Galactic Imperium

ตอนที่สามสิบเจ็ด  Unification War 20

“ มหาสงครามแผ่นดินจงหยวน Great War of Middle Kingdom คือมหาสงครามที่สูญเสียชีวิตของผู้คนมากที่สุดช่วงสงครามฟื้นคืนดวงดาวให้กลับมาอยู่ใต้การปกครองของท่านจักพรรดิอีกครั้ง”

ผู้บรรยายบรรยายไปพร้อมกับภาพของผมในชุดเกราะสงครามเต็มยศนั้นชี้ดาบไปทางข้างหน้าเส้นขอบฟ้า

ด้านหลังมีกองทัพจำนวนมากมายใส่ชุดต่างกัน

จากนั้นภาพก็ตัดสลับเป็นใส่ชุดอย่างเดียวกันโดยมีผมเป็นผู้นำทัพ

“ท่านจักรพรรดิได้รวมคนที่กลับใจมาสวามิภักดิ์ต่อต้านทรราชย์แห่งฉิน Tyrant of Qin ที่มีกองทัพจำนวนมหาศาล เต็มไปด้วยผู้ใช้เวทย์และมีจำนวนกองทัพมากกว่าทัพพันธมิตรแต่ท่านจักรพรรดิก็แสดงความเก่งกาจด้านกลยุทธและการบัญชาการที่ไร้ผู้ใดเปรียบเอาชนะมาได้”

ฝ่ายตรงข้ามมีมากกว่า?

ก็...ไม่ใช่โกหกเสียทีเดียว

ผมที่ใช้การจ้างวานทหารรับจ้างทั้งจากสมาพันธ์เท็กซัสหรือแม้แต่จากโรมใหม่Nova Roma

นั้นแม้จะรู้ว่าโรมใหม่คลั่งสงคราม

แต่พวกนี้ติดนิสัยรักษาสัญญา

ผมเลยลากพวกเขามาเป็นทหารรับจ้างของผมด้วยเช่นกัน

ไม่ใช่เพียงแค่สมาพันธ์เท็กซัส

ผมจ้างไปตั้งแต่ตอนเหนือของรัสเซีย

สภาแม่มดของบาบายาก้าCoven witch of Babayaga

ไวกิ้งแห่งทอร์ Viking of Thor

นักรบภูเขาแคนาดาCanada Mountain Fighter

ซึ่งจะเรียกว่ามีคนที่อยู่ฝ่ายผมจำนวนพอสมควรก็ได้ทั้งจากการจ้างวานและการติดสินบน

แต่การรบนั้นยังไม่ติดกับเขตแดนของผมโดยตรง

เกมส์เลยยังไม่กำหนดว่าผมนั้นอยู่ในภาวะสงครามเลยยังไม่มี

ค่าความเหนื่อยล้าจากสงครามWar Exhaustion

แม้สงครามจะดำเนินไปสักพักและความเสียหายจะมีขึ้นมากมาย

แต่ทหารของผมที่อยู่แถวอินเดียตอนกลางยังอยู่ดีไม่บุบสลาย

แต่พวกทหารรับจ้างที่เก่งกาจที่ผมจ้างมานี่สิ...ตายอนาถกันหมด

อย่าเข้าใจผิด

ผมไม่ได้ใช้มุก

จงใจส่งทหารไปตายเพื่อกำจัดคู่แข่ง

อยู่ต่อหน้ากองทหารของจักรวรรดิฉินที่แม้เทคโนโลยีจะห่วยแตกกว่าผม

แต่จำนวนมหาศาลมากกว่าและมีคนใช้เวทย์ได้ในรูปแบบจอมยุทธQi Master

พอสมควรผมไม่กล้าใช้ทหารอย่างนั้นหรอก

ทหารโรมใหม่นั้นคุ้มค่าอย่างมาก

แม้เทคโนโลยีจะก้าวหน้ากว่าอาณาจักรฉินเล็กน้อยแต่สามารถเอาชนะทหารมากกว่าตนเองมากกว่าสองเท่าได้..น่าเสียดายที่อาณาจักรฉินมีจำนวนมากกว่าสิบเท่า

ผมใช้กลยุทธช่วยสร้างป้อมปราการ

ป้องกันเอากองทัพของอาณาจักรโรมันใหม่เอาไว้ป้องกันและสร้างป้อมค่ายตลอดทาง

ให้ทหารแคว้นฉินนั้นต้องจ่ายเป็นจำนวนคนในทุกระยะทาง

และพวกเขาจ่ายมาตลอดเพราะพวกเขามีคนจำนวนมากพอที่จะจ่าย

บาบายาก้าก็ทำคุ้มค่าเงินมากที่สามารถแช่งCurse ทหารของฉินให้ท้องเสียเดินทัพช้าลง

พวกไวกิ้งก็โจมตีจากด้านหลังคอยปล้นเสบียง

ผมจ้างแม้แต่นักรบป่าอเมซอน Amazon Warrior จากแถบบราซิลให้มาสู้รบพื้นที่ในป่า

พวกเขาแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

สามารถจัดการเรียกได้ว่าสามเท่าของตนเองทีเดียว

การที่อาณาจักรฉินก็ไม่ใช่กระจอกเพราะมีคุณสมบัติMartial Culture วัฒนธรรมนักสู้ทำให้มีโบนัสพลังการต่อสู้เช่นกัน

แสดงความเก่งกาจของนักรบรับจ้างเหล่านี้ที่คุ้มค่าทุกทรัพยากรที่จ่ายไปทีเดียว

พวกเขาสามารถจัดการได้สามเท่าของตนเอง...แต่จะทำอย่างไรต่อหน้าศัตรูที่มีเป็นสิบเท่าของตนเอง?

พวกเขาก็ค่อยๆตายไปเรื่อยๆจากกองทัพมหาศาลของจักรวรรดิฉินนั่นเอง

ซึ่งผมก็จ้างทหารมาจากโรมใหม่และเท็กซัสเพิ่มอีกเรื่อยๆในชุดใหม่โดยแทบไม่รอผลการต่อสู้

จนกระทั่งสงครามผ่านไปสักพัก

แม้ทหารของผมจะไม่เสียไปสักคนแต่จากสถิติการรบที่ผมดู

ฝ่าย “ของผม”เสียทหารไปประมาณสามแสน

ส่วนจักรวรรดิฉินเสียไปประมาณล้านสาม

เรียกว่าโรมใหม่คงอยากจะฉีกสัญญากับผมจะแย่แต่เราทำสงครามติดพันกัน

ไอ้พวกนี้เป็นคนที่ชอบปล้นเมืองและโลภก็จริงแต่ติดนิสัยรักศักดิ์ศรี แถมรักษาเกียรติยศHonour Bound

ทำให้พวกเขาไม่สามารถเป็นศัตรูกับผมได้ตราบใดที่ยังมีสัญญาทหารรับจ้างกันอยู่

ผมเริ่มจากจ้างกองทัพลีเจี้ยนที่แข็งแกร่งที่สุดจนไปกระทั่งทหารม้า Cavalry  ไปจนทั่งทหารเกณฑ์ Levyarmy และจนไปทั่งทหารทาส Slavearmy

เรียกว่ากระทั่งผมเกณฑ์ผู้ชายแทบจะหมดอาณาจักรโรมันใหม่แล้วสงครามก็ยังไม่ยุติ

แม้แต่สมาพันธ์เท็กซัสก็เช่นกันเสียทหารไปจนหมดจนผมว่าจ้างCitizen Militia ทหารอาสาไปแทบหมดประเทศของเขาเช่นกัน

ผมยังนึกอยู่ว่ามันตลกมากหากเขียนเป็นประวัติศาสตร์

ที่สงครามในทวีปเอเชียดันเป็นสาเหตุที่ทำให้คนในทวีปอเมริกาตายแทบหมดทวีป

พึ่งจะรู้ว่าในประวัติศาสตร์มองว่านี่คือสงครามตัดสินผู้ปกครองโลกทั้งที่ตัวละครของผมยังชิลๆมากอยู่ในภูเขาหิมาลัยกำลังวิจัยหุ่นยนต์รุ่นใหม่อยู่ในขณะที่คนตายเป็นแสนในสงครามเกี่ยวกับจักรวรรดิฉิน