"โอ้ยยยยยย เจ็บจังเลย โอ้ยยยย"
ไม่นานหลังจากอาเบลเดินกลับบ้าน กลุ่มอิริกสันที่ถูกกระทืบต่างร้องโอดโอย แต่ก็ยังดีที่มีคนลุกขึ้นมาไหว ยังพอที่จะตามหมอมารักษาได้
"ใช่ครับนายท่าน"
"เรียกรถพยาบาลไปให้แล้วดูอิริกน้อยให้ดีๆไม่งั้นพวกมึงตายแน่"
นายท่านหัวหน้าแก๊งสิงโตคลั่งโกรธแทบจะคลั่งสมชื่อแก๊ง เขาขว้างปาสิ่งของไปทั่วเพื่อระบายความโกรธ
"นำพวกมันทั้ง6มาและกระทืบซะ มีตั้ง6คนจัดการคนๆเดียวไม่ได้ พวกมันนี่เลี้ยงเสียข้าวสุขจริงๆ เก็บกวาดให้เรียบร้อยอย่าให้เื่แดงละ"
เขาโกรธมากก่อนจะเตรียมตัวไปโรงพยาบาล ภาพลักษณ์ของแก๊งเขาเสียหายได้ถ้าเื่นี้แดงออกไป คน6คนกระทืบเด็กมัธยมปลายคนเดียวไม่ได้แม้แต่น้อยมันน่าเสียหน้าขนาดไหนและมันยังมาทำร้ายลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเขาอีกด้วย "มันต้องไม่ตายดี"
รอไม่นานรถพยาบาลก็มารับพวกเขาทั้ง7คน ไปส่งที่โรงพยาบาลใหญ่ ด้วยเพราะมีอำนาจและบารมีเขาสามารถเข้ารับรักษาได้โดยตรงกับแพทย์มีฝีมือ
"ถึงแล้วครับนายท่าน"
พ่อบ้านขับรถมาถึงโรงพยาบาลเขาก็เปิดประตูให้นายท่านเดินลงจากรถ
"เอาเงิน5ล้านไปให้ผอ.ค่าน้ำใจ"
ฮาเรนที่เดินลงมาก็พูดกับพ่อบ้านเอาเงินไปให้หมอให้รักษาดีที่สุด ไม่ว่าลูกเขาจะอาการเป็ยังไง ต้องรักษาให้กลับมาดีเหมือนเดิมให้ได้ ไม่ว่าจะแพงแค่ไหนเขาก็จะจ่าย
"ครับ"
พ่อบ้านรีบไปจัดการดำเนินเื่ทันที ช้าไม่ได้
"เร็วเตรียมให้พร้อม คนไข้ กระดูกซี่โครงหัก กระดูนิ้วมือหัก เคลื่อนย้ายไปห้องผ่าตัดฉุกเฉินทันที"
หมอพยาบาลต่างทำหน้าทีของตนเองอย่างเร่งรีบ พาอิริกสันที่อาการหนักสุดไปเข้าห้องผ่าตัด ส่วนทั้ง6คนถูกรักษาเล็กๆน้อยๆเพราะไม่เป็อะไรมากนอกจากจมูกแตกหัก
ฮาเรนเมื่อรูัว่าลูกชายของตนไม่เป็อะไรมากแล้วเขาก็สั่งให้พ่อบ้านจัดการให้เรียบร้อยเื่การดูแลรักษา ก่อนตนจะพาทั้ง6คนไปศูนย์บัญชาการลับแก๊ง เพื่อสอบถามและ
ในสถานที่ลับ เป็ศูนย์บัญชาการของแก๊ง ที่นี่เต็มไปด้วยคนในแก๊งสิงโตคลั่งพักอาศัยกันอยู่
"เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้นายท่านฟังสิ และรวมถึงใครที่มันมาทำร้ายคุณชายด้วย"
ชายที่เป็ลูกน้องซักถามพวกมันทั้ง6ที่อยู่ในเหตุการณ์ทันทีที่นำตัวมาถึง
"ค...ครับ ผมจะเล่า"
"คือ คุณชายใหญ่สั่งให้พวกเราตามดู ชายที่ชื่ออาเบลว่าเขากลับบ้านยังไงทางไหนจนสืบทราบมาได้ และเรียกพวกเราทั้ง6คนไปกระทืบมัน"
"และยังไงต่อ"
"พวกเราสู้มันไม่ได้ มันเร็วมาก จัดการพวกเราในหมัดเดียว ไม่มีโอกาสลุกขึ้นเข้าไปช่วยคุณชายได้เลย"
"แล้วมันเป็ใคร"
ฮาเรนที่นั่งฟังมาตั้งนานพูดขึ้นด้วยท่าทีโมโห จนทำให้ลูกน้องที่อยู่ในห้องคนลุกคนชันกันเลยทีเดียว
"ค...ครับบ ค...คือ มันชื่ออาเบล เป็นักเรียนย้ายเข้ามาใหม่เมื่อเดือนที่แล้วครับ ผมรู้แค่นี้"
ลูกน้องของอิริสันตัวสั่นงกๆ ถึงเขาจะเป็นักเลงแต่ก็แค่ปลายแถวไม่เคยเข้าสู่วงการใต้ดินแม้แต่นิด
"นำคนไปจัดการมันทั้งหมดอย่าให้เหลือแม้แต่ซาก"
เพื่อบรรเทาความไฟแห่งความโกรธที่สุมอยู่ในอก ฮาเรนสั่งลูกน้องของตนให้ส่งคนไปฆ่ายกครัวอาเบลในทันทีเพื่อกู้หน้ากู้ตาของแก๊งสิงโตคลั่ง
"เออกระทืบพวกมันด้วย ลูกกูเจ็บหนักสุดแต่พวกมึงเป็แค่นิดเดียว"
"ได้ครับ"
ลูกน้องทุกคนที่อยู่ตรงนี้ต่างะโออกมาเป็เสียงเดียวกัน
"อ้ากกกกก ขอร้องนายท่าน ผมช่วยสุดความสามารถแล้ว อ้ากกกก"
ทั้ง6คนต่างโดนลุกระทืบจนเละ
เมื่อคุยธุระเสร็จฮาเรนก็กลับไปโรงพยาบาลเพื่อไปดูแลลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตน พวกลูกน้องที่ได้รับคำสั่งก็เริ่มจัดเตรียมคนเพื่อไปจัดการอาเบล
"เอาไป20คนคงพอ จำไว้ถ้ามันรอดตายได้พวกมึงตายแทน"
หัวหน้าสั่งทั้ง20 คนที่ได้รับคำสั่งให้ไปฆ่าอาเบลและครอบครัว ปกติของพวกเขาอยู่แล้วถ้ามีคนมาทำให้แก๊งเสียหาย มันและครอบครัวของมันต้องตายเท่านั้น
*****************************************
"หืม อะไรนะ"
"แก๊งสิงโตคลั่ง มีการเคลื่อนไหวครับ แต่ยังไม่ทราบว่าสาเหตุเกิดจากอะไร คงต้องรออีกสักนิดเพื่อยืนยันข้อมูลที่ได้มา"
"อืม ยืนยันให้แน่ชัดและจับตาดูให้ดีๆละ"
ลิอาน่ายืนมองไปด้านนอกทางด้านโรงเรียนที่ลาล่าไปเรียน เธออดเป็ห่วงไม่ได้จริงๆ ทั้งที่บอกว่าไม่ต้องไปแล้วก็ได้ให้เรียนที่บ้าน ถึงยังไงเธอก็จะทราบว่าั้แ่ลาล่าขึ้นมัธยมปลายเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง เธอไม่อยากให้หลานสาวของตัวเองต้องโดนทำร้ายหรือเยียดหยาม
"แล้วก็ผมสือทราบมาว่าชายมี่ชื่ออาเบลเขาเป็เพื่อนกับคุณหนูลาล่าครับ และพวกเขาทั้งสองคนยังติดต่อกันอยู่ด้วยที่โรงเรียน ผมสืบมาได้แค่นิดเดียวเท่านั้นครับ ข้อมูลของเขามีสิ่งน่าสงสัยมาก ไม่มีครอบครัว ที่อยู่ก็ปลอมขึ้นมา ผมลองไปตามที่อยู่ก็หาไม่เจอ และยังมี ประวัติอีก มันผิดปกติมาก"
ลูกน้องของลิอาน่า ค้นหาทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับอาเบลแต่ก็คว้าน้ำเหลวไม่พบสิ่งที่เป็จริงเลย
"อืม จับตาดูให้ดี ถ้ามีอันตรายก็จัดการมันซะ อย่าให้ลาล่าต้องเป็อะไรไปเด็ดขาด"
"ลาล่า น้าจะปกป้องเธอให้ดี ใครที่คิดจะทำอะไรเธอน้าไม่เอาไว้แน่"
ลิอาน่าเื่รู้สึกไม่ดีกับอาเบลเธอเตรียมจะต้องเตือนไม่ให้ลาล่าไปยุ่งกับอาเบลอีก
*****************************************
อาเบลไม่ได้สนใจพวกไร้สาระที่มายุ่งวุ่นวายกับเขา อาเบลไม่ได้จำใส่สมองไว้สักนิด เขาใช้ชีวิตตามปกติ เช้าไปโรงเรียน เย็นก็กลับบ้าน แต่สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาคือลาล่า ่เวลาเที่ยงที่จะไปสถานที่ลับของลาล่าและมีอะไรกันกับเธอเพื่อปลดปล่อยความ้าของตนเองเป็เวลาทุกวัน
"อาเบล ลาล่ารู้สึกดีมาก ในท้องมันแน่นไปหมดเลย"
ลาล่าที่อ่อนเพลียหลังจบศึกประจำวัน เป็ปกติที่อาเบลไม่เคยใช้ถุงยางป้องกันเลยแม้แต่น้อย เพราะเหตุผลบางอย่างของเขา และลาล่าก็ไม่เคยทักท้วงใดๆ เธอเองก็ชอบแบบนี้มากๆ
"เอาละทานข้าวกันดีกว่าลาล่า ใกล้หมดเวลาพักเที่ยงแล้ว"
"อ่ะนี่ อ้ามมมสิ"
ลาล่าตักชิ้นเนื้ออร่อยที่เธอทำมาคีบรออาเบลอ้าปาก อาเบลงงเล็กน้อยแต่เพื่อไม่ให้ลาล่าเสียใจเขาจึงยื่นปากเข้าไปกิน
"อร่อยไหม"
ลาล่ามองด้วยสายตาคาดหวัง
"อื่มอร่อยดี ขอบคุณนะ"
"อืม"
ลาล่าเขินอายเล็กน้อย ถ้าเป็คนรักกันก็ดีสินะ เธอก็ไม่กล้าคิดไปถึงจุดนั้นเพราะอาเบลไม่เคยพูดมันออกมา เธอจึงได้แค่พยายามยกสถานะตัวเองอย่างเงียบๆ
"อิ่มแล้วครับ นั้นผมขอตัวกลับก่อนนะ"
"เดี๋ยวสิ อาเบล พอดีน้องๆฉัน้าขอบคุณนายนะ วันหยุดนายมาบ้านฉันได้ไหม หรือให้ฉันพาน้องไปบ้านนายก็ได้นะ ถ้านายไม่ว่าอะไร"
ลาล่ารุกหนักยิ่งขึ้น เธอ้ายกสถานะของตนจึงต้องหาทางทำทุกอย่างให้สามารถเข้าไปอยู่ในใจอาเบลได้ เริ่มจากรู้จักอาเบลให้มากยิ่งขึ้น
"บ้านหรอ ผมไปบ้านลาล่าแล้วกันนะ ไม่สะดวกที่บ้านผมเท่าไหร่"
เมื่อเห็นว่าอาเบลไม่้าให้พูดถึงลาล่าจึงไม่สานต่อและคุยเล็กๆน้อยๆก่อนจะแยกย้ายกันกลับไปห้องเรียน
"ยูร่า นี่ครับ แบบทดสอบ"
อาเบลยื่นแบบทดสอบให้เธอด้วยใบหน้ายิ้มอย่างเป็มิตร และก็เหมือนทุกครั้งเธอแสดงท่าทางรังเกียจเช่นเดิม
"ค่ะ ขอบคุณ"
ตอบกลับแบบเ็าและไม่สนใจอีก อาเบลเจอแบบนี้จนชินแล้วไม่ได้ใส่ใจอีกและหันมาทำแบบทดสอบด้วยความตั้งใจ มันง่ายมากสำหรับเขาที่ตั้งใจเรียนและอ่านหนังสือ ไม่นานเขาก็ทำจนเสร็จ
"อ่าาา เหนื่อยจัง"
อาเบลถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเก็บของเตรียมตัวกลับบ้าน เขาเดินไปลาเพื่อนของเขาที่มีน้อยนิดและ ตรงดิ่งกลับบ้านด้วยความเร็วแสง เพราะนัดกับ สาวน้อยนานะไปเดินห้างตอนเย็น
อาเบลวิ่งตรงไปที่เก่าทางกลับบ้านปกติของเขาด้วยความเร็วมากกว่าเดิม เพื่อจะได้กลับไปเตรียมตัวเร็วๆ เขาวิ่งโดยไม่สนใจอะไร จนมาถึงที่ๆหนึ่ง อาเบลแปลกใจเขาััได้ถึงคนจำนวนมากถึง20ที่ซุ่มอยู่แถวนี้ และเหมือนจะมีเจตนา้าจะฆ่าอาเบลด้วยเพราะมีอยู่1คนที่แผ่จิตสังหารได้เหมืิอนชายคนนั้นจะเป็หัวหน้าและจิตสังหารที่รุนแรงนี้คาดว่าน่าจะฆ่ามาแล้ว10ศพขึ้นได้
อาเบลหยุดฝีเท้าลงก่อนจะะโออกมาด้วยน้ำเสียงเ็าใครที่คิดจะฆ่าเขา มันต้องไม่ตายดี นี่คือคำที่ฝังแน่นในใจเขาเสมอมา และเขาไม่เคยปราณีใครด้วย
"ออกมา"
อาเบละโเสียงดังเพื่อเช็คว่ามันมีคนทั่วไปอยู่แถวนี้หรือไม่ ถ้ามีเขาจะได้ลงมือไม่รุนแรงเท่าไหร่
ไม่นานพวกแก๊งสิงโตคลั่งก็ค่อยๆทยอยออกมาที่ละคนสองคน และเริ่มเดินเข้ามาใกล้ คนหัวหน้าเดินนำมาก่อนจะมองไปที่อาเบลด้วยจิตสังหาร และพูดคุยออกมาเล็กน้อย
"นายยังเด็กอยู่เลย เซ้นส์ดีจริงๆ รู้ได้ไงว่ามีคนดักอยู่"
ชายหัวหน้าพูดคุยสักนิดเขาสนใจเด็กหนุ่มคนนี้นิดหน่อย จะใช้เวลานานเท่าไหร่ก็ได้ถ้าจะอยู่บริเวณนี้ เพราะยังไงเขาก็เตรียมการไว้แล้วทั้งกันผู้คนออกไป ทำลายกล้องวงจรปิด มันสะดวกมากที่จะซ้อมให้ไอเด็กนี่ปางตายและค่อยห่ามมันไปฝังทั้งเป็
1K
