หนังสือเปลี่ยนชะตา

วันนี้ทุกอย่างมันก็จบลงไปด้วยดีอย่างที่มันควรจะเป็น พวกเขาทั้งสองนอนหลับด้วยมือที่กุมกันและกันอย่างมีความสุขจนเช้าวันถัดไป สินตื่นขึ้นมามองไปยังมือของเขาที่จับกับหลินหลินไว้ทั้งคืน มันทำให้เขาถึงกลับยิ้มออกมา เพราะทั้งชีวิตที่ผ่านมาเขาไม่เคยทำอย่างนี้กับใครเลย นิ้วชี้ของเขาเลื่อนเข้าไปจิ้มยังแก้มของหลินหลิน ที่กำลังนอนหลับอยู่นั้นเอง แก้มที่ดูน่าหอมนั้นมันบุมไปกับรอยลักยิ้มของเธอ และแน่นอนว่ามันทำให้เธอตื่นขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่สดใส บรรยากาศมันเต็มไปด้วยความรัก พวกเขาสบตากันและกัน ก่อนที่หลินหลินจะเข้าไปจุ๊ฟสินอย่างรวดเร็ว และเธอก็รีบลุกขึ้นพร้อมเดินออกไปจากเต็นท์ในทันที สินที่โดนกระทำไปอย่างนั้นก็สตั้นเล็กน้อย เขายิ้มออกมาก่อนจะลุกขึ้นวิ่งตามออกไปด้านนอกเต็นท์ และสิ่งที่เขาได้เห็นมันเป็นบรรยากาศที่สวยงามเป็นอย่างมาก หลินหลินที่กำลังยืนอยู่ตรงเนินเขาใกล้ๆกับเต็นท์ และทะเลหมอกที่อยู่ด้านหน้าของพวกเขา สินที่กำลังยิ้ม และค่อยๆเดินเข้าไปอย่างช้าๆ และสวมกอดเธอ หลินหลินเองก็หันหน้ามามองชายอันเป็นที่รัก เขามากอดเธอจากทางด้านหลัง พวกเขาดูมีความสุขกันมาก และแน่นอนว่ามันก็มีแขกที่เข้าพัก พร้อมกับพวกเขาเห็นภาพอันโรแมนติกนี้ด้วยเช่นกัน พวกเขาจำสิน และหลินหลินได้เป็นอย่างดี เพราะว่าช่วงนี้มันก็มีแต่เรื่องราวของสินเต็มโลกโซเชียล พวกเขาต่างก็ยืนถ่ายรูปของทั้งคู่ และอัปลงสตอรี่ลงตามโลกออนไลน์ต่างๆ กว่าที่สิน และหลินหลินจะรู้ตัว ก็เป็นเสียงของเจ้าของที่พักเข้ามาทักแล้ว“นี่ซินะ... แค่เพื่อนกันน่ะค่ะเชฟ.. ยังไงไม้งามก็ขอให้ทั้งคู่รักกันไปนานนะคะ.. ว่าแต่ถ้าไม้งามจะขอเอารูปนี้ลงเพจของรีสอร์ทได้หรือเปล่านะ” เจ๊ไม้งามเอ่ยออกมา มันทำให้ทั้งสองหลุดออกมาจากภวังค์ที่มีแต่เราสองคน สิน และหลินหลินมองไปยังบรรยากาศรอบๆ ที่มีแต่ผู้คนที่มองมาทางเขา และอวยพรให้กับพวกเขาทั้งคู่ สินที่ไม่รู้จะพูดอย่างไงดีก็ได้แต่มองหน้าของหลินหลิน ก่อนที่ทั้งคู่จะแยกออกจากด้วยความเขินอายและเหตุการณ์นี้มันก็ส่งผลไปไกลกว่าที่สิน และหลินหลินจะได้คิดถึงมัน ทรัพย์ที่มองดูรูปคู่ของทั้งสองก็ได้แต่ยิ้มออกมา เขาพิงเก้าอี้ของตัวเองก่อนจะกดหัวใจไปให้กับรูปใบนี้ จากนั้นก็พูดออกมาว่า“น้องชายไก่อ่อนของเรามันก็เอาเรื่องเหมือนกันนี่นา... ไอ้เสือ” ทรัพย์กล่าวออกมาก่อนที่จะเก็บของอะไรบางอย่างเข้าไปในกระเป๋าของตัวเอง และพื้นที่ห้องของทรัพย์ในตอนนี้มันก็ว่างเปล่า ของใช้ต่างๆก็ถูกแพ็คเก็บไปหมดแล้ว ก่อนจะทำหน้าเหนื่อยใจออกมา มองไปรอบๆอีกครั้ง“เราเองก็อยู่ที่นี่นานแล้วเหมือนกันนะเนี้ย... พอจะจากไปแล้วมันรู้สึกแปลกๆแหะ...” ในระหว่างที่ทรัพย์กำลังรำลึกความหลังอยู่นั้นเอง เสียงเรียกจากทางด้านหลังก็ดังขึ้นมา“ทรัพย์.. ลูกพร้อมแล้วใช่ไหม.. ทางพ่อแม่พร้อมแล้วนะ” แน่นอนว่ามันเป็นเสียงของพ่อแม่ของเขาเอง ที่ตอนนี้กำลังจะมารับเพื่อไปยังอีกสถานที่แห่งหนึ่งตามแผนการที่พวกเขาได้วางแผนเอาไว้ ทรัพย์หันไปมองแล้วก็ยิ้มออกมาที่ครอบครัวของพวกเขาจะได้กลับมาอยู่กันอย่างพร้อมหน้ากันเสียที แต่มันอาจจะต้องแลกอะไรอีกหลากหลายอย่างเลยทีเดียว เขาหันกลับมาตอบ“แน่นอนว่าทรัพย์นั้นพร้อมแล้ว แต่ดูเหมือนว่าจะมีคนที่ไม่พร้อมไปกับเรานะครับ... หรือไม่ เราก็อาจจะได้สมาชิกใหม่เพิ่มขึ้นก็ได้นะครับ” พ่อกับแม่ที่ได้ยินก็ทำหน้าสงสัยออกมา ก่อนที่ทรัพย์จะชี้ไปที่จอโน้ตบุ๊คของตัวเองให้ทั้งสองดู มันทำให้ทั้งคู่ต้องมองหน้ากันเลยทีเดียว จากนั้นพวกเขาก็ได้ยิ้มออกมา“ลูกเราใช้ได้เลยนี่คะคุณ .. ดูซิ ทั้งคู่เหมาะสมน่ารักกันจริงเชียว.. ไม่เหมือนลูกคนโตของเราเลยเนอะ ที่ป่านนี้ยังโสดสนิทไม่มีคนจีบ..” ผู้เป็นแม่กล่าวออกมา ก่อนจะเอ่ยออกมาแซวทรัพย์ แน่นอนว่าผู้เป็นพ่อก็ต้องพูดอะไรบ้าง แต่ทรัพย์ก็ได้ไอออกมาก่อน แล้วก็พูดขึ้นว่า“บางทีก็ดูถูกกันเกินไปนะครับ... บางทีอาจจะมีอะไรบางอย่างที่ทุกคนจะอึ้ง เมื่อถึงเวลาแล้วก็อย่ามาขอร้องอะไรผมละกัน ฮ่าๆๆๆ” เหมือนว่าเขากำลังปกปิดอะไรสักอย่างอยู่ มันทำให้ผู้เป็นพ่อกับแม่อดที่จะทำหน้าเบะปากออกมาไม่ได้ และพ่อที่ทนเห็นไม่ไหวก็พูดขึ้นมาว่า“เอาเถอะหน่า.. รีบไปได้แล้ว.. เดี๋ยวพวกนั้นก็ตามมาจนได้หรอก” ทรัพย์ที่ได้ยินอย่างนั้นก็ค่อยๆลากกระเป๋าของตัวเองที่เก็บของทุกอย่างแล้วไปที่ประตูบานหนึ่ง แต่น่าแปลกที่ด้านหลังประตูบานนี้จะเป็นอีกสถานที่หนึ่ง ที่มันไกลจากที่แห่งนี้เป็นอย่างมาก ก่อนที่จะปิดประตูลง ประตูที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็ถูกเปิดออกจากภายในห้องของเขา และพบกับลูกน้องในหน่วยหลายสิบคนวิ่งเข้ามา“หัวหน้า!!!” พวกเขาพยายามวิ่งเข้ามาเพื่อไปให้ถึงประตูฝั่งที่ทรัพย์กำลังจะจากไป แต่พวกเขาก็ไม่สามารถไปได้ทัน และสิ่งสุดท้ายที่พวกเขาได้เห็นนั้นก็คือ รอยยิ้มของผู้เป็นหัวหน้าก่อนที่ประตูจะปิดลงไปจากนั้นประตูบานนั้นก็กลับมาเป็นประตูของห้องน้ำภายในห้องเหมือนอย่างเคย เพราะทั้งหมดนั้นเป็นพลังของเหล่าคิมเมสันที่ทำการเคลื่อนย้ายตัวเองได้อย่างใจนึกคิดเสมอๆผ่านประตูทุกบานที่มีอยู่ในโลกแห่งนี้ แต่อีกด้านหนึ่งที่กำลังมองรูปที่อยู่ตามโซเชียลที่มีแต่ผู้คนให้ความยินดีกับเชฟสินผู้โด่งดังอยู่ในตอนนี้ ดวงตาของเธอคนนี้กำลังถูกย้อมไปด้วยน้ำตาแห่งความเสียใจ สิ่งที่เธอทำ สิ่งที่เธอพยายามมาโดยตลอด มันเหมือนกับว่าโลกของเธอกำลังพังทลายลงไปเพียงแค่รูปใบนี้ใบเดียวเท่านั้น หยาดน้ำตาที่ไหลรินออกมา หัวใจที่เต้นออกมาอย่างช้าๆ มันเต็มไปด้วยความโศกเศร้า หมวยที่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อไปได้ เธอได้แต่นั่งร้องไห้อยู่บนโซฟาตัวเก่าภายในห้องของตัวเอง มันไม่ได้มีเสียงออกมาเลยแม้แต่น้อย ทั้งๆที่หัวใจกำลังบีบรัดตัวแน่น สภาพของดาวคณะ สภาพของผู้หญิงที่ชายหลายๆคนในมหาวิทยาลัยต่างใฝ่ฝันที่อยากจะรู้จัก กลับการกลายเป็นตกอยู่ในภาวะที่เรียกว่าอกหักเข้าอย่างจัง เธอหลับตาลงอย่างทรมานหัวใจ แม้ว่าจะพึ่งตื่นมาจากการหลับใหลที่ฝันถึงแต่ชายผู้เป็นที่รัก แต่เมื่อตื่นขึ้นมาพบกับความจริงที่น่าปวดใจอย่างนี้ เธอก็อยากจะหลับมันต่อไปในฝันที่มีแต่เราสอง แต่ถึงจะทำยังไงดวงตา และความรู้สึกว่ากำลังหลอกตัวเองนั้นมันกำลังฟ้องตัวเธออยู่ น้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่ยอมเหนื่อยล้า จนไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้ว จนเธอได้นอนหลับไปอีกครั้งหนึ่ง เฮียเฮ้งที่ได้เห็นอย่างนั้น ก็ไม่อาจจะทำอะไรต่อไปได้ เขารู้ดีว่าลูกสาวของตัวเองคิดอย่างไร ในมือของเขาที่กำลังถือโทรศัพท์ที่เปิดหน้าข่าวของสิน และหลินหลินกำลังโอบกอดกันอยู่บนเนินเขานั้น เฮียแกค่อยๆปิดประตูอย่างบางเบา เพื่อไม่ให้ลูกสาวของเขาตื่นมาพบกับความจริงที่โหดร้ายนั้นอีกครั้งหนึ่ง น้ำตาของเขาซึมออกมาที่เห็นลูกของตัวเองร้องไห้ออกมา จากนั้นเขาก็เดินลงบันไดบ้านลงมาก็พบกับบุคคลปริศนายืนรอเขาอยู่กลางบ้าน จากนั้นชายคนนั้นก็ได้พูดขึ้นมาว่า “สวัสดี... เรามารับตัวลูกสะใภ้ของเรา....” แล้วคนๆนั้นก็ยิ้มออกมา
error loaded

สำรับอาหารเย็นวันนี้ ... ขอเสนอเมนู .. น้ำพริกกะปิกับปลาทูทอดดด :) อาหย่อยยยยย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 72

คล้ายกับเรื่องหนังสือเปลี่ยนชะตา ที่คุณอ่าน

หนังสือเปลี่ยนชะตา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 72

คล้ายกับเรื่องหนังสือเปลี่ยนชะตา ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้