“นักเดินทางข้ามมิติที่เบิกบานที่สุดในประวัติศาสตร์” เป็เกมออนไลน์เสมือนจริงที่ร้อนแรงที่สุดในปี 2XXX แม้ชื่อจะแปลกไปบ้างแต่ทันทีที่เปิดตัวก็ยึดครองส่วนแบ่งการตลาดไปเกือบทั้งหมดด้วยสุดยอดเทคโนโลยีของเกมได้สร้างสมรภูมิแห่ง “ชีวิตที่สอง” ให้แก่ผู้คน
ในถ้ำที่มืดมิดภายในเกมผู้เล่นคนหนึ่งถือตำราทักษะไว้ในมือพร้อมกับหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
“ไชโย! ‘อัพเกรดไอเทม’! ว่ะฮ่าๆๆๆๆฉันรวยแล้ว... ฉันรวยแล้ว!”
เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่งราวห้าหกนาทีจนปวดแน่นหน้าอกจึงค่อยหยุดลงแต่ทั้งร่างกลับยังคงสั่นระริกไม่หยุด เขามองที่ตำราทักษะในมือด้วยสายตาละโมบเตรียมจะใช้งานตำราเพื่อเรียนทักษะที่จะช่วยให้ตนเองก้าวหน้าราวทะยานขึ้นฟ้า
“โอ๊ะ เกิดอะไรขึ้น?” แต่ทันใดนั้นบริเวณโดยรอบกลับคล้ายโทรทัศน์ที่สัญญาณขาดหายก่อนที่ภาพรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยวพร้อมกับกะพริบถี่ “หรือจะเป็เพราะไฟตก? เป็ไปไม่ได้ ต่อให้ไฟดับก็ยังมีแหล่งจ่ายไฟสำรอง หรือว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับระบบเกม?”
ขณะที่ชั่งใจว่าจะออกจากเกมชั่วคราวก่อนหรือไม่รอบตัวเขาก็ราวกับจะไม่สามารถคงสภาพไว้ได้และเริ่มแตกสลาย ใช่แล้วแตกสลายเหมือนกระจกที่แหลกเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อยก่อนจะกลายเป็จุดแสงจางหายไป!
ผู้เล่นคนนั้นแข็งทื่อด้วยความกลัวอยู่เนิ่นนานจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันแต่หลังจากตั้งสติได้แล้ว เขาก็พบว่าตนเองกำลังร่วงหล่นลงไปไม่หยุด
ทุกอย่างรอบตัวราวกับตกอยู่ในความยุ่งเหยิงและแสงสีละลานตาขณะที่ความรู้สึกของการร่วงหล่นอันกระจ่างชัดเตือนเขาให้รู้ว่า ตนเองกำลังร่วงหล่นลงไปเร็วขึ้นเรื่อยๆ
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสร้างความหวาดกลัวจับใจขณะที่เขาะโใส่อุปกรณ์ควบคุมเกมบนข้อมือซ้ายราวเสียสติ “ออกจากเกม! ออกจากเกม!บัดซบ! ทำไมถึงออกจากเกมไม่ได้?!”
ในที่สุดเขาก็เลิกะโเพื่อออกจากเกมก่อนจะเริ่มมองไปรอบตัวด้วยท่าทีหวาดกลัว แต่ก็เห็นเพียงลำแสงหลากสีจึงไม่อาจบอกได้ว่าที่ไหนเป็ที่ไหน
“นี่ฉันจะหล่นไปถึงไหนกัน?! นี่ฉันแค่เล่นเกมเสมือนจริงเองนะ ถ้าหล่นต่อไปเรื่อยๆ แบบนี้มันจะไปถึงไหนกัน”ทันใดนั้นเขาก็ตัวสั่นเทาด้วยความใ “หรือว่า... หรือว่า...ฉันกำลังเดินทางข้ามมิติ? ร่างของฉันยังอยู่ในเกมพ็อดแต่ิญญากำลังข้ามมิติ?!”
เหมือนจะตอบสนองการคาดเดาของเขาบริเวณด้านล่างของพื้นที่หลากสีกลับค่อยๆ กลายเป็กลุ่มก้อนสีเทาไร้รูปร่างก่อนที่ภาพเบื้องล่างจะเริ่มปรากฏอย่างเลือนรางผ่านม่านเมฆสีเทาดูเหมือนจะเป็ถนนที่มีผู้คนสัญจรไปมา
“ฉันมาถึงแล้ว! ฉันข้ามมิติมาแล้วจริงๆ?” หลังจากสับสนอยู่ชั่วขณะสุดท้ายจึงแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าก่อนจะหัวเราะพร้อมกับร้องว่า “ว่ะฮ่าๆๆๆปู่ของแกข้ามมิติมาแล้ว! ความพยายามที่ฉันจดจำประวัติศาสตร์ การวิจัยวิทยาศาสตร์ และการศึกษาประวัติศาสตร์การข้ามมิติ(อ่านจากนิยายการข้ามมิติหลายๆ เื่) ไม่เสียแรงเปล่าแล้วฉันรู้ทุกอย่างั้แ่์เบื้องบนจนถึงแผ่นดินเบื้องล่าง การผลิตกระดาษ การหลอมการก่อสร้าง ฉันชำนาญทุกทักษะที่จำเป็ในการข้ามมิติ... ฮิ ฮิ โลกนี้! สาวงาม!ฉันมาแล้ว...”
“โอ๊ะ? เกิดอะไรขึ้น? เฮ้ เฮ้... อย่าล้อเล่นน่า?! ”
การหัวเราะอย่างเบิกบานต้องหยุดลงกะทันหันก่อนจะถูกแทนที่ด้วยเสียงแผดร้องหวาดกลัวเพราะเขารับรู้อย่างชัดเจนว่ายิ่งเข้าใกล้เมฆสีเทาด้านล่างก็ยิ่งรู้สึกอึดอัดมากขึ้นทุกทีจนเริ่มจะหายใจไม่ออกพร้อมกับสิ่งที่คล้ายรอยแตกเริ่มปรากฏขึ้นรอบตัวเขาและขยายออกไปทุกทิศทาง
เมื่อรอยแตกขยายมากระทบถูกไหล่กลับทำให้ไหล่เขาแหว่งหายไปบางส่วนทันที
ส่วนที่ถูกััหายไปทันทีเหมือนถูกลบไปด้วยยางลบ ชิ้นส่วนที่หลุดจากร่างถึงกับสลายเป็หมอกดำจางหายไป
สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เขาต้องสิ้นหวังการสลายรอบตัวเขาแผ่คุกคามเข้ามาทุกที ไม่ต่างจากฝูงปิรันยารุมกัดกินร่าง...หรือบางทีจะเป็ิญญาของเขา
ความสุขจากการข้ามมิติกลายเป็ความหวาดกลัวต่อความตาย
“อย่าแกล้งฉันแบบนี้สิ ได้โปรดเถอะ? อ๊าก...”
การแตกสลายเคลื่อนผ่านร่าง พร้อมกับที่ขาขวาทั้งข้างหลุดออกจากร่างก่อนจะสลายเป็หมอกสีดำ
“มันเกิดอะไรขึ้น? ในนิยายไม่เห็นบอกว่าจะเป็แบบนี้ตอนข้ามมิติเลยนี่...”
แขนขวาของเขาหลุดจากร่าง แขนขวาที่กำตำราทักษะ “อัพเกรดไอเทม” ไว้แน่นกำลังลอยอยู่ในอากาศ
ยิ่งเข้าใกล้โลกเบื้องล่างเท่าไรการแตกสลายก็ยิ่งรวดเร็วขึ้นเท่านั้นจากนั้นจึงปรากฏมวลอากาศโปร่งใสขึ้นเศษชิ้นส่วนิญญาที่กระจัดกระจายจากการแตกสลายถูกมวลอากาศห่อหุ้มไว้ก่อนจะจางหายไปอย่างช้าๆ
“ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ฉันคือสุดยอดนักข้ามมิติฉันคือคนสำคั...”
ก่อนจะทันได้พูดจบเขาก็แหลกเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อยกลายเป็เศษชิ้นส่วนิญญาก่อนจะถูกมวลอากาศโปร่งใสทำลายหายไป...
แต่ขณะเดียวกันนั้น ตำราทักษะกลับหล่นไปถึงขอบล่างของเมฆสีเทาก่อนที่ตำราทักษะที่ถูกห่อหุ้มด้วยเศษชิ้นส่วนิญญาจะทะลุผ่านชั้นเมฆลงไปยังโลกเบื้องล่าง
แล้วมวลอากาศโปร่งแสงก็หายไป
การเดินทางข้ามมิติไม่ใช่เื่ง่ายแต่ละโลกต่างมีกฎเกณฑ์ของตนเอง ทุกอย่างที่ไม่ได้เป็ส่วนหนึ่งของโลกนั้นๆ จะถูกเข้าใจว่าเป็สิ่งแปลกปลอมและถูกกำจัดโดยพลังจากกฎเกณฑ์ของโลกนั้น
ผู้เล่นที่แม้แต่ชื่อก็ไม่มีใครรู้จักไม่ได้มีความสำคัญคนนี้ผู้เล่นที่น่าอนาถคนนี้ล้มเหลวในการเดินทางข้ามมิติจนิญญาต้องกลายเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อยและก่อนที่ส่วนใหญ่จะถูกทำลายไป เขาช่างตายอย่างไร้ค่า... หรือจะควรเรียกเขาว่า เป็นักเดินทางข้ามมิติที่อนาถที่สุดในประวัติศาสตร์ดี
แต่กระนั้นเศษชิ้นส่วนิญญาที่หลุดรอดไปพร้อมกับตำราทักษะกลับอยู่นอกเหนือการควบคุมจากกฎเกณฑ์ของโลกนี้มันจะนำมาซึ่งมรสุมเช่นไรมาสู่โลกใบนี้กันแน่?
4K
