อสูรเทพฟ้า หลงเซียน

หลงเซียนมาอยู่ที่บ้านของ เสวี่ยเซียง(หิมะหอม) เขาพบกับหัวหน้ากลุ่มต่อต้าน ชื่อ แบล็คจิ๊ก

"เรายินดีเหลือเกิน ที่ท่านมาร่วมกับเรา " แบล็คจิ๊กกล่าว
หลงเซียนจึงค่อยๆ เดินไป โดยมีเสวี่ยเซียง คอยประคอง
" ท่านทวดคะ ท่านไม่ควรออกแรงมาก เพราะท่านเพิ่งตื่นจากการจำศีลนะคะ " เสวี่ยเซียง กล่าวกับหลงเซียนด้วยความเป็นห่วง
หลงเซียนจึงนั่งลง และซดน้ำแกงร้อนๆ จากเสวี่ยเซียง ที่ลูกน้องของเธอ เพิ่งตักมาให้ และรับฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นในโลกนี้
เรื่องราวมีอยู่ว่า ตั้งแต่จอมมาร ซาเฟลปกครองโลก ผุ้ชายอยู่ๆก็ล้มตายลงจนหมด เหลือไว้เพียงแต่ผุ้หญิงเท่านั้นที่มีชีวิตรอด และผุ้หญิงก็ต้องทำตามคำสั่งของมัน หากพวกเธออยากจะท้องและมีลูก เพราะธนาคาร อสุจิ ตกอยู่ในมือ ของ จักรวรรดิ์ ซาเฟลโดยสิ้นเชิง และที่พวกเธอยังรู้จักผุ้ชาย ก็เพราะว่า ยังมีพิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งอยู่
" เจ้าว่า อะไรนะ ทั้งโลกมีแต่ผู้หญิง " หลงเซียน พูดออกมาอย่างตกใจ เพราะนี่คือโลกในอุดมคติของเขา
" ใช่แล้วคะท่านทวด สมัยนี้ ไม่มีผุ้ชายอยู่แล้ว  พวกเราจึงต้องทำตามคำสั่งของเจ้านั่น ถ้าอยากมีลูก " เสวี่ยเซียง กล่าวอย่างเศร้าๆ และนั่งขัดปืนที่มีกระสุนเพลิงอยู่เต็มรัง
และแล้วในขณะที่ ทุกคนกำลังปรึกษาหารือกันอยู่ ทหารหญิงของ จักวรรดิ์ ซาเฟล ก็บุกเข้ามา พร้อมกับปืนสมัยใหม่ ที่หลงเซียนไม่เคยเห็นมาก่อน
วูบบบบ! เปรี๊ยง! เสียงราวอสุนีบาต เมื่อปืนลำแสงพวกนั้นทำงาน
" ปืนเลเซอร์ " หลงเซียน ตะโกนอย่างตกอกตกใจ ไม่คิดว่า ฝ่ายศัตรูจะมีอาวุธไฮเทค ขนาดนี้
" ท่านทวด หนีไป ท่านเป็นความหวัง ของ มนุษยชาติ ท่านคือ ผู้ชายเพียงคนเดียวในโลกที่ยังหายใจ " เสวี่ยเซียง กล่าว แล้วยิงปืนออกไปเปิดทางหลายนัด
ปัง! ปัง! ปัง!
ในขณะที่หลงเซียนกำลังหนีไปที่ประตู ซาเฟล ก็เดินเข้ามาหา เธอสวยขนาดนางฟ้ายังอาย เทวดาตบะแตก แต่หลงเซียน เคยเห็นผุ้หญิงระดับเทพธิดามามากแล้ว เขาจึงสามารถหลบสายตาสะกดของ ซาเฟลได้ ทำให้ซาเฟลโกรธมาก เพราะความสวยของเธอ แม้แต่ผู้หญิงด้วยกันยังหลงไหล แต่กลับมีผู้ชาย 1คนที่สามารถ หลบพ้นมนต์สะกดของเธอได้ เธอจึงกระโดดเข้าไป หมายสังหารหลงเซียนให้ตาย ด้วยพลังภายในทั้งหมดที่มี แต่ตอนนั้นเอง หลงเซียน ก็หันกลับมา และปล่อยพลังยุทธขั้นจอมปราชญ์ออกไป สองพลังปะทะกัน ทำให้มิติ บิดเบือน และ หลงเซียนก็ถูกดูดเข้าไปในมิตินั้น 
เมื่อเขาลืมตาตื่นขึ้น เขาก็กำลังอยู่กับพระเจ้าของโลกนี้
"ถ้าหากเจ้าย้อนอดีตได้ เจ้าต้องการกลับไป เพื่อช่วยเหลือผู้ชายทั้งโลก จากเงื้อมมือของ นางมาร ซาเฟลมั๊ย " พระเจ้าธินโด ตรัส
" ข้าต้องการย้อนกลับไปในอดีตอีกครั้ง แต่ไม่ใช่เพื่อ ช่วยเหลือผู้ชายทั้งโลก แต่ข้าต้องการช่วยเหลือ ชายเพียงคนเดียว " หลงเซียนกล่าว
" เขาเป็นใคร " ธินโด พระเจ้าตรัสถาม
" เขาคือพ่อของข้าเอง ข้าจะกลับไปในอดีตและช่วยเขา " หลงเซียนพูดขอร้องพระเจ้า
" ถ้างั้น เจ้าต้องไปเริ่มใหม่อีกครั้งเจ้าต้องการอย่างงั้นรึ และมันจะทำให้ไม่มีใครจำเจ้าได้" 
" ข้าต้องการเช่นนั้น พระเจ้า ขอร้่องให้ลูกชายคนนี้ ได้ตอบแทนพระคุณพ่อเถอะ " เมื่อหลงเซียนกล่าวเช่นนั้น เขาจึงย้อนกลับมาในวันแรกที่เขาพบกับเสวี่ยอู่ ด้วยรอยยิ้มถูกใจของพระเจ้า แม้ว่าขณะที่กำลังส่งผ่านหลงเซียนกลับไปหยั่งอดีต จอมมารซาเฟล ก็ได้บุกเข้ามาสุ้กับพระเจ้าธินโด ก็เถอะ
" ไปซะ จงไปช่วยพ่อของเจ้าให้สำเร็จ ทำหน้าที่ของลูกให้ครบถ้วน" พระเจ้าธินโดตรัสก่อนที่จะถูกดาบเลเซอร์ของ จอมมารซาเฟลแทงทะลุอก แต่เขาทำสำเร็จ สามารถส่ง หลงเซียนกลับไปในวันแรกที่เขาได้พบกับเสวี่ยอู่ได้
...ตอนนั้น ด้วยวิทยายุทธของเราช่วยพ่อไม่ได้ แต่ถ้าเป็นเราตอนนี้ละก็ เราจะช่วยพ่อให้ได้
และหลงเซียนก็พุ่งทะยานกลับไปที่บ้านเดิมด้วยความรวดเร็ว
" หนีไป หลงเซียน " หลงเหลียน กล่าว ก่อนจะถูกทหารรุมเล่นงาน และอวี้เหวินโจว กำลังจะฆ่าเขา
ตูมมมม! เสียงดังสนั่น ปรากฏ 1 อสูรเทพฟ้า ยืนอยู่กลางวงล้อมทหาร
" หลงเซียนเจ้ากลับมาทำไม " หลงเหลียน ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองที่หลงเซียนลูกชาย ที่เพิ่งจะจูงเสวี่ยอู่วิ่งหนีไปเมื่อกี้จะกลับมาในรูปลักษณ์ใหม่ที่เก่งกว่าเดิมอย่างมาก จริงๆแล้วเขาปรารถนาอยากให้ หลงเซียนกลับมาช่วยเหมือนกัน แต่ด้วยวรยุทธของหลงเซียน คงกลับมาตายพร้อมกับเขา
" แกตาย " อวี้เหวินโจวตะโกน และสั่งเหล่าทหารให้ เข้าโจมตี หลงเซียน
โป้ง!ป้าง! วูบบบบ! ป้าง! โป้ง! เพียงไม่กี่กระบวนเพลง หลงเซียน ก็สามารถ เอาชนะพวกทหารปลายแถวได้ ทำให้ อวี้เหวินโจวถึงกับตะลึง เขาเรียกหน่วย อาชาเพลิง มาในทันที แต่หลงเซียน ก็หาหวั่นไม่
" พวกแก กระจอกกว่า จอมมาร ซาเฟลตั้งเยอะ " หลงเซียน สบถ และด้วยวิทยายุทธ อันเหนือชั้น ทำให้ อวี้เหวินโจว และพวกทหารถูกขับไล่ไป
" ลูก นี่ลูกจริงๆรึ " หลงเหลียน คลำหน้าของ หลงเซียนทั้งน้ำตา และเขาก็โอบกอดหลงเซียนอย่างคิดถึง
" เป็นข้าเองท่านพ่อ โปรดวางใจในตัวข้า " หลงเซียนกล่าว
"เจ้ากลับมาจากอนาคตเพื่อช่วยพ่ออย่างนั้นรึ " น้ำตาลูกผู้ชายของหลงเหลียนกำลังไหลอาบ
" ข้ากลับมาแก้ไขความผิดพลาดในอดีตของข้าให้ถูกต้อง และจะชดใช้กรรมที่เหลือด้วยการอุทิศชีวิต เพื่อเปลี่ยนแปลงเรื่องราวต่างๆ "
" แล้วนี่ลูก กินข้าวมายัง " หลงเหลียนกล่าว พร้อมยกข้าวปั้นที่พกติดตัวเพียงลูกเดียวให้หลงเซียน
" ท่านพ่อ " หลงเซียน ก้มลงคุกเข่ารับ ข้าวปั้น แล้วกินมันทั้งน้ำตา คืนนั้นทั้งคืน หลงเซียน และหลงเหลียน คุยกันฉันท์พ่อลุกจนสว่าง และหลงเซียนก็เล่าเรื่องราวในอนาคตที่แสนวุ่นวาย ที่ผู้ชายจะตายหมดโลก โดยฝีมือของ จอมมารซาเฟล
" เธอสวยขนาดไหน เหรอลูก " หลงเหลียนถามด้วยความเป็นห่วง
" สวยขนาดนางฟ้ายังอาย เทวดาตบะแตกครับพ่อ " หลงเซียนตอบ
" ถ้าเช่นนั้นเจ้าจงเอาอาติแฟกซ์ นี้ไป มันจะช่วยเจ้าได้ " ว่าแล้วหลงเหลียน ก็มอบกบนานัน ที่สามารถกินคำสาปทุกอย่างได้ให้กับหลงเซียน และเจ้ากบตัวนี้สามารถ ทำลาย มนต์สะกดของ ซาเฟลได้
" ขอบคุณครับพ่อ " หลงเซียนกล่าว
" เจ้าโตขึ้นมากเลย หลงเซียน ข้ากับแม่เจ้า หลงชิงอวี่ จะไปรอเจ้าอยู่ที่เมือง อวี้โจว ขอให้ทำการสำเร็จ และปราบจอมมาร ซาเฟลได้ " หลงเหลียนให้พรกับ หลงเซียนแล้ว เขาก็หันหน้ากลับไป และออกเดินทาง และ ในใจก็ภาวนาให้หลงเซียน สามารถแก้อดีตที่เจ็บช้ำได้สำเร็จ
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป