บทที่ 90: พิธีมอบรางวัล
เสียงโห่ร้องยินดีดังก้องกังวานไปทั่วทั้งจัตุรัสกลางเมืองระฟ้า ชื่อของ "หลิงเซียว" และ "อสูรผมเงิน" ถูกตะโกนเรียกขานซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากฝูงชนนับหมื่น มันคือช่วงเวลาแห่งเกียรติยศสูงสุด
ท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีนั้น ร่างของเจ้าเมืองในชุดสีม่วงเข้มก็ค่อยๆ ลอยลงมาจากแท่นชมการประลอง...เขาไม่ได้ใช้อุปกรณ์ใดๆ แต่เป็นการ "เหยียบอากาศ" เดินลงมาอย่างช้าๆ!
การแสดงพลังของยอดฝีมือขอบเขตแก่นทองคำขั้นปลายนี้ ทำให้บรรยากาศที่อึกทึกพลันเงียบสงบลงในทันทีด้วยความยำเกรง!
เจ้าเมืองเดินมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าหลิงเซียว รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความชื่นชมอย่างไม่ปิดบังปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา
"ยอดเยี่ยม...ยอดเยี่ยมจริงๆ" เขากล่าวพลางลูบเคราของตนเอง "ข้าจัด 'การทดสอบประตูมังกร' มาแล้วหลายสิบครั้ง แต่ไม่เคยมีครั้งใดที่น่าตื่นตาตื่นใจเท่าครั้งนี้มาก่อน"
"เจ้าไม่เพียงแต่แข็งแกร่ง" เขามองลึกเข้าไปในดวงตาสีม่วงอันสงบนิ่งของหลิงเซียว "แต่จิตใจของเจ้ายังมั่นคงราวกับภูผา เจ้าคืออัจฉริยะที่แท้จริง...อสูรผมเงิน หลิงเซียว"
หลิงเซียวเพียงแค่ประสานมือคำนับเล็กน้อย "ท่านเจ้าเมืองกล่าวชมเกินไปแล้ว"
"ฮ่าๆๆ!" เจ้าเมืองหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "ความถ่อมตนเป็นสิ่งที่ดี แต่ความสามารถที่แท้จริงก็ไม่จำเป็นต้องปิดบัง!"
เขาหันไปทางเว่ยหลง ผู้บัญชาการองครักษ์จึงรีบนำกล่องหยกสีขาวบริสุทธิ์กล่องหนึ่งเดินเข้ามาอย่างนอบน้อม
"ในฐานะผู้ชนะเลิศอันดับหนึ่งของการทดสอบประตูมังกร" เจ้าเมืองกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทรงอำนาจ "นี่คือรางวัลของเจ้า!"
เขาเปิดฝากล่องหยกนั้นออก!
วูมมม!
กลิ่นอายพลังงานอันบริสุทธิ์และลึกล้ำอย่างหาที่เปรียบมิได้แผ่พุ่งออกมาจากภายในกล่อง! แสงสีทองอ่อนๆ ส่องสว่างจ้าจนทำให้ผู้คนที่อยู่ใกล้เคียงต้องหรี่ตาลง!
ภายในกล่องหยกนั้น...มีโอสถเม็ดหนึ่งลอยนิ่งอยู่ โอสถเม็ดนั้นมีสีทองอร่ามราวกับทองคำบริสุทธิ์ ผิวของมันมีลวดลายเมฆมงคลปรากฏขึ้นจางๆ และที่น่าอัศจรรย์ที่สุดคือ...มันดูราวกับมีลมหายใจเป็นของตนเอง!
"โอสถแก่นทองคำชั้นเลิศ!"
เสียงอุทานด้วยความอิจฉาและความโลภดังขึ้นมาจากทั่วทุกสารทิศ! นี่คือสมบัติในตำนานที่สามารถทำให้ยอดฝีมือขอบเขตสร้างแก่นแท้ขั้นสูงสุด ทะลวงสู่ขอบเขตแก่นทองคำได้อย่างแน่นอน!
หวังเล่ยและหลี่ซิงเยว่ที่ยืนอยู่เบื้องหลังจ้องมองโอสถเม็ดนั้นด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยความไม่พอใจ...นั่นคือสิ่งที่ควรจะเป็นของพวกเขา!
"รับไปเถอะ" เจ้าเมืองกล่าว "มันเป็นของเจ้าโดยชอบธรรม"
หลิงเซียวพยักหน้า เขายื่นมือออกไปหยิบโอสถเม็ดนั้นขึ้นมาอย่างใจเย็น...แม้ว่านี่จะเป็นสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในตอนนี้ แต่สีหน้าของเขากลับยังคงสงบนิ่ง ไม่แสดงความยินดียินร้ายใดๆ ออกมา
ความสงบนิ่งนี้...ยิ่งทำให้ภาพลักษณ์ของเขาดูลึกล้ำและน่าเกรงขามในสายตาของเจ้าเมืองยิ่งขึ้นไปอีก
"ขอบคุณท่านเจ้าเมือง" หลิงเซียวเก็บโอสถเข้าสู่ถุงเก็บมิติของตนเองทันที
เขาบรรลุเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการเข้าร่วมการประลองครั้งนี้แล้ว...
บัดนี้...ก็ถึงเวลาที่จะก้าวไปสู่ขั้นต่อไป