กัปตันสุดเขต พิมเสนพิมพ์ชื่อลงไปในอากู๋ ก่อนรูปภาพผู้ชายจะเด่นหราโชว์ความหล่อเหลาของเขาขึ้นมา
พิมเสนรีบลงมืออ่านในทันที เนื้อหารายละเอียดไม่ได้บอกอะไรไว้มากมาย เพียงบอกแค่ว่าเขาเป็หัวหน้ากัปตันนักบินที่ลูกเรือทุกคนยกย่องว่าขับเครื่องบินดีที่สุดและได้รับเหรียญยกย่องมามากมาย
พี่แกก็เก่งเหมือนกันนะเนี่ย และเมื่ออ่านมาถึงข้อความด้านล่าง พิมเสนเป็ต้องชะงักมือกำลังเลื่อนข้อความลง
วิวาห์สายฟ้าแลบกัปตันสุดเขตและคุณหนูพิมเสนบ้านบอรินฝ่ายเ้าสาวอายุเพียงยี่สิบห้าปีเพียงเท่านั้น
ข่าววงในบอกว่ากว่าทั้งสองจะได้แต่งงานกันฝ่ายเ้าสาวโดนทางครอบครัวขีดกันเื่แต่งงานอยู่หลายครั้ง จนทางเ้าบ่าวพาเ้าสาวหนีออกจากบ้าน มาสร้างเรือนหออยู่กินกันสองคนและได้ลั่นวาจาว่า จะเป็คนเลี้ยงคุณหนูพิมเสนด้วยตัวของเขาเอง
พวกเขาทั้งสองคนพบเจอกันครั้งแรกที่สนามบินและพบรักกันโดยบังเอิญ มันคือรักแรกพบที่กลายมาเป็งานวิวาห์สายฟ้าแลบหลังคบกันได้เพียงหนึ่งเดือนเท่านั้นฝ่ายเ้าบ่าวก็ลั่นวิวาห์เลยทันที
โห ~ วิวาห์สายฟ้าแลบเลยงั้นเหรอ เฮ้อ~ พิมเสนพรูลมออกมาทางปากเบา ๆ
ช่างเถอะ ถึงยังไงพวกเขาก็รักกันด้วยดี เื่นี้พิมเสนจะไม่ยุ่ง ความรักไม่เข้าใครออกใคร เป็เพราะพิมเสนนั้นไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลยไม่รู้ความรักนั้นเป็ยังไง
เมื่อได้ข้อมูลที่ตัวเอง้าแล้ว ทั้งสถานะตัวเองว่าเป็เมียเขาและรู้ว่าสามีของตัวเองทำงานอะไรแล้วนั้น ส่วนตัวเขาเป็ถึงลูกคุณหนูแต่ทำอะไรไม่เป็เลยสักอย่างเพราะเกิดมาก็อยู่ในตระกูลร่ำรวยที่มีพ่อแม่คอยทำให้อยู่ตลอดเวลา แตกต่างจากพิมเสนปัจจุบันที่เป็ถึงนักธุรกิจหนุ่มอายุน้อย ทำงานด้านอสังหาริมทรัพย์พันล้านโดยชิ้นเชิง
ชาติตระกูลของตัวเองตอนนี้นั้นไม่เท่าไหร่ เขายังพอรับมือได้ แต่ไอ้การที่ผมต้องมาอยู่กับผู้ชายด้วยกันแล้วต้องคอยแบบว่าแสดงตัวทำหน้าที่เมียกับสามีตัวเองนี่สิ คือเื่ใหญ่มากในตอนนี้
จะให้หลับหูหลับตาทำ มันก็ยังไม่ชินเปล่าวะ ถ้าให้ผมเป็คนเสียบยังพอว่า แต่ไอ้ให้ผมต้องมาเสียตูดนี่ ไอ้พิมเสนคนนี้รับไม่ได้อย่างแรง
อ้ากก!! ผมไม่อยากทำหน้าที่เมียโว้ย!!!
พิมเสนนั่งกระวนกระวายใจอยู่ด้านหน้าทีวี พลางมือก็หยิบรีโมทขึ้นมาเปิดดูข่าวไปด้วยความเคยชินตามฉบับนักธุรกิจหนุ่ม เขาต้องดูข่าวซื้อขายตลาดหุ้นราคาขึ้นลงของตลาดอยู่ตลอด แต่ก็นะตอนนี้คงไม่ต้องทำแบบนั้นแล้วพิมเสนกดเปลี่ยนช่องดูไปเรื่อย ๆ จนมาหยุดอยู่ที่ข่าวช่องหนึ่งกำลังออกอากาศ
เมื่อนักข่าวได้พาดหัวข่าวหน้าหนึ่งว่า นักธุรกิจอายุน้อยร้อยล้านชื่อดังตายด้วยการกินส้มตำปูปลาร้าและสาเหตุการตายเกิดจากข้าวเหนียวเข้าไปติดหลอดลมตาย
โดยทางครอบครัวและญาติกำลังสังสรรค์รับประทานอาหารกันอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ หลังจากญาติ ๆ และคนรับใช้กลับมาจากงาน จึงเข้าไปเรียกหา ทำให้พบร่างผู้ตายนอนตายตาเหลือกอยู่ที่พื้นและหมดลมหายใจไปแล้ว พวกเขาจึงโทรแจ้งตำรวจท่ามกลางความใของเหล่าญาติ
พิธีศพถูกจัดไปอย่างสมเกียรติเนื่องจากเป็ลูกชายทายาทคนสุดท้องของตระกูล
และเมื่อผู้สื่อข่าวขึ้นภาพงานภายในงานพิธีบรรยากาศที่ถ่ายย้อนหลังมาให้รับชม พิมเสนถึงกับทำไอแพดในมือร่วง
ผู้ชายคนนั้นที่อยู่ในข่าวนั่นมันผมนี่ พิมเสนตัวสั่นไปหมดเมื่อเห็นงานพิธีขาวดำของตัวเอง เด็กหนุ่มน้ำตาคลอเห็นหน้าพ่อและแม่ของตัวเองกอดกันร้องไห้ผ่านหน้าจอทีวี
‘พ่อ แม่’ เด็กหนุ่มน้ำตาคลอ รู้สึกสงสารพวกท่านทั้งสองที่ต้องเสียลูกชายอย่างเขาไป
เหอะ แล้วดูนักข่าวถ่ายไปยังลูกพี่ลูกน้องผมนะ หมอนั่นไม่เห็นจะร้องไห้เลยสักนิด เหมือนมันจะยิ้มอยู่ด้วยซ้ำ คงสะใจที่ผมตาย เพราะใคร ๆ ก็อยากให้ผมตายกันทั้งนั้นเพียงเพราะพวกเขาอยากได้หุ้นที่ผมถืออยู่ในบริษัท
ถ้าไม่มีผมแล้ว พวกเขาเ่าั้คงเข้ามาบริหารจัดการและฮุบหุ้นบริษัทที่ผมถือไปเป็ของตัวเองอย่างแน่นอน
แต่ก็เื่นี้คงโทษใครไม่ได้ คงต้องโทษตัวผมเองที่สะเพร่า กินข้าววันนั้นแล้วไม่ได้เตรียมน้ำเอาไว้ข้างตัว ทำให้ตัววิ่งไปหยิบน้ำหรือเรียกให้ทุกคนช่วยไว้ไม่ทัน
แม้แต่แรงจะเปล่งเสียงออกมายังไม่มี คล้ายกับจะขาดใจตาย โคตรทรมาน เด็กหนุ่มส่ายหัวให้ตัวเองเบา ๆ
แต่แล้วโชคชะตาดันเล่นตลก ให้ผมมาอยู่ในร่างของเด็กที่ชื่อพิมเสนที่ชื่อเหมือนกันคนนี้ แถมยังมาด้วยวิธีไหนก็ไม่รู้ คงจะิญญาเข้าร่างหรือมาเกิดใหม่จริง ๆ
ผมควรจะดีใจที่ตัวเองได้มีชีวิตใหม่เหมือนตายแล้วเกิดใหม่หรือควรเสียใจที่ตื่นมาได้สามีเป็ผู้ชายและกำลังจะเสียตูดให้เขา
ทำไมผมถึงคิดไปถึงขั้นนั้นนะเหรอ จะไม่ให้คิดได้ยังไงกัน ผมและเขาเราสองคนเป็สามีภรรยากันถูกต้องตามกฎหมาย ยังไงวันที่นอนด้วยกัน เขาต้องล้ำเส้นผมมาในสักวัน แต่มันคงจะขนลุกซู่ซ่าน่าดู
ฮึ่ย แค่คิดก็ขนลุกขนพอง เอาเป็ว่าเื่แบบนั้นค่อยหาทางเลี่ยงเขาทีหลังแล้วกัน ตอนนี้ผมควรเอาตัวเองไปทำความสะอาดสวนนั่งเล่นด้านนอกให้เรียบร้อยและไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ก่อนดีกว่า เหม็นเหงื่อจะแย่
เมื่อคิดได้ดังนั้นพิมเสนจึงเดินออกไปด้านนอก หาพวกกรรไกรตัดกิ่งไม้และพวกไม้กวาดทางมะพร้าวมาเพื่อกวาดเศษใบไม้แห้งที่ร่วงตกลงมาบนพื้น
แสงแดดด้านนอกเริ่มแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อสาย สองมือเล็กยกมือขึ้นบดบังใบหน้าของตัวเองเมื่อแดดเริ่มแยงดวงตา
ร้อนวุ้ย ถ้าไม่ติดว่าเป็คนเห็นอะไรรกหูรกตาไม่ได้ล่ะก็ ผมคงปล่อยมันทิ้งไว้แบบนี้และไม่ทำอะไรกับมัน แต่พิมเสนไม่ใช่คนแบบนั้นไง
พิมเสนเป็คนรักสะอาดและรักความเป็ระเบียบเรียบร้อย จึงไม่สามารถปล่อยทุกอย่างรกได้ เห็นแล้วรกหูรกตา มือเล็กรีบถกขากางเกงของตัวเองม้วนขึ้นมาพับไว้อย่างขะมักเขม้นก่อนจะะโลงไปในบ่อปลาเพื่อทำความสะอาด
ดีที่บ่อไม่ลึกและอยู่เพียงหัวเข่า น้ำในบ่อเน่าเหม็นผ่านการไม่ได้ล้างหลายเดือนคราบต่าง ๆ ติดแน่นเกาะตามขอบ ขัด ๆ ถูก ๆ จนตะไคร่น้ำหลุดออกสะอาดเอี่ยมจนเป็ที่พอใจ เด็กหนุ่มพยักหน้าให้กับผลงานเมื่อทุกอย่างเข้าที่เข้าทางเรียบร้อยแล้ว
เยี่ยม ต้องแบบนี้สิ ต่อไปก็สั่งปลามาลงได้ แต่ว่าผมในตอนนี้ไม่รู้รหัสบัญชีธนาคารหรืออะไรเลยนี่สิ พิมเสนคิดว่ามันต้องมีหลงเหลือหรือเซฟเก็บไว้ตรงไหนเพื่อกันลืมบ้างแหละ ขนาดผมยังทำเพราะเป็คนขี้ลืมเลย คงต้องลองไปหาดูอีกที
แต่เมื่อนึกได้ดังนั้น พิมเสนจึงวางทุกอย่างลงและนำเครื่องมือล้างบ่อไปเก็บเข้าที่ เดินเข้าบ้านเพื่ออาบน้ำล้างตัวและมานั่งหมดแรงอยู่บนโซฟาตัวยาวโดยมีเ้าเหมียวนอนทับอยู่บนตัว
เหมียว~
75
