ตอนที่หนึ่ง ตั๋งโต๊ะเข้าเมืองหลวง ตั๋งฮวงอิเซไค
ในกาลครั้งนั้นสิบขันทีกระทำการหยาบช้ามหาขุนพลโฮจิ๋นจึ่งได้เรียกกองทัพจากหัวเมืองมาที่นครหลวงเพื่อกราบทูลฝ่าาให้ปราบพวกขันทีเสีย
ท่านขุนพลตั๋งโต๊ะผู้กล้าหาญเปี่ยมปัญญาแม้จะห่วงชาวบ้านแถวชายแดนที่ถูกพวกชนต่างเผ่ารุกรานอยู่เป็นิจมิอาจจะขัดการทำการณ์ใหญ่เพื่อแผ่นดินได้ จึงได้ยกทัพมายังนครหลวง…
-ปูมประวัติศาสตร์ปลายราชวงศ์ฮั่นแก้ไขดัดแปลงโดยตั๋งฮวง
“ท่านขุนพลตั๋งโต๊ะอัญเชิญฝ่าาเสด็จนิวัติพระนครแล้ว!!!!”
บรรดาประชาชนไชโยโห่ร้อง
ต้อนรับตั๋งโต๊ะและกองทัพของเขาจากแดนเสเหลียงเข้าเมืองได้อย่างง่ายดาย
มหานครลั่วหยางของราชวงศ์ฮั่นที่มีระบบป้องกันอย่างแ่าไม่สามารถตีจากภายนอกได้โดยง่ายกลับรับกองทัพของทรราชย์เข้ามาในมหานคร
ประดุจดั่งลูกแกะอัญเชิญหมาป่าเสือร้ายให้เข้ามากินตนเอ
และผมคือจิ้งจอกที่อ้างบารมีพยัคฆ์ที่ว่ามานั้น
ผมคือตั๋งฮวงบุตรชายหรือหากไม่ตายก่อนคงได้เป้นผู้สืบทอดของตั๋งโต๊ะแม้ทางเทคนิคผมจะนับว่าเป็บุตรชายของพี่ชายตั๋งโต๊ะก็ตาม
แต่ตามหลักการที่ว่ากันว่าคนชั่วเ้าชู้จะมีแต่ลูกสาว
อาจจะเป็จริงก็ได้
ผมที่ยึดถือแิสมุดปกแดงของท่านเหมาไท่จู่อย่างน้อยก็ตอนมาเที่ยวกำแพงเมืองจีนได้มาตื่นในร่างของตั๋งฮวงผู้นี้น่าจะเพราะซื้อหยกหยินหยางมาจากร้านขายของเก่า
ผมก็นึกว่ามันคือหยกผลิตที่เสิ่นเจิ้นใครจะรู้ว่ามันเป็ของจริงที่ทำให้เราข้ามมิติมาได้ฟะ?
การที่ผมที่นับถือสมุดปกแดงของท่านเหมาไท่จู่มาอยู่ในยุคของไอ้พวกศักดินาล้าหลังเช่นนี้ทำให้ผมครั้นเนื้อครั่นตัวอย่างมาก
ดีที่ผมไม่หลุดมาใน่ผ้าเหลืองไม่อย่างนั้นผมอาจจะเผลอเข้ากับพวกผ้าเหลืองไปแล้วตามที่ท่านเหมาไท่จู่ได้ชื่นชมพวกผ้าเหลืองไว้อย่างสูงเป็ที่มาในด้านต้นแบบของการปฏิวัติประชาชนในกาลต่อมา
เฮ้อ
ผมถอนหายใจ
“ฮวงเอ๋อ เหนื่อยแล้วหรืออดทนสักหน่อยพวกเราเดี๋ยวก็คงจะได้พักกันแล้ว”
จอมทรราชย์ตั๋งโต๊ะหรืออีกสถานะหนึ่งคือท่านพ่อของผมในโลกนี้กล่าวถามอย่างเป็ห่วง
“ในเมืองหลวงมีแพทย์มีชื่อมากมายอาการของฮวงเอ๋อคงดีขึ้นได้”
ผมทำท่ากลุ้มใจส่ายหน้า
“ข้าเป็ห่วงท่านพ่อและสถานการณ์ต่อไปเมืองหลวงนี้วุ่นวายนักคงไม่สามารถจัดการคนชั่วพิทักษ์แผ่นดินได้โดยง่ายจิตใจคนในเมืองหลวงช่างคดเคี้ยวอันตราย ในท้องมีแผนการต่างๆมากมายต่างจากชาวเสเหลียงที่นิสัยเรียบง่าย เราดีต่อเขา เขาก็ดีต่อเราในนครหลวงต่างออกไป ท่านพ่อดีต่อพวกเขา พวกเขาอาจจะตอบแทนด้วยการทำร้ายท่านพ่อได้”
“ฮ่า ฮวงเอ๋อไม่ต้องห่วงบิดาของเ้าผู้นี้คือขุนพลที่เก่งกาจ ปราบแดนเหนือชนเผ่านอกด่านล้วนครั่นคร้ามไหนเลยจะกลัวพวกคนในเมืองหลวงที่อ่อนแอได้?”
ตั๋งโต๊ะกล่าวอย่างมั่นใจ
นั่นเอาเข้าไป
มิน่าเอ็งถึงเสียชีวิตโดนคนเอาเทียนจุดบนพุง