ตอนที่ห้าสิบรวบรวมคนมีความรู้ความสามารถ
กาเซี่ยงลูบเคราครุ่นคิด
“นายท่านช่างมีความรู้กว้างขวางนักเทียหยกเคยวางกลอุบายเอาชนะโจรโพกผ้าเหลืองนับเป็นผู้มีปัญญาคนหนึ่งแต่เขาเป็นคนเย่อหยิ่งถือตน หากนายท่านไม่ถือสาและใจกว้างมากพอข้าคิดว่าเขายินยอมที่จะรับใช้นายท่านอย่างแน่นอน”
ตั๋งฮวงเลิกคิ้วรู้สึกแปลกใจที่กาเซี่ยงชมคนอื่นเป็นด้วยและเสนอคนอื่นทำงานแสดงว่ากาเซี่ยงเป็นคนใจกว้างมากกว่าที่คิด
“ซุนฮกคือรุ่นเยาว์อัจฉริยะกล่าววาจาฉาดฉานท่องตำราห้าคัมภีร์ได้อย่างคล่องแคล่วได้รับการยกย่องจากเหล่านักปราชญ์หากได้คนเช่นนี้มาช่วยนายท่านคงเปรียบได้ดั่งพยัคฆ์ติดปีก..”
กาเซี่ยงกล่าวไปอย่างครุ่นคิด
“...มอกายแม้สันโดษชอบเก็บตนพูดจาติดอ่าง แต่จากการที่นายท่านมีความสนใจสิ่งประดิษฐ์ข้าคิดว่านายท่านคงให้ความสนใจกับแนวทางการทำการเกษตรของมอกายเป็นแน่แท้แต่ทว่า...”
กาเซี่ยงทำหน้าเหมือนทานยาขม
“ม้ากิ้น ...เด็กหนุ่มมผู้นี้ยืดคอ ยกอกสูงมองไม่เห็นใครในสายตาพเนจรไปทั่ว ยากที่จะตามตัว ...เฮ้ออ”
กาเซี่ยงถอนหายใจมีร้อยปากยากจะกล่าว
ว่าดูจากรายชื่อพวกนี้แสดงว่านายท่านของตนเองเน้นผู้ที่มีความสามารถทางด้านม่อจื่อวิศวกรรม การเกษตร
ไม่ใช่แนวทางของสำนักหยูหรือนิติธรรมแต่เพียงอย่างเดียว
นับว่าเป็นการเลือกหาคนใช้งานที่น่าสนใจนัก
แต่กาเซี่ยงรู้สึกอย่างหนึ่งว่าเป้าหมายของนายท่านช่างน่าฉงนนักเหตุใดไม่ต้องการปราชย์ชื่อดังอย่างขงหยงมาใช้งาน
“นี่คือรายชื่อคร่าวๆหากท่านกามีคนที่ท่านต้องการแนะนำขออย่าได้เกรงใจข้าเชื่อมั่นในสายตาของท่านกา”
ตั๋งฮวงกล่าวอย่างจริงใจเพราะโลกนี้คือยุคศักดินาล้าหลังอย่าว่าแต่คนมีความรู้ความสามารถ คนที่อ่านหนังสือออก เขียนหนังสือได้ มีคนทำงานเอกสารได้ก็ขอบคุณฟ้าดินแล้ว
ว่านี่คือยุคสมัยที่ตรวจนับแถวทหารได้ก็ได้รับการชื่นชมในฐานะแม่ทัพว่าอย่างนั้น
กาเว่ยงประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม
“ขอนายท่านวางใจความไว้วางใจของนายท่านจะไม่เสียเปล่า”
กาเว่ยงคำนวณคร่าวๆว่าตั๋งฮวงเป็นคนที่เน้นการปฏิบัติจริงจึงเลือกคนที่มีปัญหาด้านนิสัยใจคอแต่มีความสามารถที่แท้จริงมาร่วมงาน
คนอย่างม้ากิ้นนั้นทุกคนยอมรับว่าเป็นคนที่มีความสามารถเป็นป๋อซือ ราชบัณฑิตของราชสำนักฮั่นมาตั้งแต่เยาว์วัย ความสามารถทุกคนยอมรับ
แต่มีความสามารถไม่อาจจะขาดความประพฤติและจรรยาได้
จึงเป็นคนที่โดดเดี่ยว พเนจรไปตามที่ต่างๆเพราะยากที่จะอยู่กับใครได้อย่างยาวนาน
ที่น่าตกใจคือทั้งที่นิสัยเช่นนี้ก็ยังอุตส่าห์รอดชีวิตได้มากกว่าเพราะเหตุที่ว่าเขามีความสามารถทางช่างอย่างแท้จริง
มีเรื่องราวเล่าขานว่าแม้แต่โฮไทเฮาที่มีชื่อเสียงเรื่องความโหดร้ายยังพยายามไม่แตะต้องไปถึงช่างฝีมือพวกนี้
“อันที่จริงคนเหล่านี้ข้าคิดว่าจะเอามาช่วยงานในทหารกองการเกษตรทหารขนส่ง และทหารการช่าง นี่คือพิชัยยุทธของข้าเป็นเรื่องของการสร้างผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านในการทำสงคราม”
ตั๋งฮวงกล่าวอธิบายหลักการของทหารในปัจจุบันที่ตนเองพยายามเอามาเป็นต้นแบบ