Chapter 1
ตัวสำรองที่เธอไม่ตอบแชท
มหาวิทยาลัย
หลังจากวันนั้นที่เควินออกจากห้องของฉันไปก็ยังไม่ได้ติดต่อกลับมาอีกเลย ปวดใจจัง
"เป็อะไรวะเฟิร์น นั่งเหม่ออยู่ได้"
เฟย เพื่อนสนิทของฉันพูดขึ้น เพราะฉันถึกๆ ลุยๆ แบบนี้เลยมีแต่เพื่อนผู้ชาย
ทำอ่อนหวานไม่ค่อยเป็ซะด้วย เฮ้อ
"เปล่า แค่กำลังคิดงานเื่งานพาร์ทไทม์"
บ้านฉันจน ไม่ได้มีเงินส่งเรียนแบบคนอื่นฉันเลยต้องทำงานเสริม
"มาทำงานให้กูดิ มึงเก่งจะตาย"
เฟยนั่งลงที่เก้าอี้ข้างฉันแล้วเท้าคางหันมามองหน้า
เฟยเป็ลูกคนรวย หน้าตาดี ฮ็อตมาก ตาตี่ๆ หน้าขาวๆ สไตล์ลูกคนจีนของมันทำให้ตกสาวได้ไม่ยาก เ้าชู้ที่หนึ่ง!
"มึงก็จ้างกูทำการบ้านตลอดอะเฟย"
ฉันอยากได้เงินนะ แต่ไม่อยากทำการบ้านให้เพื่อนบ่อยๆ กลัวมันจะไม่ได้เรียนรู้เอง
"ก็มึงเก่งอะเพื่อน"
"เออ จะให้ทำอะไรก็ส่งมา"
"มึงไม่ต้องทำแล้วนะพาร์ทไทม์อะ ไปลาออกแล้วมาเป็ลูกน้องกูพอ"
มันพูดพร้อมกับยกมือขึ้นดีดหน้าผากฉันเบาๆ
"ไอ้บ้า"
ฉันดุมันเบาๆ แล้วปัดมือมันออก
เรานั่งเรียนกันจนจบคาบ นี่ก็เย็นมากแล้วเดี๋ยวจะต้องไปทำงานพาร์ทไทม์อีก
"เฮ้ยไอ้เฟย ไอ้เฟิร์น มึงไปไหนกันต่อปะ"
ฉันกับเฟยกำลังเดินออกจากห้องเรียน แต่โอมก็ทักขึ้นซะก่อน
"กูว่าจะกลับคอนโดละ เหนื่อย"
เฟยตอบ ส่วนฉันเองก็คงไปทำงาน
"กูก็ว่าจะไปทำงานพาร์ทไทม์อะ"
"กูบอกให้มึงลาออกไงไอ้เฟิร์น"
เฟยหันมาทำสีหน้าจริงจัง เอ้า อะไรของมัน
"เออมึงลาออกเถอะไอ้เฟิร์น เพื่อนสนิทมึงรวยขนาดนี้"
ไอ้โอมพูดพร้อมกับหัวเราะ แต่ฉันไม่ตลกด้วยหรอกนะ ชิส์
"ไม่ตลกจ้ะ กูไม่ออกค่ะ ออกแล้วกูจะเอาอะไรแดกคะ"
"กูเลี้ยงเอง"
"จ้ารู้แล้วจ้ะว่ารวย"
ฉันทำหน้าขำๆ แต่เฟยเพื่อนรักไม่ขำด้วย
"กูจริงจังนะเนี่ย ไปลาออกซะเฟิร์น"
ไอ้โอมมองหน้าเราสองคนสลับไปมา
"ลาออกก็แย่ละ กูได้โดนไล่ออกเพราะไม่มีตังจ่ายค่าเทอมพอดี"
"เออน่า เดี๋ยวกูจ้างมึงเอง ให้เงินมากกว่าที่มึงไปทำอีก"
"แน่ใจ?"
ฉันถามย้ำ มันเอาจริงปะเนี่ย
"เออ!"
"ก็ได้ค่ะคุณชายเฟย เดี๋ยวอิฉันจะรีบโทรไปลาออกเลยค่ะ"
ฉันพูดขำๆ แต่โอมก็ขัดขึ้นก่อน
"เอาเป็ว่าคืนนี้พวกมึงสองคนต้องไปร้านเหล้ากับกู"
ฉันรีบหันขวับไปมองหน้าโอม
"มึงก็รู้ว่ากูไม่เข้าร้านเหล้านะโอม"
"ส่วนกูง่วง จะกลับไปนอน"
เฟยตอบต่อ โอมทำหน้าผิดหวังแล้วรีบพูด
"งานนี้ห้ามเบี้ยวเว้ย วันเกิดไอ้คริสต์เพื่อนรักเราเลยนะ"
"เฮ้ย เออว่ะเฟย วันนี้วันเกิดคริสต์นะ"
กลุ่มเรามีสี่คนคือโอม คริสต์ เฟย และฉันเองค่ะ
"แต่มึงไม่เคยเข้าร้านเหล้าเลยนะเฟิร์น จะเข้าได้อ่อ?"
เฟยถามฉัน สีหน้ามันดูกังวล
"กูไม่ใช่เด็กสามสี่ขวบนะ วันเกิดคริสต์ยังไงก็ต้องไป"
ปกติงานวันเกิดกลุ่มเราจะไปกินร้านอาหารไม่ก็ชาบูกัน แต่พอขึ้นปีสองคริสต์มีแฟนเป็สาววิศวะสายดื่ม เพื่อนฉันก็เลยพากันเข้าร้านเหล้าบ่อยๆ ่นี้
"แล้วงานมึงเอาไง?"
โอมถาม
"ลาออกดิรอไร เสี่ยเฟยจะให้งานกูนี่"
ฉันตอบยิ้มๆ แล้วมองไปยังคุณชายเฟย มันเชิดหน้าแล้วยิ้มเ้าเล่ห์
"เตรียมตัวเป็เบ๊กูเลยไอ้เฟิร์น"
ร้านเหล้าชื่อดังแถวมหาวิทยาลัย
ฉันอาบน้ำแต่งตัวที่หอโดยที่วันนี้เฟยมารอรับข้างล่าง
ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเปิดแชทดู
[Fern : เค วันศุกร์นี้สรุปจะมาหาฉันมั้ยเนี่ย?]
ทักไปั้แ่วันจันทร์ เควินอ่านแต่ก็ไม่ตอบ...ปวดใจจังเลย
เลิกสนใจเขาดีกว่า ยังไงเควินก็ไม่กล้าทิ้งฉันหรอก
ฉันมอบทั้งตัวทั้งใจให้เขาแล้วนะ เฮ้อ มีรักย่อมมีทุกข์มันเป็แบบนี้รึเปล่านะ
พอละ ไม่สนใจละ เดินลงไปหาเฟยดีกว่า ให้มันรอนานเดี๋ยวมาด่ากันอีก
เฟยขับรถยนต์ยุโรปคันหรูมาจอดรอที่หน้าหอ บอกแล้วว่าเพื่อนฉันคนนี้มันรวย น่าจะรวยพอๆ กับเควิน
ถึงบ้านจะจนแต่ฉันโชคดีที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยรัฐบาลชื่อดังได้ มีแต่เพื่อนรวยๆ ทั้งนั้น สังคมดีเว่อร์
พูดแล้วก็นึกถึงน้องสาวฉันเลย ยัยเด็กนั่นสอบเข้ามหาวิทยาลัยรัฐบาลที่ไม่ค่อยมีชื่อเลยโดนที่บ้านบ่นหูแทบพัง
ฉันต้องคอยเป็คนกอดปกป้องน้องเอาไว้...ทำไมต้องวัดกันที่ผลการเรียนด้วยนะ
"มาแล้ววว"
ฉันเปิดประตูขึ้นมานั่งที่ฝั่งข้างคนขับ
เฟยไล่สายตามองกางเกงขาสั้นสีขาวที่ฉันใส่ ไปเที่ยวทั้งทีเลยแต่งตัวสวยหน่อยวันนี้
"แต่งตัวไรมึง"
"ทำไม? แปลกเหรอ?"
ฉันก้มลงมอง ก็ไม่แปลกนะ เสื้อสายเดี่ยวสีดำ กางเกงขาสั้นสีขาว ปล่อยผมสีน้ำตาลหน้าม้าตามสไตล์ที่ฉันชอบ
"มันสั้นไป เสื้อก็แหวก"
"มึงบ้าปะ ไปผับจะให้กูแต่งเป็แม่ชีรึไง"
"มันก็ต้องไม่สั้นแบบนี้ปะวะ จะแต่งไปล่อใคร"
"บ้า"
เอาซะหมดความมั่นใจเลยไอ้เพื่อนบ้า คือเพื่อนๆ อะไม่รู้หรอกว่าฉันมีแฟนแล้ว ไม่เคยบอกใครเลยเื่นี้
เพราะอะไรน่ะเหรอ? เพราะเควินไม่ให้บอกไง ั้แ่คบกันแรกๆ แล้ว
"ไปเปลี่ยน"
"ไม่! กูจะใส่ชุดนี้"
"เปลี่ยนไม่เปลี่ยน?"
"ไม่เปลี่ยน"
"งั้นเอานี่ไปใส่"
เฟยเอื้อมไปเบาะหลังแล้วหยิบเสื้อคลุมสีดำมาให้ฉัน ตัวนี้น่าจะของแบรนด์เนมด้วยนะเนี่ย
"ทำไมต้องใส่ กูจะไปแบบนี้แหละ"
"มึงก็เลือกเอา จะใส่ดีๆ รึจะให่กูใส่ให้"
"ไอ้บ้าเฟย!"
ฉันด่ามันแต่ก็จำใจรับเสื้อมาจากมัน เพราะถ้าไม่รับมามันทำจริงอย่างที่พูดแน่
คนอย่างเฟยพูดจริงทำจริง ฉันเป็เพื่อนมันทำไมจะไม่รู้..
ร้านเหล้า
"กูซึ้งใจพวกมึงจริงๆ ลากไอ้เฟิร์นมางานกูได้"
คริสต์พูดกับโอมและเฟย ตอนนี้เรามานั่งกันอยู่ที่โต๊ะใหญ่
งานนี้เสี่ยคริสต์เหมาร้านค่ะ รวยจริงๆ เพื่อนฉัน คือเราอยู่กลุ่มเดียวกันก็จริงแต่คริสต์มันสายปาร์ตี้ เพื่อนเยอะมาก มาจากหลายคณะด้วย
"เออ ต้องกราบกูเลยนะครับเสี่ยคริสต์"
โอมพูดหยอก ส่วนเฟยก็ทำหน้านิ่งๆ
"งานนี้กูเลี้ยงจัดเต็มอยู่ละ"
"คริสต์ เพื่อนฉันมากันแล้ว"
ไอรินแฟนของคริสต์เดินเข้ามาพร้อมกับพวกเพื่อนผู้ชาย
น่าจะเป็กลุ่มพวกวิศวะ ไอรินเรียนวิศวะอุตสาหการ คงจะไม่รู้จักกับเควินหรอกเพราะเขาอยู่โยธา
"นี่เพื่อนเรานะทุกคน"
ผู้ชายสี่คนเดินตามหลังไอรินมา
"เราเอเดนนะ"
เอเดนงั้นเหรอ...ชื่อคุ้นๆ แต่หล่อมากนะ
"เพิร์ท"
คุ้นอีกละ
"จูเนียร์ครับ"
หน้าตาน่ารักเชียว
"เควิน"
"O_O"
และนี่คือสีหน้าฉันที่อึ้ง ทึ่ง เฮ้ย เควินมายังไงเนี่ย!
************
เอาแล้ววว เควินมาเจอใบเฟิร์นที่ร้านเหล้าแถมยังมากับกลุ่มเพื่อนชายโสดแถมยังหล่อและรวยมากอีก แบบนี้จะเป็ยังไงต่อไปน้าา