“ ใกล้ที่การต่อสู้จะเริ่มหรือยัง ”
นักศึกษาสถาบันโนวาไพร์มนั่งจับกลุ่มกัน วันนี้นักศึกษาทุกชั้นปีเลือกที่จะหยุดล่าแล้วกลับมารวมกลุ่มกันเพื่อดูการถ่ายทอดสดการต่อสู้ 7 มังกรและฟีนิกส์
“ ยัง เหลือเวลาอีก 7 ชั่วโมง แกสามารถหลับได้อีกตื่นเลยล่ะ ”
“ แล้วสรุปใครบ้างที่มีโอกาสจะกลายเป็น 7 มังกรและฟีนิกส์ ”
“ เมื่อกี้ฉันพึ่งออกจากโพสต์ที่ผู้เชี่ยวชาญได้ทำการสรุปเอาไว้ เดี๋ยวเข้าไปใหม่ ”
นักศึกษาชั้นปีที่ 4 จำนวน 10 คนเฝ้ามองดูชายสวมแว่นตาพยายามค้นหาข้อมูลเดิมที่เคยอ่าน ไม่นานข้อมูลการวิเคราะห์ 7 มังกรและฟีนิกส์ก็นำออกมาพูดอีกครั้ง
“ คนแรกเลยคือ ชาล็อต นักศึกษาปี 2 จากสถาบันของเรา จุดเด่นอาชีพของเธอและทักษะประจำตระกูลราธมอร์ทำให้นักวิเคราะห์มองว่าเธอมีโอกาสสูงถึง 50 % จะกลายเป็น หนึ่งใน 7 มังกร ”
ทุกคนในสถาบันโนวาไพร์มรู้จักกันดี หญิงสาวผมสีดำนัยน์ตาสีแดงจากหนึ่งในขุมอำนาจใหญ่ของดาวโนวาคือคนที่พึ่งเอ่ยถึง
“ คนต่อไป โจ จากสถาบันเฮลิเซนต์ ดาวเฮลิก นักวิเคราะห์ให้เหตุผลว่าทักษะป้องกันของเขาที่ติด 1 ใน 10 ทักษะป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดจะทำให้เขากลายเป็น 1 ใน 7 มังกรและฟีนิกส์ ”
ชายใบหน้าดุดันราวกับไม่ใช่นักศึกษาแต่เป็นชายวัยกลางคนแสดงต่อหน้านักศึกษาทั้ง 10 คน จากนั้นคนต่อไปที่อาจจะกลายเป็น 7 มังกรและฟีนิกส์ก็ถูกเอ่ยถึง
“ มานูล สถาบันอาร์คาเดีย จากดาวอาร์คาเดีย อาชีพของเขาคือนักเวทธาตุลมที่สามารถควบคุมลมได้จริงๆ ไม่ใช่การปล่อยสกิลเหมือนนักเวทคนอื่นๆ ด้วยทักษะพิเศษที่ทำให้เขามีแหล่งกักเก็บพลังคอสมิกเยอะกว่าคนปกติและสามารถเพิ่มความเข้มข้นให้กับพลังคอสมิก ทำให้เขามีโอกาสจะกลายเป็นหนึ่งในคนที่เป็น 7 มังกรและฟีนิกส์ ”
“ เล่าต่อสิ ”
“ ขอดื่มน้ำก่อน เอาล่ะ ต่อไป ซิลเวียร์ จากดาวเทอร์รา อาชีพนักดาบแห่งแสง โมน่าจากดาวเทอร์รา อาชีพผู้กลืนกินเปลวไฟ ต่อไปไอนะ อาชีพผู้ใช้ยันต์แล้วสุดท้ายตงฟาง ผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ ”
ข้อมูลความสามารถของผู้เข้าแข่งคนอื่นๆนอกเหนือจากนี้เปิดแชร์กัน แต่ละคนพยายามอ่านข้อมูลนั่นก็เพราะว่าพวกเขาอยากรู้ว่าการต่อสู้ที่เกิดขึ้น จะมีการแก้ทางกันเช่นไร ขณะที่ให้ความสนใจผู้เข้าร่วมการต่อสู้ พวกเขาก็พบข่าวหนึ่งกำลังถูกดันขึ้นมาติดท็อปอันดับข่าวที่มีคนให้ความสนใจเป็นพิเศษในส่วนของวันนี้
เมื่อกดเข้าไปดูข่าวเพื่อดูว่าเนื้อหาจะพูดถึงอะไร บนใบหน้าทุกคนที่กดคลิกเข้ามาล้วนแสดงความตื่นตกใจ เนื่องจากว่าภาพที่เห็นแม้จะถูกเปลี่ยนให้กลายเป็นภาพขาวดำเพื่อลดความรุนแรงจากเลือดที่กระจายอยู่รอบๆ มันยังคงเป็นภาพที่ดูรุนแรงและน่ากลัว
ภาพแขนและขานักศึกษาที่ถูกตัดคือสิ่งที่โพสต์อยู่ในหัวข้อข่าว นักศึกษาราวร้อยกว่าคนถูกตัดแขนและข้อเท้า บางคนเสียเท้าไปทั้งข้าง
จากภาพที่เห็นทำให้นักศึกษาสงสัยมากว่าภาพนี้มีต้นเหตุมาจากสิ่งใดจึงพยายามอ่านข่าวให้ครบทุกบันทัด กระทั่งประโยคสุดท้ายถูกอ่านทุกคนถึงขั้นตะลึงงันเพราะสิ่งนี้คือฝีมือนักศึกษา
: [ โหดร้ายเกินไปแล้ว ! ]
: [ น่ากลัว แขนและขาของพวกเขาจะต่อกันได้ไหม รู้สึกเป็นห่วงจัง ]
: [ โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว นี่เหรอฝีมือคนด้วยกัน ]
: [ สหพันธ์อยู่ไหน ทำไมถึงไม่ทำอะไรสักอย่าง ]
: [ ผมรอข้อมูลจากอีกฝ่ายก็แล้วกัน ]
: [ เห็นด้วย ถ้าหากไม่ล่าอีกฝ่าย จะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ไหม ทางกองทัพปล่อยตัวเขาออกมาแล้วและไม่ได้พูดอะไรอีก สมน้ำหน้าพวกคิดไปเองว่าเขาเป็นอาชญากร ]
: [ มันคืออาชญากร เอาอะไรมาไม่ใช่ ดูจากการกระทำของมันก็รู้แล้วว่าจะต้องเป็นจิตของอาชญากรแน่นอน ]
แอ็กเซลถอนหายใจด้วยความรู้สึกเหน็ดเหนื่อยกับข้อความมากมายที่เขาเห็นในเครือข่าย หากเป็นไปได้เขาอยากจะฝากคำสาปไปกับโทรศัพท์เพื่อเล่นงานพวกที่ยังคิดว่าเขาเป็นอาชญากรแล้วตามจิกกัดไม่เลิก
อย่างไรก็ตามเพื่อไม่ให้ข่าวนี้พูดจนหลุดออกจากประเด็นหลัก เขาจึงใช้ไอดีนักศึกษาสถาบันโนวาไพร์มโพสต์ข้อความเตือนนักศึกษาที่ยังอยากจะเข้ามาสร้างปัญหา
[ นี่ฉันเอง แอ็กเซล ถ้าหากทุกคนบอกว่าสิ่งที่ฉันทำโหดร้าย ลองหันมองพวกที่บาดเจ็บเพราะฉันดูหน่อย พวกมันทำอะไรกับฉันบ้าง เอาปืนใหญ่มายิงฉัน เอาหัวรบมาทิ้งใส่ฉัน แล้วก็ตามล่าฉันไม่เลิก ฉันบอกไปแล้วถ้าหากฉันเป็นอาชญากรจริงทางทหารต้องไม่ปล่อยฉันเดินเพ่นพ่านแบบนี้ พวกเขาควรจะจับฉันไปขังหรือไม่ฆ่าตัดตอน แต่ทหารเลือกจะนำฉันมาส่งที่สถาบันหลังจากสอบสวนเสร็จ เอาล่ะ ฉันจะพูดเตือนอีกครั้ง ใครที่ยังคิดจะฆ่าฉันทั้งที่มีกฎของสหพันธ์ หรือใครก็ตามที่คิดจะล่าฉัน โปรดจำเอาไว้ แขนและขาของพวกแกฉันจะตัดมันออกจากร่าง ถ้าหากฉันหมดความอดทน แทนที่แขนขานั้นจะได้นำกลับไปต่อ ฉันจะทำให้พวกแกต้องใช้เครื่องสร้างแขนขาใหม่ ขอบคุณที่รับฟัง ฉันไม่ได้โหดเหี้ยม โหดร้าย แต่เป็นพวกแกเองที่พยายามไล่ล่าฉันไม่เลิกลา ]
แอ็กเซลกดบันทึกเพื่อโพสต์ข้อความ หลังจากนั้นเขาก็กวาดตามองออกไปรอบข้าง มีชาย 3 คนเดินเข้ามาล้อมเขาพร้อมอาวุธครบมือ แต่ละคนสวมใส่อาวุธชุดเกราะระดับ 5 ดาว นับว่าเป็นการเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี
“ มีอะไร ”
“ ไม่มีอะไรหรอก เราก็แค่มาทักทาย บังเอิญเราได้ยินมาว่าสถาบันโนวาไพร์มมีทักษะที่สุดยอดทั้งนั้น เราเลยอยากจะขอต่อสู้เพื่อแลกเปลี่ยนทักษะสักหน่อย ”
“ ในรัศมี 1 กิโลเมตรรอบโคลอสเซียมห้ามต่อสู้ ” แอ็กเซลรู้ว่านักศึกษาทั้ง 3 คนคิดจะทำอะไร อย่างที่เมสันได้กล่าวเตือนเอาไว้ เพื่อกำจัดนักศึกษาที่ไร้สังกัดและมีขุมอำนาจที่ไม่แข็งแกร่งมาก ขุมอำนาจที่ลูกหลานของพวกเขาเป็นตัวแทนจะจ้างนักศึกษาระดับ 5 ดาวให้เข้ามาเล่นงานก่อนที่การต่อสู้ 7 มังกรและฟีนิกส์จะเริ่มต้นขึ้น
อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้กลับต่างกันออกไป กลุ่มคนที่เข้ามาหาเรื่องเขา ไม่ใช่คนที่ถูกขุมอำนาจใหญ่ของแต่ละดวงดาวจ้างวาน พวกมันมาเพราะเรื่องอาชญากรหมายเลข 9
“ เรารู้ว่าที่นี่ห้ามต่อสู้ แต่ไม่ได้หมายความว่าที่อื่นสู้ไม่ได้ นายจะว่ายังไงไหมถ้าจะออกไปจากที่นี่สักชั่วโมง ”
“ ไม่ว่าง ฉันกำลังทำสมาธิก่อนที่จะสู้กับคนอื่นๆในการแข่งขัน ”
“ โอ๊ะ ใช่ๆ นายมีการแข่งรออยู่นี่นะ ขอโทษที เราลืมไปเลย ว่าแต่การแข่งนี้มันสำคัญกับนายด้วยเหรอ แค่ระดับ 4 ไม่สามารถเอาชนะใครได้หรอกนะ ไปกับพวกเราไม่ดีกว่าเหรอ ”
แอ็กเซลมองดูชายทั้ง 3 บนใบหน้าของพวกมันเต็มไปด้วยท่าทางยียวนกวนประสาท เขารู้ว่าพวกมันจะชวนคุยไปเรื่อยๆเพื่อดึงดูดความสนใจเขาแล้วใช้การโจมตีสักอย่างซัดเขาออกไปจากที่นี่ ซึ่งแอ็กเซลอยากรู้มากว่าพวกมันจะทำอย่างไรให้คนอย่างเขากระเด็นออกไปเป็นระยะทาง 1 กิโลเมตรจนพ้นระยะปลอดภัย
ขณะที่เตรียมตัวรอสวนกลับชายทั้ง 3 แอ็กเซลก็พบว่าพวกมันนำแท่งโลหะบางอย่างออกมาปักดินด้านหน้าพวกมันโดยมีเขานั่งอยู่กึ่งกลาง พริบตาที่ความสงสัยเผยบนใบหน้า แอ็กเซลก็พบว่าภาพรอบตัวของเขาเปลี่ยนไป ด้านข้างที่เคยมีโคลอสเซียมขนาดใหญ่ตอนนี้กลับกลายเป็นป่า ที่น่าตกใจไปกว่านั้นคือมีระเบิดวางเรียงกันเอาไว้รอบๆจุดที่เขาโผล่มา ประสาทสัมผัสที่แจ้งเตือนให้รู้ว่าเขาตกที่นั่งอันตรายแอ็กเซลจึงเปิดใช้งานสกิลมานาชีลด์และป้องกันจุดตายไปพร้อมๆกัน นอกจากนั้นยังสร้างกำแพงดินขึ้นมา 4 ด้าน เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ระเบิดถูกปลดชนวนจนทำให้จุดที่เขาโผล่มาเกิดระเบิดเสียงดังกึกก้อง
“ มันตายหรือยัง ”
กล้องถ่ายทอดสดจำนวน 10 ตัวซูมเข้าไปในจุดที่เกิดการระเบิด สิ่งนี้คือเครื่องมือยืนยันว่าพวกมันจะปลอดภัยจากการถูกสังหาร ตราบใดที่การถ่ายทอดสดส่งออกไปด้านนอกให้คนรับรู้ แอ็กเซลจะไม่กล้าฆ่าพวกมัน
อย่างไรก็ตามการถ่ายทอดสดออกไปกลับไม่สามารถเผ่ยแพร่ได้ เพราะถ้าหากมีคนรู้ว่าพวกมันฆ่าแอ็กเซล สหพันธ์จะเล่นงานเช่นเดียวกัน ดังนั้นข้อมูลนี้จึงมีเพียงแค่กลุ่มที่ต้องการฆ่าแอ็กเซลเข้าดูได้
ฝุ่นควันค่อยๆจางหายไป ท่ามกลางสายตานักศึกษาราวห้าร้อยพวกเขาเห็นชายคนหนึ่งขดตัวนอนอยู่บนพื้นดิน เสื้อผ้าของเขาขาดวิ่นเต็มไปด้วยเลือดไหลอาบ โล่ป้องกันและสกิลที่เขาใช้งานถูกทำลายไปพร้อมกับป่ารอบๆ เพียงแต่ว่าชายที่เต็มไปด้วยเลือดกลับค่อยๆลุกขึ้นยืนราวกับเขาไม่ได้บาดเจ็บแต่อย่างใด
ความรู้สึกโกรธจนถึงที่สุดแสดงออกผ่านนัยน์ตา แอ็กเซลไม่เคยโกรธมากเท่านี้มาก่อนตลอดการเป็นจอมเวท ไม่เคยมีครั้งไหนที่เขาอยากฆ่าคนมากเท่านี้มาก่อนเพราะทุกครั้งเพียงแค่เขาอยากจะกำจัดใครสักคนแค่ดีดนิ้วก็สามารถทำได้ โดยที่เขาไม่ต้องรับรู้ว่าใครจะแสดงความรู้สึกเช่นไร
แต่ตอนนี้เขาต้องมาพะวงเรื่องฆ่าคน หากเขาพลาดฆ่าศัตรูในขณะที่พวกมันพยายามทำทุกวิถีทางให้เขาฆ่าพวกมันให้ได้ เขาจะกลายเป็นคนผิดในทันที ต่างจากพวกมันที่สามารถฆ่าเขาได้โดยไม่ผิดเพราะมีคนมากมายช่วยกันกลบเกลื่อนปิดหลักฐาน
ภายใต้ความโกรธที่ปะทุออกมาจากร่างแอ็กเซลก็พบว่ารอบๆตัวของเขามีบางอย่างผิดแปลกไป ลมพัดผ่านเริ่มจางหาย ฝุ่นเม็ดเล็กๆที่เขามองเห็นเริ่มร่วงตกลงสู่พื้นดิน จากสิ่งที่เกิดขึ้นเขารู้ได้ในทันทีเลยว่ามีใครบางคนใช้งานเครื่องมือบางอย่าง นอกจากมันจะส่งเขาออกมาจากด้านข้างโคลอสเซียมแล้ว ยังใช้เครื่องมือสร้างพื้นที่เพื่อไม่ให้เขาใช้งานสปอร์ได้
“ ทีมที่ 1 เข้าไปเลย ”
นักศึกษาราว 20 คนก้าวเท้าออกมาจากป่า ทุกคนที่เดินออกมาสวมใส่เกราะเบาที่ดูคล้ายเสื้อผ้า แอ็กเซลรู้ได้ว่าพวกมันเป็นจอมเวทและอาชีพตีไกล ทันใดนั้นนักศึกษาทั้ง 20 ก็เริ่มส่งการโจมตีระดับ 4 ดาวและ 5 ดาวมาหาเขาจนทำให้บนฟ้าเต็มไปด้วยกลุ่มก้อนสกิลที่ยากจะหลบพ้น ยังไม่ทันที่สกิลชุดแรกจะกระแทกร่างของเขา สกิลชุดต่อไปก็ส่งออกมาจากคนกลุ่มเดิมหวังจะระดมโจมตีเขาให้ตาย แอ็กเซลที่คิดจะเปิดใช้สกิลเขาก็พบว่าร่างกายรู้สึกหนักอึ้งจนเขาล้มตัวลงไปนอนแนบติดพื้น ปล่อยให้การโจมตีเข้าถึงตัว
ตู้ม ตู้ม บู้ม!
เสียงระเบิดดังกึกก้องจากการโจมตีถี่รัวที่ส่งเข้าไป นักศึกษาทั้ง 20 กลับไม่สนใจว่าคนที่อยู่ข้างในจะเป็นอะไรพวกเขาเตรียมการเอาไว้ทั้งหมดแล้ว การลงมือนี้พวกเขาสามารถฆ่าอีกฝ่ายได้โดยที่อีกฝ่ายไม่สามารถฆ่าพวกเขากลับคืน ดังนั้นจึงไม่มีใครกลัวความผิด ขณะที่การโจมตีระดมยิงเข้าไปเรื่อยๆนี้เอง เสียงระเบิดจากสกิลกลับค่อยๆเบาลงทั้งๆที่ความเร็วในการยิงสวนทางกัน นักศึกษากลุ่มที่ 2 เริ่มออกมายิงสกิลช่วยเหลือจนทำให้เกิดรูปแบบสกิลโจมตีที่หลากหลาย เพียงแต่ว่าการโจมตีทั้งหมดที่กระแทกเข้าไปในจุดที่แอ็กเซลนอนอยู่กลับลดความรุนแรงลงเรื่อยๆจนทุกคนเกิดความสงสัยว่าแอ็กเซลกำลังทำอะไร ทันใดนั้นใจกลางจุดที่เกิดการต่อสู้ก็มีต้นไม้ขนาดใหญ่ มันได้แตกกิ่งก้านยาวออกไปเรื่อยๆจนการโจมตีทั้งหมดถูกกิ่งก้านและใบของมันรับเอาไว้
“ ไปจัดการพวกมัน หักแขนขาพวกมันให้ทรมานที่สุด เข้าใจไหม ”
น้ำเสียงเรียบนิ่งส่งออกมาจากชายที่นอนอยู่บนพื้นโดยที่บนหลังของเขามีต้นไม้งอกเต็มไปหมด พวกมันคือโล่ป้องกันการโจมตีด้วยการดูดซับพลังทุกอย่างเอาไว้ หลังจากที่แอ็กเซลออกคำสั่งไปยังกระบองเพชรทั้ง 100 พวกมันก็เริ่มกลิ้งตัวออกไปรอบๆ นกน้อยทั้ง 100 ต่างก็เริ่มตีปีกบิน แต่ถึงอย่างนั้นนักศึกษารอบๆกลับไม่ได้รู้สึกหวาดกลัว พวกเขาเตรียมตัวรับมือมาพร้อมแล้ว สิ่งที่น่ากลัวมากที่สุดของแอ็กเซลคือสปอร์ พวกเขามีอาชีพที่ใช้กำจัดสิ่งนี้โดยเฉพาะ ครั้งนี้แอ็กเซลจึงไม่สามารถลบล้างพลังคอสมิกของพวกเขาได้.