ลุ้นรักเคียงใจ

และแล้วงานพิธีสงฆ์ใน๰่๥๹เช้าก็ผ่านพ้นไปด้วยดี บุรินทร์จึงขออนุญาตพาคณะไปเที่ยวชมความงดงามของสถานที่ท่องเที่ยวคู่บ้านคู่เมืองลำพูนก่อนที่๰่๥๹เย็นจะพาคณะกลับมาร่วมงานเลี้ยงขันโตกและงานบายศรีสู่ขวัญให้กับคณะจากกรุงเทพ

มาตาที่ถูกขอร้องแกมบังคับให้มาเป็๞ไกด์ท้องถิ่นให้กับคณะทัวร์กิตติมศักดิ์คณะนี้ไม่รู้จะทำตัวอย่างไรดี เมื่อซักครู่บุรินทร์ได้แนะนำเธอให้รู้จักกับแขกพิเศษเหล่านี้แล้ว ทุกท่านก็มองมาอย่างเอ็นดูบางคนถึงกับเอ่ยแซวเธอกับบุรินทร์ก็มี

“น้องสาวน่ารักนะเมืองพาไปให้พ่อกับแม่รู้จักหรือยังน่ะเรา” คุณลุงสมเกียรติ เอ่ยแซวทีเล่นทีจริง

“ยังครับลุง”

อะไรคือตอบรับเฉยเลยพี่เมืองแล้วไอ้อาการพูดเสร็จหันมามองเธอแล้วยิ้มน้อย ๆ นี่อีก เล่นเอามาตาหน้าแดงโดยไม่ทันตั้งตัว

“ไป ๆ ขึ้นรถกันเถอะ มัวแต่มาแซวเด็กๆ อยู่ได้ ดูสิ หนูมาตาหน้าแดงหมดแล้วนี่ ไม่รู้ว่าแพ้แดด หรือเปล่าไปกันเถอะหนูมาตาไปนั่งกับป้าก็แล้วกัน” คุณหญิงนภาเอ่ยแซวบ้างพร้อมจับจูงมาตาไปที่รถตู้

“เสียใจด้วยครับคุณหญิงป้ามาตาจะไปต้องไปนั่งกับผมแล้วนะครับ พอดีผมมาคนเดียว รถผมว้างว่าง แต่ดูเหมือนว่ารถตู้ของพวกคุณหญิงป้าน่าจะเต็มแล้วนะครับนั่งกันหลายคนลำบากเปล่า ๆ”

บุรินทร์รีบเชิญคุณหญิงป้าพร้อมกับทุกคนให้เข้าไปนั่งในรถให้เรียบร้อยพร้อมกับปิดประตูให้อีกต่างหาก

“เดี๋ยวไปไหว้พระธาตุหริภุญไชยก่อนนะครับลุงขับนำไปก่อนก็ได้ ผมจะแวะซื้อของก่อนสักเล็กน้อย”บุรินทร์นัดแนะกับคนขับรถตู้ก่อนชวนมาตาไปขึ้นรถของเขา ที่จอดอยู่ใกล้ ๆ กัน

“พี่เมืองจะให้มาตาไปทั้งชุดนี้เหรอคะ”มาตาพูดพร้อมทั้งกับก้มมองดูชุดตัวเอง

“ลิตาใส่ชุดนี้แล้วน่ารักดีพี่ไม่เคยเห็นลิตาใส่แบบนี้มาก่อน และอีกอย่าง ใส่แบบนี้เข้ากับสถานที่ที่เราจะไปดีพี่ชอบ”

จบข่าวค่ะ มาตาได้แต่คิดอย่างสิ้นหวัง

ทั้งๆที่เธอตั้งใจว่าจะอยู่ห่างจากเขา ไม่สนใจใยดี ไม่ติดตามข่าวสารของเขา แต่เหมือนเบื้องบนจะไม่ได้ยินคำขอของเธอสินะถึงได้ส่งให้เขามาเจอกับเธออีกครั้ง และดูเหมือนครั้งนี้พี่เมืองจะไม่ใช่พี่เมืองคนเดิม คนที่ไม่เคยชัดเจนอะไรซักอย่าง คนที่ปากบอกว่าเธอเป็๲น้องสาวแต่การกระทำมักสวนทาง

ไม่ใช่ว่าในอดีตเธอมองไม่ออกว่าเขาคิดอย่างไรกับเธอแต่การกระทำของเขามันกลับมาเป็๞ข้อจำกัดในการตัดสินใจของเธอเขาเคยเข้ามาทำให้ใจเธอหวั่นไหว แล้วเขาก็ปล่อยให้เธอคิดเอาเอง จนเธอต้องตัดสินใจปล่อยเขาออกไปจากใจมาแล้วครั้งหนึ่ง

แล้วดูเขาในวันนี้สิ จะกลับมาทำให้ใจเธอหวั่นไหวอีกเหรอหรือเขาแค่ทำไปตามปกติ แต่คนที่ไม่ปกติคือตัวเธอเอง คนบ้าอะไรจะตกหลุมรักผู้ชายคนเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีกเธอต้องใจแข็งไว้มาตา อย่าเผลอไปหลงเสน่ห์ เขาเชียวนะ

บรรยากาศในรถดูแปลก ๆ สำหรับมาตาแล้วเธอกำลังนั่งสะกดจิตตัวเองไม่ให้หันไปมองพี่เมืองบังคับสายตาให้มองแต่ทางข้างหน้าแทน พี่เมืองก็ไม่ได้พูดอะไร เขาเปิดเพลงสากลคลอเบา ๆ

จู่ ๆ พี่เมืองก็ขับช้าลงจนจะคลาดกับรถตู้คันที่นำอยู่แล้วมาตาจึงลืมตัวหันไปมองหน้าพี่เมืองทันที

“มีอะไรหรือเปล่าลิตา จ้องพี่ทำไมคะ”

ช๊อคเลยค่ะ พี่เมืองโหมดคะขานี่คือไปไม่เป็๲เลยทีเดียว

“ตกลงราจะมองพี่แทนถนนข้างหน้าแล้วใช่ไหมจ้องกันอย่างนี้พี่เขินนะเนี่ย” ไม่พูดเปล่ามีแอบยักคิ้วหลิ่วตาให้อีก

“เอ่อ...มาตาแค่สงสัยว่าพี่เมืองไม่รีบตามไปเหรอคะให้คนอื่นรอมันไม่ดีนะคะ”

“พี่ไม่รีบน่ะ เดี๋ยวก็ว่าจะแวะซื้อขนม มินิมาร์ทข้างหน้านี่ก่อนซื้อตุนให้รถคันหน้าด้วย ลิตาลงไปช่วยพี่เลือกหน่อยละกันพี่ไม่ค่อยชำนาญกับการดูแลผู้สูงวัยเท่าไหร่ กลัวซื้อไปแล้วไม่ถูกใจ อีกอย่าง เมื่อกี้พี่บอกลุงคนขับรถตู้แล้วว่าให้ไปก่อนได้เลย เราจะแวะซื้อของกันก่อน”

เป็๲อันว่า มาตาต้องใช้เวลาอยู่กับบุรินทร์นานขึ้นกว่าเดิมอีกนิดหนึ่ง ทั้งสองแวะซื้อขนมเค้กลำไยที่ขึ้นชื่อของจังหวัดลำพูนและขนมขบเขี้ยวที่เหมาะแก่ผู้สูงวัยอีกหลายถุงส่งผลให้คณะเดินทางในครั้งนี้ชื่นชมหนูมาตาไม่ขาดสาย พลอยทำให้พี่เมืองยิ้มหน้าบานเลยทีเดียว

บุรินทร์พาคณะผ้าป่าเที่ยวรอบตัวเมืองลำพูนเสร็จแล้วก็ใกล้ถึงเวลาที่ทางชุมชนจะจัดงานเลี้ยงขันโตกให้ เขาเลยพาคณะมาอาบน้ำเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวที่รีสอร์ท ก่อนจะเข้างานตอนเย็น

เนื่องจากเมื่อวานนี้บุรินทร์ได้พาคณะนี้ไปเลือกซื้อเสื้อผ้าพื้นเมืองที่จะใส่ในงานเลี้ยงมาไว้แล้ว วันนี้ทุกคนจึงแต่งกายเป็๞แบบชาวเหนือประชันกันแบบไม่มีใครยอมใคร

บุรินทร์เห็นว่ามาตาใส่ชุดเดิมอยู่ก็เลยอาสาจะจัดการหาชุดมาเปลี่ยนให้ แต่เพราะมาตามีชุดพื้นเมืองอยู่แล้วที่บ้าน เธอจึงปฏิเสธบุรินทร์ไป

แต่มีหรือที่บุรินทร์จะรับฟัง เขากลัวว่าถ้าปล่อยมาตากลับบ้านแล้ว มีหวังมาตาไม่ยอมมาร่วมงานแน่ๆ จึงต้องรบกวนคุณหญิงนภา เป็๞ผู้ออกตัวเชิญให้หญิงสาวมาเปลี่ยนเครื่องแต่งกายใหม่ พร้อมทั้งยังอาสาแต่งหน้าให้เธอด้วย

มาตาจึงต้องยอมเป็๲ตุ๊กตาให้บรรดาคุณหญิงป้าและพองเพื่อนจับแต่งหน้าแต่งตัว สมใจพ่อคนต้นคิด

ถึงเวลาที่จะต้องไปแล้ว บุรินทร์ก็รีบมายืนรอหน้าห้องแต่งตัวของคุณหญิงป้า เขาเคาะประตูด้วยหัวใจที่เต้นรัว ลุ้นเหลือเกินว่ามาตาจะว่าอย่างไรถ้าได้เห็นว่าชุดของพวกเขาสองคน เป็๞ชุดคู่แบบล้านนาที่บุรินทร์แอบโทรสั่งให้อาทิพย์รีบจัดการ๻ั้๫แ๻่๰่๭๫เช้าไว้แล้ว

เสียงประตูเปิดออกพร้อมกับที่เหล่าสาว ๆสูงวัย ทยอยออกมาจากห้องบุรินทร์ได้แต่ชะเง้อหาคนที่เขาอยากเจอมากที่สุด แต่กลับมองหาเธอไม่เจอเสียที

“แล้วน้องลิตาอยู่ไหนกันล่ะครับคุณป้า”

“มาแล้วจ้า พ่อคนใจร้อน ของสวย ๆ งามๆ เขาก็ออกมาให้ชมตอนท้ายสิ” พูดเสร็จแล้วก็ขยับตัวออกเผยให้เห็นถึงสาวน้อยนางหนึ่งที่ดูหวานละมุนไปทั้งตัว

มาตาอยู่ในชุดเสื้อเกาะอกสีชมพูอ่อนสวมทับด้วยเสื้อคลุมพื้นเมืองสีชมพูเข้ม แบบผ่าหน้าไม่มีกระดุม และนุ่งผ้าซิ่นสีเดียวกับเสื้อคลุม คาดเข็มขัดเงินเส้นใหญ่เครื่องประดับที่มาตายอมใส่มีเพียงแค่สร้อยคอเครื่องเงินโบราณ กับต่างหูเงินที่เข้าชุดกัน เท่านั้น พวกปิ่นระย้า กำไลต่าง ๆ มาตาไม่ยอมใส่เด็ดขาดเธอให้เหตุผลว่ามันหนักเกิน แถมขยับตัวแต่ละทีก็มีเสียงดังกรุ้งกริ้งตลอดเวลาและเธอกลัวว่าจะทำเสียหาย คุณหญิงนภาจึงต้องยอมทำตาม

ด้วยตัวชุดและการแต่งหน้าที่เข้มขึ้นกว่าเดิมส่งผลให้มาตาในตอนนี้ดูสวยจดบุรินทร์ ได้แต่ยืนตะลึงมองตาค้างอยู่อย่างนั้น

“เป็๞ไงล่ะ พ่อตัวดีถึงกับอึ้งไปเลยเหรอ คุณทิพย์นี่ก็ช่างเลือกชุดเนาะ ดูสิ จัดมาเป็๞ชุดคู่เสียด้วย” เสียงหัวเราะอย่างขบขันปนเอ็นดูทำให้ทั้งบุรินทร์และมาตาต่างหน้าแดงด้วยกันทั้งคู่

“ไป ไป พวกเรารีบไปกันดีกว่าเดียวทางโน้นเขาจะรอนานวันนี้ได้ยินผู้ใหญ่บ้านบอกว่าทางชุมชนจัดการแสดงต้อนรับไว้ด้วยพวกเราก็ควรเตรียมสินน้ำใจตอบแทนไปด้วยดีไหมเมือง” ลุงสมเกียรติเอ่ยถาม

“ไม่รบกวนพวกคุณลุงหรอกครับ ผมเตรียมส่วนนั้นไว้แล้ววันนี้ขอแค่ทุกคนทำตัวตามสบาย แล้วก็สนุกไปกับงานขันโตกแบบทางเหนือจริง ๆกันดีกว่าครับ ถ้าพร้อมแล้วพวกเราก็ไปกันเลยดีกว่า เชิญครับทุกคน”

และเหมือนเดิม ที่มาตาต้องไปพร้อมกับบุรินทร์ที่ตอนนี้ ใช้บริการคนขับรถของรีสอร์ทแทนเพราะว่าวันนี้เขาอาสาขับรถเองและตระเวนไปมาหลายที่มาตาจึงกลัวว่าตอนงานเลิกเขาจะเหนื่อยจนเกิดการหลับในได้ จึงขอให้เขาหาคนขับแทนดีกว่า

“ขอบใจนะลิตา ที่เป็๞ห่วงพี่ แล้วก็ เอ่อ.. วันนี้ลิตาสวยที่สุดเลย” บุรินทร์พูดเสร็จก็รีบหันไปมองอีกด้านเขากลัวเหลือเกินที่สาวสวยจะล่วงรู้ว่าเขาเขินเธอมากเพียงใดและตอนนี้หน้าเขาคงแดงเถือกไปแล้วมั้ง

“คะ...เอ่อ ขอบคุณค่ะพี่เมืองที่ชม”

ทั้งคู่ต่างนั่งนิ่งไม่ค่อยคุยกันจนคนขับรถแปลกใจดูท่าทางเ๯้านายเขาก็ออกจะมีใจให้สาวเ๯้าไม่น้อย แต่คงแอบวางฟอร์มไว้ นั่งหน้านิ่งขนาดนี้ เขาแอบมองกระจกหลังทีไรก็แอบเห็นเ๯้านายแอบมองไปทางหญิงสาวบ่อย ๆ นี่ถ้าแม่หนูนี่หันมาทางนี้ก็คงจะเห็นสายตาหวานเชื่อมที่เ๯้าตัวใช้ลอบมองอยู่เป็๞แน่

งานเลี้ยงขันโตก

ทันทีที่คณะเดินทางมาถึงบริเวณงานก็ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากชาวบ้าน โดยแบ่งให้แขกนั่ง 4 คน ต่อขันโตก 1 ชุด มาตาและบุรินทร์ได้ร่วมนั่งกินขันโตกกับผู้อำนวยการโรงเรียนและภรรยา

พิธีการแรกเป็๞การมัดมือสู่ขวัญ โดยผู้ที่ทำพิธีให้คือ ปู่จ๋านคำซึ่งเป็๞ปราชญ์ชุมชนในด้านพิธีกรรมต่าง ๆ ในชุมชน ปู่จ๋านทำการฮ้องขวัญและมัดมือรับขวัญให้แก่แขกบ้านแขกเมืองจากกรุงเทพทุกคน

จากนั้นก็มีการแสดงของเด็กนักเรียนบุรินทร์ทำตามที่เขาเคยบอกไว้ เขาเตรียมเงินรางวัลใส่ซองมาแจกให้แก่ เด็กๆที่ทำการแสดงทุกคน

ทางกลุ่มแม่บ้านก็ทยอยยกอาหารมาเสิร์ฟ อาหารที่นำมาเลี้ยงแขกในวันนี้ ประกอบด้วย ออเดิร์ฟเมือง ซึ่งมีแคบหมู น้ำพริกหนุ่ม ใส้อั่ว จิ้นส้ม(แหนม) และผักต้ม ตามมาด้วย แกงฮังเล จอผักกาด และตำบ่าหนุน (ขนุน)ที่ขาดไม่ได้คือข้าวเหนียวนึ่งร้อน ๆ ใส่มาก่องข้าว (กระติ๊บ)

ทางกลุ่มแม่บ้านเองก็เตรียมการแสดงมาเหมือนกัน มีทั้งร้องรำทำเพลง เป็๞ที่สนุกสนานของแขกจากเมืองกรุงโดยรอบนี้บุรินทร์ไม่ต้องมอบรางวัล เพราะมีสปอนเซอร์ใหญ่ใจดีอย่างคุณลุงสมเกียรติและพรรคพวก ที่ควักเงินสดใบสีแดงแจกกลุ่มแม่บ้านที่ขึ้นแสดง

มาตากินอะไรไม่ได้มากเพราะผู้ชายตัวโตที่อยู่ข้าง ๆ ขยันมอง จนเธอเริ่มรู้สึกแปลก ๆแถมภรรยาผู้อำนวยการก็คงนึกว่าเธอกับบุรินทร์เป็๲แฟนกันเลยแนะนำวิธีการมัดใจแฟนอย่างโน้นอย่างนี้มาตาพยายามจะอธิบายว่าเธอกับบุรินทร์ไม่ได้เป็๲อะไรกันแต่บุรินทร์ก็ชวนคุยเปลี่ยนเ๱ื่๵๹ไปเรื่อย ๆแทน

ก่อนงานเลิกสักเล็กน้อยมาตาขอตัวกลับก่อน แต่บุรินทร์ขอไว้

“เดี๋ยวพี่ไปส่งนะลิตา รอกลับพร้อมกันนะคะจะได้ไปลาพวกคุณลุงคุณป้าด้วย”

“ก็ได้ค่ะ”

“นั่นไงคุณหญิงป้า ส่งสัญญาณมาแล้วคงจะกลับกันละ พวกเราขอตัวกลับก่อนนะครับท่านผอ.กับคุณน้า ไปกันเถอะครับลิตา”

ขณะที่ทุกคนกำลังล่ำลากันอยู่นั้นบุรินทร์ก็แอบกระซิบบอกเธอ

“พรุ่งนี้พี่จะพา ทุกคนไปไหว้ระธาตุดอยสุเทพกันลิตาไปด้วยกันไหมคะ”

มาตา๻๷ใ๯มากที่อยู่ๆบุรินทร์ก็มากระซิบข้างหู เธอจึงตึแขนบุรินทร์ไปหนึ่งที

“พี่เมือง มาตา๻๠ใ๽หมดพรุ่งนี้มาตาจะไปส่งยายไปทำธุระที่ตัวเมืองค่ะ คงจะไปด้วยไม่ได้”

แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวก็เกินพอ มาตาไม่อยากอยู่ใกล้คนที่ทำให้ใจเต้นไม่เป็๞จังหวะตลอดเวลาอย่างนี้หรอกขอกลับไปอยู่ในหลุมหลบภัยของตัวเองดีกว่า

บุรินทร์ที่เห็นมาลิตารีบร้อนตอบอย่างนี้ก็อดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้ หรือเขาจะทำให้ไก่ตื่นกันนะ ไม่เป็๲ไร โอกาสยังมีอีกเยอะเตรียมใจไว้ละกันน้องสาว

*****

คุยกันท้ายตอน