เอนทีอาร์ สุดเสียว

หลังจากเรียนคาบเช้าเสร็จ เก่งกำลังจะเดินออกจากตึกคณะก็ได้รับสายจากอาสุเชาว์

“เก่งครับ อาเชาว์เองนะ เมื่อเช้านี้ขอบคุณมากที่ช่วยเหลือ อาเพิ่งโทรคุยกับอาจารย์พีระเสร็จแล้ว ท่านว่างช่วงบ่ายนี้พอดี อาเลยนัดอาจารย์ไว้ที่ร้านอาหาร ‘ริมน้ำ’ ในเมือง ตอนสี่โมงเย็น เก่งว่างไหม? อยากให้เก่งไปด้วยเพราะเก่งเรียนตรงสายนี้ จะได้ช่วยอธิบายเพิ่มเติมให้อาเชาว์เข้าใจได้ง่ายๆ”

เก่งตอบรับทันที “ว่างครับ ผมไปได้ครับคุณอา...”

บ่ายสี่โมงครึ่ง อาสุเชาว์ขับรถ SUV มาหาเก่งที่หน้าหอพัก แล้วพากันไปยังร้านอาหารริมน้ำที่อาจารย์พีระนัดไว้ อาจารย์พีระมาถึงก่อนแล้ว นั่งรอที่โต๊ะมุมเงียบๆ มองเห็นวิวแม่น้ำ “สวัสดีครับอาจารย์” เก่งไหว้ด้วยความเคารพ “มาแล้วเหรอเก่ง นั่งสิ” อาจารย์พีระยิ้ม แล้วหันไปทักทายอาสุเชาว์อย่างเป็นกันเองระหว่างมื้ออาหาร อาสุเชาว์เล่าไอเดียและความต้องการของโรงแรมที่กำลังรีโนเวทให้ฟังอย่างละเอียด อาจารย์พีระฟังอย่างตั้งใจ แล้วหยิบสมุดสเก็ตช์ออกมาเริ่มร่างแบบคร่าวๆ ทันที

“สำหรับพื้นที่ในอาคาร ผมแนะนำใช้ต้นไม้ที่ทนร่ม ทนอากาศแห้ง และดูแลไม่ยาก เช่น พิลาเดนดรอน มอนสเตร่า ฟิโลเดนดรอน เฟิร์นบางชนิด และต้น money tree ที่ช่วยสร้างบรรยากาศร่มรื่น ดูอบอุ่นไม่แข็งทื่อ ส่วนด้านนอกอาคารและสวนรอบโรงแรม ใช้ต้นชงโค ต้นจามจุรีแคระ ต้นลิ้นมังกร และกลุ่มปาล์มสไตล์ tropical เพื่อให้ร่มเงาและดู luxury”

อาจารย์พีระวาดสเก็ตช์อย่างรวดเร็วและมีฝีมือ เก่งช่วยเสริมด้วยการร่างมุมมอง 3D คร่าวๆ บนกระดาษอีกแผ่น แสดงให้เห็นภาพรวมของการจัดวางต้นไม้ การไหลเวียนของแสงและลม รวมถึงจุดเด่นที่สามารถถ่ายรูปเช็คอินได้

อาสุเชาว์ดูภาพแล้วดวงตาเป็นประกายชัดเจน “ชอบครับ ชอบมาก ภาพที่เก่งวาดนี่ทำให้เห็นภาพชัดเจนเลย ดูแล้วรู้สึกได้ถึงความร่มรื่นและความหรูหราที่อาต้องการจริงๆ..”

เขาหันไปคุยกับอาจารย์พีระต่อ “งบประมาณส่วนนี้ไม่ใช่ปัญหาครับ ผมอยากได้คุณภาพงานระดับพรีเมียม..”

อาจารย์พีระยิ้มกว้าง “ดีครับ ถ้าคุณสุเชาว์ตกลง ทางทีมงานผมยินดีรับผิดชอบงานนี้เต็มที่” แล้วหันไปมองเก่ง “เก่ง ลูกศิษย์ผมคนนี้ ฝีมือดีครับคุณสุเชาว์ ไว้ใจในเรื่องคุณภาพของงานได้ครับ เขาดูแลงานให้ผมมาหลายโปรเจ็กต์แล้ว คุณสุเชาว์ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ”

สุเชาว์ยิ้มอย่างพอใจมาก “ดีมากเลยครับที่ได้เก่งไปดูแลงานให้ เดี๋ยวผมจะกลับไปจัดการเรื่องพื้นที่เพาะพันธุ์ไม้ตามที่อาจารย์แนะนำก่อน เมื่อพร้อมแล้วผมจะส่งรถตู้มารับทีมงานของอาจารย์นะครับ”

อาจารย์พีระพยักหน้า “ครับ ทางผมจะจัดทีมเล็กๆ ประมาณ 4-5 คน โดยให้เก่งเป็นหัวหน้าทีมเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา..”

ทั้งสามคนจับมือกันตกลงงานเรียบร้อย อาสุเชาว์ดีใจอย่างเห็นได้ชัด “ขอบคุณมากครับอาจารย์พีระ และฝากเก่งช่วยดูแลให้งานนี้สำเร็จสมบูรณ์ด้วยนะครับ และถ้าสมบูรณ์เมื่อไหร่ อาจะจัดงานเลี้ยงฉลองและอาสุเชาว์จะได้ชวนพ่อกับแม่ของเก่งมาพักผ่อนที่รีสอรท์ของอาด้วยเลย”

มื้ออาหารจบลงด้วยบรรยากาศอบอุ่น อาสุเชาว์จ่ายเงินค่าอาหารแล้วขับรถมาส่งเก่งกลับหอพัก ก่อนจะบอกลา “เดี๋ยวอาโทรมาอัพเดทความคืบหน้าอีกครั้งนะลูก”

เก่งไหว้ลาอาสุเชาว์แล้วเดินขึ้นห้องพักด้วยความรู้สึกดีใจ ที่งานชิ้นใหญ่กำลังจะมาถึงมืออีกครั้ง...