"ตาลวันศุกร์นี้ เพื่อนๆเค้าเลี้ยงปีใหม่กัน ไปกะเรานะเราอยากให้ตาลไป นะน้า"เสียงออดอ้อนของธันวาดังมาตามสายที่โทรมาหาตาลหอม เค้าชวนเธอไปงานเลี้ยงกับเพื่อนๆ
"ได้จ้ะ แต่ดึกไม่ได้นะ เด๋ววันเสาร์ตาลต้องไปทำงานพิเศษเหมือนเดิมนะ" "แต๊งกิ้ว จ้ะเราไม่พาตาลอยู่ดึกหรอน้า ตาลนี่น่ารักที่ซู๊ด" ธันวาดีใจมากที่ตาลจะไปงานเลี้ยงกับเค้า เพราะตาลหอมจะไม่ค่อยออกงานสังสรรค์เท่าไหร่ เธอไม่ชอบที่ๆ มีคนอยู่เยอะๆและมีเสียงดัง แต่ครั้งนี้ตาลรู้สึกว่าอยากทำให้ธันวามีความสุขจึงตกลงที่จะไปกับเค้า********************************"อ้าวไอ้ธันวามาแล้ววะ มาๆ มานั่งตรงนี้เลย ฉันจองไว้ให้แกกับตาลเลยนะ" ติ่ง เพื่อนสนิทของธันวา กวักมือเรียกเพื่อนให้มานั่งข้างๆ เค้า มีโต๊ะต่อกันเรียงยาวสัก 3 แถว มีของกินกับแกล้มและเครื่องดื่มเต็มโต๊ะทุกโต๊ะ เพื่อนๆ ทุกคนมีทั้งเป็นคู่และมาเดี่ยว ประมาณสักเกือน30คน ธันวาแนะนำตาลหอมกับทุกคน เสมือนอยากจะโชว์ว่าแฟนตัวเองสวยมาก เพื่อนๆ ของธันวาก็ชมตาลหอมเป้นเสียงเดียวกันว่าธันวาได้แฟนสวยมาก วันนี้ตาลหอมใส่เสื้อโชว์ไหล่ขาวเนียน กระโปรงสั้งไม่มากพอเห้นหัวเข่า สีเหลืองอ่อน ยิ่งพอไฟส่องกระทบยิ่งทำให้ตาลหอมดูสวยกว่าทุกคนในงานวันนี้ ยิ่งทำให้ธันวาภูมิใจมากที่ตาลหอมมากับเค้า ธันวาไม่ยอมละสายตาจากตาลหอมได้เลยวันนี้เพราะตาลหอมทั้งสวยและน่ารักมากในวันนี้ ทำให้เค้าใจสั่นอยากจะกอดให้แน่นๆ เพื่อนๆ เชียร์ให้ตาลหอมดื่ม แต่ธันวาก็ยกแก้วนั้นแทนตาลหอมตลอดทำให้เป้นที่ตลกขบขันของเพื่อนๆ เป็นอันมากที่ธันวาหวงแฟนตัวเองขนานนี้ "ธัน ตาลว่าเรากลับกันเถอะนะ นี่ก็เที่ยงคืนแล้ว" ตาลหอมกระซิบกับธันวาเมื่อรู้ว่ามันดึกมากแล้ว "อ้อๆ ได้สิ เด่วเราบอกเพื่อนๆก่อนนะ" ธันวาเลี่ยงตัวไปบอกกับติ่งและเพื่อนๆ บางส่วนซิ่งกำลังเต้นกันอย่างสนุกสนาน แล้วธันวาก็พาตาลหอมขี่มอไซค์ออกจากงานเพื่อจะกลับหอพัก แต่ระหว่างทางฝนดันตกลงมาแบบไม่ทันตั้งตัว ธันวาจึงจอดรถข้างทางพาตาลหอมหลบฝน ซึ่งเป็นหน้าบ้านหลังหนึ่งที่มีเฉลียงหลังคายื่นออกมาให้เป็นที่หลบฝนได้พอดี "เฮ้ยไรเนี่ยฝนนี่ตกมาไม่ให้สุ่มให้เสียงเลยแฮะ"เสียงธันวาบ่นให้ฝนที่ตกลงมายิ่งแรงขึ้นทุกที ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดตกเลย " นั่นสิ ดูท่าจะไม่อยู่ง่ายเลยนะเนี่ยะ" ตาลหอมพูดพร้อมกับเอามือเช็ดน้ำฝนที่กระเด้นมาโดนตามหน้า ตามแขนตัวเอง ธันวามองเห็นว่าเสื้อผ้าที่ตาลหอมใส่นั้นบางและเปียกฝนอยู่ ทำให้ตาลหอมอาจจะหนาวเพราะมีลมและละอองฝนพัดมาตลอดเวลาเค้าจึงเข้ามากอดข้างหลังตาลหอมไว้เพื่อไม่ไห้ตาลหอมหนาวมากเกินไป ตาลหอมสะดุ้งนิดหนึ่งเพราะเธอรู้สึกว่าเสียงลมหายใจของธันวาอยู่ข้างๆหูเธอแบบแนบชิด เธอไม่กล้าที่จะหันหน้าไป หัวใจเธอเริ่มเต้นแรงขึ้น เมื่อธันวาเริ่มเอาจมูกแนบมาข้างแก้มเธอพร้อมพูกกระซิบเบาๆ "ตาลหนาวไหม" ยิ่งทำให้ใจเธอเต้นแรงขึ้นอีก เธอเริ่มมีการเกร็งและหวั่นไหวรู้สึกหน้าร้องผ่าว "อ้อ ไม่ค่อยหนาวเท่าไหร่จ้ะ" "แต่เราขอกอดไว้แบบนี้ละกันนะเด๋วตาลจะเป็นหวัดได้" ธีันวากระซิบที่ข้างหุอีกครั้ง ครั้งนี้เค้ายิ่งกอดเธอแน่นขึ้นจมูกเค้าเริ่งไซร็มาที่ใบหูและเรื่อยลงมาตามแก้ม ...ยังไม่ทันที่ตาลหอมจะเอ่ยปากพูด ธันวาจับหน้าตาลหอมหันมาหาเค้าและบรรจงจูบที่ริมฝีกปากชมพู อันอวบอิ่มของตาลหอมอย่างเร็ว มื้่อข้างหนึ่งก้ยังกอดและจับกุมมือตาลหอมไว้แน่น พร้อมกับไซร้ลิ้นเข้าไปในปากที่เผยอของเธอ ตาลหอมตัวสั่นเทาเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ขัดแต่อย่างได ยิ่งทำให้ธันวาดูดรสหวานหอมจากปากนั้นอย่างสมใจ เค้าใช้ลิ้นสำรวจทุกซอกลิ้นของเธอโดยที่ตัวเค้าก็ไม่อาจที่จะหยุดได้ "เปรี้ยงๆ "เสียงฟ้าแลปดังลั่น ทำให้ทั้งสองตกใจและหยุดรสหวานนั้น " ตาลวันนี้เราขอไปค้างที่หอได้ไหม" ธันวาพูดออกไปเพื่อขออนุญาติกับคนที่เค้ารักก่อน ซึ่งวันนี้เป็นวันหยุด ป๋อล๋อเพื่อนร่วมห้องของตาลหอมกลับบ้านทุกอาทิตย์ ทำให้ตาลหอมอยู่คนเดียว ตาลหอมหลบตาธันวาสักพัก แล้วพยักหน้า เป้นสัณญานว่าเค้าอนุญาติให้ธันวาไปค้างกับเค้าได้ ซึ่งนั้นก้หมายถึงว่าตาลหอมรู้อยู่แล้วว่าหมายความว่าอะไร
***************************************ตาลหอมนอนอยู่บนเตียง ซึ่งธันวานอนอยู่ข้างเตียงซึ่งทั้งคู่ยังเกร้งๆ อยู่เนื่องจากทั้งสองยังไม่เคยมีเรื่องแบบนี้ แม้จะคบกันมานาน มีก็แค่จูบ และกอดกันเท่านั้น แต่วันนี้ตาลหอมรู้อยู่แล้วว่าต้องมีเรื่องนี้จึงไม่รู้จะคุยรึพูดเรื่องอะไรกับธันวา ณ ตอนนนี้ "ตาลๆ ขอจับมือหน่อยได้ไหม" ธันวาพูดเพื่อตัดความเงียบ แล้วเค้าก็ลุกขึ้นนั่งข้างๆ เตียงและจับมือตาลหอมมาจูบเบาๆ ทำให้สาวน้อยที่กำลังตื่นเต้นอยู่ ตื่นเต้นยิ่งขึ้น " ตาล เราขอได้ไหม" คำขอของธันวา ไม่ต้องอธิบายตาลหอมก็พอจะรู้ว่าค่ืออะไร ยังไม่ทันที่จะตอบ ธันวาก็กุ้มลงจูบที่ปากอวบอิ่นนั้นและดันลิ้นเค้าเข้าไปไซร้ เกี่ยวไกวลิ้นของตาลหอมอย่างดูดดื่น ทำให้ตาลหอมสั่นเท่า ไม่เพียงแค่นั้นเค้าเริ่มขึ้นคร่อมบนตัวของเธอพร้อมกับดูดลิ้นอันหอมหวานของเธอ มือทั้งสองข้างเริ่มสำรวจเรือนร่างที่เนียนนุ่น แสงไฟสาดส่องมาในห้องสลัวๆ ทำให้ธันวาเร่ิมยิ่งมีความต้องการที่จะเห้นทุกซอกทุกมุกของเธอ เค้าเริ่มที่จะเห็นแล้วสำหรับเรือนร่างที่ไม่มีเสื้อผ้าได๋ๆ ของตาลหอมแล้ว เค้าไม่รอช้าเบียดน้องชายเข้าไปในตัวของตาลหอมทำให้เธอแอ่นตัวขึ้นพร้อมกับร้องขึ้นแปปนึ่ง แต่ต้องกัดริมฝีกปากตัวเองไว้ ธันวารู้ได้ทันทีว่านี่เป็นครั้งแรกของเธอ เค้าจึงค่อยๆ ขยับตัวเองเข้าไปเบาๆ และช้าๆ เพื่อให้เธอเจ้บน้อยที่สุด ไม่นานเค้าก็เข้าไปจนสุดและเริ่มขยังเข้าออกเป็นจังหวะเพื่อให้ตาลหอมได้ผ่อนคลายความเจ็บลงบ้าง เมื่อเห็นเธอเริ่มผ่อนคลายแล้วเค้าก้เริ่มขยังถี่ๆ และโน้มตัวไปจูบริมฝีปากเธอดูดและดูดลิ้นชมพู เลืี่อนลงตำๆมาถึงดอกบัวตูมที่ชูชันพร้อมให้เค้าลิ้มรสอีกสองดอก เค้าไม่รอช้าทั้งมือทั้งลิ้มละเลงแข่งกันทั้งซ้ายขวาไม่หยุด ตาลหอมส่ายตัวไปมาพร้อมกับเสียงครางเล้กน้อย แขนเธอโอบโกดที่คอเค้าโดยที่ไม่รู้ตัว มันทำให้เธอเจ็บและมีความสุขแบบที่ไม่อาจอธิบายได้ เธอเต็มใจและไม่แครืว่าพรุ่งนี้รึว่าวันต่อไป จะเป้นยังไงแต่วันนี้ ณ ตอนนี้เธอมีความสุขกับเค้าเท่านี้ก็พอ
34
