไม่ลองดูรอบๆตัวเจ้าก่อนเล่า ว่าตอนนี้ตัวเจ้านั่นอยู่ที่ไหน?"หลงยู่หมิงหัวเราะออกมาก่อนถามกลับไป
"เอ่อ!"
เทียนฉินทำตามที่หลงยู่หมิงบอกมาก็พลันเขินอายขึ้นทันที เขาลืมไปเสียสนิทเลยว่าตอนนี้เขายังอยู่ในสระมังกรเพลิงโลกันตร์อยู่
ซึ่งนั่นก็เปรียบเสมือนว่าเขายังคงสามารถซึมซับพลังปราณต่างๆที่อยู่ภายในสระมังกรเพลิงนี้ได้ต่อนั้นเอง
"เจ้าเข้าใจแล้วใช่มั้ย?"
"ที่ข้าบอกว่าเจ้าเป็นคนแรกที่สำเร็จได้รวดเร็วที่สุดนั่นคือ โอกาสอันดีของตัวเจ้าเองที่จะสามารถซึมซับทุกสิ่งทุกอย่างภายในสระมังกรนี้ได้มากกว่าผู้อื่น"
"อีกทั้งระหว่างนี้ข้าจะถ่ายทอดเคล็ดวิชาที่เหลือของเผ่าพันธุ์ข้าให้กับเจ้าทั้งหมดด้วย!"
หลงยู่หมิงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเอ็นดู ในตอนนี้นั้นเขาไม่ได้คิดว่าเทียนฉินเป็นคนนอกอีกต่อไป กลับกลายเป็นตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง
ตั้งแต่ที่หลงยู่หมิงเฝ้าดูเทียนฉินเริ่มเข้าสู่พิธีชำระร่างกายนั้น เขาพบว่าเทียนฉินเป็นเด็กหนุ่มที่มีพรสวรรค์เป็นอย่างมาก ยิ่งพอได้เห็นความก้าวหน้าที่เกิดขึ้นเร็วขนาดนี้ ใจหลงยู่หมิงเองจึงพลันรู้สึกอย่างแปลกประหลาด คล้ายกับกำลังเฝ้าดูลูกหลานของเผ่าพันธุ์ตนเองอยู่อย่างไรอย่างนั้น
วิ้ง!
หลังจากกล่าวจบหลงยู่หมิงส่งกระแสจิตเข้าสู่หัวสมองของเทียนฉินอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เป็นเคล็ดวิชาลมหายใจมังกรเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่เป็นเคล็ดวิชาของเผ่าพันธุ์มังกรเพลิงโลกันตร์ทั้งหมดที่หลงยู่หมิงได้เรียนรู้มา
เทียนฉินที่นั่งหลับตานิ่งสนิทอยู่ในสระมังกรเพลิงโลกันตร์ เปิดรับข้อมูลเคล็ดวิชาที่หลั่งไหลเข้ามาภายในหัวอย่างสุดความสามารถ โดยไม่ปล่อยให้ตกหล่นไปแม้แต่นิดเดียว
เพียงไม่กี่ลมหายใจกระแสจิตที่หลั่งไหลเข้ามาภายในหัวเทียนฉินก็หยุดลง สิ่งแรกเลยที่ปรากฎอยู่ในหัวของเทียนฉินคือชื่อของเคล็ดวิชาหนึ่งที่ดูยิ่งใหญ่เป็นอย่างมาก จนตัวเขาอดที่จะระงับความตื่นเต้นไว้ไม่ไหว
"เคล็ดวิชามังกรทะลายฟ้า!"
"ใช่แล้ว!เคล็ดวิชามังกรทะลายฟ้านี้ เป็นเคล็ดวิชาที่เผ่าพันธุ์มังกรเพลิงโลกันตร์ได้สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน และข้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่าเจ้าจะไม่นำมันไปเผยแพร่ให้บุคคลภายนอกได้รับรู้!"หลงยู่
หมิงกล่าวออกมาอย่างจริงจังก่อนจะอธิบายเคล็ดวิชานี้ให้เทียนฉินได้รู้อย่างละเอียด
เคล็ดวิชามังกรทะลายฟ้านั้นเป็นเพียงชื่อของเคล็ดวิชาของเผ่าพันธุ์มังกรเพลิงโลกันตร์ที่ตั้งขึ้นมาเพื่อให้ทุกคนจดจำมันและเรียกขานได้ง่ายขึ้นเท่านั้นเอง ส่วนตัววิชาที่แท้จริงนั้นกลับถูกแบ่งย่อยออกมาเป็นประเภทต่างๆให้ได้ฝึกฝนกันทั้งหมดอยู่สี่เคล็ดวิชา
เคล็ดวิชาลมหายใจมังกร
เคล็ดวิชาลมหายใจมังกรเป็นวิชาขัดเกลาร่างกายเพิ่มช่วยเสริมความแข็งแกร่งของกายเนื้อ ซึ่งเทียนฉินได้ฝึกฝนเข้าใจจนแตกฉานแล้วในตั้งแต่ตอนที่เขาฝึกฝนอยู่ในสระมังกรเพลิงนั่นเอง
เคล็ดวิชาเกราะมังกร
เคล็ดวิชานี้เป็นเคล็ดวิชาที่เน้นทางด้านป้องกันเป็นหลัก โดยการรวบรวมลมปราณเพื่อสร้างเกล็ดมังกรขึ้นมาเป็นชุดเกราะกำบังห่อหุ้มร่างกายของผู้ใช้ทุกส่วนราวกลับกลายร่างจากกล้ามเนื้อธรรมดาเปลี่ยนเป็นเกล็ดของมังกรนั่นเอง
เคล็ดวิชามังกรพันลี้
เป็นเคล็ดวิชาท่าร่างที่ถูกคิดค้นขึ้นมาจากการสังเกตุการเหาะเหินของเผ่าพันธุ์มังกรด้วยกันเอง ที่มีลักษณะที่รวดเร็วฉับไวประหนึ่งสายฟ้าฟาดผ่าลงยามเกิดลมพายุฝน ซึ่งการสะบัดตัวเพียงครั้งเดียวก็กลับพุ่งทะยานไปไกลหลายพันลี้
เคล็ดวิชากรงเล็บมังกร
เป็นเคล็ดวิชาสุดท้ายที่ถูกถ่ายทอดเข้ามาในหัวของเทียนฉิน เคล็ดวิชากรงเล็บมังกรนี้แม้อาจจะดูเหมือนเรียบง่ายคล้ายกับชื่อของมัน แต่ทว่าเมื่อได้ฝึกฝนจนช่ำชองแล้วนั้น กลับจะช่วยเสริมพลังในยามจู่โจมด้วยกายเนื้อให้มีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นไปอีกระดับหนึ่งเลยทีเดียว
เทียนฉินนั่งกลั่นกรองเคล็ดวิชาทั้งสี่ที่เพิ่งได้มาอย่างเงียบสงบภายในสระมังกร เคล็ดวิชาแต่ละอย่างถูกเขาทำความเข้าใจอย่างช้าๆไม่เร่งรีบแต่อย่างใด
วันเวลาผ่านพ้นไปคืนแล้วคืนเล่าจนในที่สุดเทียนฉินจึงเริ่มขยับตัวลืมตาขึ้นมา
"เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดอะไรเช่นนี้!"
"เคล็ดวิชาทั้งสี่กลับมีความคล้ายคลึงกับเคล็ดวิชาที่เสี่ยวถ่งมอบให้ข้าเป็นอย่างมาก!"
เทียนฉินเอ่ยรำพึงรำพันออกมาในทันที เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมีเรื่องบังเอิญเกิดขึ้นกับตัวเขาเองได้ขนาดนี้
หลังจากฝึกฝนไปได้ไม่นาน เทียนฉินลองเอาเคล็ดวิชาทั้งสี่ที่ได้มาใหม่เปรียบเทียบกับเคล็ดวิชาดั้งเดิมที่เขาฝึกฝนอยู่ กลับพบว่ามีความคล้ายคลึงกันมากถึงแปดส่วน ไม่ว่าจะเป็นวิชามังกรพันลี้ที่คล้ายกับท่าเงาจันทรา หรือวิชาเกราะมังกรที่คล้ายกับวิชาระฆังหลอมกายา ทำให้เขาอดสงสัยเป็นอย่างมากไม่ได้
"เจ้าไม่ต้องสงสัยอะไรไปหรอก!"หลงยู่
หมิงที่เห็นเทียนฉินเอ่ยออกมาด้วยความงุนงงพลันกล่าวออกมา
"ท่านรู้หรือว่าเป็นเพราะเหตุใดผู้อาวุโสหลง?" เสียงของหลงยู่หมิงปลุกเทียนฉินให้ตื่นจากความมึนงงก่อนเขาจะเอ่ยถามหลงยู่หมิงอย่างรวดเร็ว
"อืม!"
"ทำไมเคล็ดวิชาที่ข้าถ่ายทอดให้เจ้าไปถึงคล้ายกับเคล็ดวิชาที่เจ้าฝึกฝนอยู่ก่อนนั้น ที่จริงแล้วไม่ใช่เรื่องผิดแปลกอันใดหรอก"
"เพราะแต่เดิมนั้นเคล็ดวิชาแต่ละอย่างล้วนถือกำเนิดมาจากพื้นฐานเดียวกัน คือวิชาป้องกัน วิชาโจมตี วิชาท่าร่างที่เน้นความว่องไวนั่นเอง!"หลงยู่หมิงบอกกล่าวให้เทียนฉินอย่างช้าๆ
"ใครเป็นผู้คิดค้นเคล็ดวิชาเหล่านี้กันนะ!"เทียนฉินเอ่ยออกมาอย่างเหม่อลอย
"เรื่องผู้คิดค้นข้าก็มิอาจหยั่งรู้ได้ แต่สิ่งที่ข้าได้บอกแก่เจ้านั้นคือเรื่องที่ข้าได้รับการสืบทอดมาจากผู้อาวุโสในเผ่าพันธุ์ข้าอีกที
"อ่อ!"
"แล้วนี่เจ้ากำลังจะเตรียมตัวออกไปแล้วอย่างนั้นรึ?"หลงยู่หมิงกล่าวออกมาหลังจากเห็นเทียนฉินทำท่าทางราวกับว่าจะพุ่งตัวออกจากสระ
"ใช่! มีอะไรอย่างนั้นหรือผู้อาวุโสหลง!"
ที่จริงเทียนฉินมีความคิดที่จะออกจากสระมังกรนี้เหมือนกัน เพราะเขากังวลว่าศิษย์พี่ทั้งสองของเขานั้นจะรอนานเกินไป แต่พอได้ยินเสียงของหลงยู่หมิงกล่าวทักมาก็อดแปลกใจไม่ได้
"ก็ไม่มีอะไรหรอก!"
"เพียงแต่ว่าข้าอยากให้เจ้าซึบซับเปลวเพลิงภายในสระมังกรนี้ให้หมดเสียก่อนจะดีกว่า!"หลงยู่หมิง
กล่าวออกมาอย่างเรียบง่าย
"อันที่จริงข้าก็อยากจะอยู่ซึมซับมันอีกสักระยะหนึ่งเหมือนกัน แต่ข้าเป็นห่วงศิษย์พี่ทั้งสองของข้ามากกว่า"เทียนฉินเอ่ยออกมาอย่างเสียดาย
"เรื่องศิษย์พี่ทั้งสองของเจ้าไม่มีอะไรที่น่าเป็นห่วงหรอก!"
"เพียงแต่ข้าเสียดายโอกาสที่เจ้าจะได้ซึมซับเปลวเพลิงโลกันตร์ภายในสระมังกรให้หมดลงเสียก่อน!"
"เพราะไม่ใช่ว่าตัวเจ้าจะมีโอกาสได้พบเจอกับสระล้ำค่าแบบนี้อีกเป็นครั้งที่สอง"
หลงยู่หมิงกล่าวออกมาเพื่อคลายความกังวลให้กับเทียนฉินก่อนกล่าวบอกต่อไปให้รู้ถึงความสำคัญของสระมังกร
"ตกลง!ข้าเชื่อผู้อาวุโสหลงก็แล้วกัน!"
เทียนฉินครุ่นคิดอยู่สักครู่ก่อนเอ่ยตอบหลงยู่หมิง กลับไป หลังจากนั้นจึงหลับตาทบทวนเคล็ดวิชาต่างๆที่ได้มาอีกครั้ง
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งวันเทียนฉินเริ่มรู้สึกว่าเคล็ดวิชามังกรทะลายฟ้าที่เขาฝึกฝนอยู่นั้นได้มาถึงทางตันแล้ว ไม่ว่าจะทำความเข้าใจอย่างไรก็มิอาจจะตีความได้อีก
เพียงแต่ในขณะที่เทียนฉินกำลังปวดหัวอยู่กับเคล็ดวิชาที่ฝึกฝนอยู่นั้นเอง ความคิดบางอย่างพลันแล่นขึ้นมาอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว
จบตอนที่ 44