ตลาดเมืองชิลลา
ตลาดเมืองชิลลา เป็ตลาดขนาดใหญ่ประจำเมือง ที่มีร้านค้ามากมายทั้งร้านอาหาร โรงเตี๊ยม ร้านขายของสด ร้านขายยา ร้านขายเครื่องประดับ ร้านขายผ้าสำหรับบุรุษและสตรี และร้านขายของทั่วไป ตลาดแห่งนี้นับเป็ตลาดสำคัญทางการค้าของเมือง เนื่องจากเหล่าพ่อค้าต่างเมืองส่วนใหญ่มักนิยมมาติดต่อการค้ากันที่ตลาดแห่งนี้ทั้งสิ้น ทำให้ตลาดแห่งนี้มีผู้คนพลุกพล่าน คึกคักไม่เว้นวัน
"ตลาดเมืองนี้ ทำไมครึกครื้นยิ่งนัก" คุณชายยองกี มองผู้คนมากมายที่เดินไปมา และเหล่าพ่อค้าแม่ค้าที่ต่างร้องเรียกลูกค้ากันเสียงดังเกรี้ยวกราว
"นายท่าน้าสิ่งใดเป็พิเศษหรือไม่" พ่อค้าคนหนึ่งถามด้วยน้ำเสียงนอบน้อม สุภาพ
"ไม่หล่ะ ข้าแค่้าเดินชมตลาดเท่านั้น" คุณชายยองกีมองดูไปเรื่อยๆ จนไปสะดุดกับตรงที่ผู้คนต่างล้อมรอบมากมาย
"เอ๊ะ!! ตรงนั้นเกิดอะไรขึ้น ทำไมคนมุงดูเยอะนัก เราไปดูกันเถอะโดกี" พูดเสร็จ คุณชายยองกีก็รีบเดินตรงไปยังจุดที่ผู้คนยืนมุงกันทันที
"คุณชาย รอบ่าวด้วย" โดกีรีบตามคุณชายไปทันที
บริเวณที่ผู้คนต่างยืนล้อมรอบอยู่นั้น มีทหารหลายนายกำลังนำประกาศมาติดไว้ที่กำแพง ซึ่งประกาศดังกล่าวเป็ประกาศเกี่ยวกับ งานแข่งขันยอดบุปผางาม ที่จะจัดขึ้นในวังหลวง ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านี้
---
งานแข่งขันยอดบุปผางาม เป็งานประจำปีของเมืองหลวง ที่จัดขึ้นปีละครั้ง ณ เมืองโคกูรยอ ซึ่งถือเป็วันสำคัญทางประเพณีของทั้งสามเมือง ในวันนั้นเชื้อพระวงศ์ ขุนนางยศสูง และเ้าเมืองทุกเมืองล้วนจะต้องเดินทางไปเข้าร่วมงานนี้ทั้งสิ้น งานนี้เป็การเลือกสตรีที่มีทั้งรูปโฉมงดงามและความสามารถที่โดดเด่นมาเป็ยอดบุปผา หากสตรีคนใดได้รับเลือกแล้ว นอกจากได้รับรางวัลมากมาย ยังได้รับชื่อเสียงเกียรติยศ ได้รับการยอมรับจากทั่วแผ่นดิน หลังจากผ่านงานนี้ทันที และที่สำคัญมิต้องกังวลถึงการแต่งงานในอนาคต เพราะเหล่าบุรุษจะมาต่อแถวให้เลือกไม่ขาดสายเป็แน่ และส่วนใหญ่ที่ได้แต่งแล้วก็ล้วนแต่จะได้คู่สมรสที่ดีเยี่ยมไปครอง
ในงานนั้นจึงคลาคล่ำไปด้วยหญิงงามมากมายกว่าร้อยนาง ทุกนางล้วนแต่มีความงามไม่แพ้กัน นอกจากความงามแล้วยังมีความสามารถหลากหลายอีกด้วย ในงานนี้หญิงงามที่เป็หญิงสูงศักดิ์ ส่วนใหญ่มักได้รับเทียบเชิญให้เข้าร่วมงานทั้งสิ้น จึงทำให้งานนี้นอกจากจะได้รับความนิยมจากสตรีแล้ว เหล่าบุรุษก็ชื่นชอบไม่แพ้กัน นอกจากความบันเทิงที่ได้รับแล้ว บางตระกูลยังใช้เป็โอกาส ในการหาหญิงสาวสูงศักดิ์ ที่มีความสามารถมาเป็คู่ครองของบุตรหลานในตระกูล เพื่อเชิดหน้าชูตาวงศ์ตระกูลไปในคราวดียวกัน
โดยในงานจะให้เหล่าสตรีที่ลงแข่งได้แสดงความรู้ความสามารถของตนอย่างเต็มที่ ซึ่งในแต่ละปีก็จะมีการแข่งที่แตกต่างกันไป แล้วแต่พระมเหสีจะทรงเลือก ไม่ว่าจะเป็ การแข่งพิณ แข่งร่ายรำ แข่งยิงธนู แข่งขี่ม้า แข่งทำอาหาร แข่งงานเย็บปัก แข่งวาดภาพ เป็ต้น ดังนั้นหากสตรีใด้าจะได้รับตำแหน่งบุปผางามไปครองนั้น นอกจากความงามแล้วก็จำเป็ที่จะต้องมีความสามารถไม่เป็รองผู้ใดอีกด้วย
และภายหลังจากการแข่งขันยอดบุปผางามจบลง ในวังหลวงจะมีการจัดงานเลี้ยงฉลองและมอบรางวัลให้กับผู้ที่ได้ตำแหน่งยอดบุปฝางามไปครอง เพื่อเป็การแสดงความยินดีและประกาศให้ทั่วแผ่นดินได้รับรู้
---
“งานแข่งขันยอดบุปผางาม...” คุณชายยองกี เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
“คนสติฟั่นเฟื่อนอย่างไรเสียก็ยังสติฟั่นเฟื่อนวันยังค่ำ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเมื่อถึงเวลานั้นแล้ว ตระกลูซอจะหาใครที่มีความสามารถมาแทนได้เป็แน่ หึหึ...”
“คุณชาย ของบ่าวช่างมีสติปัญญาหลักแหลมยิ่งนัก” โดกีเอ่ยชื่นชมคุณชายยองกี พลางยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
“เช่นนั้นตอนนี้ข้าจะไปกราบทูลกับองค์จักรพรรดิว่าขอให้พระองค์เชิญคุณหนูซอฮายอนไปร่วมงานแข่งขันยอดบุปผางาม” พูดเสร็จเขาก็เดินทางกลับโรงเตี๊ยมทันที
เป็การลงมืออย่างเหี้ยมโหดจริงๆ เมื่อราชโองการออกมา ตระกูลซอไหนเลยจะกล้าขัด ต่อให้ซอฮายอนจะเป็คนสติฟั่นเฟื่อนดังเดิมก็ยังต้องไปร่วมงานอย่างไม่มีทางเลือก