ฟรึ่บบบบบบ...ฟรึ่บบบบบ...
เสียงการแหวกพุ่มไม้นานาพรรณด้วยการเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วของลีออนเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เขาพยายามวิ่งตามเหล่าทหารมนุษย์กบไปเพื่อดูร่างขององค์ราชาเธคานดรอสที่ลีออนเพิ่งจะโจมตีจนองค์ราชากระเด็นทะลุออกนอกถ้ำไป
เมื่อลีออนไปถึงก็เห็นซาโซกำลังประคององค์ราชาขึ้นช้าๆ ซึ่งดูเหมือนว่าองค์ราชาจะไม่ได้รับอันตรายร้ายแรงถึงชีวิต
องค์ราชาเธคานดรอสถูกพลังเวทมนตร์ของตัวเองซัดกระเด็นเลยออกไปทางด้านหลังถ้ำ
ท่าทางการเคลื่อนไหวขององค์ราชาและสีหน้ายังดูแข็งแรงดี แค่อาจจะมีอาการอิดโรยอยู่บ้างเท่านั้นเอง
องค์ราชาลุกขึ้นปัดเนื้อปัดตัวและกำลังพูดคุยอะไรบางอย่างกับซาโซท่ามกลางเหล่าทหารมนุษย์กบมากมายที่ตามไปอารักขา
ลีออนได้แต่แอบมองอยู่ห่างๆ ใจนึงก็รู้สึกกังวลว่าเขาจะสู้กับองค์ราชาต่อไปด้วยวิธีไหนดี แต่อีกใจก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูกเมื่อเห็นว่าองค์ราชาปลอดภัยดีไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงแต่อย่างใด
ปี๊บบบ...!!!
ระบบโฮโลแกรมแสดงรายละเอียดขึ้นมาให้ลีออนเห็น
######################
[เวทย์มนตร์วารีทมิฬพิโรธ] MATK : 200
พลังโจมตีเวทมนตร์ของ [ลีออน] : 42
พลังป้องกันเวทย์มนตร์ของ [เธคานดรอส] : 168
ค่าความเสียหายจากการโจมตีเวทมนตร์ : 74
ค่าความเสียหายจากแรงกระแทกหลังตกจากที่สูง : 136
รวมค่าความเสียหายทั้งหมดที่เกิดขึ้น : 210
######################
######################
# [เธคานดรอส] Level : 65
HP : 439 / 650
MP : 0 / 163
######################
“แข็งแกร่ง...แข็งแกร่งจริงๆ...โดนไปขนาดนั้นเป็นเราก็คงไม่รอด...!!”
ลีออนบ่นพึมพำกับตัวเองเมื่อเห็นค่าพลังที่เหลืออยู่ขององค์ราชา
เขายิ้มเล็กน้อยที่มุมปากด้วยความโล่งใจก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ และเดินออกไปหาเหล่ามนุษย์กบทั้งหลายที่รวมกลุ่มอยู่ที่ด้านหน้า
“ปลอดภัยดีนะครับ...?”
ลีออนถามไปทางองค์ราชาตามมารยาท ทั้งๆ ที่ตัวเขาเองก็รู้ดีอยู่แล้วจากพลังที่ระบบเนตรแสดงให้ดู
สิ้นเสียงของลีออน บรรยากาศรอบตัวก็กลับมาเงียบอีกครั้ง
องค์ราชาและเหล่าทหารทั้งหลายต่างวาดสายตาไปหาลีออน
พลทหารที่ยืนโอบล้อมองค์ราชาอยู่ค่อยๆ ถอยเปิดทางให้ลีออนเข้าไปด้านใน
“...”
องค์ราชาเดินเข้ามาหาลีออนเหมือนจะพูดอะไรด้วย แต่ก็ต้องหยุดเงียบไปสกครู่ทำเอาลีออนกังวลไปหมดว่าสถานการณ์ต่อจากนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป
“เจ้าชื่ออะไร...?”
องค์ราชาถามลีออนด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแต่เงียบสงบดูทรงอำนาจ
“ละ...ลีออน...ครับ...ผมชื่อลีออนครับ...”
ลีออนตอบองค์ราชาด้วยความรู้สึกประหม่า เขาเพิ่งจะทำร้ายองค์ราชาด้วยความรุนแรงแต่องค์ราชากลับมาถามชื่อของเขาราวกับเป็นเหตุการณ์ธรรมดาๆ ทำให้เขาทำตัวไม่ค่อยถูก
“ความสามารถของเจ้าช่างน่าประทับใจ...ข้าต้องขอยอมรับ...อั่กกกก...อ้ากกกกกก...ข้าไม่ยอมรับบบบ...!!!”
องค์ราชาเธคานดรอสกำลังเอ่ยชมลีออนแต่ยังพูดไม่ทันจบเขาก็เกิดอาการแปลกประหลัด เสียงเข้มต่ำดุดันราวกับสัตว์ป่ากระหายเลือดที่กำลังหิวกระหายมาเป็นเวลานาน
ซาโซและเหล่าทหารทั้งหลายที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ตื่นตกใจทันที
“อ้ากกกกกกกกกกก...ไม่นะ...ข้า...อ้ากกกกกก...”
องค์ราชาจับศรีษะร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดทรมานราวกับมีอะไรไปบีบกดศรีษะเอาไว้อย่างแรง
“องค์ราชาเป็นอะไรขอรับ...เกิดอะไรขึ้นกับท่าน...!!??”
ซาโซเห็นอาการแบบนั้นขององค์ราชาก็แตกตื่นลนลานสับสนไปหมดได้แต่เข้าไปคอยประคองเอาไว้
พลั่กกกกก...!!!
ร่างของซาโซองครักษ์เสื้อคลุมคนสนิทถูกผลักกระเด็นอย่างแรงไปกระแทกเหล่าทหารมากมายล้มลง
“อ้ากกกกกกกกกก...ข้า...ทรมาน...มัน...ปวด...อ้ากกกกกกก...!!!”
องค์ราชาส่งเสียงร้องคร่ำครวญโอดโอยด้วยความเจ็บปวดทรมานจนสุดจะบรรยายราวกับร่างกายกำลังจะระเบิด
...!!!
“นะ...นั่น...!!!”
ลีออนเห็นภาพซ้อนขององค์ราชาอีกแล้ว
เขาชี้ไปทางองค์ราชาแล้วหันไปมองทหารคนอื่น ซึ่งดูเหมือนว่าคนอื่นจะไม่ได้เห็นแบบเดียวกับที่เขาเห็น
ลีออนพอเข้าใจได้ เพราะเขาเห็นอะไรแปลกๆ โดยที่คนอื่นไม่เห็นอยู่บ่อยครั้งแล้ว
“เข้าไปช่วยดูองค์ราชาของพวกท่านสิ...รออะไรกันอยู่...!!??”
ลีออนตะโกนไปบอกเหล่าทหารที่กำลังยืนสับสนและกังวลกับเหตุการณ์แปลกประหลาดที่เกิดขึ้น
เหล่าทหารรีบกรูกันเข้าไปพรางตะโกนเรียกองค์ราชาด้วยความกังวล
พลั่กกกกกกกกกก...!!!
ทหารนับสิบกระเด็นออกไปทั่วบริเวณด้วยการสะบัดแขนขององค์ราชา
ดวงตาขององค์ราชาเบิกโพลงและมีแสงออร่าสีดำบางอย่างลอยออกมาราวกับควันธูป
อ้ากกกกกกกกกก...!!!
เสียงร้องโหยหวนขององค์ราชาดังกึกก้องไปทั่วทั้งบริเวณ
ตึกกก...
องค์ราชาเธคานดรอสทรุดเข่าลงกับพื้นแหงนหน้าขึ้นท้องฟ้าอ้าปากตะโกนลั่นด้วยความทรมานอย่างไม่มีทีท่าว่าจะสงบ
แสงออร่าสีดำค่อยๆ ลอยออกจากปากและดวงตาทั้งสองข้างเหนือขึ้นไปกลางอากาศค่อยๆ หลอมรวมก่อตัวเป็นเงาประหลาดที่มีดวงตาสีแดงฉาน
“อั่กกก...อั่กกก...กึกกึก...อั่กกกก...!!”
ร่างขององค์ราชาสั่นระรัวและทำท่าคล้ายการสำลักน้ำออกมา
ฟู่วววววววววว...!!!
พลั่กกกกก...ฟรึ่บบบ...
องค์ราชาตัวอ่อนพับลงไปนอนแนบพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรงราวกับร่างที่ไร้วิญญาณ
ร่างสีม่วงขององค์ราชากำลังจางลง รอยขรุขระตามร่างกายก็ยุบตัวลงเช่นกัน
สิ่งประหลาดที่มีสัดส่วนของรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่เป็นแสงออร่าสีดำค่อยๆ ลอยลงสู่พื้นดินเบื้องหน้าขององค์ราชาช้าๆ
“ปกป้ององค์ราชา...!!!”
องค์รักษ์ซาโซตะโกนสั่งการทหารทั้งหมดทันทีที่เห็นองค์ราชาล้มพับหมดสติไป
พลทหารกล้าทั้งหมดไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าไปเพื่อปกป้ององค์ราชาทันที
ซูมมมมมมม...!!!
พลังสีดำถูกยิงออกเป็นเส้นตรงคล้ายลำแสงบีมถูกโจมตีออกมาจากฝ่ามือของร่างเงาประหลาด
ทำให้ร่างของทหารที่พุ่งเข้าไปถูกเจาะทะลวงหัวเป็นรูขนาดใหญ่เท่ากำปั้น
เหล่าทหารทั้งหลายที่เห็นร่างของเพื่อนร่วมรบของตัวเองหัวเป็นรูโบ๋ก็ต่างตื่นตกใจในพลังอันโหดเหี้ยมของสัตว์ประหลาดสีดำตัวนี้
ลีออนที่วิ่งไปประคองซาโซได้ยินเขาพูดพึมพำขึ้นมาลอยๆ
“เป็นไปไม่ได้...นี่มัน...พวก...มารรรร...!!??”