โทษที ! พี่มากับระบบ x100

ตอนที่ 125 ไปเยือนภูเขาเทียนหลงเพียงลำพัง!

หลังจากที่สัญลักษณ์ทั้ง 12 อันจากฝ่ามือของเจียงเฉินลอยเข้าไปในร่างของพยัคฆ์เพลิงจนหมดแล้ว 

พลังของพยัคฆ์เพลิงก็เริ่มฟื้นคืนมาด้วยความรวดเร็วและขัดเจน

“ข้าได้ใช้เคล็ดวิธีผู้ฝึกสัตว์อสูรโบราณเพื่อรักษาพลังชีวิตของพยัคห์เพลิงและกระตุ้นศักยภาพของมันแล้ว  “

“ไม่เกินครึ่งเดือน มันก็จะกลับมาเป็นปกติอีกครั้งและยังก้าวไปเป็นสัตว์อสูรระดับ 3 อีกด้วย  ”

“เมื่อถึงตอนนั้น ทั้งพยัคฆ์เพลิงและพ่อของเจ้าก็จะตื่นขึ้นมา  ”

เมื่อเห็นสถานการณ์ดีขึ้นแล้ว เจียงเฉินก็อดไม่ได้ที่จะปรบมือหนึ่งครั้งและหัวเราะเบาๆให้กับฮั่วจื่อหลวน 

"ขอบพระคุณ!"

ฮั่วจื่อหลวนดูตื่นเต้นเมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเฉิน

เธอเป็นคนขอให้เจียงเฉินช่วยพ่อของเธอก็จริง ทว่าตอนนั้นเธอก็แค่ลองถามเขาดูเท่านั้น  

แต่เธอไม่คิดเลยว่าเจียงเฉินจะสามารถแก้ปัญหาได้อย่างง่ายดายเช่นนี้  !

“นั่นล้วนแต่เป็นเพราะความพยายามของแม่นางฮั่วเอง ข้ายินดีด้วย  ”

เจียงเฉินยิ้มอย่างแผ่วเบา และมองไปที่ลูหยวนหัวที่อยู่ด้านข้างทันที: “ข้าบอกแล้วว่าพยัคฆ์เพลิงตัวนี้สามารถรักษาได้ ตอนนี้เจ้าเชื่อรึไง!”

“ท่านอาจารย์นั้นเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญการฝึกสัตว์อสูรโบราณ และความสำเร็จของท่านก็อยู่เหนือกว่าชายชราคนนี้มากนัก ตอนนี้ผู้เฒ่าเช่นข้าเชื่อท่านแล้ว  ”

“ตอนนี้ชายชราได้เปิดหูเปิดตาอย่างแท้จริงแล้ว และตัวข้าเองก็หารู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำไม่ที่ไม่รู้ถึงความสามารถของท่านอาจารย์ ตอนนี้ข้าคงได้แต่หวังว่าท่านอาจารย์จะเมตตาข้าแล้ว  !”

“ผู้เฒ่าคนนี้ยินดีติดตามท่านอาจารย์ไปตลอดชีวิตและเชื่อฟังคำสอนของท่านตลอดไป!”

ลู่หยวนหัวกล่าวพร้อมกับโค้งคำนับให้กับเจียงเฉินด้วยความเคารพ  

ไม่ว่าใครที่ให้ความรู้แก่เขาได้ล้วนแต่เป็นอาจารย์ทั้งสิ้น

ลู่หยวนหัวรู้สึกว่าความสำเร็จของชายหนุ่มคนนี้ในด้านการฝึกสัตว์อสูรนั้น อยู่เหนือยอดฝีมือทุกคนที่เขาเคยรู้จักมาตลอดทั้งชีวิตด้วยซ้ำ!

ดังนั้น มันไม่ใช่เรื่องน่าละอายอะไรที่เขาจะยอมเป็นศิษย์ของปรมจารย์ผู้ฝึกสัตว์อสูรเช่นนี้ 

และ……

ถ้าหากเขาได้ติดตามปรมจารย์ผู้ฝึกสัตว์อสูรท่านนี้หละก็ บางทีเขาอาจจะได้เรียนรู้เคล็ดวิธีของผู้ฝึกสัตว์อสูรในยุคโบราณมาบ้างก็เป็นได้ นี่ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ผู้ฝึกสัตว์อสูรทุกคนฝันถึงทังนั้น  

เมื่อเห็นว่าลู่หยวนหัวแสดงออกเช่นนี้ต่อหน้าเจียงเฉิน 

ฮั่วจื่อหลวนก็กลายเป็นตกตะลึงและมึนงงเล็กน้อย

เธอนั้นไม่คิดเลยว่านอกจากเจียงเฉินจะเป็นนักปรุงยาและนักรบที่น่าสะพรึงกลัวแล้ว เขายังมีความสามารถด้านการฝึกสัตว์อสูรที่น่าอัศจรรย์อีกด้วย 

เพียงแค่ช่วงเวลาไม่นาน เขากระทั่งสามารถโน้มน้าวผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับ 3 ที่เป็นตัวตนอันสูงส่งได้เลยทีเดียว  !

น่าเหลือเชื่อเกินไป!

มันเป็นสิ่งที่ผิดแปลกอย่างแท้จริง!

ในโลกนี้จะมีปีศาจที่สามารถเชี่ยวชาญทุกด้านได้อย่างน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้อย่างไร 

“เจ้าไม่จำเป็นต้องติดตามข้า  โลกแห่งนี้นั้นกว้างใหญ่และยังมีคนมากความสามารถที่ซ่อนเร้นอยู่อีกมากมาย ข้าหวังว่าในอนาคตเจ้าจะไม่ไปดูถูกใครอีก”

เจียงเฉินกล่าวเบา ๆ จากนั้นก็หันหลังกลับและเดินออกจากห้องไป

หลังจากจัดการเรื่องพ่อของฮั่วจื่อหลวนเสร็จแล้ว เจียงเฉินก็พักอยู่ที่บ้านตระกูลฮั่วเพื่อรอให้เซียงเทียนหลงจากเทียนหลงไจ่มาพบเขา  

และสามวันก็ผ่านพ้นไปในพริบตา แต่ทว่าเซียงเทียนหลงนั้นยังคงไม่ปรากฏตัวที่เมืองเฟิงฮัวแต่อย่างใด 

ในช่วงเช้าของวันที่สี่

เพื่อที่จะแก้ปัญหาให้กับตระกูลฮั่วและกลับไปยังหลิงหยุนวู่ฟู่โดยเร็วที่สุด เจียงเฉินจึงตัดสินใจจะไปที่เทียนหลงไจ่ ถึงแม้ว่าฮั่วจื่อหลวนและคนอื่นๆจะห้ามแล้วก็ตาม

แม้แต่ตอนที่ฮั่วจื่อหลวนจะส่งคนจากตระกูลฮั่วไปช่วย เจียงเฉินก็ยังตอบปฏิเสธกลับมา 

เมื่ออกจากเมืองเฟิงฮัวมาแล้ว เจียงเฉินก็มุ่งหน้าไปทางตะวันตกและตรงไปยังภูเขาเทียนหลงทันที  

หนึ่งชั่วโมงต่อมา.

เจียงเฉินก็มาถึงที่เชิงเขาของภูเขาเทียนหลง

เขาเงยหน้าขึ้นและเหลือบมองไปยังภูเขาสูงชันที่อยู่ตรงหน้าซึ่งมันมีลักษณะแหลมคมราวกับขวานที่แทงทะลุสูงขึ้นไปฟ้า

เจียงเฉินไม่ลังเลแม้แต่น้อบ และยังคงเดินตรงขึ้นไปบนภูเขาตามเส้นทางที่คับแคบและสูงชัน

ความเร็วในการเดินทางของเจียงเฉินนั้นรวดเร็วเป็นอย่างมากราวกับสายฟ้าฟาด เขาสารถก้าวเดินบนเส้นทางที่ลื่นชันได้ราวกับวิ่งอยู่บนพื้นราบ

และเพียงระยะเวลาไม่เกินสิบนาที เจียงเฉินก็ได้มาถึงจุดตรวจที่เทียนหลงไจ่สร้างขึ้น มันถูกตั้งอยู่ตรงครึ่งทางหลังจากขึ้นเขามา

“เจ้าหนู เจ้าเป็นใครกัน ภูเขาเทียนหลงแห่งนี้ห้ามไม่ให้บุคคลภายนอกเข้ามา ดังนั้นเจ้าจงออกไปจากที่แห่งนี้ซะ!”

เมื่อมองไปยังเจียงเฉินที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าด่าน นักรบของเทียนหลงไจ่หลายคนที่เฝ้าด่านตรวจก็พูดขึ้นในขณะที่พวกเขากำลังดื่มสุรากันอยู่