คุณพ่อเซี่ยทำใจอยู่นาน สุดท้ายเขาก็รวบรวมความกล้าแล้วเปิดซองเอกสารออกมาดู ข้างในเป็นภาพถ่ายของเหล่าเหวินและคุณนายเซี่ยที่อิงแอบแนบชิดกันอย่างสนิทสนมประหนึ่งคู่รักที่ใช้ชีวิตกันอย่างมีความสุข คุณพ่อเซี่ยกำรูปถ่ายไว้ในมือแน่นด้วยความโกรธ
รูปถ่ายหลายสิบใบถูกถ่ายไว้ในหลายสถานที่ แต่สถานที่เหล่านั้นกลับเป็นบ้านและที่พักอาศัยส่วนตัวของเขาทั้งสิ้น คนหนึ่งคือคนสนิทที่เติบโตกับเขามาตั้งแต่เด็ก อีกคนหนึ่งเป็นภรรยาที่เคยสัญญาว่าจะรักและซื่อสัตย์กับเขาไปตลอดชีวิต แต่ภาพที่เขาเห็นในมือมันคืออะไร
คุณพ่อเซี่ยเอื้อมมือไปหยิบกระดาษอีกแผ่นหนึ่งขึ้นมาอ่านก็พบว่าเป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าเหล่าเหวินกับคุณนายเซี่ยร่วมมือกันใส่ร้ายคุณนายเซี่ยคนก่อนอย่างไร
คุณพ่อเซี่ยน้ำตาไหลออกมาด้วยความเสียใจ ภรรยาคนแรกของเขาหรือมารดาของหงอวี้หลุนเป็นผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด เขาเชื่อหลักฐานเท็จที่เหล่าเหวินกับภรรยาคนปัจจุบันสร้างขึ้นโดยไม่คิดที่จะสืบหาความจริง ตอนนั้นด้วยความโกรธที่ถูกภรรยารักหักหลัง เขาให้เธอดื่มยาพิษวันจะนิดเพื่อทำลายสุขภาพของเธอ จนในที่สุดเธอก็ตายจากเขาไป ทิ้งลูกชายคนเดียวไว้ให้เขาดูแล แต่เพราะความโกรธ ทำให้เขาเอาความโกรธนั้นไปลงไว้กับลูกชายด้วย
มาวันนี้เขารู้ความจริงทุกอย่างแล้ว เป็นเพราะความหูเบาทำให้เขาฆ่าภรรยาและต้องสูญเสียความรักจากลูกชายไป คุณพ่อเซี่ยสูดลมหายใจเข้าปอดช้าๆ จากนั้นเขาก็เดินออกไปข้างนอก เขาหยุดมองเหล่าเหวินนิ่ง ก่อนที่จะเตะขาเหล่าเหวินให้นั่งอยู่ในท่าคุกเข่า จากนั้นก็ตะโกนเรียกลูกน้องอีกหลายคนให้มาจับตัวเหล่าเหวินไปขังไว้ในห้องใต้ดิน
เหล่าเหวินมองท่าทางของเจ้านายก็รู้ชะตากรรมของตัวเองแล้ว เขาไม่กลัวจุดจบที่เขาจะต้องเผชิญ อย่างไรก็เป็นเขาที่ทรยศและหักหลังเจ้านายก่อน ส่วนคุณนายเซี่ย ผู้หญิงที่เขารักหมดหัวใจ เขาหวังว่าคุณท่านจะไม่ทำร้ายเธอ
เซี่ยเหอซวนกับหวังลี่ปิงเสร็จสิ้นพิธียกน้ำชา งานเลี้ยงก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ แขกที่มาร่วมงานต่างสังสรรค์กันอย่างมีความสุข บ้างก็กล่าวชื่นชมคู่บ่าวสาวถึงความเหมาะสมของคนทั้งคู่
จนกระทั่งถึงเวลาที่ผู้อาวุโสต้องขึ้นไปกล่าวคำอวยพร ผู้อาวุโสที่ถูกเชิญต่างก็กล่าวแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เพราะที่ผ่านมาเซี่ยเหอซวนได้ทำให้พวกเขาเห็นแล้วว่าชายหนุ่มมีความสามารถในการที่จะก้าวขึ้นเป็นผู้สืบทอดของตระกูลต่อไปจริงๆ อีกทั้งสะใภ้ที่แต่งเข้ามาก็เป็นคนสวยและดูมีความมั่นใจ เธอเป็นถึงบัณฑิตที่เรียนจบจากมหาวิทยาลัยปักกิ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นมหาวิทยาลัยอันดับต้นๆ ของประเทศ ทั้งยังมีญาติผู้พี่เป็นถึงผู้บัญชาการในสำนักงานสอบสวนกลางอีก แล้วอย่างนี้จะไม่ให้ผู้อาวุโสของตระกูลเซี่ยรู้สึกพอใจกับงานแต่งนี้ได้อย่างไร
บ่าวสาวยืนรับคำอวยพรอยู่ข้างเวทีด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเซี่ยเหอซวนเป็นเพียงสิ่งที่เขาแสดงออกมาให้ทุกคนเห็นเท่านั้น ผิดกับรอยยิ้มของหวังลี่ปิงที่มันคือของจริง เพราะในที่สุดเธอก็ได้แต่งเข้ามาเป็นสะใภ้ของตระกูลเซี่ย
อย่างไรตระกูลเซี่ยก็เป็นตระกูลใหญ่และฐานะร่ำรวยกว่าตระกูลเจียง เมื่อก่อนเจียงโม่โฉวปฏิเสธความรักของเธอ วันหน้าเธอจะเอาตำแหน่งสะใภ้ของตระกูลเซี่ยไปเล่นงานเขาโดยไม่ให้เขาได้มีที่ยืนในปักกิ่งอีกต่อไป และอีกเหตุผลหนึ่งคือเธอจะไม่ยอมแพ้ให้กับโจวอ้ายเหม่ย เมื่อก่อนเธอเคยแพ้ให้กับโจวอ้ายเหม่ยในเรื่องของเจียงโม่โฉวมาทีหนึ่งแล้ว ครั้งนี้เธอจะไม่แพ้ให้ผู้หญิงคนนั้นอีก แม้จะรู้ว่าในใจของเซี่ยเหอซวนมีโจวอ้ายเหม่ยอยู่เต็มหัวใจ แต่แล้วอย่างไรล่ะ ในเมื่อเวลานี้เซี่ยเหอซวนกับเธอแต่งงานเป็นสามีภรรยากันแล้ว ก็เท่ากับว่าโจวอ้ายเหม่ยไม่มีสิทธิ์มาแย่งผู้ชายของเธอแล้วเหมือนกัน
แต่รอยยิ้มของหวังลี่ปิงกลับอยู่ได้ไม่นาน เมื่อเธอเห็นหลีไห่กับหลีหงเสี่ยวเดินขึ้นไปบนเวที
“สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่านนะคะ ฉันหลีหงเสี่ยวเป็นเพื่อนสนิทกับหวังลี่ปิง พวกเราเติบโตมาด้วยกันในหมู่บ้านหลีเจี่ย ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่าลี่ปิงจะโชคดีและได้มาแต่งงานเป็นสะใภ้ของตระกูลที่มีชื่อเสียงที่สุดในปักกิ่งอย่างตระกูลเซี่ย ทุกท่านอยากฟังอดีตของเธอสักหน่อยไหมคะ เมื่อก่อนลี่ปิงเคยแอบรักผู้ชายคนหนึ่งค่ะ เธอไปสารภาพรักกับเขาแต่ถูกเขาปฏิเสธ เพราะผู้ชายคนนั้นแต่งงานและมีภรรยาที่รักของเขาอยู่แล้ว ถึงอย่างนั้นลี่ปิงก็ยังไม่ยอมรับความจริง เธอไปว่าจ้างอันธพาลเพื่อให้ฉุดภรรยาของผู้ชายคนนั้นไปทำมิดีมิร้าย เท่านั้นยังไม่พอ เธอยังมอมเหล้าผู้ชายคนนั้นเพื่อหวังจะให้เธอกับเขามีสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน...”
“หลีหงเสี่ยว! เธอหยุดพูดเรื่องไร้สาระเดี๋ยวนี้ วันนั้นเป็นเธอต่างหากที่วางแผน ฉัน...ฉันแค่ขัดคำพูดของเธอไม่ได้ แซ่หวังของฉันจะมีสิทธิ์มีเสียงในหมู่บ้านหลีเจี่ยได้ยังไง อีกทั้งญาติของเธอยังเป็นผู้ใหญ่บ้านและเลขาธิการคอมมูน ฉันไม่มีปัญญาขัดคำสั่งเธอได้หรอก เธออย่าเอาความผิดของเธอมาโยนให้ฉันรับผิดชอบ ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันอาจจะยอม แต่วันนี้ฉันจะไม่ยอมให้เธอเอาเรื่องในอดีตมาใส่ร้ายฉันอีกแล้ว ตอนนี้ฉันเป็นสะใภ้ของตระกูลเซี่ย เธอเชื่อไหมว่าตระกูลเซี่ยจะจัดการกับเธออย่างแน่นอนถ้าเธอทำให้ตระกูลเซี่ยอับอาย” หวังลี่ปิงรีบตะโกนห้าม
“ไม่ต้องหยุด! ฉันอยากรู้ว่าสุดท้ายแล้วหวังลี่ปิงกับผู้ชายคนนั้นลงเอยกันยังไง” คุณนายเซี่ยกัดฟันถามออกไป เธอเคยถามลูกชายแล้วว่าหวังลี่ปิงยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่หรือเปล่า เธอไม่อยากรับผู้หญิงมือสองมาเป็นลูกสะใภ้ แต่ลูกชายของเธอยืนยันว่าผ้าปูที่นอนมีรอยเลือดอยู่จริง
เซี่ยเหอซวนได้ยินอย่างนั้นก็หันไปจ้องหวังลี่ปิงเขม็ง เช้าวันนั้นเขาเห็นรอยเลือดเปื้อนบนที่นอนจริง เขาจึงไม่นึกสงสัย แต่วันนี้ได้ฟังคำพูดของหลีหงเสี่ยว เขากลับเชื่อคำพูดของเธอทันที ใช่! คืนนั้นเขาเมาจนไม่ได้สติ บางทีหวังลี่ปิงอาจสร้างสถานการณ์เพื่อผูกมัดเขา
“ไม่นะคะเหอซวน คุณอย่าไปเชื่อคำพูดไร้สาระของหล่อนนะคะ หล่อนแค่อิจฉาที่เห็นฉันได้แต่งงานกับผู้ชายที่ดีกว่า หล่อนอิจฉาฉันมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ” หวังลี่ปิงรีบอธิบาย
หลีไห่ที่ยืนนิ่งอยู่ได้เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเซี่ยเหอซวน “กระดาษแผ่นนี้ผมไปขอทำสำเนามาจากสถานีตำรวจอำเภอหยางเฉิง เรื่องที่หลีหงเสี่ยวพูดมาคือเรื่องจริง ผมคืออันธพาลที่หวังลี่ปิงจ้างด้วยเงินหนึ่งร้อยหยวนเพื่อให้ผมไปจับตัวภรรยาของผู้ชายคนนั้นไปกระทำชำเรา ก่อนที่เธอจะให้ผมส่งผู้ชายคนนั้นไปให้ที่เธอกระท่อมท้ายหมู่บ้าน แต่สุดท้ายกลายเป็นเธอกับผมที่ได้รับผลกรรม”
หลีไห่พูดออกมาขนาดนี้มีหรือที่คนฟังจะไม่เข้าใจ หวังลี่ปิงแอบชอบผู้ชายที่มีภรรยาแล้ว เธอจึงจ้างอันธพาลให้ไปข่มเหงภรรยาของผู้ชายคนนั้น ก่อนที่ตัวเธอจะเอาตัวเองไปนอนกับผู้ชายคนนั้นเพื่อจะเข้าไปแทนที่ภรรยาของเขา แต่แผนการดังกล่าวกลับล้มเหลว กลายเป็นหวังลี่ปิงเองที่ตกเป็นภรรยาของอันธพาลที่เธอจ้างมา
คุณนายเซี่ยเดินไปตบหน้าหวังลี่ปิงอย่างแรง “นังผู้หญิงแพศยา แกกล้าหลอกลวงลูกชายฉัน และยังกล้าทำลายชื่อเสียงของตระกูลเซี่ย วันนี้ฉันจะให้แกได้ชดใช้”
“พอได้แล้ว! พาคุณนายกับคุณนายเล็กเข้าไปข้างใน” คุณพ่อเซี่ยไม่คิดว่าเรื่องราวจะร้ายแรงขนาดนี้ แต่ในเมื่อเขารับปากไว้แล้วว่าเขาจะไม่ยุ่งเรื่องระหว่างเจียงโม่โฉวกับเซี่ยเหอซวน เขาก็คงต้องปล่อยให้เรื่องราวมันดำเนินต่อไป
“คุณพ่อครับ ผมไม่อยากเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว ผมอยากเลิกกับเธอ” เซี่ยเหอซวนบอกกับบิดา เขารู้สึกรังเกียจหวังลี่ปิงมากแล้วตอนนี้ และอีกใจหนึ่งเขาก็คิดไปถึงโจวอ้ายเหม่ย
“แกจะจัดการกับหล่อนยังไงก็แล้วแต่แก แต่ฉันขอสั่งห้ามไม่ให้แกไปยุ่งกับคนในครอบครัวเจียงอีก” คุณพ่อเซี่ยพูดดับฝันลูกชายเมื่อนึกถึงคำพูดของหงอวี้หลุนที่บอกว่าลูกชายคนเล็กไปหลงรักภรรยาของคนอื่นเขา “แกยังมีศักดิ์ศรีอยู่หรือเปล่า ผู้หญิงเขาไม่เล่นด้วยยังจะไปทำลายชื่อเสียงของสามีเขา ถ้าฉันรู้ว่าแกยังไม่เลิกพฤติกรรมนี้ ฉันจะส่งแกลงหลุมไปกับแม่ชั่วๆ และชู้รักของหล่อน”
“คุณพ่อหมายความว่ายังไงครับ!” เซี่ยเหอซวนถามอย่างตกใจ ทีแรกเขาตกใจที่คุณพ่อรู้เรื่องที่เขาแอบหลงรักภรรยาของคนอื่น แต่เรื่องหลังกลับทำให้เขาตกใจมากกว่า คุณแม่ของเขามีชู้?
“แกไปรอฉันที่ห้องใต้ดิน ส่วนที่นี่ฉันจะจัดการให้เอง”
งานแต่งงานของคุณชายตระกูลเซี่ยจบลงพร้อมกับเรื่องอื้อฉาว ผู้อาวุโสของตระกูลเซี่ยกลับไปพร้อมกับความโกรธ เมื่อส่งแขกทุกคนกลับหมดแล้ว คุณพ่อเซี่ยก็เดินไปที่ห้องใต้ดิน คุณพ่อเซี่ยสั่งให้เซี่ยเหอซวนนั่งดูสถานการณ์หลังจากนี้เงียบๆ
จากนั้นคุณพ่อเซี่ยก็เริ่มสอบปากคำเหล่าเหวินกับคุณนายเซี่ย ทั้งสองคนรับสารภาพว่าพวกเขาแอบเป็นชู้กันมานานแล้ว และเรื่องของคุณนายเซี่ยคนก่อนก็เป็นฝีมือของพวกเขาที่ใส่ร้ายเธอเช่นกัน เมื่อเรื่องราวทุกอย่างกระจ่างชัด คุณพ่อเซี่ยก็ส่งเหล่าเหวินกับคุณนายเซี่ยไปที่บ้านสวน หลังจากนั้นก็ไม่เคยมีใครเห็นชายหญิงคู่นั้นอีกเลย แต่เซี่ยเหอซวนรู้ดีว่าจุดจบของคุณแม่เขาคืออะไร ที่บ้านสวนหลังนั้นมีสุสานสำหรับคนทรยศตั้งอยู่
เหตุการณ์คราวนั้นสร้างความสะเทือนใจให้เซี่ยเหอซวนเป็นอย่างมาก เขากลายเป็นผู้ใหญ่ในชั่วข้ามคืน หวังลี่ปิงถูกประกาศออกไปว่าถูกเขาหย่าเรียบร้อยแล้ว ต่อไปนี้เขากับเธอไม่มีสถานะใดต่อกัน จากนั้นเขาก็ส่งของขวัญไปมอบให้เจียงโม่โฉวกับโจวอ้ายเหม่ยเพื่อเป็นการขอโทษ และยังสัญญาว่าเขาจะไม่ไปยุ่งกับทั้งสองคนอีก
ส่วนหวังลี่ปิงก็ไม่มีหน้าอาศัยอยู่ในปักกิ่งอีกแล้ว เธอถูกหวังเจียนหยุนส่งกลับบ้านเดิมในวันถัดไป คุณพ่อหวังไม่ได้ไปร่วมงานแต่งงานของลูกสาวเพราะหวังลี่ปิงไม่อยากให้คนรู้ว่าคุณพ่อของเธอเป็นเพียงชาวนา เมื่อคุณพ่อหวังเห็นลูกสาวถูกคนของหวังเจียนหยุนพามาส่ง ทั้งยังพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในงานแต่งให้ฟังอย่างละเอียด คุณพ่อหวังก็หมดสติไปด้วยความโกรธ พอฟื้นขึ้นมาก็กลายเป็นคนป่วยติดเตียง หวังลี่ปิงใช้ชีวิตอยู่กับคุณพ่อของเธอไปอย่างไร้อนาคตทั้งแบบนั้น