จอมยุทธอสูรสะท้านภพ

​

ตอนที่ 30 คุณชายสี่

"หนอย ข้าไม่เชื่อหรอกว่าสัตว์อสูรข้าจะอ่อนแอกว่าแก"

ชายมีแผลไม่ยอมรับความจริง จึงตัดสินใจพุ่งเข้าหาเอี้ยก้วยทันที

ฉั่วววววว

เอี้ยก้วยที่ขยับไปอยู่ด้านหลังชายมีแผลอย่างรวดเร็ว พร้อมชายมีแผลที่หยุดนิ่งไม่เคลื่อนไหวใดๆอีกเลย

จากนั้นหัวของชายมีแผลหลุดอออกจากคอของตัวเอง มองเห็นร่างกายตัวเองตรงหน้า ก่อนที่แสงภายในดวงตาจะดับลง

เหล่ากลุ่มโจรที่เหลือที่ยืนอึ้งกับการแสดงที่เกิดขึ้น แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เมื่อเห็นเอี้ยก้วยเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เหมือนกับหายตัวไปโผล่ด้านหลังชายมีแผลเท่านั้น แต่ไม่มีใครมองเห็นการสังหารของเอี้ยก้วยแม้แต่คนเดียว

เมื่อตัวหัวหน้าตาย เหล่าลูกสมุนต่างวิ่งหนีตายทันที ไม่มีใครสักคนคิดทีีจะอยู่รอความตายแม้แต่คนเดียว

เฟี้ยววววว เฟี้ยววววว เฟี้ยวววววววว

เอี้ยก้วยเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ไม่ปล่อยให้ใครรอดได้แม้แต่คนเดียว เมื่อคิดจะมาหาเรื่องคนอื่น ต้องเตรียมใจยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยเช่นกัน เอี้ยก้วยไม่มีความปราณีคนเหล่านี้เลย

เพียงพริบตาเดียว บริเวณโดยรอบก็มีแต่คนไร้หัว ที่คอมีเลือดพุ่งราวกับน้ำตกไหลออกมา จนบริเวณโดยรอบเป็นแอ่งน้ำสีแดงด้วยเลือด

เอี้ยก้วยจัดการเก็บสิ่งของมีค่าต่างๆจากกลุ่มโจรเหล่านี้จนหมด

เมื่อจัดการเสร็จ เอี้ยก้วยก็เดินกลับที่พัก ราวกับไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น เหตุการณ์เมื่อกี้ถือว่าเป็นการเดินเล่นฆ่าเวลาที่แสนน่าเบื่อนั้นเอง

รุ่งเช้า

"ว่าไงนะ ห้องพักเต็มแล้วงั้นรึ"

เอี้ยก้วยที่กำลังจะเดินลงมาข้างล่างโรงเตี้ยม จู่ๆก็ได้ยินเสียงดังขึ้นมาจากข้างล่าง จึงได้หันลงมามองข้างล่างทันที

เอี้ยก้วยเห็นก็จำหน้าได้ทันที ว่าคนที่ตะโกนเสียงดัง คือ คนรับใช้ของตระกูลเอี้ย

เอี้ยก้วยที่ไม่สนใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เดินลงไปหาพนักงานสาวเพื่อจะแจ้งว่าไม่สนใจที่จะพักต่อแล้ว

ปกติลูกค้าที่พักโรงเตี้ยมสามารถพักได้อย่างนานต่อเนื่อง ตราบใดที่มีการแจ้งล่วงหน้าในวันที่เข้าพัก หรือจะมาแจ้งตอนรุ่งเช้าของวันพักวันสุดท้ายก็ได้ แต่สำหรับเอี้ยก้วยที่จ่ายไปหนึ่งเหรียญทอง แม้จะบอกว่าพักแค่คืนเดียว แต่ก็มีสิทธิ์ที่จะพักต่อได้ทันที

จะมีใครบ้างละ ที่ไม่ต้องการทิปก้อนโตจากคนร่ำรวยกัน พนักงานสาวจึงจัดแจงห้องพักให้เอี้ยก้วยแบบไม่มีระยะเวลากำหนด ตราบใดที่มีเงินจ่ายค่าที่พัก พร้อมยังมอบทิปให้เยอะแบบนี้อีกด้วย เพราะใช่ว่าคนรวยทุกคนจะให้ทิปหนักแบบเอี้ยก้วย คนรวยบางคนขี้เหนียวยิ่งกว่าอะไรดีด้วยซ้ำ

เมื่อเอี้ยก้วยแจ้งเรื่องไม่ต้องการพักต่อเรียบร้อย ก็เดินออกจากโรงเตี้ยมทันที

"ตอนนี้มีห้องว่างแล้วค่ะ คุณลูกค้าสามารถจองห้องพักที่ว่างได้เลยค่ะ"

พนักงานสาวที่เห็นเอี้ยก้วย บอกเลิกพักต่อแล้วเดินออกไป จึงทำให้มีห้องพักว่างขึ้นมาทันที

"นั่นมันใช่คุณชายไร้ค่าของตระกูลเอี้ยรึป่าว"

คนรับใช้คนนึงพูดขึ้นมา หลังจากเห็นเอี้ยก้วยเดินมายกเลิกห้องพัก แล้วออกจากโรงเตี้ยมไป

"ข้าว่าใช่ หน้าตาแบบนั้นคือคุณชายไร้ค่าอย่างแน่นอน"

คนรับใช้อีกคนก็พูดขึ้นมาเพื่อยืนยันความคิดของอีกคน

เนื่องจากตอนอยู่ตระกูลเอี้ย เอี้ยก้วยกับมารดาโดยสั่งย้ายให้ไปอยู่นอกคฤหาสน์ตระกูลเอี้ย แล้วไม่มีคนรับใช้ไว้คอยติดตามช่วยเหลือ ทั้งที่มีบิดาเป็นผู้นำตระกูล เนื่องจากโดยปล่อยทิ้งไว้อย่างไม่ดูแคลนจากบิดาตน จนไม่มีคนรับใช้คนไหนที่ึะต้องการติดตามคุณชายไร้ค่าไร้อนาคตของตระกูลเอี้ยเลยซักคน สู้ไปคอยปรนนิบัติรับใช้เหล่าคุณชายที่มีอนาคตที่มีโอกาสจะขึ้นเป็นผู้นำตระกูลคนต่อไปดีกว่า

"เอาไงดี เราจะเดินตามออกไป แล้วพาไปหาคุณชายสี่ไหม"

คนรับใช้คนนึงกล่าวออกมา เนื่องจากเอี้ยก้วยหายตัวไปจากตระกูลเอี้ย จนมีข่าวลือออกมาว่าคุณชายห้ากับมารดาของเค้าตัดสินใจจะย้ายออกจากตระกูลเอี้ยด้วยตนเอง หลายคนได้ยินต่างก็แปลกใจ แต่เฉพาะคนตำแหน่งที่สูงเท่านั้น ถึงจะรู้ว่าความจริงคืออะไร

"เจ้าจะเดินตามออกไปเพื่อจะไปคุณชายไร้ค่าไปหาคุณชายสี่นี้นะ จะทำไปเพื่อไร เสียเวลาเปล่าๆ"

คนรับใช้ที่เห็นว่าไม่มีความจำเป็นต้องทำไรให้ยุ่งยากเช่นนั้นเลย

"เจ้าโง่ เจ้าลืมไปแล้วรึ ว่าคุณชายสี่ชอบมาแกล้งเจ้าไร้ค่านี้บ่อยๆน่ะ ถ้าเราพาเจ้าไร้ค่านี้ไปพบคุณชายสี่ที่ช่วงนี้อารมณ์ไม่ดีอยู่ด้วย ให้มันเป็นกระสอบทรายกับคุณชายสี่ เผื่อคุณชายสี่จะอารมณ์ดีขึ้น แล้วอาจจะได้ทิปด้วยก็ได้"

คนรับใช้ที่เสนอตามเอี้ยก้วยออกมา จึงบอกเล่าแผนการแก่คนรับใช้อีกคน ทั้งคู่เป็นคู่หูที่ติดตามคุณชายสี่มานาน จึงรับรู้พฤติกรรมคุณชายตัวเองเป็นอย่างดี