ทางด้านวังเทพชัยกุลที่ปัดนี้ ทุกคนมีสีหน้าเคร่งเครียดที่ท่านหญิงของวังไม่ยอมให้ช่างวัดตัวตัดชุดแต่งงาน จนช่างที่มานั้นเอือมระอาในความเอาแต่ใจของท่านหญิง แต่เขาเสียเวลาแค่ไหนวันนี้เขาก็ได้ข่าวใหม่ไปเม้าท์กับพวกเพื่อนๆอีกแล้ว
“หญิงบอกท่านพ่อไปแล้ว ว่าหญิงไม่แต่ง”
“แต่ยังไงก็ต้องมีงานสมรสเกิดขึ้นในวังนี้”
เมื่อเหตุการณ์เริ่มบานปลาย หม่อมสุจึงเชิญช่างที่มากลับก่อนค่อยมาวันหลังพร้อมให้ค่าเสียเวลาไปจำนวนหนึ่ง ช่างที่ตอนแรกหงุดหงิดความเื่มากของครอบครัวนี้ก็ยิ้มออกอย่างดีใจ ที่ได้เม็ดเงินปึกหนึ่งทั้งๆที่ตนยังไม่ได้ทำงาน
“หญิงไม่แต่ง งานสมรสอะไรทั้งนั้น”
“แต่แกต้องแต่ง กู้ชื่อเสียงเทพชัยกุลกับคืนมา”
“ท่านพ่อก็ห่วงแต่เื่นี้ ท่านพ่อเคยห่วงหญิงบ้างมั้ย”
“แล้วแกเคยคิดว่าความผิดพลาดของแกมันทำให้เทพชัยกุลแปดเปื้อนบ้างมั้ยหญิงฟ้า”
“แต่หญิงไม่ได้รักเขา หญิงบอกแล้วว่าหญิงเลี้ยงลูกของหญิงได้”
“ถ้าแกไม่แต่ง แกก็ออกไปจากวังนี้สะ !อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก!.”
“ท่านพ่อไล่หญิงรือคะ ”
ท่านหญิงมองหน้าผู้เป็บิดาด้วยความน้อยใจ ชีวิตนี้ไม่เคยคิดเลยว่าท่านพ่อจะไล่เขาแบบนี้ ได้ในเมื่อไล่กันเขาก็จะไป
ท่านหญิงวิ่งขึ้นไปบนห้องเพื่อจะไปเก็บของ โดยมีนมแจ่มวิ่งตามไปอย่างเป็ห่วง ฝ่ายเด็กในบ้านที่แอบดูอยู่ ทุกคนต่างอึ้งที่ท่านชายกล้าไล่ท่านหญิงออกไปแบบนั้น ท่านออกจะรักท่านหญิงมาก แต่แค่ท่านไม่แสดงออกมาแค่นั้นเอง
“เอาไงดีก้อย ฉันสงสารท่านหญิง”
“โทรหา คุณดวงแขคุณยายท่านหญิงกัน”
สองพี่น้องพากันโทรหาคนที่คิดว่าจะจัดการเื่นี้ได้ พวกเธอต่างพากันรักท่านหญิงที่วิ่งเล่นด้วยกันมาแต่เล็กถ้าท่านหญิงออกไปจริงหม่อมสุและลูกคงได้ใจ
" ท่านหญิงขา ท่านหญิงอย่าไปเลยนะคะ"
“ท่านพ่อไล่หญิงแล้วคะนม หญิงอยู่ไม่ได้แล้วคะ ที่นี่ไม่ใช่ของหญิง.”
ท่านหญิงร้องไห้ไม่หยุด เธอร้องจนนมที่นั่งอยู่ข้างๆปวดใจไปด้วยจึงต้องกอดท่านหญิงน้อยของตนไว้ เลี้ยงมาแต่เล็กแต่น้อยเส้นทางที่ท่านหญิงเติบโตมาเธอมองอยู่ตลอดไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้เกิดขึ้น
“แล้วท่านหญิงจะไปอยู่ไหนคะ”
“หญิงจะไปอยู่คอนโดค่ะ หญิงแอบซื้อคอนโดไว้ นมไม่ต้องห่วงนะคะ สมบัติที่หม่อมแม่ทิ้งไว้ให้มากมายหญิงไม่เดือดร้อนหรอกค่ะ”
“โถ่ท่านหญิงของนม”
“ท่านหญิงใจเย็นๆ ลองคุยกับท่านพ่ออีกทีดีกว่านะค่ะ ตอนนี้ท่านพ่อกำลังกริ้ว ท่านหายกริ้วเดี๋ยวก็ไม่ให้ท่านหญิงไปค่ะ”
“หญิงรู้ค่ะว่าท่านพ่อเป็คนแบบไหน ท่านพ่อเป็คนรักเกียติรักศักดิ์ศรีของเทพชัยกุลมากท่านไม่มีวันกลับคำในสิ่งที่พูดวันนี้แน่ค่ะ”
ทั้งสองพากันเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า ส่วนมากที่เอาไปก็จะมีเอกสาร และของใช้บางส่วน ส่วนเครื่องประดับเครื่องเพชรต่างๆที่ทั้งของเธอและของหม่อมแม่นั้นเธอเก็บใส่ตู้เซฟไว้เป็อย่างดี
2 วันต่อมา จากที่สิงห์เจอท่านหญิงก็มีข่าวลือว่าท่านหญิงกับคุณชายวิชิตจะแต่งงานกันดังกระหึ่มโซเชียล บางคนก็เม้าท์กันสนุกปากว่าไปคบกันตอนไหน บางคนก็สงสารเห็นใจที่แต่งกับคุณชายวิชิตที่มีข่าวเสียหายขึ้นโรงขึ้นศาลเนื่องด้วยหลักฐานร่างกายของภรรยาเก่าฟกซ้ำดำเขียวจากการตบตีอย่างทารุณ
“เฮียสิงห์อ่านข่าวนี่ยัง”
“อือ เซ็งอยู่เนี้ย ทำไงดีว่ะ”
“ไม่รู้ดิ เป็เสือฉุดแม่รงเลย”
“อย่าไปเชื่อเฮียเสือนะเฮียสิงห์ ผาว่าโทรคุยกับเขาดีๆดีกว่า จากที่ผาอ่านอิตาคุณชายนี่ไม่ดีเลย ท่านหญิงคงไม่อยากแต่งหรอก”
“นั้นดิ ตอนนี้จะเป็ไงว่ะเนี้ย ห่วงว่ะ วันก่อนหมอเตื่อนไม่ให้เครียดอยู่”
“โทรหาดิ”
สามหนุ่มที่นั่งเล่นกันอยู่ห้องที่สร้างขึ้นไว้สำหรับพวกเขาผักผ่อน มีทั้งเกม ทั้งคาราโอแกะ ต่างก็นั่งปรึกษากัน ในความที่สิงห์เหมือนจะไม่มีสติ จัดการกับเื่ที่เผชิญ
สิงห์: ฮันโหล
หญิงฟ้า: มีอะไร
สิงห์: ทำไมเสียงเหมือนร้องไห่
หญิงฟ้า: ไม่มีอะไร ถ้าไม่มีอะ………..
ท่านหญิงขาท่านหญิง!!
ท่านหญิงยังพูดไม่จบก็มีเสียงะโขึ้น จนทำให้ต้องหันไปมองเสียงทางที่ลอยมาจนลืมไปว่าตนนั้นยังไม่ได้พูดหมดคำ
“อะไรก้อย สำรวมหน่อยท่านหญิงจะใจหมด”
“โอ้ยสำรวมไม่ได้แล้วป้า ตอนนี้คุณชายวิชิตพาคนมาที่วังบอกจะมาสู่ขอท่านหญิง”
“อะไรนะ!!”
“ค่ะท่านหญิง แล้วตอนนี้หม่อมสุกำลังขึ้นมาตามท่านหญิงค่ะ”
พูดไม่ทันขาดคำ หม่อมสุก็เดินมาถึงหน้าห้องที่ไม่ได้ปิดประตูไว้ เธอยิ้มเยาะแล้วบอกให้ลงไป ถ้าไม่อยากให้ท่านพ่อเธอขายหน้า
แต่ท่านหญิงก็หาได้แคร์ไม่ จะว่าเธอเห็นแก่ตัวก็ได้ เพราะเธอไม่ได้รักผู้ชายคนนั้น เธอจะคัดค้านจนถึงที่สุด แต่มองอีกมุมเธอก็รู้สึกผิดที่ทำให้ชื่อเสียงของวังเสื่อมเสีย ไม่มีทางไหนเลยที่เธอจะกู้ชื่อเสียงได้นอกจากการแต่งงาน อย่างน้อยการท้องก่อนแต่งก็ดีกว่าท้องไม่มีพ่อ แต่แล้วจะให้เธอทำยังไง ถ้าแต่งกับคุณชายวิชิตเธอคงเหมือนตกนรกทั้งเป็จากที่เรนนี่ให้ลูกน้องสืบประวัติมา
“ท่านพ่อให้น้ามาตามท่านหญิงลงไปต้อนรับแขก”
เงียบ…….ไม่มีสักเสียงที่ตอบรับหม่อมสุนอกจากเสียงหายใจ ท่านหญิงที่คิดว่าชายหนุ่มวางโทรศัพท์ไปแล้วจึงวางโทรศัพท์ไว้แล้วเก็บเสื้อผ้าต่อ ก้อยที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมองทั้งท่านหญิงและหม่อมสุ ท่านชายนะท่านชาย ให้ใครมาตามก็ไม่ดูคนเลย
“ได้ยินที่ฉันพูดมั้ย รึต้องให้ท่านชายขายหน้าไปมากกว่านี้”
“ลงไปสะ!ฉันไม่ไป”
“แกยังมีสมองอยู่มั้ย คุณวิชิตถึงกับยอมแต่งงานทั้งๆที่ในท้องแกไม่ใช่ลูกของเขา แกทำไมโง่อย่างนี้”
“ฉันบอกให้ออกไป!!"
ทางด้านสิงห์ที่แอบฟัง ก็รีบวิ่งออกไป จากที่จับใจความได้เหมือนท่านหญิงจะเจอบังคับให้แต่งงานในวันนี้
“เฮียสิงห์จะไปไหนเฮีย”
“ไปหาเมีย”
พูดแค่นั้นก็หมดสิทธิที่จะถามเพราะเ้าตัววิ่งจุดตูดออกจากห้องไปแล้ว หลงเหลือไว้ในความสงสัยที่ทิ้งไว้ให้ชายเสือและผาของบ้าน ด้านเสือที่ยังค้างคาใจเขาจึงกดโทรศัพท์ออกไปหาคนของเขาที่ให้ไปสืบเื่ท่านหญิง จึงรู้ว่าตอนนี้เกิดเื่ใหญ่แล้ว จึงรีบวิ่งออกไปะโหาป๊ากับม๊าลั้นบ้าน
“อะไรว่ะ ปล่อยให้ผา งงอยู่คนเดียว”……………….
33
