ยอดยุทธ์จ้าวจักรวาล เทียนภาค 5 (จบแล้ว)

พอมาถึงประตูทางเข้าป่าเวทย์บรรพกาล อาจารย์ฮุ่ยหลิน มองเฟยหลงที่พาสองคนพี่น้องมาด้วยอย่างไม่พอใจ

“ รองเจ้าสำนัก ให้พาเจ้าเข้าไปได้คนเดียว นี่เจ้าจะพาสองคนนี้ไปด้วยไม่ได้ โดยเฉพาะหยงเอ๋อ มีพลังยุทธ์ก็มีแค่อัครพรหมเทพระดับต้น พลังจอมเวทย์ก็มีแค่ระดับวิญญาณเท่านั้น”

“ พลังยุทธ์มันเพิ่มกันได้ อาจารย์ดู”  เฟยหลงส่งยันต์เพิ่มพลัง เข้าไปในร่างของหยงเอ๋อ  ทำให้พลังยุทธ์ของหลงเอ๋อเพิ่มขึ้นเป็นขั้นปราณยุทธ์ขั้นฟ้าขั้นต้น

ทำให้อาจารย์ฮุ่ยหลินต้องอ้าปากค้าง

“แต่ว่าเรื่องนี้..”  อาจารย์ฮุ่ยหลินยังไม่สบายใจนัก เฟยหลงเลยต่อรองอีกว่า

“ ยันต์ป้องกันตัว ยันต์อัสนีพิฆาต  ยันต์เพิ่มพลังยุทธ์อย่างละ สองแผ่น อาจารย์พอจะช่วยได้ไหม?”

“ นี่เจ้าคิดติดสินบนอาจารย์หรือยังไง !   ก็ได้... อย่างละสามแผ่นไม่มีต่อรอง”

เฟยหลงยิ้ม แล้วมอบยันต์ให้อาจารย์ฮุ่ยหลินทันที แล้วอาจารย์ฮุ่ยหลินก็นำกุญแจออกมา ทุกคนก็เดินผ่านประตูได้อย่าง ง่ายดาย

“ป่าเวทย์บรรพกาลนี้มีเส้นทางเข้าไปที่ใจกลาง ป่าอยู่หลายเส้นทาง พวกเราเลือกเส้นทาง เลาะสายน้ำไปดีกว่า อาจารย์เคยไปมาแล้ว  ปลอดภัยที่สุด”

อาจารย์ฮุ่ยหลินเอ่ยอย่างชินทาง เฟยหลงก็ไม่ได้แย้งอะไร เดินตามอาจารย์ไป ส่วนสองพี่น้องหยวนซื่อ กับ หยงเอ๋อ นั้น ต่างก็รู้สึกตื่นเต้น ที่ได้เข้ามาในป่านี้เป็นครั้งแรก

พอเดินไปสักพัก ก็พบกับ กลิ่นหอมของดอกไม้มากมาย อบอวลไปทั่วท้องทุ่ง

“ นี่คือทุ่งดอกไม้ป่า นานาชนิด อาจารย์เคยมาครั้งแรก ก็ชอบที่นี่มาก แต่ต้องระวังบางต้นจะมีผึ้งทำรังอยู่ อย่าให้มันต่อยเอาได้ล่ะ” อาจารย์ ฮุ่ยหลิน เดินนำหน้าอย่างมีความสุข แต่ทันใดนั้นเอง ก็มีฝูงแมลงสีดำมาฝูงใหญ่บินมาบนท้องฟ้า พอได้กลิ่นกายของมนุษย์โดยเฉพาะกลิ่นกายของ ผู้หญิง โดยเฉพาะของอาจารย์ฮุ่ยหลินที่ใส่น้ำหอมน้ำปรุง เต็มตัว แมลงสีดำก็ พุ่งร่างมาเป็นฝูงใหญ่หมายจะดอมดม

“ ตัวอะไรน่ะ อาจารย์ เหมือนมันจะบินมาหาพวกเราเลยนะ”

“ น่าจะเป็นฝูงผีเสื้อ มาดมดอกไม้นะ?” อาจารย์ฮุ่ยหลินเอ่ยอย่างไม่แน่ใจ

“ ไม่ใช่แล้วอาจารย์ นั่นมันฝูงพญาผึ้ง กำลังหาที่ทำรัง หนีเร็ว”  เฟยหลงบอกให้ทุกคนวิ่งไปทางแม่น้ำ   ทุกคนวิ่งหนึกันอย่างไม่คิดชีวิต สวนดอกไม้ที่สวยงามกลับราบเรียบไปจนหมด ทั้งหมดวิ่งหนีกันมาถึงลำธาร ทุกคนกระโดดลงน้ำหนีฝูงผึ้ง ตูม !!  แต่ว่า เฟยหลงกับไม่โดดตาม แต่ยืนริมน้ำ แล้วใช้ยันต์ล่องหนหายวับไป ฝูงผึ้งเลยไม่เห็น แล้วไม่กล้าลงน้ำจึงบินลอยหายไป

แล้วเฟยหลงก็ ปรากฏกายขึ้นโดยที่ไม่เปียกปอน เหมือนกับทั้งสามคน

“ หยวนซื่อ ทำไมไม่ใช้ยันต์ล่องหนล่ะ กระโดดน้ำไปทำไมให้เปียกปอนแบบนี้”

“ ข้าลืมนึกไป ตกใจทีไร ลืมใช้ยันต์ทุกที”

“ เจ้านี่   มียันต์ล่องหนก็ไม่ให้ข้า เอามาเลยสามแผ่น” อาจารย์ฮุ่ยหลินขึ้นมาจากลำธารเสื้อผ้าเปียกปอน ชุดแนบเนื้อเผยให้เห็นเรือนร่างอันบอบบาง เฟยหลงกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ แล้วก็มอบยันต์ล่องหนให้อาจารย์ไป สามแผ่น แล้วก็มอบให้หยงเอ๋อ อีกสามแผ่นเช่นกัน

ทั้งหมด นั่งพักกันริมน้ำ หญิงสาวสองคนเปลี่ยนเสื้อผ้า กันเรียบร้อยแล้ว มานั่งผิงไฟกัน เพราะใกล้ค่ำแล้ว อาจารย์ฮุ่ยหลินให้พักค้างคืน ริมลำธารแห่งนี้ไปก่อนเพราะว่า ดูแล้วปลอดภัย ทันใดนั้น หัวของเฟยหลง ก็มีข้อความของด่านที่ สี่ปรากฏขึ้นมาว่า  สยบราชันนาคราช

เฟยหลงตื่นตัวทันที แล้วส่งสัมผัสไปรอบๆ แล้วพบกับชายหนุ่มคนหนึ่งเดินบนน้ำเข้ามาพบกับทุกๆ คน อาจารย์ฮุ่ยหลินเห็นแล้วอึ้ง ไม่คิดว่าจะเจอชายหนุ่มในป่าเวทย์บรรพกาลที่รูปงามเช่นนี้

“ สวัสดีทุกคน”

“ สวัสดี ข้าชื่อฮุ่ยหลิน แล้วว่าน้องหลินก็ได้ พวกนี้เป็นศิษย์ของข้า ชื่อว่า เฟยหลง หยวนซื่อ และ หยงหยง”

“ ข้าชื่อ สินธู เป็นราชันใต้ผืนน้ำแห่งนี้”

“ เป็นราชันเชียวรึ?” อาจารย์ฮุ่ยหลินเอ่ยอย่างตื่นเต้นจน ออกนอกหน้า

“ ใช่แล้ว ท่านอยากไปเที่ยวชม ดินแดนใต้น้ำนี้กับข้าไหม?”

“ อยากไปซิ”

“ ถ้างั้นไปกันเลย”  ทุกคนลุกขึ้นคิดจะเดินลงไปในน้ำกันอย่างว่าง่าย

“ เดี๋ยวก่อน”  เฟยหลงจับมืออาจารย์ฮุ่ยหลิน แล้วใช้ยันต์แปะไปที่หน้าผากพอยันต์ซึมเข้าไปในร่าง อาจารย์ฮุ่ยหลิน กับหยวนซือและหยงเอ๋อ ทั้งหมดก็รู้สึกตัว มองเห็นหน้าของราชันสินธูกลายเป็นหัวพญานาค ร่างเป็นมนุษย์ ขาเป็นงู เลยตกใจถอยหลังขึ้นบนน้ำไม่มีใครกล้าลงไป

“ ไม่เลว สามารถคลายมนตร์สะกดนาคราชของข้าได้ แต่ว่า ใครที่ข้าต้องการแล้วละก็ ไม่เคยมีใครรอดมือข้าไปได้สักรายเดียว ไปกับข้าซะดีกว่า อาจารย์ฮุ่ยหลิน”

“ ไอ้บ้า ใครอยากไปอยู่กับเจ้ากัน เฟยหลงจัดการมันเลย” อาจารย์ฮุ่ยหลินเอ่ยอย่างมั่นใจว่า เฟยหลงจะจัดการได้

“ เจ้าเด็กนี้น่ะรึ? จะจัดการข้า”

เฟยหลงไม่ตอบ ปล่อยยันต์ ระเบิดส่งไปที่ร่างของมัน สองแผ่น ตูม !! ร่างมันกระเด็นตกน้ำไป แล้วมันก็โผล่กับขึ้นมาใหม่ กลายเป็นพญานาคตัวใหญ่มีหงอนสีแดง ที่กลางหัว มีเขี้ยว ยักษ์ มีเกล็ดพญานาคหลุดเป็นหย่อมๆ เพราะโดนระเบิด

เฟยหลงติดยันต์สายฟ้า  เพื่อให้เคลื่อนไหวเร็วขึ้น แล้วกำลังจะปล่อยยันต์อัสนีพิฆาตออกไป แต่ราชันสินธู อ้าปากพ่นพิษสีดำออกจากปากออกมา ทำให้เฟยหลงต้องหนีไปไกล เพื่อหลบ พิษสีดำที่พ่นออกมา พื้นหญ้าตายทันทีเหมือนโดนน้ำกรด มันเลื้อยขึ้นจากน้ำ เข้าโจมตีเฟยหลงเพียงคนเดียว คงแค้นที่เจอระเบิดแต่ว่าเฟยหลง ตั้งหลักได้ ก็เคลื่อนไหวปานสายฟ้า ขึ้นไปบนหลัง แล้วกดยันต์อัสนีพิฆาต ไปตรงกลางหลังของมัน เปรี้ยง !!  เกล็ดพญานาคกระจายหลุดออกไปเป็นชิ้นๆแต่ยังไม่ถูกเลือดเนื้อของมัน เฟยหลงจึงปล่อยยันต์หุ่นแมวเหมียวออกมา

ฟิ้ว มันพุ่งกระบี่ไปปักหางพญานาคราช มันหมุนตัวสะบัดเฟยหลงกับแมวเหมียวร่วงออกไป กระบี่องเจ้าเหมียวอันนิดเดียว หยุดมันไม่ได้ เฟยหลงใช้ยันต์อีก ระเบิดอีกสิบแผ่น  เหวี่ยงออกไป ถูกมันพ่นไฟเผา จนหมด เฟยหลงจึงถอยออกไปหลายก้าว แล้วนำยันต์เปล่า ขึ้นมาแล้วเขียนยันต์พญาครุฑ ออกมาสามแผ่น แล้วส่งพลังจิตเข้าไป  ตูม !  ๆ ๆ  ปรากฏพญาครุฑตัวใหญ่ เกิดขึ้นมา สามตน พุ่งเข้าล็อกหัว กลาง ท้าย ราชันสินธู พญานาคราช แล้วกระชากออกมาพร้อมกัน แคว่ก ๆ ๆ  ร่างของพญานาคราชยักษ์ถูกฉีกแบ่งเป็นสามส่วน จากนั้นร่างราชันนาคราชตนนี้ ก็กลายเป็นหิน ทั้งสามส่วน แล้วครุฑทั้งสามก็ค่อยๆ สลายหายไป แถบสีขาวขึ้นมาอีกขีด เฟยหลงผ่านด่านที่สี่ได้แล้ว

“ อาจารย์ ทำไมนาคราชตนนี้กลายเป็นหินไปแล้ว” หยวนซื่อเอ่ยอย่างสงสัย

“ สัตว์เทพโบราณพวกนี้ เกิดจากหินวิเศษ ของพระเจ้า เวลาตายไป ก็กลับคืนสู่สภาพเดิมแบบนี้” อาจารย์ฮุ่ยหลินเอ่ยอธิบาย

“ น่ากลัวจังเลย ดีที่มีพี่เฟยหลงอยู่ด้วย” หยงเอ๋อมองหินรูปนาคราชแล้วยังหวาดหวั่นไม่น้อย

“ ว่าแต่เจ้าสามารถสร้างยันต์ระดับเซียนได้ด้วยหรือ?”

“ ข้าไม่รู้หรอกว่า ระดับเซียน หรือระดับไหน ข้าเพียงฝึกตามที่อาจารย์สอนให้เท่านั้น การเขียนยันต์เทพครุฑนี้ ทำให้ข้าอ่อนแรงไปมาก ภายในสองวันข้าไม่อาจเขียนยันต์ใดๆ ได้อีก ดังนั้น สองวันนี้พวกเรา ต้องระวังตัวเองกันไว้ด้วย”

เฟยหลงเอ่ยเตือนทุก ๆคน

“ ไม่ต้องห่วง อาจารย์อยู่ทั้งคน พวกเจ้าอย่าได้กังวล ที่ผ่านมาอาจารย์ยังไม่ได้แสดงวิชาของอาจารย์เลยแม้แต่น้อย”

ทั้งสามคนมองหน้ากันเหมือนไม่ค่อยจะมั่นใจเท่าไรนัก คืนนี้ทุกคนไม่กล้านอนบริเวณนี้ เลยเดินทางตามแม่น้ำเข้าไปในกลางป่าเวทย์บรรพกาลต่อเลย

พอพระอาฑิตย์ขึ้น ทุกคนก็เห็นรูปปั้นสตรีผู้หนึ่ง แต่งกายคล้าย ผู้สูงศักดิ์แต่หน้าแปลก มีหางจิ้งจอกอยู่ด้านหลังเก้าหาง ยืนเด่นอยู่บนเนินเขา เป็นเหมือนกับศาลเจ้า

“ นี่คือศาลเจ้าจิ้งจอกเก้าหาง ศิษย์สำนักเรา ที่ผ่านป่าเวทย์บรรพกาลแห่งนี้ ต้องมากราบไหว้ขอพรกันทุก ๆ คน พวกเจ้าไปทำความเคารพท่านซะ”

ทุกคนทำตามที่อาจารย์ฮุ่ยหลินบอก มีแต่เฟยหลงกลับไม่ทำความเคารพ แต่ยืนมองหน้าของ จิ้งจอกเก้าหางนิ่งไปซักพัก เพราะปรากฏข้อความด่านที่ ห้าว่า

“ สยบปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง”   ทำให้เฟยหลงกำลังคิดหาทางกำจัด จิ้งจอกเก้าหางอย่างไรดี

“ เจ้านี่ ไม่รู้จักเคารพเจ้าที่เจ้าทาง ซะบ้างเลย”  อาจารย์ฮุ่ยหลินบ่นเฟยหลง

“ อาจารย์ท่านรู้ประวัติ จิ้งจอกเก้าหางไหม ทำไมถึงได้มาสร้างในป่าเวทย์แห่งนี้?” หยงเอ๋อเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ ตำนานเล่าว่า  เซียนปีศาจจิ้งจอกเก้าหางได้ รักกับมนุษย์ผู้หนึ่ง สุดท้าย มนุษย์ผู้นั้นได้รับพลังจากไอเซียนปีศาจจิ้งจอกทุกวัน จนร่างกายมนุษย์ไม่สามารถรับได้ ทำให้มนุษย์ตาย เซียนจิ้งจอกเสียใจนัก จึงแบ่งดวงจิตครึ่งหนึ่งให้ชายคนรักไป ทำให้เขาฟื้นคืนชีพอีกครั้ง แต่ว่า มีอาจารย์ปราบปีศาจมาพบเข้า เห็นว่าปีศาจไม่ควรคงอยู่ในโลกมนุษย์ จึงได้สังหารเซียนปีศาจจิ้งจอก แล้วสะกดวิญญาณเอาไว้ในป่าเวทย์แห่งนี้  ไม่ให้ออกไปไหนได้

ชายคนรักของนาง จึงได้สร้างรูปปั้นนี้เอาไว้ เพื่อเป็นที่ระลึกถึงนางเซียนปีศาจจิ้งจอก เหตุการณ์ก็ได้ผ่านมาเป็นพันปีแล้ว ป่านนี้ทั้งสองคงไปกำเนิดเกิดใหม่หมดแล้ว”  อาจารย์ฮุ่ยหลินอธิบาย

“ น่าสงสารจัง  ที่คู่รักต้องพรากจากกันเช่นนี้” หยงเอ๋อรำพึงออกมา

“ นี่เป็นเพราะผู้ชายไม่รักจริง หากว่ารักจริง ต้องมอบหัวใจเซียนคืนนางไป ไม่ปล่อยให้นางเซียนจิ้งจอกตายไปแบบนี้” อาจารย์ฮุ่ยหลินเอ่ยจบ ก็มีลมกรรโชกแรง เสียงหมาจิ้งจอกขานรับ กับเป็นฝูง

“ เสียงสุนัขจิ้งจอก หรือหมาป่ากันแน่?”  หยงเอ๋อสงสัย

“ เสียงดังขนาดนี้ คงเป็นหมาป่า พวกเราก่อไฟ แล้วค้างคืนที่ศาลจิ้งจอกก่อนดีกว่า”  เฟยหลงแนะนำ เพื่อรอให้ วิญญาณสุนัขจิ้งจอกปรากฏตัว

ทั้งหมดก็เห็นด้วย ไม่กล้าออกไปตอนนี้ เพราะเสียงหมาป่า ดังก้องทั่วป่าขนาดนี้ต้องมีหลายร้อยตัวแน่ๆ เลย

พอได้เวลาเที่ยงคืน พระจันทร์ขึ้นเต็มดวง ก็มีเสียงเรียกเบาๆ ดังมาตามสายลมว่า

“ พี่หลินฮุ่ย ท่าน...มาแล้ว  ข้ารอท่านมาพันกว่าปี.... ในที่สุด...ท่านก็มาเสียที”

ทุกคนได้ยินเต็มชัดสองหู หยงเอ๋อโผเข้ากอดอาจารย์ฮุ่ยหลินแน่น 

“ ใครคือหลินฮุ่ยของเจ้ากันแน่” เฟยหลงลุกขึ้นยืน เตรียมยันต์กำจัดปีศาจเอาไว้ในมือ

“ เหอ เหอ เหอ พี่หลินฮุ่ย ชาตินี้ท่านช่างหล่อเหลาเหลือเกิน ถึงแม้ท่านจะเกิดเป็นหญิง ข้าเองก็ยังรัก ท่านไม่เปลี่ยนแปลง”

“ ใคร .. ใครคือหลินฮุ่ยของเจ้ากัน?” อาจารย์ฮุ่ยหลิน เริ่มตกใจสุดขีดลุกขึ้นยืน มีหยงเอ๋อกอดเอวอาจารย์ด้วยความกลัว

“ ก็ท่านยังไงล่ะ นี่ท่านจำ จิ้งเอ๋อ ของท่านไม่ได้แล้วหรือ ไหนท่านบอกว่า จะกี่ชาติก็ขอให้ได้ครองคู่ด้วยกันทุกชาติไป”

“ บ้า..!  บ้าไปแล้ว ข้าคือ ฮุ่ยหลิน ไม่ใช่หลินฮุ่ยเว้ย ! เฟยหลงจัดการมันเลย”

“ อาจารย์ พี่เฟยหลงยังไม่สามารถใช้ยันต์ได้  ไหนท่านบอกว่าท่านจะจัดการเองยังไง?”  หยงเอ๋อกระซิบบอกเบาๆ

“ จริงซิ  ปีศาจจิ้งจอก หากเจ้าไม่ไป ข้าจะจัดการกับเจ้าให้ไปเกิดใหม่เดี๋ยวนี้”

อาจารย์ฮุ่ยหลิน นำยันต์ออกมา หลายสิบใบ เป็นยันต์ปราบปีศาจล้วนๆ พอปล่อยไปให้ลอยไปในอากาศ ยันต์ทั้งหมดก็ลอยไปอยู่ที่ด้านหน้าของ ตนเอง แล้วปรากฏกลุ่มควันขึ้น เป็นรูปผู้หญิงสาวแสนสวย ยืนยิ้มชม้ายมอง อาจารย์ฮุ่ยหลินอย่างเสน่หา

“ข้าเป็นเซียนจิ้งจอกนะท่านพี่ ท่านเอายันต์ปราบปีศาจมนุษย์ มาใช้กับข้าไม่ได้ผลหรอก ท่านพี่ใจร้ายกับข้าเช่นนี้ได้ยังไง?”  เสียงวิญญาณปีศาจจิ้งจอกอดน้อยใจไม่ได้

“ ตายล่ะ แล้วทำไงดีเนี่ย”  อาจารย์ฮุ่ยหลินตกใจ ไม่รู้จะทำอะไรต่อแล้ว

เฟยหลงนึกขึ้นได้ว่า  ยันต์ในมือของตนก็ไม่สามารถจัดการกับเซียนปีศาจได้เช่นกัน จึงหยิบยันต์สายฟ้าออกมา แล้ว แปะไปที่ร่างคนทั้งสามแล้วชวนกันวิ่ง แวบหายไปต่อหน้า เซียนปีศาจจิ้งจอกอย่างรวดเร็ว

“ คิดหนีรึ  คงยากหน่อยนะ ท่านพี่ ฮิ ฮิ ฮิ  ข้าจะเอาท่านมาอยู่กับข้าที่นี่ตลอดไป พี่หลินฮุ่ย”

เฟยหลงพาทุกคนวิ่งออกห่างจากศาลเจ้าได้ไกลระยะหนึ่ง

“ มันเป็นเซียนปีศาจ ยันต์ธรรมดาทำอะไรมันไม่ได้เลย แล้วจะทำอย่างไรกับมันดี”

หยวนซื่อเอ่ยเสียงเครียด

“ เฟยหลง เจ้ามีวิธีไหม” อาจารย์ฮุ่ยหลินลองถามดู

“ พวกเราวิ่งหนีแบบนี้ไปให้ไกลๆ เลยได้ไหม?” หยงเอ๋อ เอ่ยอย่างสงสัย

“ ไม่ได้หรอก พวกเราวิ่งมาสามรอบแล้ว ยังอยู่ที่เดิมไม่ได้ออกจากป่าจิ้งจอกนี้เลย”

เฟยหลงบอกความจริงให้กับทุกๆ คน ซึ่งต่างก็แตกตื่นตกใจกันใหญ่

“ ข้าพอมีวิธีแล้ว”  เฟยหลงเอ่ยขึ้นหลังคิดอยู่นาน

“ วิธีอะไร” ทุกคนถามออกมาพร้อมกัน

“ ข้าจะใช้เลือดของอาจารย์ฮุ่ยหลินมาเขียนยันต์แปดทิศสยบมาร”

“ เลือดข้า จะใช้ได้รึ?”

“ ได้ซิ ท่านบอกว่า เซียนปีศาจมันแบ่งหัวใจให้ท่านเกิดใหม่ขึ้นมา แสดงว่าร่างกายท่านมีเลือดเซียนปีศาจครึ่งหนึ่งด้วย ถึงแม้จะผ่านมาอีกชาติ หัวใจเซียนก็จะยังติดตามท่านไปทุกๆ ชาติ ดังนั้น มันถึงได้รู้ยังไงว่า ท่านเป็นคนรักของมันเมื่อชาติก่อน”

“ลองดูก็ได้ ไหนว่าเจ้าเขียนยันต์ไม่ได้ยังไงล่ะ?”

“ ข้าเขียนยันต์ธรรมดา จึงต้องใช้พลังในร่าง แต่นี้ข้าเขียนยันต์ โดยใช้เลือดเซียนมาเป็นพลัง คนละส่วนกัน” เฟยหลงหยิบ ยันต์เปล่าออกมา แล้วจับแขนของอาจารย์ฮุ่ยหลิน แล้วใช้มีดกรีดออกมาเบาๆ เลือดไหลลงมาในถ้วย แล้วก็เขียนยันต์แปดทิศสยบมาร ได้มาสี่ใบ

“ เอาล่ะ ต่อไปต้องวางแผนล่อเซียนปีศาจ ท่านเอาเลือดป้ายแขนของทั้งสองคนนี้ไว้ แล้วข้าจะให้ยันต์แปลงโฉม พวกเราทั้งหมดนี้ แปลงเป็นอาจารย์ฮุ่ยหลิน พอมันมาถึง มันจะเกิดอาการสงสัย และลังเล จังหวะนั้น ข้าจะเป็นคนนำยันต์ไปแปะที่ร่างมันทั้งสี่จุด คราวนี้ มันได้ไปเกิดใหม่อย่างแน่นอน” เฟยหลงเอ่ยอย่างมั่นใจ.....