ราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง

เมื่อเจ้าสำนักสังเกตุเห็นเด็กผู้หญิงที่ตามมาด้วยก็ตกใจรีบกล่าวออกมาทันที"องค์หญิงทำไมท่านถึงมากับชิงหลงได้ล่ะ""เอ่อ..คือว่า ข้ากับชิงหลงเป็นคู่หมั้นกันน่ะ ซึ่งเรื่องนี้ยังไม่มีใครรู้มากนัก""เอ่อ...เรื่องจริงอย่างนั้นรึ ชิงหลง""ก็อย่างที่ท่านได้ยิน ข้าก็ไม่ได้จะปิดบังอะไร อีกไม่นานคนอื่นๆก็จะได้รู้เองนั่นล่ะ เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม""มิน่าข้าถึงไม่ได้ยินข่าวเลยแม้แต่น้อย ข้ายินดีกับเจ้าด้วยนะ""ขอบคุณท่านเจ้าสำนัก""แล้วการประลองจะเริ่มวันไหนรึ ท่านเจ้าสำนัก""อืม...น่าจะอีก2วัน เพราะต้องการให้ตัวแทนสำนักได้พักผ่อนสองวัน ก่อนจะเริ่มประลอง เจ้าจะออกไปเดินชมที่ในเมืองก็ได้นะ อย่าไปก่อเรื่องเข้าล่ะ" "ข้าไม่ทำแน่นอนท่านไม่ต้องกังวล แต่ถ้ามีใครมาหาเรื่องผู้เยาว์มันก็อีกเรื่อง หึหึ!!""ข้าสงสารคนที่จะมาหาเรื่องเจ้ามากกว่าน่ะสิ อย่าทำรุ่นแรงนักล่ะ"ชิงหลงยิ้มก่อนจะพยักหน้าตกลง จากนั้นก็พาทั้งสามเดินออกจากห้องไป เมื่อออกมาจากห้องก็พบกับหิมะสีขาวร่วงหล่นโปรยปรายลงมา ทำให้ดูสวยงามยิ่งนัก ฉื่อชิง หยุนฮวา หลิงหลงยืนจ้องมองออกไปยังหิมะเหล่านั้นด้วยรอยยิ้มที่น่ารัก "สวยจังเลย ข้าพึ่งจะได้มาเห็นหิมะจริงๆก็ครั้งนี้ล่ะ ข้ามีความสุขจริงๆ ว่าแต่หิมะเหล่านี้เกิดขึ้นได้ยังไงนะ ข้าอยากรู้จริงๆ""ข้าก็สงสัยอยู่เหมือนกัน ก่อนที่ข้าเดินทางมาที่นี่ รอบนอกก็ปกติทุกอย่าง ข้าจึงสงสัยว่าที่เป็นแบบนี้เพราะ หอคอยสวรรค์นั่นรึเปล่าก็ไม่รู้""เจ้าคิดแบบนั้นหรอ ข้าว่ามันอาจจะไม่เกี่ยวข้องกันก็ได้ ที่นี่อาจจะมีสมบัติวิเศษบางอย่างที่ทำให้เกิดหิมะขึ้นก็ได้""ข้าก็คิดแบบนั้น แต่ข้าว่ามันต้องเป็นเพราะหอคอยนั่นมากกว่า ข้าจะต้องเข้าไปสำรวจด้านในหอคอยให้ได้เลย บางทีอาจจะโชคดีได้ของล้ำค่าติดมือออกมาด้วยก็ได้""งั้นพวกเราเข้าไปเดินเล่นในเมืองหิมะจันทราก่อนดีไหม ข้ารู้สึกหิวขึ้นมาแล้วล่ะ""ได้สิ ข้าก็อยากไปเดินเล่นชมเมืองอยู่เหมือนกัน"เมื่อตกลงกันได้แล้ว ชิงหลงก็เดินนำทั้งสามคนไปตามทางเดิน ชิงหลงรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมาที่เขาด้วยความอิจฉา ที่มีหญิงงามเดินตามมาด้วย ทำให้ชิงหลงอึดอัดใจเล้กน้อย แต่ก็ทำเป็นไม่สนใจกับสายตาเหล่านั้น"บ้าชิบ!! ทำไมเจ้าเด็กนั้นถึงมีเหล่าหญิงสาวเดินกับมันด้วยนะ ข้าละอิจฉามันจริงๆ" "ข้าไม่นึกเลยว่าจะได้เห็นคนที่สวยขนาดนี้ แต่ละคนงดงามไม่แพ้กันเลย อ๊ากกก ทำไมข้าถึงไม่โชคดีแบบนั้นบ้างว่ะ""นี่เจ้ากำลังฝันกลางวันรึไง ถ้ามันมีผู้หญิงที่งดงามเดินข้างกายแบบนั้นเจ้าคิดว่า จะเทียบกับเขาได้รึไง ช่างไม่ดูสารรูปตัวเองเลย""เจ้าไม่ต้องมาตอกย้ำข้านักก็ได้" "ฮ่าๆฮ่าๆ" เสียงหัวเราะดังขึ้นมาเมื่อเด็กหนุ่มอีกคนกล่าวออกมา ความจริงแล้วชิงหลงก็ไม่อยากเป็นจุดสนใจอะไรเลย แต่เขาก็อยากให้ ฉื่อชิง หลิงหลงและหยุนฮวาได้มาชมทิวทัศน์อาณาจักรอื่นบ้างก็เท่านั้นไม่ได้คิดจะมาโอ้อวดอะไรเลย"เฮ้อ...ข้าละไม่ชอบจริงๆไอ้ความรู้สึกอึดอัดแบบนี้" ชิงหลงคิดในใจหลังจากที่เดินออกมาจากสำนักหิมะจันทราแล้วก็เดินไปตามเส้นทางเพื่อหาโรงเตี๊ยมเพื่อทานอาหาร ผู้คนที่นี่สวมชุดหนามาก เพราะอากาศที่หนาวเยฺ็น ดังนั้นทั้งสองฝั่งทางเดินจึงเต็มไปด้วยอาหารที่ทำให้ร่างกายอุ่นขึ้น อย่างเช่น หมั่นโถ มันเผา ซึ่งเจอบ่อยมาก ร้านค้าก็ขายพวกชุดที่ทำจากผ้าฝ้าย บางครั้งก็ทำมาจากขนสัตว์ แล้วแต่ลูกค้าจะสนใจ ราคานั้นก็ไม่แพงเท่าไหร่ ชิงหลงก็ได้ทำการซื้อเสื้อคลุมที่ทำมาจากขนสัตว์ และซื้อให้ทั้งสามด้วยเช่นกัน หลังจากนั้นก็พากันเดินต่อไปในที่สุดก็มาถึงโรงเตี๊ยมบุบผางามเป็นโรงเตี๊ยมขนาดใหญ่ ชั้นแรกจะเป็นที่นั่งทานอาหารสามารถมองเห็นได้รอบด้าน ชั้นบนก็จะเป็นห้องพักและห้องพิเศษสำหรับคนระดับสูง ชิงหลงเดินเข้าไปด้านในก็มีพนักงานมาต้อนรับ แล้วเดินนำไปยังโต๊ะที่ว่างอยู่ จากนั้นก็กล่าวรายการอาหารที่ขึ้นชื่อของที่นี่ให้ฟัง อาหารที่กล่าวมานั้นจะมีซุป และ น้ำแกง ปะปนอยู่สองถึงสามอย่าง เมื่อฟังจบ ชิงหลงก็สั่ง"ขอเป็นน้ำแกง 1 ที่ ไก่อบน้ำผึ้ง หมูย่างเกลือ ปลาสามรส และ อะไรก็ได้นอกจากนี้อีก5อย่าง ขอน้ำชาด้วยนะ""รอซักครู่เจ้าค่ะ "นี่ชิงหลงเจ้าสั่งมาเยอะแบบนี้จะกินหมดรึ""ฉื่อชิงนี่เจ้าลืมอะไรไปรึเปล่า ข้าว่ามันจะไม่พอด้วยซ้ำไป เจ้าว่าไหมหลิงหลง" หลิงหลงไม่กล่าวอะไรออกมาเพียงแค่ยิ้มเท่านั้น"ฉื่อชิงลืมไปซะสนิทเลยว่าหลิงหลงกินจุมาก มากๆ เมื่อคิดเช่นนั้นก็หัวเราะออกมา คิกๆคิกๆ""ข้าแค่ล้อเจ้าเล่น ถ้าไม่พอก็สั่งได้เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ เอาไว้ว่างๆข้าจะพาเจ้าไปกินให้จุใจเลยหลังจากจบงานประลองนี้แล้ว""เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ""นี่หลิงหลงระดับพลังปราณเจาอยู่ขั้นไหนรึ" "ปราณฟ้า เจ้าค่ะ" "หาา...ปราณฟ้ารึ ทำไมถึงได้เร็วขนาดนี้ล่ะ" "ข้าเป็นตัวตนที่พิเศษกว่าเผ่าพันธุ์อื่นๆจึงไม่มีปัญหาเรื่องการเพิ่มระดับพลัง บางที่อาจจะเป็นเพราะ เม็ดยากับเนื้อสัตว์อสูรที่กินไปเมื่อตอนนั้นทำให้ระดับพลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วก็ได้""เอ่อ...ถ้าเจ้ากินเม็ดยาข้าไปแบบนั้นพลังไม่เพิ่มขึ้นข้าจะเลิกสกัดเม็ดยาไปตลอดชีวิตเลย" ชิงหลงกล่าวจริงจังออกมาไม่นานอาหารที่สั่งก็มาถึง แต่ละอย่างล้วนน่ากินทั้งนั้น "พวกเจ้ากินได้เลย ถ้าไม่พอก็สั่งใหม่ได้" เมื่อกล่าวเสร็จชิงหลงก็เริ่มลงมือกินอาหารทีละอย่างช้าๆใจเย็นๆมองดูผู้คนที่กำลังเดินผ่านไปมา เมืองนี้นับว่าสงบสุขเป็นอย่างมาก ผู้คนล้วนแล้วแต่หน้าตายิ้มแย้มสดใส ต่างจากอาณาจักรต้าหลัวโดยแท้ที่มีแต่พวกหลงในอำนาจจนไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี ทำได้ทุกอย่างแม้แต่ฆ่าคนอื่นเพื่อให้ตนยิ่งใหญ่นับว่าน่ารังเกลียดยิ่งนักเมื่อชิงหลงหันกลับมาก็พบว่าอาหารลดไปอย่างรวดเร็ว เขาพึ่งจะชิมไปได้ไม่ถึง5คำด้วยซ้ำ หันกลับมาอีกทีทุกอย่างก็ได้จะหมดลงแล้ว"เอ่อ...ชิงหลงนิ่งงันไป จากนั้นก็กวักมือเรียกพนักงานมาสั่งอาหารอีกรอบ" "ข้าของสั่งอาหารแบบนี้อีกชุด"เมื่อพนักงานได้ยินก็ทำหน้าแปลกๆก่อนจะพยักหน้าตกลง จากนั้นก็เดินกลับไป ชิงหลงก็พอจะเข้าใจพนักงานนั่นเหมือนกัน ที่คนเพียง สี่คนกับสั่งอาหารสำหรับ 7 คน แถมยังสั่งเพิ่มอีก ถ้าพนักงานไม่ทำหน้าสงสัยสิถึงจะผิดปกติไม่นานอาหารชุดที่สองก็มาจานอาหารที่หมดแล้วก้ถูกเปลี่ยนแทนที่ด้วยอาหารจานใหม่ ครั้งนี้ชิงหลงเริ่มลงมือกินอาหารอย่างจริงจังไม่เหลียวมองออกไปด้านนอกอีกแล้ว ตอนนี้ฉื่อชิงกับหยุนฮวาต่างนั่งมองทั้งสองคนกินอาหารที่ว่างอยู่บนโต๊ะ ก่อนฉื่อชิงจะเอ่ยออกมาว่า"พวกเจ้าสองคนนี่เหมือนกันไม่มีผิด กินจุจริงๆ""ข้าก็กินแบบนี้มานานแล้วล่ะ แต่ก็ยังสู้ใครบางคนแถวนี้ไม่ได้หรอก" ก่อนทุกสายตาจะมองไปที่ หลิงหลงที่กำลังกินอาหารบนโต๊ะ ใช้ตะเกียบคีบอาหารทีละอย่างเข้าปากอย่างใจเย็น ซึ่งทำตัวได้ปกติทั่วไปมาก ถ้าเป็นที่บ้านคงใช้มือหยิบจานขึ้นมาแล้ว ชิงหลงคิดในใจ "ไม่นึกว่าจะเรียนรู้เร็วขนาดนี้นะเนี้ย แต่นิสัยกินจุก็ยังเหมือนเดิม"ตอนนี้ชิงหลงหยุดกินอาหารแล้ว เหลือเพียงแค่หลิงหลงเท่านั้น ชิงหลงจิบชาร้อนๆรอให้หลิงหลงกินเสร็จ ก็ได้ยินเสียงคนคนพูดถึงชายหนุ่มรูปงามท่าทางหยิ่งยโส สวมเกราะสีเงิน สวมชุดคลุมสีขาว กำลังเดินเข้ามาในโรงเตี๊ยมบุบผางามพร้อมกับชายวัยกลางคนที่หน้าตานิ่งขรึม อายุประมาณ55ปี สวมชุดเกราะสีทอง ร่างกายกำยำดูน่าเกรงขามและคนที่เดินตามหลังมาอีก5คนสวมชุดคลุมที่เหมือนกับชายหนุ่มที่สวมเกราะเงินไม่มีผิด คาดว่าน่าจะเป็นสำนักใดสำนักหนึ่งที่มาเข้าร่วมงานประลองในครั้งนี้"นี่ๆดูนั่นสิ ""หืม..นั่นมันศิษย์อันดับหนึ่งของ สำนักเทพสวรรค์ นิ รู้สึกว่าจะชื่อ หวงซีหยุน นี่ละมั้งนะ ถ้าข้าจำไม่ผิด เป็นตระกูลอันดับหนึ่งของอาณาจักรเจียงโจว""ยิ่งได้รับการสนับสนุนจากราชวงศ์สำนักเทพสวรรค์นับวันยิ่งแข็งแกร่ง ปีนี้คงจะหน้าเบื่อไม่น้อย"ชิงหลงมองไปที่ชายหนุ่มนามว่า หวงซีหยุน เล็กน้อยก่อนจะทำเป็นไม่สนใจ เพราะยังไงพวกเขาเหล่านั้นย่อมไม่อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย "นี่น่ะหรออาณาจักรหยวนปิง ไม่นึกว่าจะมีแต่พวกอ่อนแอเต็มไปหมด" คำที่ชายหนุ่มกล่าวออกมานั้นทำให้เหล่าผู้คนที่อยู่อาณาจักรหยวนปิงรู้สึกโดนดูถูกอย่างแรง ความไม่พอใจปรากฎออกมาบนใบหน้า จ้องมองไปยังชายหนุ่มเกราะเงินด้วยความขุ่นเคืองชายสวมเกราะสีทองมองไปที่ชายสวมเกราะเงินก่อนจะพูดออกมาว่า "เจ้าควรจะให้เกียรติอาณาจักรหยวนปิงบ้าง อย่าพูดอะไรโดยไม่คิด ถึงแม้พวกเขาจะอ่อนแอก็ตาม เจ้าก็เก็บไว้ในใจอย่าพูดออกมา"คำพูดของชายสวมเกราะสีทองฟังดูเหมือนจะดีแต่ก็แฝงไปด้วยคำดูถูกเหยียดหยามไม่ต่างจากชายเกราะเงินด้วยซ้ำ ยิ่งทำให้ผู้คนเริ่มตะโกนด่าทอออกมาเพราะทนไม่ไหวมาที่อาณาจักรคนอื่นยังจะมาพูดจาดูถูกอีก ถ้าไม่พอใจก็กลับไปได้นะ ไม่มีใครว่าเจ้าทั้งสองหรอกถ้าไม่ให้เกียรติคนในอาณาจักรนี้ก็ไม่ต้องมาก็ได้ เสียเวลาพวกเจ้าเปล่าๆคำพูดของผู้คนทำให้ชายหนุ่มเกราะเงิน และเกราะทอง คิ้วกระตุก เมื่อได้ยินคำเหล่านั้น ซึ่งมันก็จริงอย่างที่พวกเขาว่า ก็ได้กล่าวออกมาว่า"เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับพวกอ่อนแออย่างพวกเจ้าจะมาตัดสิน พวกข้าจะพูดอะไรมันก็เป็นสิทธิของพวกข้าอยู่แล้ว หรือว่าพวกเจ้าจะพิสูจน์ความจริงข้อนี่"เมื่อได้ยินทุกคนก็เงียบไป เพราะมันเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะคนตรงหน้าเหล่านี้ได้ ทางด้านชิงหลงก็นั่งจิบชาไม่สนใจ ชายชุดทองกวาดสายตาไปรอบๆก่อนจะหยุดลงที่โต๊ะของชิงหลง แล้วตะโกนออกมาว่า"พวกเจ้าทั้งหมดลุกออกจากโต๊ะได้แล้ว พวกข้าจะนั่ง"ชิงหลงที่กำลังจิบชาอยู่คิ้วกระตุกทันที เมื่อชายเกราะเงินเดินมาทางพวกเขา "เจ้าไม่ได้ยินที่อาจารย์ข้าบอกรึไง รีบลุกออกไปได้แล้ว" ชิงหลงมองไปที่ชายสวมเกราะเงินด้วยสายตาเย็นชา พร้อมกับกล่าวว่า"ข้านั่งโต๊ะนี่ก่อนพวกเจ้าจะมา และมันก็เป็นสิทธิของข้าที่จะนั่งโต๊ะนี่ คิดว่ามาพูดแบบนี้แล้วข้าจะลุกเดินออกไปให้รึงไง"

ชายสวมเกราะสีทองหรี่ตาลงเล็กน้อยก่อจะสำรวจชิงหลงอย่างจริงจังก็ไม่รู้สึกถึงพลังปราณเลยแม้แต่น้อย แต่เด็กผู้หญิงที่นั่งอยู่ด้วยระดับพลังก็สูงไม่เบา แต่ก็ยังห่างจากเขาอยู่ ที่แปลกคือเด็กหนุ่มนั่นต่างหากที่มีบรรยากาศแปลกๆที่ไม่สามารถอธิบายได้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 43 สำนักเทพสวรรค์

คล้ายกับเรื่องราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง ที่คุณอ่าน

ราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 43 สำนักเทพสวรรค์

คล้ายกับเรื่องราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้