อคิราห์ ยอดสืบหัตถ์อสูร

        Series - อาถรรพ์หมอกมรณะ

        EP1: เสียงเพรียกจากทะเลสาบ

        อคิราห์ กำลังขับรถสปอร์ตคันหรูของเธอไปยังจังหวัดทางภาคเหนือที่เต็มไปด้วยภูเขาและทะเลสาบ เธอยังคงอยู่ในชุดที่ดูดีมีสไตล์ แต่สวมเสื้อโค้ตหนาเพราะอากาศที่หนาวเย็น

        ข้างกายของเธอมี แฟ้มคดีใหม่ วางอยู่: “คดีเสียงกระซิบจากทะเลสาบ: การหายตัวไปของแม่มดพยากรณ์”

        “จ้าวเวท! ทำไมต้องมาทะเลสาบที่มันเงียบเหงาขนาดนี้ด้วย! ไม่มีพลังงานให้ฉันกินเลย! มีแต่กลิ่นน้ำชื้นๆ กับปลาจืดๆ!” เจ้าสมิงบ่นอย่างหงุดหงิดจากมือซ้ายที่สวมถุงมือสีเงิน

        “ใจเย็น เจ้าสมิง! นี่ไม่ใช่การพักผ่อน แต่เป็นการตามล่า อาคมน้ำ ที่น่าสนใจที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา!” อคิราห์ตอบ “แม่มดพยากรณ์ที่หายไปคนนี้ชื่อ 'คุณย่าจันทร์' เป็นผู้พยากรณ์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในภาคเหนือ และการหายตัวไปของเธอถูกรายงานโดย จั๊กจั่น ว่ามี กลุ่มคนชุดดำ เข้ามาเกี่ยวข้อง”

        “กลุ่มคนชุดดำอีกแล้วเหรอ? เบื่อจัง!”

        อคิราห์เลี้ยวรถเข้าสู่ถนนเล็กๆ ที่ทอดตรงไปยัง ทะเลสาบเวียงคำ

        เมื่อเธอมาถึง... ทะเลสาบนั้นถูกปกคลุมด้วย หมอกหนาทึบ จนมองไม่เห็นแม้แต่ผิวน้ำ!

        “ดูนั่นสิ! เจ้าสมิง!” อคิราห์ชี้ไปที่หมอก “หมอกนี่ไม่ใช่หมอกธรรมดา! มันคือ อาคมอำพราง ที่แข็งแกร่งมาก! และฉันรู้สึกได้ว่า... มันมี ความอาฆาต แฝงอยู่!”

        อคิราห์ลงจากรถ เธอสวม แว่นตาอาคม และมองเข้าไปในหมอก!

        วูบ!

        แว่นตาอาคมส่องให้เห็น ร่องรอยพลังงานสีครามเข้ม ที่แผ่ออกมาจากผิวน้ำ มันคือ อาคมน้ำ ที่ถูกร่ายมานานมากแล้ว

        “มันเป็น อาคมโบราณ! คล้ายกับอาคมที่ใช้ในการผูกมัดชีวิตของแม่มดเฒ่า!” เจ้าสมิงวิเคราะห์

        อคิราห์เดินเข้าสู่เขตหมอกหนา... ทันใดนั้น...

        เสียงกระซิบ ก็ดังขึ้นมาจากภายในหมอก! เสียงนั้นไพเราะ แต่เย็นเยียบ!

        “ผู้มาเยือน... จงกลับไป... ก่อนที่เธอจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของ... ทะเลสาบ...”

        “ใครน่ะ!” อคิราห์ตะโกนถาม

        เสียงกระซิบนั้นหยุดลง...

        แต่ทันใดนั้น!

        เงาร่างสีครามเข้ม ที่เหมือนกับ มือของมนุษย์ ที่ทำจากน้ำ ก็ พุ่งออกมาจากหมอก และ จับเข้าที่ข้อเท้า ของอคิราห์!

        “จ้าวเวท! อาคมน้ำ! มันโจมตีแล้ว!” เจ้าสมิงร้อง!

        มืออาคมน้ำนั้น เย็นเฉียบ และ ทรงพลัง พยายาม ลาก อคิราห์ลงไปในหมอกหนา!

        อคิราห์ใช้ มือขวา ที่ว่างอยู่ สร้างลูกบอลไฟอาคม ขนาดเล็กขึ้นมาทันที!

        ฟู่! ลูกบอลไฟอาคมปะทะเข้ากับมืออาคมน้ำ!

        ฉู่ฉ่า! น้ำอาคมระเหยหายไปทันทีด้วยเสียงดัง!

        อคิราห์สลัดข้อเท้าที่เปียกชื้นออก เธอจ้องมองเข้าไปในหมอก!

        “แกเป็นใครกันแน่! แม่มดพยากรณ์ หรือ วิญญาณแห่งทะเลสาบ!”

        เสียงกระซิบนั้นดังขึ้นอีกครั้ง... แต่คราวนี้มันเต็มไปด้วย ความเศร้าสร้อย

        “ข้าคือผู้ถูกกักขัง... หากต้องการช่วยข้า... จงมาที่ 'เกาะแห่งคำพยากรณ์'... ที่อยู่กลางทะเลสาบ...”

        “เกาะแห่งคำพยากรณ์ งั้นเหรอ! แล้วเราจะไปยังไงในหมอกหนานี่!”

        ขณะที่อคิราห์กำลังมองหาทาง... เธอสังเกตเห็น เรือไม้เก่าๆ ลำหนึ่งที่ถูกคลุมด้วยผ้าใบขาดๆ จอดเทียบท่าอยู่

        “จ้าวเวท! ไปเรือนั่นแหละ! ฉันรู้สึกว่านี่คือบททดสอบของยัยแม่มดพยากรณ์นั่น!” เจ้าสมิงเร่งเร้า

        อคิราห์ไม่ลังเล เธอเปิดผ้าใบออกแล้วก้าวขึ้นไปบนเรือไม้เก่าๆ นั้น

        เรือนั้นดูเหมือนจะถูกเตรียมไว้ให้เธอแล้ว!

        อคิราห์ใช้พลังเวทเล็กน้อย พาย เรือเข้าสู่หมอกหนา...

        ครืนนนน...

        เรือแล่นเข้าไปในหมอกที่หนาแน่นจนแทบมองไม่เห็นอะไร...

        “จ้าวเวท! ฉันรู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่ในมิติเดิมแล้วนะ!” เจ้าสมิงเตือน

        อคิราห์ใช้ ไฟฉายอาคม ส่องไปรอบๆ!

        ทันใดนั้น... ที่ผิวน้ำที่เรือแล่นผ่าน...

        เธอเห็นใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่ง... ใบหน้านั้นดูเศร้าสร้อยและซีดเซียว...

        ใบหน้าของแม่มดพยากรณ์ 'คุณย่าจันทร์'... กำลังโผล่ขึ้นมาจ้องมองเธอจากใต้ผิวน้ำ!

        “จงระวัง... กลุ่มคนชุดดำ... พวกมันกำลังตามล่า... 'กุญแจแห่งการพยากรณ์'...!” เสียงของคุณย่าจันทร์กระซิบเบาๆ ก่อนที่ใบหน้าจะจมหายไปในน้ำ!

        อคิราห์ตกใจ! คุณย่าจันทร์ ไม่ได้หายไป... แต่ ถูกผนึก ไว้ใต้ผิวน้ำของทะเลสาบ!

        ทันใดนั้น...

        ปั้ก! ปั้ก! ปั้ก!

        ลูกธนู ที่ทำจาก ไม้แห้งสีดำ ก็พุ่งออกมาจากหมอกหนา ปัก ลงบนขอบเรือรอบๆ ตัวอคิราห์!

        “จ้าวเวท! พวกมันมาแล้ว! กลุ่มคนชุดดำที่แกตามหา!” เจ้าสมิงคำราม!

        อคิราห์ รีบก้มหลบ! เธอมองไม่เห็นศัตรู... แต่รู้ว่าพวกเขาอยู่รอบตัวเธอในหมอกหนานี้!

        (โปรดติดตามในบทต่อไป - The Arrow of Dread)