ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    ตอนที่ 103

    ตอนที่ 103

    เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    .

    เม็ก : " หลังเลิกเรียนมึงไปไหนวะ "

    โทรุ : " ไม่มีธุระอะไร ทำไมวะ "

    เม็ก : " หมอนัดตรวจร่างกายนะสิ "

    เม็กต้องไปตรวจร่างกายหลังจากรักษาไปเมื่อวานและตรวจร่างกายให้พร้อมสำหรับการแข่งด้วย

    โทรุก็ตอบตกลงจะไปด้วยเพราะไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว แถมโทรุก็รู้จักพื้นที่ในโรงพยาบาลอย่างดี

    .

    ลิน่า : " เมื่อคืนไม่มีอะไรสักหน่อย "

    ไมเด้น : " ไม่ได้โกหกใช่ไหม "

    ไมเด้นมาถามกับลิน่าว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นทำไมลิน่าถึงไปนอนที่บ้านของโทรุ

    .

    ลิน่า : " เรื่องที่ฉันจูบโทรุนับไหม "

    ไมเด้น : " ....................................... "

    ลิน่า : " ไม่ใช่ความผิดโทรุหรอก ฉันบังคับโทรุนะ "

    ไมเด้นที่ได้ยินก็ค้างไปแล้ว ลิน่าได้เริ่มเดินความสัมพันธ์ของเธอกับโทรุแล้ว

    ลิน่าที่พูดออกไปก็กลัวว่าไมเด้นจะไปโกรธโทรุจึงบอกไปว่าเธอเป็นคนบังคับโทรุเอง

    ทั้งสองคุยกันที่โรงเรียนและมีเพื่อนของทั้งสองคนแอบฟังอยู่

    .

    กลุ่มผู้หญิง : " โทษทีที่แอบฟัง "

    ไมเด้น : " พวกเธอแอบฟังอยู่เหรอเนี่ย "

    กลุ่มผู้หญิง : " ก็ทั้งสองคนทำตัวน่าสงสัยก็เลยตามมาดู "

    กลุ่มผู้หญิงเห็นไมเด้นและลิน่าทำตัวแปลกๆ ใส่กันก็เลยตามมาแอบดู แต่ก็โดนไมเด้นจับได้

    .

    กลุ่มผู้หญิง : " งั้นลิน่าก็ชอบโทรุ แล้วชอบตั้งแต่ตอนไหน? "

    ลิน่า : " เออ.........ตั้งแต่เด็กๆ แล้วล่ะ "

    ในความทรงจำของลิน่าเธอคบกับโทรุมาตั้งแต่ ม.ต้นแล้ว แต่บอกแบบนั้นไม่ได้

    .

    กลุ่มผู้ชาย : " พวกเธอมาทำอะไรกันตรงนี้ "

    กลุ่มผู้หญิง : " ไม่มีอะไรหรอก ไปซะไป "

    กลุ่มผู้ชาย : " พูดแบบนี้น่าสงสัยนะเนี่ย มีอะไรสินะ "

    กลุ่มผู้ชายเดินผ่านมาตรงจุดที่กลุ่มผู้หญิงกำลังคุยกันอยู่พอดี

    กลุ่มผู้หญิงที่ไม่อยากให้พวกผู้ชายรู้เรื่องก็พยายามไล่พวกผู้ชายออกไป

    แต่พวกผู้ชายไม่ยอมไปและอยากรู้ว่าคุยอะไรกัน

    ทำให้กลุ่มผู้หญิงต้องหยุดคุยและแยกย้ายกันไป

    .

    เม็ก : " เดินเร็วหน่อยสิวะ "

    โทรุ : " ใจเย็นดิ ส่งข้อความอยู่ "

    โทรุกำลังส่งข้อความไปบอกไมเด้นว่าวันนี้กลับช้าเพราะจะไปโรงพยาบาลกับเม็ก

    ทั้งสองเดินไปโรงพยาบาลที่แม่ของโทรุทำงานอยู่

    .

    เม็ก : " ห้องตรวจที่ 4-3 อยู่ไหนวะ "

    โทรุ : " ตรงนั้น กูไปหาแม่ก่อน เสร็จแล้วก็เจอกันที่ทางเข้า "

    เม็กไปห้องตรวจร่างกาย ส่วนโทรุก็ไปหาแม่ที่ทำงานอยู่

    หลังจากทั้งสองเสร็จธุระก็นัดเจอกันที่ประตูทางเข้าโรงพยาบาล

    โทรุเสร็จธุระก่อนก็เลยมารอเม็กที่หน้าทางเข้า

    .

    โทรุ : " (รู้สึกเหมือนโดนจ้องยังไงไม่รู้ แต่ตอนเดินมาโรงพยาบาลก็ไม่มีใครตามมานะ) "

    โทรุรู้สึกแปลกๆ ระหว่างที่กำลังยืนรอเม็กอยู่ เหมือนกับว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองเขาอยู่

    โทรุกำลังมองซ้ายมองขวาหาอะไรน่าสงสัยอยู่ ไมเด้นก็โทรเข้ามาโทรุ

    .

    ไมเด้น : " โทรุ!! บ้านนายโดนปล้น ฉันไม่เจออลิสด้วย "

    โทรุ : " เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม เดี๋ยวฉันรีบกลับ "

    หลังจากวางสายของไมเด้นไป โทรุก็รีบโทรไปบอกกับคุณเจ้าหน้าที่รัฐว่าอลิสหายตัวไป

    โทรุกำลังจะรีบร้อนกลับบ้าน แต่ต้องรอเม็กก่อน โชคดีที่เม็กตรวจร่างกายเสร็จเร็ว

    .

    เม็ก : " โทรบอกคุณลิน่ายัง "

    โทรุ : " โทรแล้ว รีบวิ่งเลย "

    ทั้งสองรีบวิ่งกลับไปที่บ้านของโทรุ

    .

    ไมเด้น : " ฉันโทรหาอลิส แต่เธอไม่รับสาย "

    โทรุ : " ไม่ได้แจ้งตำรวจใช่ไหม "

    ไมเด้น : " ไม่ได้แจ้ง "

    ลิน่า : " ข้าวของในบ้านไม่ได้ถูกขโมยไปนะ "

    เม็ก : " พวกที่มาคงเล็งอลิสมากกว่า "

    โทรุมาถึงที่บ้านของตัวเองก็มีไมเด้นและลิน่ารออยู่ก่อนแล้ว

    สักพักอีลีทก็ใช้พลังของเธอเคลื่อนย้ายตัวเองและคุณเจ้าหน้าที่รัฐมาที่บ้านของโทรุ

    .

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " วันนี้เธอไปนอนบ้านของไมเด้นก่อนแล้วกัน โทรุ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐสั่งให้โทรุไปนอนบ้านของไมเด้นก่อนเพื่อความปลอดภัย

    เธอสั่งให้พวกเด็กๆ อยู่ด้านนอกบ้านระหว่างที่เธอเข้าไปตรวจสอบภายในบ้าน

    ข้าวของเสียหายจากการต่อสู้ขัดขืน ไม่มีทรัพย์สินมีค่าถูกขโมย

    เป็นหลักฐานที่บอกว่าคนที่บุกรุกเข้ามาต้องการตัวอลิส

    .

    โทรุ : " ผมนอนนี้ก็ได้ พวกมันคงไม่กลับมามั้ง "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ก็แล้วแต่เธอนะ "

    โทรุพูดกับคุณเจ้าหน้าที่รัฐหลังจากที่เธอเดินออกมาจากบ้าน

    .

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " มาเร็วอีลีท กลับสำนักงานก่อน "

    อีลีท : " รับทราบค่ะ "

    อีลีทคุยอยู่กับไมเด้นและลิน่า คุณเจ้าหน้าที่รัฐเรียกให้เธอพากลับสำนักงานก่อน

    หลังจากมาถึงสำนักงานแล้ว คุณเจ้าหน้าที่รัฐก็เข้าไปคุยกับคุณหัวหน้า

    เพื่อขออำนาจในการเปิด GPS ที่อยู่ในเครื่องสะกดพลังในตัวของอลิส

    .

    คุณหัวหน้า : " ฉันเปิดไปสักพักแล้ว แต่ไม่มีสัญญาณ "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " พวกมันรู้เรื่องเครื่องติดตามด้วย เตรียมตัวมาดีเกินไปไหม "

    ผู้คนส่วนใหญ่รู้เรื่องที่อลิสติดเครื่องสะกดพลังเอาไว้

    แต่มีไม่กี่คนที่รู้เรื่องว่าในเครื่องสะกดมี GPS ติดอยู่ด้วย

    การที่พวกลักพาตัวอลิสไปรู้ว่าอลิสมี GPS และปิดกันสัญญาณ GPS

    ทำให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐพอเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นและจะตามหาอลิสได้จากที่ไหน

    .

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ช่วยปิด.............. "

    คุณหัวหน้า : " สั่งการลงไปแล้ว ถ้ายังไม่โดนพาตัวไปไกลก็น่าจะอยู่แถวท่าเรือ "

    คุณหัวหน้าและคุณเจ้าหน้าที่รัฐเดาว่าพวกคนที่ลักพาตัวอลิสต้องการพาตัวอลิสออกนอกประเทศ

    ทั้งสองคาดว่าคงเป็นคนประเทศเดียวกันกับอลิสที่มาลักพาตัวเธอไป

    หากเป็นแบบนั้นเป้าหมายของพวกนั้นคือการพาตัวอลิสกลับประเทศเดิม

    ซึ่งทางเลือกก็มีแค่ท่าเรือเท่านั้น เพราะสนามบินมีการตรวจที่เข้มงวด ทำให้ยากมากต่อการลักลอบ

    คุณหัวหน้าได้สั่งปิดท่าเรือไปแล้ว แต่ด้วยอำนาจที่มีคงปิดได้แค่ไม่กี่ชั่วโมง

    .

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ไปส่งฉันที่ท่าเรือใหญ่ทางใต้ ส่วนเธอไปดูท่าเรือเล็กรอบๆ "

    อีลีท : " ท่าเรือเล็ก มีเยอะมากเลยนะ จะให้ตามหายังไง "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ใช้พลังย้ายไปเรื่อยๆ หาเรือน่าสงสัยและแจ้งตำรวจไปตรวจสอบและก็ไปท่าเรือต่อไป "

    แผนการคือคุณเจ้าหน้าที่รัฐจะไปตรวจสอบที่ท่าเรือใหญ่ เพราะเธอมีประสบการณ์มากกว่าในการค้นหา

    ส่วนอีลีทต้องไปท่าเรือขนาดเล็กที่อยู่รอบประเทศเพราะเธอสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว

    .

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง "

    อีลีท : " ค่ะ! "

    คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ............... เอานี่ไปด้วย เอาไว้ป้องกันตัว ถ้าจำเป็นก็ใช้มันซะ "

    อีลีทมาส่งคุณเจ้าหน้าที่รัฐที่ท่าเรือใหญ่ ส่วนเธอก็กำลังจะไปดูท่าเรือเล็กที่อยู่รอบชายฝั่ง

    ก่อนจะไปคุณเจ้าหน้าที่รัฐก็ให้ปืนไว้กับอีลีทเพื่อป้องกันตัวยามจำเป็น

    .

    อีลีท : " ปืน? ฉันมีดีมากกว่าปืนนะคะ................ไปซะแล้ว "

    อีลีทยืนสับสนอยู่สักพักที่คุณเจ้าหน้าที่รัฐให้ปืนกับเธอ

    หลังจากคุณเจ้าหน้าที่รัฐเดินจากไปแล้ว อีลีทก็ใช้พลังของเธอพาตัวเองไปยังท่าเรือเล็กที่อยู่ใกล้ๆ

    .

    อีลีท : " (ไม่มีคนเลย เหมือนท่าเรือจะปิด............................งั้นก็ไปต่อ) "

    ท่าเรือแรกที่อีลีทมาถึงเป็นท่าเรือที่อยู่ไม่ไกลจากท่าเรือใหญ่ที่เธอไปส่งคุณเจ้าหน้าที่รัฐ

    มันถูกปิดตามคำสั่งของคุณหัวหน้าที่สั่งปิดท่าเรือทั้งหมด ทำให้ไม่มีคนอยู่ในท่าเรือนี้

    เมื่อไม่มีอะไรน่าสงสัย อีลีทก็ไปยังท่าเรือต่อไป เธอทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็ยังไม่เจอเบาะแสอะไร

    .

    อีลีท : " (นี่ก็เหมือนท่าเรือที่แล้วสินะ.....................ไปต่อ............รถตู้??) "

    อีลีทใช้พลังของเธอมาอยู่บนดาดฟ้าของโกดังของท่าเรือแห่งหนึ่ง

    เธอตรวจดูรอบๆ แล้วก็ไม่มีอะไร มีแต่เรือของนักท่องเที่ยวที่มาจอดค้างคืน

    เธอกำลังจะไปยังท่าเรือต่อไป แต่ก็ได้ยินเสียงรถคันหนึ่งขับเข้ามาในท่าเรือ

    .

    อีลีท : " (มาทำอะไรกลางดึกตอนมีคำสั่งปิดท่าเรือ) "

    รถตู้เข้ามาจอดในที่จอดรถตามปกติ คนขับลงมามองซ้ายมองขวาก่อนจะเดินออกห่างจากรถ

    .

    อีลีท : " (เจ้าของท่าเรือหรือพนักงาน? แต่ทำไมต้องท่าทีน่าสงสัยนั้นด้วย) "

    อีลีทคิดว่าคงเป็นคนของท่าเรือและกำลังจะไปดูท่าเรือต่อไป

    แต่ด้วยท่าทางน่าสงสัยของคนขับรถ ทำให้อีลีทอยู่ดูต่ออีกสักหน่อย

    ก่อนคนขับรถคนเดิมจะออกจากโกดัง กลับมาขึ้นรถและขับรถเข้าโกดังไป

    .

    อีลีท : " (โกดังนั้นมันโกดังจอดเรือ......................ลงตรวจดูหน่อยดีกว่า) "

    อีลีทใช้พลังของเธอเคลื่อนย้ายตัวเองลงไปข้างๆ โกดังและดูผ่านหน้าต่างว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน

    คนขับรถเดินมาเปิดประตูหลังรถและมีคนจำนวนหนึ่งเดินลงมา พร้อมกับแบกอลิสที่ถูกผ้าคลุมลงมาด้วย

    .

    อีลีท : " (นั้นอลิส!! น่าจะหมดสติอยู่) "

    ??? : " (เสียงขึ้นลำกล้องปืน) "

    อีลีทแอบมองอยู่ด้านนอกโดยไม่รู้ตัวเลยว่ามีคนเข้ามาจากด้านหลังพร้อมปืน

    เขาขึ้นลำกล้องพร้อมจะยิง แต่อีลีทได้ยินเสียงและตอบสนองอย่างรวดเร็วโดยใช้พลังพาตัวเองไปอยู่ด้านหลังคนถือปืน

    กระสุนปืนถูกลั่นออกไป ซึ่งอีลีทไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว

    .

    ??? : " อะไรกัน!? "

    อีลีท : " คราวหน้าก็ยิงก่อนสิ ไอ้โง่ "

    อีลีทจับชายที่ถือปืนจากด้านหลังก่อนจะใช้พลังของเธอพาตัวเองและเขาไปยังทุ่งน้ำแข็งอันห่างไกล

    .

    ??? : " ที่นี่ ..................... ที่ไหนเนี่ย "

    อีลีท : " จุดใต้สุดของโลก ขั้วโลกใต้ อย่าไปไหนล่ะ "

    ??? : " (หันปืนมาทางอีลีทและยิงทันที) "

    อีลีท : " ถ้ายิงฉัน แกก็ติดอยู่ที่นี่ ไม่คิดหน่อยเหรอ "

    อีลีทหลบกระสุนโดยใช้พลังของเธอ

    .

    อีลีท : " อย่าไปไหนไกล เดี๋ยวกลับมารับ อาจจะพาเพื่อนพวกแกมาหา "

    อีลีทพูดจบก็ใช้พลังพาตัวเองกลับไปยังโกดัง

    กลุ่มคนที่อยู่ในโกดังกำลังจัดเตรียมออกเรืออย่างเร่งรีบ

    เพราะพวกเขาถูกเจอตัวแล้วแถมหนึ่งในพวกเขาก็หายตัวไปแล้ว

    อีลีทมาโผล่กลางวงของกลุ่มคนที่ลักพาตัวอลิสและเธอไม่คิดอะไรมากเลย

    เธอใช้พลังไปหาอลิสที่หมดสติอยู่และพาอลิสหนีทันที

    .

    ??? : " ยัยเด็กเวรนั้นพาเจ้าหญิงหนีไปแล้ว "

    กลุ่มคนที่ลักพาตัวอลิสยังไม่ทันได้ตอบสนอง อลิสก็ถูกพาตัวกลับไปแล้ว

    หลังจากนั้นพวกเขาแต่ล่ะคนก็ค่อยๆ หายตัวไปจนกระทั่งคนสุดท้ายก็หายไป

    โดยไม่เหลือใครในโกดังเก็บเรือเลยสักคน

    .

    ??? : " เกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมมันหนาวขนาดนี้ "

    ??? : " ที่นี่ไม่มีอะไรเลย ทุ่งน้ำแข็งสุดลูกหูลูกตา "

    ??? : " ที่นี่ขั้วโลกใต้ ยัยเด็กนั้นบอกเอาไว้ "

    อีลีท : " มันหนาวสักหน่อย กอดกันให้กลม เดี๋ยวจะกลับมารับนะ "

    อีลีทพูดกับกลุ่มคนลักพาตัวทั้ง 4 คน ก่อนจะใช้พลังเคลื่อนย้ายหายไป

    เธอทิ้งทั้ง 4 คนเอาไวใจกลางขั้วโลกใต้ ซึ่งที่นี่ไม่มีทางหนี ทำได้แค่เพียงรอให้อีลีทกลับมารับ

    .

    _____________________________________จบตอน_____________________________________________

     

    คล้ายกับเรื่องชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์) ที่คุณอ่าน