สิ้นเสียงคำพูดลู่เซิ่งก็ไม่สนใจว่าสวี่ซาซาและเฉาอวี่จะมีปฏิกิริยาอย่างไรเขาเพียงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวและนับเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาแสดงพรสวรรค์การต่อสู้อันแสนเหลือเชื่อออกมาต่อหน้าสาธารณชน
“เสริมพลังหมื่นเท่า!”
วิ้ง...
วินาทีต่อมาพร้อมกับการสั่นสะเทือนลึกลับซับซ้อนสุดจะหยั่ง
แสงศักดิ์สิทธิ์สีทองสว่างเจิดจ้าพุ่งลงมาจากฟากฟ้าโดยไม่มีสัญญาณเตือนเข้าปกคลุมร่างของร่างจำลองเทวทูตหกปีกที่อยู่ข้างกายลู่เซิ่งทันที
และหลังจากนั้น
ภายใต้สายตาที่ตื่นตะลึงและหวาดผวาของทุกคนร่างจำลองเทวทูตหกปีกที่ดูแสนจะธรรมดาในตอนแรกกลับเริ่มขยายร่างอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าไม่เพียงแต่จะสูงขึ้นจนเกินสามเมตรเท่านั้นแต่ปีกสีขาวบริสุทธิ์บนหลังที่เดิมมีเพียงสามคู่ กลับเพิ่มขึ้นเป็นหกคู่ในทันที
ไม่เพียงแค่นั้นแม้แต่ใบหน้าที่เคยเลือนรางก็เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จนดูมีมิติและหล่อเหลาทั้งยังดูสง่างามและลึกลับ
ในมือของเขายังมีดาบกางเขนศักดิ์สิทธิ์ที่สร้างขึ้นอย่างประณีตเพิ่มขึ้นมาหนึ่งเล่มบนคมดาบนั้นมีแสงศักดิ์สิทธิ์ที่เข้มข้นส่องประกายวาววับ
ผนวกกับผ้าคลุมสีแดงสดด้านหลังและเส้นผมยาวประบ่าสีทองอร่าม
ทุกสิ่งทุกอย่างที่รวมเข้าด้วยกันนี้ทำให้เขาดูเหมือนประติมากรรมที่สมบูรณ์แบบที่สุดในโลกจนไม่มีใครสามารถล่วงเกินได้และไม่กล้าที่จะล่วงเกิน ซึ่งนี่ก็คือเทพเบื้องบน ‘อัครเทวทูตกาเบรียล’ไม่ใช่หรือ?
“เอ๊ะ? นั่นตัวอะไรน่ะ?”
เมื่อเห็น‘ร่างจำลองของกาเบรียล’ ปรากฏขึ้นกลางอากาศทาเคดะ จิโร่ก็ตกใจแทบสิ้นสติ เขาใช้ทักษะตรวจสอบออกไปโดยสัญชาตญาณทันที!
แต่การมองเพียงครั้งเดียวนี้กลับทำให้เขาแทบจะลูกตาถลนออกมาจากเบ้า
[เป้าหมาย: อัครเทวทูตสิบสองปีกกาเบรียล]
[ประเภท: ร่างจำลองเทวทูต]
[เผ่าพันธุ์: เทพเบื้องบน]
[เลเวล: 54]
[ค่าพลังชีวิต: 12,000]
[พลังต่อสู้: 0]
[ระดับดาวพลังรบ: 1,200 ดาว]
.........
“อะไร? อะ... อัครเทวทูตกาเบรียล?”
เมื่อเห็นแผงสถานะที่ดูน่าเหลือเชื่อของร่างจำลองของกาเบรียลทาเคดะ จิโร่ก็ไม่อาจสะกดกลั้นความตกตะลึงในใจได้อีกต่อไปเขาอุทานออกมาเสียงดังลั่น
“เลเวลแค่ 54 แต่มีระดับดาวพลังรบถึง 1,200 ดาวเนี่ยนะ?”
“ระ... เรื่องแบบนี้เป็นไปได้ยังไง?”
สวี่ซาซาและเฉาอวี่ต่างก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้างแทบจะคิดว่าตัวเองกำลังฝันไป
“เจ้าเด็กนี่เป็นใครกันแน่ ถึงขนาดอัญเชิญทวยเทพออกมาได้เลยเหรอ?”
แม้แต่หลี่ว์อันก็ยังเผลออ้าปากค้างเห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้คาดคิดเลยว่าลู่เซิ่งที่เป็นเพียงพาลาดินจะมีไม้ตายที่เหนือความคาดหมายขนาดนี้ซ่อนอยู่
แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องแปลกที่พวกเขาจะมีปฏิกิริยาเช่นนี้
นั่นก็เพราะชื่อเสียงของอัครเทวทูตอย่างกาเบรียลนั้นโด่งดังอย่างยิ่ง
ในฐานะผู้นำเพียงหนึ่งเดียวของเหล่าเทวทูตในสรวงสวรรค์เป็นเทพเบื้องบนที่แท้จริงและเป็นสิ่งมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบที่สุดในหัตถ์ของพระเจ้า ตำนานและเรื่องเล่าต่างๆเกี่ยวกับเขาทั้งหมด ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็เคยได้ยินผ่านหูมากันทั้งนั้น
แต่พวกเขาไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่ตัวเองจะได้เห็นตัวตนของเทพเจ้าองค์นี้จริงๆ
ถึงแม้ว่าสิ่งที่ลู่เซิ่งอัญเชิญมาจะเป็นเพียงร่างจำลองของกาเบรียลไม่ใช่ตัวจริงก็ตาม
แต่เพียงเท่านี้ก็เพียงพอที่จะสั่นสะเทือนจิตใจผู้คนได้แล้ว
เพราะอย่างไรเสียสิ่งนี้ก็คือเทพเจ้าที่แท้จริง
และบนดาวสีน้ำเงินในปัจจุบันเมื่อใดที่เข้าไปเกี่ยวข้องกับเทพเจ้า ไม่ว่าจะเป็นสกิล อุปกรณ์ หรือไอเทมก็ไม่มีสิ่งใดที่เป็นของธรรมดาเกือบทุกอย่างล้วนมีเทวานุภาพที่ผิดธรรมชาติเกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการได้
“ฉันรู้แล้ว!”
ในตอนนั้นเองทาเคดะ จิโร่ก็เริ่มดึงสติกลับมาจากความตกใจก่อนหน้าได้เสียที
เมื่อเห็นว่าร่างจำลองเทวทูตของลู่เซิ่งแข็งแกร่งขนาดนี้เขาดูเหมือนจะเดาอะไรบางอย่างออก สีหน้าพลันเปลี่ยนเป็นเข้าใจกระจ่างแจ้งก่อนจะมองไปที่ลู่เซิ่งแล้วถามย้ำว่า “ถ้าฉันเดาไม่ผิดพรสวรรค์การต่อสู้ของแก คงจะเป็นการเสริมพลังให้ร่างจำลองเทวทูตสินะ!”
พูดมาถึงตรงนี้เขาก็ไม่สนว่าลู่เซิ่งจะมีปฏิกิริยาอย่างไร พลางเบะปากเผยสีหน้าดูแคลนแล้วเสริมว่า“หึ! มิน่าล่ะถึงได้กล้าโอหังนัก ที่แท้ก็มีไพ่ตายแบบนี้นี่เองแต่น่าเสียดายนะที่ร่างจำลองเทวทูตของแกเลเวลแค่ 54 ภายใต้ข้อจำกัดของกฎมันสร้างอันตรายให้ฉันไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว”
“หึๆ งั้นเหรอ?”
ลู่เซิ่งได้ยินดังนั้นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยโดยไม่คัดค้านแต่กลับชูนิ้วก้อยขึ้นมากวักอย่างดูถูกเป็นการยั่วยุ“ถ้าอย่างนั้นแกก็ลองเข้ามาสิ”
“ไอ้พวกหมูชั้นต่ำ กล้ามากนัก!”
ทาเคดะจิโร่เห็นท่าทางนั้นก็แผดเสียงร้องด้วยความโกรธแค้น และไม่ทนอีกต่อไปเขาแสยะยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมทันที
“ก็ได้ ในเมื่อแกอยากไปตายนัก ฉันก็ไม่เกี่ยงที่จะใจดีไปส่งแกเอง”
“จงดู นี่คือท่าไม้ตายลับของนินจาแห่งฝูซาง ประเทศวอหนูของเรา แหกตาดูซะ!”
สิ้นเสียงคำพูดเขาก็ถีบเท้าพุ่งทะยานขึ้นจากกิ่งไม้อย่างรุนแรง ในขณะที่ร่างยังอยู่กลางอากาศมีดบินรูปวงกลมสีเทาหม่นเล่มหนึ่งก็พุ่งออกจากฝ่ามือของเขา
“เคล็ดวิชาลับ: ชูริเคนวายุ!”
ฟุ่บ!!!
วินาทีต่อมาพร้อมกับเสียงแหวกอากาศที่แหลมคมต่อเนื่อง
มีดบินนั้นหมุนคว้างอย่างรวดเร็วในอากาศความเร็วไม่เพียงไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย แต่มันกลับยิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆพุ่งตรงเข้าหาจุดตายที่ลำคอของลู่เซิ่ง พร้อมกับเจตนาฆ่าที่แผ่กระจายไปทั่ว
“ลู่เซิ่งระวัง!”
เมื่อเห็นภาพนี้สวี่ซาซาจึงรีบตะโกนเตือน ส่วนเฉาอวี่ก็ยกโล่ในมือขึ้นเตรียมที่จะพุ่งเข้าไปสนับสนุน
แต่ลู่เซิ่งกลับไม่มีท่าทีลนลานเลยสักนิดเขายังมีอารมณ์บิดขี้เกียจอย่างสบายอารมณ์เสียด้วยซ้ำ
“เหอะ เปิดฉากมาก็เล่นอาวุธลับเลยเหรอ เป็นไอ้เดรัจฉานชั้นต่ำจริงๆ เลยนะ!”
ลู่เซิ่งยิ้มหยันเขายืนอยู่ที่เดิมโดยไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว และเพียงแค่โบกมือเบาๆ
“โล่แห่งสวรรค์!”
วิ้ง...
วินาทีต่อมาโล่กึ่งโปร่งใสพลันปรากฏขึ้นรอบกายลู่เซิ่งอย่างกะทันหันปกคลุมร่างของเขาไว้อย่างมิดชิดจนลมก็ยังผ่านไม่ได้
และหลังจากนั้น
เคร้ง!!
ประกายไฟสาดกระจาย!
อาวุธลับมีดบินที่ทาเคดะจิโร่เพิ่งซัดออกมากลับกระแทกเข้ากับโล่รอบกายของลู่เซิ่งจนแตกเป็นเศษเล็กเศษน้อยกลางอากาศราวกับว่าโล่นั้นไม่ใช่เวทมนตร์ แต่เป็นกำแพงเมืองที่แข็งแกร่งจนมิอาจทำลายได้ทำเอาทาเคดะ จิโร่ถึงกับหนังตากระตุกด้วยความตกใจ
“อะไรกัน? ถึงกับมีสกิลตั้งรับเชิงรุกเลยเหรอ?แถมพลังป้องกันยังสูงขนาดนี้ ถึงขั้นหยุดยั้งการโจมตีด้วยเคล็ดวิชาลับของฉันได้เลยเหรอ?”
เมื่อเห็นภาพที่น่าตกใจนี้รูม่านตาของทาเคดะ จิโร่พลันหดแคบลง เขายังไม่ทันดึงสติกลับมาจากความประหลาดใจ
ทว่าลู่เซิ่งไม่ได้อยู่เฉยเขาอาศัยจังหวะนี้สั่งการให้ร่างจำลองของกาเบรียลโจมตีได้อย่างอิสระทันที
“พุ่งทะยานศักดิ์สิทธิ์!”
วินาทีต่อมากาเบรียลกลายเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์ที่บิดผันมิติ พุ่งเข้าชนร่างของทาเคดะจิโร่เข้าอย่างจัง
ปัง!
HP-555!
“นี่... นี่มันเป็นไปไม่ได้!”
เมื่อเห็นกาเบรียลสร้างดาเมจใส่เขาได้ตั้งแต่การปะทะครั้งแรกทาเคดะ จิโร่ก็ตกใจสุดขีดอีกครั้งเขาถอยร่นไปข้างหลังอย่างบ้าคลั่งเพื่อพยายามรักษาระยะห่างจากร่างจำลองของกาเบรียลพร้อมกับอุทานออกมาอย่างไม่เชื่อสายตาว่า “ไอ้ร่างจำลองเทวทูตนี่เลเวลแค่54 เองนะ จะโจมตีโดนฉันที่เลเวล 150 ได้ยังไง?”
“นี่... แม่งเอ๊ย ไม่เห็นจะสมเหตุสมผลเลยสักนิด!!!”