เด็กสาววัย 17 ปี เปิดประตูห้องนอนของพ่อและแม่เธอเข้ามาโดยไม่ได้บอกกล่าวก่อน เธอเข้ามาแบบนี้ทุกครั้งเป็ปกติ ไม่ว่าจะเข้ามาอ้อน มานอนด้วยกัน หรือเขามาหยิบของ
“แม่คะ หนูยืมครีมทาหน้าหน่อยนะคะ” เด็กสาวพูดขึ้น โดยไม่รอเสียงตอบรับแล้วเธอก็ตรงไปยังจุดหมาย
“บนโต๊ะเลยจร๊ะ” เสียงแม่ตอบออกมาจากห้องน้ำ ไม่ต้องบอกก็รู้ พ่อเธออยู่ในนั้นด้วย จนลูกสาวอายุ 17 แล้ว พ่อกับแม่นังกุ๊กกิ๊กกันในห้องน้ำบ่อยๆ เลย เด็กสาวคิดแบบนี้นมาตลอด แต่เธอไม่รู้เลย ว่าวันนี้ เธอจะรู้ความจริงบางอย่าง
ที่โต๊ะเครื่องแป้งของแม่ เด็กสาวนั่งลงที่เก้าอี้ และกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบกระปุกครีม แต่เธอก็ชะงัก ของสองสิ่งที่ทำเอาเด็กสาวอึ้งไปเลยที่มันมาวางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งของแม่เธอ สิ่งแรกมันคืออวัยวะเพศชายปลอมสองแท่ง ขนาดไม่ธรรมดายึดติดกับสายคาดหนังสีดำ ที่ของปลอมนั้น มีคราบน้ำเหนียวเยิ้มเต็มทั่วบริเวณ ในขณะที่อีกแท่งมีคราบเหลืองอมเขียวติดอยู่ และสายหนังอีกเส้น มีอวัยวะเพศชายอีกแท่งพร้อมคราบเหลืองอมเขียวหนึ่งอัน กับห่วงเหล็ก ต่อให้เธอไร้เดียงสากับเื่แบบนี้ขนาดไหน เธอก็ดูออก ว่าอันไหนสำหรับชาย อันไหนสำหรับหญิง และพวกมันใช้งานยังไง
เด็กสาวหยุดนิ่ง ไม่ทำอะไรมากไปกว่าการนั่งจับจ้อง และสร้างภาพจินตนาการในหัว แม้เธอจะเกิดมาในครอบครัวชนชั้นกลาง แต่พ่อและแม่ของเธอเป็คนสนิทของทายาทเ้าของธุรกิจใหญ่ของประเทศ ที่ตอนนี้ทายาทคนนั้นกำลังทำธุรกิจของตัวเอง และพ่อกับแม่เธอ คือคนสนิทที่ไว้วางใจและเป็เพื่อนกันมานาน ทำให้งานที่ทำมีเงินเดือนสูง โรงเรียนชั้นสูงที่เธอเรียน ก็ได้เพื่อนของพ่อและที่เป็ทายาทธุรกิจทำจดหมายแนะนำ ถึงได้เข้าเรียน ทำให้เธอได้เรียนรู้ในสังคมชนชั้นสูง ได้เรียนรู้กริยามารยาท และการเป็กุลสตรีที่งดงาม แต่นั้น ก็เป็ความอึดอัดหนึ่งของเธอ ที่ลึกๆ เธอกลับคนชนชั้นกลาง ที่ใช้ชีวิตแบบชนชั้นกลางจริง ที่มีชีวิต เลือกได้ว่าจะเป็ทาสของพวกชนชั้นสูง หรือมีชีวิตอิสระของตนเอง
เสียงสายน้ำจากฝักบัวในห้องน้ำเงียบลง ซักพักพ่อและแม่เธอก็เดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำ
“คุณเอากางเกงในพวกเราไว้ไหนคะ” ผู้เป็แม่ถามชายที่เป็หัวหน้าครอบครัว
“อ้าวจันทร วันนี้ทาครีมนานนะเนี่ย” ผู้เป็แม่กล่าวเรียกชื่อลูกสาว จันทร จาก จันทรา เพราะเด็กสาวเกิดในตืนพระจันทร์เต็มดวง พร้อมกับกวาดตาไปบนโต๊ะเครื่องแป้ง แล้วก็พบกับสิ่งที่เธอกำลังหา
“พ่อกับแม่ลืมกางเกงในไว้บนโต๊ะเครื่องแป้งรึป่าวคะ” จันทราตอบกลับ พ่อและแม่เงียบ… และกางเกงในสองตัวนั้นเองที่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของเด็กสาวไปจนตาย
เพียงแค่สิ่งที่ชายหญิงคู่หนึ่งเรียกมันว่ากางเกงใน ทำให้จันทรา ได้รู้ความจริงเกี่ยวกับครอบครัวเธอ เมื่อเธอกล่าวหาว่าพ่อแม่เธอขี้โกง ที่ปลดปล่อยความ้าแบบไม่ใยดีในคุณค่าของตนเอง แต่กับเธอ กลับต้องฝึกอดกลั้น แม้นั้นจะทำให้เธอมีคุณค่าก็ตาม จันทราพรั่งพรูความอัดอั้นในสภาพสังคมที่ได้อาศัยอยู่มาแต่เด็ก เธอรู้ดีว่าแม้จะได้ใช้ชีวิตอยู่ในสังคมชั้นสูง แต่เธอไม่มีวันสูงศักดิ์ได้เช่นเดียวกับเพื่อนๆ ที่โรงเรียน พ่อและแม่ตัดสินใจเล่าความจริงให้จัทราได้รับรู้ในคืนนั้น แม้มันอาจจะดูทำร้ายหัวใจของเด็กสาว แต่นั้นกลับทำให้จิตใจเด็กสาวถูกกระตุ้น เมื่อเธอรู้ว่า
บ้านที่เธออยู่ เคยเป็ของครอบครัวมาก่อน จนกระทั้งปู่และตาของเธอทำธุรกิจผิดพลาด จากชนชั้นสูงต้องตกต่ำกว่าพวกชั้นต่ำ กลายเป็ครอบครัวทาส เพื่อนสนิทของพ่อแม่ที่เป็ทายาทธุรกิจ ก็เลยให้ครอบครัวยึดกิจการทั้งหมดของปู่และตาของเธอ ใช้สิทธิ์ชนชั้นสูงจับแยกครอบครัวเธอทั้งหมดออกไป เหลือเก็บไว้แต่พ่อกับแม่เธอเอาไว้เป็ทาสและใช้งาน แต่กฏของทาส ลูกของทาสเ่าั้ไม่จำเป็ต้องเป็ทาส หากทาสพ่อและทาสแม่อยากให้ลูกได้โตขึ้นมาตัดสินใจเอง แต่ทั้งนี้ก็ขึ้นกับว่าเ้านายแต่ละคนที่ดูแลทาสจะอนุญาตหรือไม่ ซึ่งเหล่าชนชั้นสูงยึดถือกฏนี้อย่างเครงครัดเพื่อให้ทาสได้ก้าวขึ้นมามีชีวิตที่ดีขึ้นบ้าง
แต่เมื่อเด็กสาวมองพ่อแม่ที่เป็ทาสในตอนนี้รวมทั้งความรู้สึกบางอย่างในหัวใจเรียกร้องให้เธอเป็อย่างสายเืของเธอ เธออยากมีชีวิตและอยู่อย่างพ่อแม่เธอ ความอั้นอันในใจต่อสภาพสังคมและตัวตน มันเรียกร้องให้เธอเป็อย่างที่พ่อแม่เธอเป็
“เดี๋ยวพ่อจะลองโทรหาเ้าของดูนะ ว่าท่านจะรับลูกไปฝึกเป็ทาสไหม?” ผู้เป็พ่อกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นออกไปโทรศัพท์หาเ้าของนอกห้อง พ่อและแม่เธอไม่ได้เรียกว่าเ้านายแต่เรียกว่าเ้าของงั้นเหรอ?