" นายหญิงใจเย็นๆสิครับ เธออุตส่าเอามาให้ " ซิลเวอร์พูดเพื่อระงับความโกรธของรูน
" ไม่เป็นไรค่ะท่านซิลเวอร์ จริงๆแล้วข้าก็ผิดเองแหละ " เธอพูดแล้วทำหน้าเศร้าพร้อมกับรู้สึกผิด เมื่อซิลเวอร์เห็นบรรยากาศมาคุ เขาจึงรีบพูดเรื่องตลกเพื่อทำลายมัน
" อย่าคิดมากเลยนะ ที่นายหญิงข้าโกรธก็เพราะหิวน่ะ "
" เอ้า! รีบๆกินเดี๋ยวจะเย็นหมด " เธอใช้มือกวักเรียกทั้งสองมาที่โต๊ะ
พูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นสมเป็นนายหญิงของข้า ซิลเวอร์คิด
" เชิญนั่งครับท่านลูน่า " เขาดึงเก้าอี้ให้เธอ
" ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้มั้ง! " เธอพูดพร้อมกับทำหน้าโกรธเหมือนโดนคนแย่งชิงซิลเวอร์ไป ลูน่าเห็นแบบนั้นเหมือนจะเข้าใจ
" ท่านซิลเวอร์ไม่ต้องก็ได้ค่ะ ข้าทำเองได้ " เธอพูดอย่างเกรงใจ
" ไม่เป็นไรครับ ข้าเต็มใจช่วย " เขาพูดด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม โดยที่ไม่รู้ว่าตอนนี้ไฟความโกรธของรูนกำลังเริ่มลุกโชน
ข้าห้ามแล้วยังจะทำอีก น่าโมโหชะมัด เธอคิดพร้อมกับทำตาจ้องเขม็งไปที่ลูน่าเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ
เมื่อลูน่าเห็นเธอจึงก้มหน้าไม่กล้าสบตาด้วยความกลัว
น่ากลัวจัง ท่านรูนโกรธอีกแล้วต้องเป็นความผิดของข้าอีกแน่เลย เธอคิดแล้วน้ำตาซึมออกมา
" เป็นอะไรครับ ท่านลูน่า? " ตัวต้นเหตุถามด้วยความสงสัย
" ไม่มีอะไรค่ะ ฝุ่นแค่เข้าตาข้าเอง " เธอขยี้ตาด้วยมือทั้งสองข้างพร้อมกัน
" ให้ข้าช่วยดูไหม? "
" ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ " ท่านอย่าสร้างปัญหาให้ข้าอีกเลยค่ะ แค่นี้ก็ทำให้ข้าไม่รู้จะแก้ตัวยังไงให้กับท่านรูนแล้ว " เฮ้อ..... " เธอคิดแล้วถอนหายใจ
" ระ-รีบกินกันเถอะเดี๋ยวมันจะเย็นเอา " เธอพูดกับเขา
" เอางั้นก็ได้ " พูดจบเขาก็ไปนั่งบนเก้าอี้ของตนเอง
หลังจากที่ทุกคนนั่งกันเรียบร้อยแล้ว ลูน่าก็เริ่มบอกชื่ออาหารให้รูนกับซิลเวอร์ได้ฟัง
" เมนูทั้งหมดนี้เพิ่งคิดค้นขึ้นเมื่อไม่นานมานี้เองจนมันขึ้นชื่อและฮิตจนคนขอให้กลับมาทำอีก "
" จริงหรอ ไออาหารที่หน้าตาแปลกๆนี่มันขายออกได้ด้วยหรอ " เธอจิ้มๆไปที่ไก่ตัวหนึ่ง
" ค่ะ ถึงมันจะหน้าตาแปลกๆก็เถอะ แต่ว่ามันก็อร่อยนะคะ " เธอพูดอย่างมั่นใจที่สุด
สกิลความสนิทได้ถูกสร้างขึ้น
ลูน่า
เผ่า เอลฟ์
อาชีพ แคชเชียร์/พนักงานต้อนรับ/พนักงานเสิร์ฟ
เธอดูข้อมูลที่ปรากฏ " ขยันจังเลยน้า " เธอหลุดปากพูดเปรยๆ "
" ค่ะ? เมื่อกี้ท่านรูนถามอะไรข้ารึค่ะ " เธอถามด้วยความสงสัย
" เปล่า ไม่มีอะไรแค่พูดกับตัวเองน่ะ " เธอพูดแล้วหันหน้าหนีไปทางอื่น
" อ้อค่ะ " ลูน่าพูดแล้วทำหน้างงๆ