ประตูเส้นทางโบราณ

บทที่ 44 เริ่มต้นการต่อสู้

   “มันกำลังต่อสู้กันแล้ว” โลเวลพึมพำขณะมองไปยังราชันย์หมาป่าวายุกับราชันย์หมีปฐพี เขาเป็นระดับหนึ่งจึงไม่แปลกที่สายตาจะสามารถมองเห็นในระยะไกลได้

   สิ่งมีชีวิตระดับหนึ่งทั้งสองเตรียมโจมตีอีกฝ่ายทุกเมื่อ ลูกน้องซึ่งอยู่ด้านหลังของราชันย์สองตัวนี้รอคอยคำสั่งจากหัวหน้าพวกมันอย่างเงียบๆ

   “นายว่าฝ่ายไหนจะชนะ?” ฮันน่ามองโลเวลแล้วถาม

   โลเวลครุ่นคิดชั่วครู่ก่อนส่ายหัวไปมา “ฉันเองก็ไม่แน่ใจนักว่าฝ่ายไหนจะชนะ ที่แน่ๆเลยก็คือไม่ว่าฝ่ายไหนจะชนะทั้งสองฝ่ายก็ต้องได้รับบาดเจ็บหนักทั้งคู่”

   “นั่นแหละคือเวลาที่ฉันรอ!” สายฝนกล่าว สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ราชันย์ทั้งสอง ในแววตาฉายความตื่นเต้น แม้ทั้งสองราชันย์จะเป็นระดับหนึ่งทว่าสำหรับสายฝนแล้วพวกมันก็เป็นได้แค่ของทำเงินจำนวนมากเท่านั้น

   “นายน่ะเงียบปากไปเลย!” ฮันน่ากล่าวเสียงดังใส่สายฝน เมื่อเธอคิดถึงเรื่องไม่นานมานี้ฮันน่าก็จะโมโหทุกที ชายคนนี้ไม่ได้ต้องการช่วยคนอื่นเลยซักนิดเขาเพียงแค่ต้องการชิ้นส่วนร่างกายของราชันย์เพื่อนำไปขาย! เป็นผู้ชายที่นิสัยไม่ดีเอาซะเลย!

   ‘เธอโกรธง่ายเกินไป’ สายฝนคิดพลางส่ายหัวในใจ เขาไม่สนใจฮันน่าอีกต่อไป ความสนใจของสายฝนกลับมาอยู่ที่สิ่งมีชีวิตราชันย์สองตัวซึ่งกำลังจะปะทะกัน

   ‘ไม่ว่าฝั่งไหนจะชนะฉันก็จะได้รับประโยชน์เท่าเดิม แต่ถ้าทั้งสองฝั่งตกตายลงทั้งคู่ฉันก็ไม่จำเป็นต้องเหนื่อยอีก ทว่าโอกาสแบบนั้นแทบไม่มีทางเกิดขึ้นได้ พวกมันทั้งสองไม่ได้โง่ พวกมันไม่มีความจำเป็นที่ต้องสู้กันถึงขั้นนั้นเลย’ สายฝนคิด

   ทางด้านราชันย์หมีปฐพีกับราชันย์หมาป่าวายุ พวกมันสบตากันอยู่นาน หนึ่งนาทีผ่านไปพวกมันก็ยังไม่เริ่มต่อสู้กัน ขณะที่สายฝนกำลังกังวลว่าพวกมันจะสู้กันหรือไม่อยู่นั้นราชันย์หมาป่าวายุพลันเคลื่อนไหว

   ใบมีดวายุมากมายถูกสร้างขึ้นกลางอากาศอย่างรวดเร็ว เมื่อต้องสู้กับราชันย์หมีปฐพี ราชันย์หมาป่าวายุจะไม่มีทางออมมือเด็ดขาด หากมันไม่ใช้พลังเต็มที่สู้เกรงว่ามันคงต้องได้รับความเสียหายร้ายแรง

   ฉับพลันใบมีดวายุจำนวนมหาศาลพุ่งแหวกอากาศ เป้าหมายของพวกมันทั้งหมดคือราชันย์หมีปฐพี! วินาทีเดียวกันราชันย์หมาป่าวายุก็ได้คำรามสั่งลูกน้องมันโจมตี

   กรร! กรรร! กรรรร!

   เหล่าหมาป่าวายุคำนามตามเจ้าเหนือหัวของพวกมันจากนั้นก็วิ่งเข้าโจมตีหมีปฐพี ราชันย์หมีสั่งให้เหล่าหมีปฐพีโจมตีตอบโต้กลับ มันมองใบมีดวายุซึ่งกำลังเข้าใกล้อย่างสงบ แม้ว่ามันจะเกลียดราชันย์หมาป่าวายุมากทว่ามันก็ไม่ได้เข้าไปโจมตีในเวลานี้

   ราชันย์หมาป่าวายุเองก็เช่นกัน มันจ้องมองราชันย์หมีปฐพีดูว่าศัตรูของมันจะทำอย่างไรกับสถานการณ์นี้ เสียงแหวกอากาศดังขึ้นต่อเนื่อง ด้วยความเร็วของใบมีดวายุไม่นานพวกมันก็มาถึงตัวราชันย์หมีปฐพี

   โฮกกกกกกกกกกก!

   ราชันย์หมีปฐพีร้องลั่น เสียงร้องดังมากจนพวกสายฝนที่อยู่ไกลออกไปยังได้ยิน ราชันย์หมีปฐพีกระทืบเท้ากับพื้นทำให้เกิดเสียง เศษดินมากมายลอยมาหยุดอยู่เบื้องหน้ามันด้วยความรวดเร็ว เศษดินรวมตัวกันกลายเป็นกำแพงสูง ยิ่งเวลาผ่านไปความทนทานของมันก็สูงขึ้นเรื่อยๆ

   ตูม! ตูม! ตูม!

   ใบมีดวายุโจมตีโดนกำแพงดินก่อนระเบิด การระเบิดเป็นผลให้พื้นที่กำแพงดินส่วนหนึ่งถูกทำลาย หลังใบมีดวายุเล่มแรกระเบิดไปแล้ว เล่มที่สองก็ระเบิดตามจากนั้นเล่มที่สี่เล่มที่ห้าจึงตามมา เพราะใบมีดวายุมีเยอะเกินไปกำแพงดินเลยไม่สามารถทนรับแรงระเบิดได้ กำแพงดินระเบิดแตกกระจาย

   ราชันย์หมาป่าวายุจ้องมองไปยังควันซึ่งเกิดจากการระเบิดกำแพงดินเมื่อครู่อย่างดูถูก แต่วินาทีที่ควันจางหายไปสีหน้ามันพลันเปลี่ยนเป็นน่าเกลียด ภาพที่มันเห็นคือราชันย์หมีปฐพีใช้สายตาเยาะเย้ยมองมาทางมัน เบื้องหน้าราชันย์หมีปฐพีเป็นกำแพงดินซึ่งมีรูปร่างเละเทะ ใช่แล้ว! กำแพงดินมีสองชั้น! แม้ใบมีดวายุจะทำลายชั้นที่หนึ่งสำเร็จทว่ามันกลับไม่สามารถทำลายชั้นที่สองได้สำเร็จ เรื่องนี้ทำให้ราชันย์หมีปฐพีไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย

   ในดวงตาราชันย์หมาป่าวายุปรากฏความกลัวขึ้นมา มันจำได้ว่าไม่นานมานี้ราชันย์หมีปฐพียังสามารถสร้างกำแพงดินได้แค่ชั้นเดียวในระยะเวลาสั้นๆอยู่เลย มาเวลานี้มันกลับพัฒนาขึ้นมาก! ราชันย์หมีปฐพีสามารถสร้างสองชั้นในระยะเวลาสั้นๆได้แล้ว ช่างมีความเร็วการพัฒนาอันแสนน่ากลัว!

   เกรงว่าหากราชันย์หมีปฐพียังพัฒนาด้วยความเร็วแบบนี้ต่อไป ราชันย์หมาป่าวายุอาจจะไม่สามารถสู้กับมันได้ในอนาคต ชั่วขณะนั้นราชันย์หมาป่าวายุพลันตัดสินใจแน่วแน่ มันจะต้องสังหารราชันย์หมีปฐพีให้ได้ในวันนี้ เพราะไม่งั้นตัวมันในอนาคตจะต้องพบเจอกับความลำบากแน่

   ราชันย์หมาป่าวายุปลดปล่อยความต้องการฆ่าอันรุนแรงออกมา ความต้องการฆ่าของราชันย์หมาป่าวายุรุนแรงมากจนเหล่าลูกน้องพากันสั่นกลัว ไม่ใช่เพียงแค่หมีปฐพีเท่านั้นที่สั่นกลัว แม้แต่หมาป่าวายุซึ่งเป็นลูกน้องของราชันย์หมาป่าวายุก็ยังต้องสั่นสะท้าน

   บริเวณรอบข้างเงียบกริบ ไม่มีเสียงการต่อสู้ใดๆเกิดขึ้นเพราะทั้งหมาป่าวายุและหมีปฐพีต่างหวาดกลัวจิตสังหารของราชันย์หมาป่าวายุ พวกมันไม่กล้าขยับเขยื้อน ไม่กล้าส่งเสียงออกมา กลัวว่าหากส่งเสียงหรือเคลื่อนไหวแม้เพียงนิดชีวิตน้อยๆของพวกมันจะดับสูญ

   กรรรรรรร!

   ราชันย์หมาป่าวายุใช้พลังธาตุลมเพิ่มความเร็วก่อนพุ่งเข้าใส่ราชันย์หมีปฐพี ราชันย์หมีปฐพีเริ่มจริงจังเมื่อเห็นราชันย์หมาป่าวายุพุ่งเข้าใกล้ มันสลายกำแพงดินซึ่งมีรูปร่างเละเทะและใช้พลังธาตุสร้างกำแพงดินขึ้นมาใหม่

   ยังไม่จบ ราชันย์หมีปฐพียังใช้ออร่าอีกด้วย ออร่าสีนํ้าตาลเข้มปรากฏที่อุ้งเท้าของมัน เกิดเสียงดัง ปัง! ราชันย์หมีปฐพีลุกยืนสองขาจากนั้นก็ใช้เท้าหน้าตะปบไปที่กำแพงดินอย่างแรง

   น่าแปลกกำแพงดินกลับไม่เป็นอะไรเลย กลับกันมันดูแข็งแรงทนทานกว่าเดิมเสียอีก หากสังเกตดีๆจะพบว่าทุกๆที่ของกำแพงดินเต็มไปด้วยพลังงานออร่าสีนํ้าตาลเข้ม ใช่แล้ว! นี่คือความสามารถพลังออร่าของราชันย์หมีปฐพี มันสามารถส่งพลังออร่าไปที่สิ่งของได้ และเมื่อส่งไปสิ่งของนั้นจะแข็งแกร่งทนทานขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

   ราชันย์หมาป่าวายุรู้ความสามารถพลังออร่าของราชันย์หมีปฐพีตั้งนานแล้วเพราะมันเคยต่อสู้กับอีกฝ่ายหลายครั้ง ดังนั้นมันจึงไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย หลังเห็นศัตรูใช้พลังออร่าราชันย์หมาป่าวายุก็ใช้ตาม ออร่าสีเขียวเกิดขึ้นรอบร่างกายมัน

   ความเร็วพุ่งสูงขึ้นกว่าไม่กี่วินาทีก่อนมาก หากเปรียบเทียบพลังออร่าของทั้งสองราชันย์แล้ว พลังออร่าของราชันย์หมาป่าวายุดูธรรมดามาก แค่เพิ่มความเร็วเท่านั้น ความสามารถพลังออร่านี้ก็คล้ายๆกับความสามารถพลังออร่าของราชาวัวครึ่งปลา

   ‘เร็วโคตร!’ สายฝนซึ่งมองอยู่ในที่ห่างไกลคิดขึ้นอย่างตกตะลึง สายตาเขาไม่อาจตามความเร็วของราชันย์หมาป่าวายุได้ทัน มันเร็วเกินไป! โชคดีที่สายฝนไม่ไปสู้กับมันไม่งั้นตัวเขาจะต้องเสียหลักประกันชีวิตจนหมดตัวแน่ สำหรับสายฝนแล้วความเร็วของราชันย์หมาป่าวายุเป็นปัญหามากกว่าความแข็งแกร่งของราชาวัวครึ่งปลา

---

จบบทที่ 44 เริ่มต้นการต่อสู้