ตอนที่เก้าสิบแปด ก่อนบอกลา 8
Tower of God
หอคอยของเทพเจ้า
ชื่ออาจจะคล้ายๆกับนิยายแดนโสมแต่ผมยังไม่เสียสติพอที่จะไปในจักรวาลของแดนโสมที่แต่ละคนนิสัยส้นเท้าและเคารพทุนนิยมมากและเคารพแชโบลขนาดนั้น
ผมจึงเลือกเรื่องนี้
“ชั้นเป็นนางร้ายที่ถูกกำหนดให้ต้องตายจึงได้ตะลุยดันเจี้ยนหอคอยจนถึงชั้นที่เก้าสิบเก้ารู้สึกตัวอีกทีก็เก่งกว่าจอมมารกลายเป็นบอสลับไปเสียแล้ว”
ซึ่งชื่อเรื่องก็น่าจะบรรยายเนื้อเรื่องย่อคร่าวๆได้พอสมควรแล้ว
มีแนวดันเจี้ยนมากมายสารพัดในจักรวาลนิยาย
แต่ที่ผมเลือกเรื่องนี้เพราะหอคอยมันไม่ใช่เนื้อเรื่องหลักเพราะตามชื่ออย่างที่เดานั่นล่ะ เนื้อเรื่องออกไปในทางแนวตบเกรียนองค์ชายหรือตัวละครที่ทำตนไม่ถูกใจนางร้ายว่าอย่างนั้น
ที่ผมเลือกเรื่องนี้เพราะนางร้ายตอนเด็กหัวเท่ากำปั้นไม่กี่ขวบก็เข้าไปในหอคอยได้จนกระทั่งค่อยๆตะลุยมาจนถึงชั้นเก้าสิบเก้าที่หากดูจากการบรรยายคือการต่อสู้กับ
มังกรดำแห่งบรรพกาล
Ancient Black dragon
ผมไม่หวังว่าจะไปถึงขนาดนั้นในไม่กี่วันเพราะนางเอกก็ใช้เวลาประมาณสองปีตั้งแต่เป็นเด็กหัวเท่ากำปั้นจนไปถึงชั้นเก้าสิบเก้าด้วยตัวคนเดียวอีกต่างหาก
อย่างน้อยด้วยระดับค่าพลัง
ผมไม่เชื่อว่าพี่โคแนนยอดคนแดนเถื่อนที่กำจัดตัวยึกยือมาทั่วแดนไฮเบอเรี่ยนค่าพลังจะต่ำกว่านางร้ายของเรื่องตอนเป็นเด็กหัวเท่ากำปั้น
และพี่โคแนนยอดคนแดนเถื่อนได้ต่อสู้กับตัวยึกยือของจักรวาลอาจารย์เลิฟคราฟท์มาจำนวนมากนั่นเองเพราะคนแต่งเรื่องโคแนนยอดคนแดนเถื่อนกับท่านอาจารย์เลิฟคราฟท์ปรมาจารย์แนวเอลดริธบีอิ้งตัวยึกยือนั้นคือเพื่อนทางจดหมายกันเลยมีการบอกใบ้เรื่องราวของแต่ละจักรวาลไว้ในแต่ละเรื่องของตนเอง
หากพาพี่โคแนนไปด้วยอย่างน้อยในกลุ่มเราน่าจะมีคนที่พอจะต้านทานตัวยึกยือได้หากมีตัวยึกยือในหอคอย
ใบหน้าที่ราวกับหินผาและดวงตาที่เหมือนโกรธเคืองจ้องมาทางผม
พี่โคแนนดื่มเหล้าอีกสองอึกเช็ดปากด้วยมือแล้วบอกว่า
“เพิ่มค่าจ้างอีกเท่าตัวและออกค่าใช้จ่ายในการซื้อของให้ข้า”
ผมพยักหน้า
“ตกลงค่าจ้างอีกเท่าตัว”
ผมมอบถุงทองคำอีกถึงอย่างว่าง่าย
แต่พี่โคแนนกลับชะงักไปเล็กน้อยอย่างครุ่นคิด
“แปลกจริงข้าไม่เคยเจอใครที่ไม่ต่อรองให้ลดลงมาก่อนเลย”
โคแนนครุ่นคิดอาจจะสัมผัสได้ถึงอันตรายจากการจ้างงานหรือรู้สึกแปลกกับพฤติกรรมของผม
“นั่นเพราะพวกเขาไม่รับรู้ถึงความสามารถของท่านว่ามันคุ้มค่า”
ผมกล่าว
“และงานนี้มันอันตรายจริงๆเลยต้องการผู้เชี่ยวชาญอย่างท่าน ว่าเราอาจจะเจอปีศาจต่างมิติพวกนั้นได้”
กรามของโคแนนขบขึ้นมาเล็กน้อย
“เปลี่ยนทองคำเป็นสามถุง และเตรียมชุดเกราะยาอาหารให้พร้อมด้วย”
ผมยกมาให้อีกเป็นหกถุง
“ฝากท่านซื้อสิ่งที่ต้องใช้ด้วยหากไม่พอก็บอกเพิ่มได้”
ผมกล่าวที่ทำให้พี่โคแนนชะงักไปอีกครั้งในที่สุด