“ทุกอย่างปกติดีนะคะน้องแข็งแรงดีไม่มีอะไรน่าเป็ห่วง” แพทย์หญิงมัสยาแจ้งผลการตรวจ
“แล้วตกลงน้องเป็ผู้หญิงหรือผู้ชายคะ?”
“ผู้ชายค่ะ เห็นตรงนี้ไหมคะ อันนี้คือจู๋ค่ะ”
คุณหมอสูติพูดพร้อมกับชี้จุดเล็กๆในภาพอัลตราซาวด์ พร้อมกับเสียงหัวเราะคุณหมอสาวทั้งสองดังขึ้นเบาๆ
“มิน่าล่ะ แรงเยอะเชียว” กฤติยาพูดพร้อมกับลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเบาๆ
“พอเข้า่ 5เดือนน้องจะเริ่มดิ้นบ่อยและแรงขึ้นค่ะ” มัสยาอธิบาย
“ตอนนี้น้องจะได้ยินเสียงได้ดีเพราะมีการพัฒนาระบบประสาทการได้ยินแล้วหมอคริสเปิดเพลงหรืออ่านนิทานให้น้องฟังได้นะคะ”
“แย่จัง ฉันเกลียดเพลงคลาสสิกที่สุดเลยค่ะมันโหยหวน รำคาน” กฤติยายิ้มแหยๆ
“ไม่จำเป็ต้องเป็เพลงคลาสสิกค่ะเพลงอะไรก็ได้ที่ฟังสบายๆ”
“โอเคค่ะ ค่อยยังชั่วหน่อย”
“มีอะไรปรึกษาปลาได้ตลอดนะคะ”มัสยาพูดอย่างจริงใจ
“แล้วอีกอย่างปลาขออนุญาตบอกพี่เสือได้ไหมคะว่าน้องเป็ผู้ชาย”
คุณหมอสูติเอ่ยปากขออนุญาตเพราะอย่างไรก็เป็ข้อมูลส่วนตัวของคนไข้และในทางกฎหมายทั้งคู่ก็ไม่ได้เป็อะไรกัน
“ได้ค่ะ ไม่ใช่ความลับอะไรนี่คะ”กฤติยาตอบเสียงเรียบ
*****
กฤติยาเดินออกมาจากประตูใหญ่ของโรงพยาบาลเพื่อไปอาคารจอดรถ ทันทีที่เดินพ้นประตูอาคารที่เปิดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำลมร้อนของเดือนเมษายนก็พัดวูบมาปะทะใบหน้าเบาๆแม้เป็่เย็นแล้วแต่ไอร้อนก็ยังไม่แ่ลงเลยสักนิด เสียงหวอรถฉุกเฉินดังลั่นทำให้เธอชะงักฝีเท้า
หน้าโรงพยาบาลรถกู้ภัยและรถพยาบาลกำลังลำเลียงคนเจ็บเข้ามาอย่างต่อเนื่องหมอ พยาบาลและเ้าหน้าที่วิ่งเข้าออกแผนกฉุกเฉินกันโกลาหลไปหมดคนไข้ในโรงพยาบาลวันนี้ดูมากกว่าปกติโดยเฉพาะในแผนกฉุกเฉิน ที่ตอนนี้เต็มจนล้นออกมานอกทางเดิน
“เกิดอะไรขึ้นคะ?”
กฤติยาเดินกลับเข้ามาถามพยาบาลที่ประจำอยู่ตรงเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์
“เห็นว่าเกิดอุบัติเหตุรถบัสนำเที่ยวประสานงากับรถเก๋งแล้วเกิดมีอุบัติเหตุซ้ำซ้อนค่ะ”
“...”
นาฬิกาบนผนังห้องบอกเวลา 5 ทุ่มกว่าแล้วกฤติยาในสภาพหมดเรี่ยวแรงเดินมาทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา มีจำนวนคนเจ็บจากอุบัติเหตุมากกว่าที่คิดและเธอก็อดไม่ได้ที่จะต้องเข้าไปช่วย เมื่อเห็นคนเจ็บบนเตียงร้องระงม เืท่วมแม้เพื่อนหมอและพยาบาลคนอื่นๆจะบอกให้เธอรีบกลับมาพักผ่อนก็ตาม
“เ้าก้อนหิวไหมครับ?”
หมอสาวลูบหน้าท้องนูนเบาๆ ั้แ่เย็นเธอเอาแต่วิ่งวุ่นยังไม่ได้กินอะไรเลย เ้าก้อนคงหิวแย่แล้ว หญิงสาวนึกพลางลุกจากโซฟาตั้งใจจะเดินไปหาอะไรกินในตู้เย็น
“เอ๊ะ!!”
กฤติยาอุทานเบาๆ ััอุ่นๆตรงระหว่างขาทำให้เธอยืนตัวแข็ง หญิงสาวพยายามตั้งสติก่อนใช้นิ้วสอดเข้าใต้กระโปรงััธารน้ำอุ่นที่ต้นขาด้านในคราบสีแดงที่ติดนิ้วออกมาทำให้หมอสาวหัวใจวูบโหวง
ถ้าจำไม่ผิดเ้าก้อนของเธอไม่ดิ้นมาั้แ่่เย็นแล้วแต่เพราะภารกิจเร่งด่วนตรงหน้าทำให้เธอไม่ได้สังเกต
มือเรียวรีบกดสายโทรออกหาเพื่อนสนิททันทีสัญญาณรอสายดังอยู่นานแต่ไม่มีคนรับ เธอลองโทรออกหาหมอปลาก็ไม่มีคนรับเช่นกันทั้งคู่น่าจะกำลังยุ่งกับเคสในห้องฉุกเฉินอยู่
หมอสาวทรุดลงนั่งนิ่งๆสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ที่กำลังแตกกระเจิงถ้าเธอขาดสติเ้าก้อนของเธอก็จะเป็อันตราย อันดับแรกเธอต้องโทรเรียกรถพยาบาล
เมื่อวางสายจากโรงพยาบาล เธอนั่งนิ่งสงบใจเพื่อรอรถพยาบาลมารับมือบางลูบหน้าท้องแ่เบา ภายในตัวเธอยังไร้ปฏิกิริยาโต้ตอบจากเ้าก้อนน้อย ความหวาดกลัววิ่งขึ้นสมองจนตัวเย็นเยียบ
มือบอบบางกำมือถือไว้แน่นอย่างชั่งใจคนที่เธออยากพบที่สุดตอนนี้คือแม่ แต่ถ้าให้แม่ออกจากบ้านมาดึกดื่นขนาดนี้เธอก็เป็ห่วง
กฤติยาตัดสินใจกดโทรออกเบอร์ที่เธอชั่งใจอยู่หลายครั้งว่าจะลบแต่ก็ไม่ได้ลบสักที
“ฮัลโล คุณ...”
อีกฝ่ายรับสายเธอเร็วกว่าที่คิด กฤติยาบังคับเสียงไม่ให้สั่นขณะที่กรอกเสียงไปตามสาย
“ครับคุณหมอ เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?”
เสียงของพยัคฆ์มีแววกังวลจนเธอััได้ก็แน่ล่ะสิ คนปกติที่ไหนจะโทรหาคนอื่นตอนดึกดื่นเที่ยงคืนแบบนี้
“ฉันมีเืออกค่ะ”กฤติยาพูดได้แค่นั้นก็เหมือนมีบางอย่างมาจุกในลำคอ
“เดี๋ยวผมไปหา คุณโทรเรียกรถพยาบาลหรือยัง?”
“โทรแล้วค่ะ”
“รอผมแปบเดียว”
พยัคฆ์มาถึงหน้าคอนโดของกฤติยาก่อนรถพยาบาลแต่ครู่เดียวเขาฝากรถไว้ที่คอนโดแล้วขึ้นรถพยาบาลไปกับกฤติยา
มือใหญ่กุมมือบอบบางชื้นเหงื่อของอีกฝ่ายไว้แน่นในใจเขาอยากจะพูดปลอบเธอว่าไม่เป็ไร แต่ก็ไม่แน่ใจว่าควรพูดออกไปไหมเขาไม่ใช่หมอจากรอยเืที่่ขาเขาไม่รู้หรอกว่ามันร้ายแรงหรือไม่
สิ่งที่เขาทำได้ตอนนี้มีเพียงอยู่กับเธอกุมมือเธอไว้เท่านั้น
ไม่นานก็มาถึงโรงพยาบาลมัสยาออกมารอรับถึงหน้าตึกเพราะได้รับข้อความจากพยัคฆ์
“หมอคริสเป็ยังไงบ้างคะ เืออกเยอะไหม?”มัสยาถามอาการทันที
“ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ แต่ไหลเป็ทางมาตามขา”
“ใน่ตั้งครรภ์ 6 เดือนแรกอาจมีเืออกได้เป็ปกติค่ะเดี๋ยวปลาจะตรวจให้ละเอียด ทำใจให้สบายอย่าเพิ่งกังวลอะไร” มัสยาปลอบอีกฝ่ายแล้วรีบเดินนำหน้ารถเข็นเข้าห้องตรวจทันที
“การเต้นของหัวใจเ้าก้อนปกติดีรกอยู่ในตำแหน่งปกติ ไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงค่ะ”
มัสยาแจ้งผลการตรวจ เรียกเสียงถอนหายใจอย่างโล่งอกจากคุณหมอสาวและเ้าหมาั์ที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงไม่ยอมห่าง
“แล้วทำไมมีเืออกล่ะคะ?”
กฤติยาถามแม้จะคลายกังวลไปมากแต่ก็ยังวางใจไม่ได้เธอไม่อยากพลาด
“อาจจะเพราะปากมดลูกได้รับการกระทบกระเทือนค่ะ เพราะตอนเย็นหมอคริสวิ่งวุ่นอยู่ในห้องฉุกเฉินจนดึก”
กฤติยารู้สึกผิดกับเ้าตัวเล็กในท้องขึ้นมาทันทีเธอไม่น่าลืมตัวเลย ถ้าโชคร้ายเธออาจเสียลูกไปก็ได้
“หม่าม้าขอโทษนะครับ ต่อไปหม่าม้าจะระวังให้มากกว่านี้”
กฤติยาพูดพร้อมกับลูบหน้าท้องนูนเบาๆก่อนจะทำตาโต เพราะเ้าก้อนน้อยที่อยู่ในท้องเหมือนจะแสดงการรับรู้โดยการดิ้นเบาๆ
“คุณอยากลองจับดูไหม?”
กฤติยาหันไปถามหมาั์ที่นั่งสงบเสงี่ยมอยู่ข้างๆอาจเพราะต้องเผชิญเหตุการณ์ตึงเครียดร่วมกันมาก่อนหน้านี้ทำให้เธออยากจะแบ่งปันสิ่งที่น่ายินดีกับเขาในตอนนี้
“ได้เหรอครับ?” พยัคฆ์ถามขึ้นอย่างไม่แน่ใจ
“อือ”
เมื่อได้รับอนุญาตมือใหญ่ก็วางทาบลงบนหน้าท้องนูนเบาๆ
“เ้าก้อน นี่พ่อนะครับพ่อเอง” พยัคฆ์พึมพำเบาๆกับหน้าท้องนูนทำเอากฤติยาคิ้วกระตุก
‘แค่พ่อพันธุ์ย่ะ ไม่ใช่พ่อของลูก’
กฤติยานึกในใจแต่ไม่พูดออกไปเพราะอย่างน้อยความรัก ความห่วงใยที่เขามีให้เธอกับลูกก็เป็ของจริงและเธอก็ไม่ใช่นางั์นางมารที่จะทำร้ายจิตใจคนที่รักและดีกับเธอได้ลงคอ
เหมือนััได้ว่าคุณพ่อมาทักทายเ้าตัวน้อยออกแรงทั้งทั้งต่อยทั้งถีบจนผู้เป็แม่ถึงกับร้องออกมาเบาๆด้วยความจุกเสียด
“เบาครับลูก คุณแม่จุกแล้ว”
มืออุ่นของพยัคฆ์ลูบไล้บนหน้าท้องนูนเบาๆเพื่อปลอบทั้งคุณแม่และเ้าก้อนในท้องที่ก็สงบลงอย่างว่าง่าย
“เชื่อฟังคุณพ่อดีจังเลยน้า นี่อาปลานะครับ”
มัสยาไม่น้อยหน้า คุณหมอสูติเอ่ยทักทายหลานขณะที่ลูบมือลงบนหน้าท้องกฤติยาเบาๆ
‘เดี๋ยวนะสองพี่น้องนี่ จะมาเออออ เอาเ้าก้อนของเธอเป็ลูกเป็หลานโดยไม่ได้รับอนุญาตไม่ได้นะ’
หมอสาวนึกใจปากบางเม้มไว้สะกดกลั้นไม่ให้พูดอะไรที่ไม่น่าพิสมัยออกมาในตอนนี้
“แต่ว่าคืนนี้ปลาอยากให้หมอคริสอยู่ดูอาการที่นี่ก่อน เพื่อความไม่ประมาทค่ะ”
“ได้ค่ะ”
กฤติยารับคำ เธอพร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้แน่ใจว่าเ้าก้อนของเธอจะปลอดภัย
“คุณเสือ กลับไปเถอะค่ะฉันอยู่คนเดียวได้”
กฤติยาเอ่ยปากไล่กลายๆเมื่อเห็นว่าคนตัวโตยังคงนั่งอยู่ข้างเตียงไม่มีท่าทีว่าจะกลับ ดวงตาคมแดงก่ำไม่บอกก็รู้ว่าน่าจะเกิดจากการอดนอนสะสมมาสักพักใหญ่แล้ว
“ผมเป็ห่วงคุณ”
เขาพูดออกมา ดวงตาที่มองเธอมีแววตัดพ้อปนน้อยใจปรากฏอย่างชัดเจน
-----
แจ้งข่าว E-Book หมอคริสกับเ้าหมาั์มาแล้วนะคะ วางขายใน MEB โปรเปิดตัวราคาเบาๆ เพียง 89 บาทเต็มอิ่ม 20 ตอนพร้อมตอนพิเศษ 2 ตอนทั้งหมด 22 ตอน จัดหนัก แซบๆ เกือบทุกตอนอ่านรวดเดียวจบไม่ต้องรอ อย่าลืมไปอุดหนุนกันนะคะ ค้นหาชื่อ พ่อพันธุ์ มันส์ ดุ ในแอป MEB ได้เลยจ้า
184
