แม้ว่าหลงจ้านอู่จะไม่บังคับให้เขาเข้าร่วมงานประลอง ตัวเขาก็อยากที่จะเข้าร่วมอยู่แล้วนั่นก็เพราะว่าการประลองประจำตระกูลมีรางวัลเป็นจำนวนมากยังไงล่ะ!
นอกจากนี้ระบบน่าจะยังมีรางวัลสำคัญๆ อีกมากมาย นั่นยิ่งทำให้หลงเฟยอยากที่จะเข้าร่วมงานนี้ใจจะขาด
“เฉียวเฉียวเจ้าไม่ต้องกังวลไป มา มา ทานซาลาเปาฝูหรงของโปรดของเจ้าดีกว่า” หลงเฟยเอ่ยด้วยรอยยิ้มสบายๆ หากแต่ในใจเริ่มคิดแผนการที่จะทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้นแล้ว..........
วิธีการที่จะทำให้แข็งแกร่งขึ้นมีอยู่หลายวิธีฝึกฝนเพื่อเลื่อนขั้น นี่เป็นวิธีการที่ดีที่สุดนอกจากนี้ยังมีอีกวิธีการอื่นความสามารถทางจิตใจ ยิ่งมีพลังจิตใจดีที่สุด พลังการต่อสู้ก็ยิ่งเพิ่มสูงขึ้นผ้ายันต์ มีผ้ายันต์ชั้นสูง 1 แผ่น ฆ่าได้ 1 ครั้ง พลังการต่อสู้ก็จะยิ่งเพิ่มสูงขึ้นการใช้หุ่นเชิด ก็สามารถทำได้เช่นกัน......
ด้วยเวลาอันสั้น เพียงเดือนเดียว หากคิดที่จะกลับไปที่ภูเขาหั่วหลีซานนั้นไม่สามารถทำได้
“ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้น!”‘จะต้องแข็งแกร่งมากกว่านี้’ หลงเฟยคิดด้วยความมั่นใจ ‘ต้องเริ่มจากการใช้ผ้ายันต์’
เวลาไม่คอยท่า จะทำอะไรต้องรีบทำโดยเร็ว
ยามเช้าหลงเฟยเสาะหาอุปกรณ์ที่ต้องใช้ทำผ้ายันต์ เช่น กระดาษ แร่ปรอท
“ลองทดสอบดูก่อนซิ”
หลงเฟยครุ่นคิดสักครู่ ก็วาดรูปภาพลงไปที่กระดาษ สักพักภาพที่วาดลงไปบนกระดาษนั้นก็มีชีวิตขึ้นมา ในเวลาเดียวกัน ก็ปลดปล่อย “ความสามารถในการสร้างผ้ายันต์” ออกมา
หลังจากนั้นเพียงชั่วจิบชาหลงเฟยหายใจหอบสักครู่ ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อหยดเล็ก ๆ ตะโกนสุดเสียง
“สำเร็จ!”
ติ๊ง!“การสร้างผ้ายันต์ล้มเหลว ระดับความชำนาญ +1”
“เอาอีก!”
หลงเฟยหยิบกระดาษที่ตัวเองเพิ่งวาดขึ้นมา ทั้งหมดไม่สามารถมองออกได้ หน้าตาดูคล้ายผ้ายันต์ภูตผีก็ไม่ปาน เขาพูดประชดในใจว่า “ดูซิ ข้าต้องมาสู้กับผ้ายันต์ที่ไม่พรสวรรค์อะไรเลย ดีล่ะ ฝึกไปแก้ไป แพ้คือชนะ เหมือนตาแก่กับยายเฒ่า”
เขาเริ่มขั้นตอนการฝึกอีกครั้ง
ติ๊ง!“การสร้างผ้ายันต์ล้มเหลว ระดับความชำนาญ +1”
ติ๊ง!“ การสร้างผ้ายันต์ล้มเหลว ระดับความชำนาญ +1”
“ติ๊ง!!”“การสร้างผ้ายันต์ล้มเหลว ระดับความชำนาญ +1”...
ทุก ๆ ครั้งหลงเฟยถูกสูบพลังอย่างหาที่ใดเปรียบ ไม่ใช่เป็นเรื่องของความชำนาญเพียงอย่างเดียว แต่ว่าสาเหตุมาจากการพ่ายแพ้อย่างต่อเนื่อง
ครั้งต่อไปต้องดีกว่าเก่าก้าวเดินทีละก้าว ก้าวหน้าทีละขั้น!
ไม่เพียงแค่ความชำนาญที่เพิ่มขึ้น เทคนิคต่าง ๆ ก็เพิ่มขึ้นจนสำเร็จอย่างง่ายดาย
เมื่อเป็นอย่างนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการหลอมยาลูกกลอนจะต้องเข้าใจถึงสรรพคุณของสมุนไพรนั้น ๆ ว่า ต้องใช้เท่าไหร่ ชั่ง ตวงยังไง ถึงจะได้ยารักษาโรคออกมา ผ้ายันต์ก็แบบเดียวกัน
ทุก ๆ ครั้งที่ล้มเหลวก็ยิ่งก้าวหน้าทุก ๆ ครั้ง!!
ผ่านไปครึ่งชั่วยามหลงเฟยในสภาพเหงื่อไคลท่วมตัว หมดเรี่ยวหมดแรง ร่างกายคล้ายจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ โดยเฉพาะกำลังวังชา กระทั่งจะขยับตัวยังลำบากยิ่งนักทั้งยา ผ้ายันต์ และอาวุธ ทุกอย่างถูกนำออกมาก็เพื่อต้องการทดแทนกำลังวังชาที่หายไป
ความสามารถของผ้ายันต์ที่สูงขึ้น แม้เพียงชั่วพริบตาเดียวก็อาจล้มเหลวได้ หลงเฟยคุ้นเคยกับสภาวะที่ใช้กำลังเกินขีดจำกัดของร่างกายที่จะรับได้แล้ว
แต่ทว่าเขาก็ยังไม่หยุดพัก
ในขณะที่ผ้ายันต์เอง ก็มีพลังมากขึ้นผ่านไปแล้วหนึ่งชั่วยามกับอีกสองเค่อเขาก็ยังคงฝึกฝนต่อ
อีกสองชั่วยามครึ่งผ่านไป เขาก็ยังฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ความล้มเหลวก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุดลง
แต่ว่าเขาก็เข้าใกล้ความสำเร็จมากขึ้น ผ้ายันต์ใกล้จะหมดแล้ว เหลือเพียงอีกไม่กี่ผืน
ห้าชั่วยามแล้วหลงเฟยก็ยังคงฝึกต่อเนื่องไม่หยุด
“หลงจ้านอู่ แกรอก่อนเถอะ คิดรนหาที่ตาย คอยดูไปว่า ใครจะตายก่อนกัน!!!!”
ติ๊ง!“การสร้างผ้ายันต์ล้มเหลว ระดับความชำนาญ +1”
“ไม่สนโว้ย”........
ในจวนของหลงจ้านอู่“ฮ่าฮ่าฮ่า.........ยาก็หมดแล้วไหนจะผ้ายันต์อีก แกมันบ้าไปแล้วเหรอ” หลงจ้านอู่หัวเราะเสียงดัง ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าหลงเฟยยังคงเป็นคนพิการหลงเฟย
“ผ้ายันต์หมด จะเอาปัญญาที่ไหนไปหลอมอาวุธล่ะ”
“หลงเฟยนะหลงเฟย แกจะมีอะไรมาสู้กับข้าได้ ถ้าข้าเป็นเจ้านะคงฆ่าตัวตายไปนานแล้ว ไม่ทนอยู่อย่างอัปยศอดสูเช่นนี้หรอก”
“ฮ่าฮ่าฮ่า.......”
หลงจ้านอู่หัวเราะด้วยเสียงอันดัง ขอเพียงเขากำจัดหลงเฟย แล้วกลับไปจัดการหลงจ้านไห่ได้ สกุลหลงก็จะอยู่ในกำมือของเขาอย่างแน่นอน!!!
- โปรดติดตามตอนต่อไป -