บ่ายสามโมงกว่า โชคพานินกับโอขึ้นรถตุ๊กตุ๊กสามล้อไฟฟ้าอีกครั้ง “วันนี้พี่จะพาทั้งคู่เข้าเมืองอีกสักรอบ ซื้อของเพิ่มหน่อย”
นินกับโอตาเป็ประกาย โอที่อายุสิบห้าโบกมือ “โออยากไปด้วยค่ะพี่! ครั้งที่แล้วสนุกมาก”
โชคยิ้มเ้าเล่ห์ ขณะขับรถออกจากหมู่บ้าน “งั้น... ใครอยากลองขับรถตุ๊กๆ คันนี้บ้าง? มีมั้ย?”
โอตาโตทันที “โอ... โออยากลองนะพี่! แต่... มันไกลไปหน่อย กลัวหลงทางอ่ะค่ะ”
นินหัวเราะคิก “โอขับได้เหรอ? ระวังนะพี่”
โชคหัวเราะหึๆ แล้วจอดรถข้างทาง “ไม่เป็ไร พี่สอนให้” เขาเปิดหน้าจอเล็กๆ ตรงหน้า (ที่ระบบติดตั้งให้) “นี่คือ GPS เส้นทางง่ายๆ ดูสิ... จุดนี้คือหมู่บ้านของเรา จุดไกลๆ นี่คือหมู่บ้านรอบๆ ส่วนใหญ่ตรงนี้คือเมืองที่เราไปเมื่อเช้า”
นินกับโออ่านหนังสือไม่ออก แต่ก็พยักหน้าเห็นภาพ “เข้าใจค่ะพี่... มันมีรูปหมู่บ้านกับเส้นทางชัดเจน”
โชคยิ้ม “ปักหมุดบ้านเราไว้แล้ว ถ้าขับกลับก็ตามปักหมุดนี้ไป แต่หมู่บ้านข้างๆ ก็จำเอาเอง พี่ช่วยไม่ได้มาก ถ้านึกไม่ออกก็ขับตามปักหมุดก็พอ... ลองขับดูมั้ย? ใครจะลองก่อน?”
โอยกมือทันที “โอขอขับก่อนค่ะพี่! โออยากลองจริงๆ”
โชคนั่งย้ายไปเบาะข้างๆ โอนั่งตำแหน่งคนขับ นินนั่งกระบะหลังลุ้นระทึก
“โอเค... ดูนะ” โชคชี้ “นี่กุญแจเปิดเครื่อง กดตรงนี้เครื่องติดแล้ว มีจอปักหมุดหมู่บ้านเราไว้แล้ว อ่านไม่ออกก็ทำความเข้าใจเอา มือขวาบิดเบาๆ ก็ไปช้าๆ แรงๆ ก็เร็ว กลางๆ ก็พอสมควร เบรกมือมีสองข้าง จับบ่อยๆ ให้ชิน แฮนด์รถบิดซ้ายขวาเพื่อเลี้ยว... แรกๆ ขับยากหน่อย แต่เห็นพี่ขับแล้วไม่ยาก ไม่ลงทุ่งนาก็ถือว่าใช้ได้”
โอฟังตาโต กำมือแน่น “โอ... โอเข้าใจค่ะพี่”
เธอบิดคันเร่งเบาๆ วู้ม รถเคลื่อนตัวช้าๆ โอกรี๊ดเบาๆ “มันเดินได้จริงๆ ค่ะพี่! โอขับได้แล้ว!”
โชคนั่งยิ้มข้างๆ “ช้าๆ ก่อน เดี๋ยวหัดให้ ไม่ต้องกลัวหลงทาง พี่ยังอยู่”
นินจากกระบะหลังะโ “โอขับดีเลย! แต่ช้าๆ นะ อย่าเร็ว!”
โอขับตามรอยที่โชคเคยขับ เริ่มจากช้าๆ แล้วค่อยเร็วขึ้นนิดๆ รถวิ่งลัดเลาะผ่านทุ่งนา ลมพัดผมสยาย โอหัวเราะคิกคัก “สนุกจังเลยค่ะพี่! เหมือนพี่โชคขับเลย!”
โชคหัวเราะในใจ “น้องสาววัยสิบห้า... ขับรถตุ๊กๆ ไฟฟ้าในยุคโบราณ 555+ ชีวิตนี้มันบ้าไปทุกวัน ”
รถตุ๊กๆ คันเล็กๆ วิ่งไปข้างหน้า โอขับด้วยรอยยิ้มกว้าง...ตอนที่ 20: สอนขับตุ๊กๆ... น้องสาววัยสิบห้า!
บ่ายสามโมงกว่า โชคพานินกับโอขึ้นรถตุ๊กตุ๊กสามล้อไฟฟ้าอีกครั้ง “วันนี้พี่จะพาทั้งคู่เข้าเมืองอีกสักรอบ ซื้อของเพิ่มหน่อย”
นินกับโอตาเป็ประกาย โอที่อายุสิบห้าโบกมือ “โออยากไปด้วยค่ะพี่! ครั้งที่แล้วสนุกมาก”
โชคยิ้มเ้าเล่ห์ ขณะขับรถออกจากหมู่บ้าน “งั้น... ใครอยากลองขับรถตุ๊กๆ คันนี้บ้าง? มีมั้ย?”
โอตาโตทันที “โอ... โออยากลองนะพี่! แต่... มันไกลไปหน่อย กลัวหลงทางอ่ะค่ะ”
นินหัวเราะคิก “โอขับได้เหรอ? ระวังนะพี่”
โชคหัวเราะหึๆ แล้วจอดรถข้างทาง “ไม่เป็ไร พี่สอนให้” เขาเปิดหน้าจอเล็กๆ ตรงหน้า (ที่ระบบติดตั้งให้) “นี่คือ GPS เส้นทางง่ายๆ ดูสิ... จุดนี้คือหมู่บ้านของเรา จุดไกลๆ นี่คือหมู่บ้านรอบๆ ส่วนใหญ่ตรงนี้คือเมืองที่เราไปเมื่อเช้า”
นินกับโออ่านหนังสือไม่ออก แต่ก็พยักหน้าเห็นภาพ “เข้าใจค่ะพี่... มันมีรูปหมู่บ้านกับเส้นทางชัดเจน”
โชคยิ้ม “ปักหมุดบ้านเราไว้แล้ว ถ้าขับกลับก็ตามปักหมุดนี้ไป แต่หมู่บ้านข้างๆ ก็จำเอาเอง พี่ช่วยไม่ได้มาก ถ้านึกไม่ออกก็ขับตามปักหมุดก็พอ... ลองขับดูมั้ย? ใครจะลองก่อน?”
โอยกมือทันที “โอขอขับก่อนค่ะพี่! โออยากลองจริงๆ”
โชคนั่งย้ายไปเบาะข้างๆ โอนั่งตำแหน่งคนขับ นินนั่งกระบะหลังลุ้นระทึก
“โอเค... ดูนะ” โชคชี้ “นี่กุญแจเปิดเครื่อง กดตรงนี้เครื่องติดแล้ว มีจอปักหมุดหมู่บ้านเราไว้แล้ว อ่านไม่ออกก็ทำความเข้าใจเอา มือขวาบิดเบาๆ ก็ไปช้าๆ แรงๆ ก็เร็ว กลางๆ ก็พอสมควร เบรกมือมีสองข้าง จับบ่อยๆ ให้ชิน แฮนด์รถบิดซ้ายขวาเพื่อเลี้ยว... แรกๆ ขับยากหน่อย แต่เห็นพี่ขับแล้วไม่ยาก ไม่ลงทุ่งนาก็ถือว่าใช้ได้”
โอฟังตาโต กำมือแน่น “โอ... โอเข้าใจค่ะพี่”
เธอบิดคันเร่งเบาๆ วู้ม รถเคลื่อนตัวช้าๆ โอกรี๊ดเบาๆ “มันเดินได้จริงๆ ค่ะพี่! โอขับได้แล้ว!”
โชคนั่งยิ้มข้างๆ “ช้าๆ ก่อน เดี๋ยวหัดให้ ไม่ต้องกลัวหลงทาง พี่ยังอยู่”
นินจากกระบะหลังะโ “โอขับดีเลย! แต่ช้าๆ นะ อย่าเร็ว!”
โอขับตามรอยที่โชคเคยขับ เริ่มจากช้าๆ แล้วค่อยเร็วขึ้นนิดๆ รถวิ่งลัดเลาะผ่านทุ่งนา ลมพัดผมสยาย โอหัวเราะคิกคัก “สนุกจังเลยค่ะพี่! เหมือนพี่โชคขับเลย!”
โชคหัวเราะในใจ “น้องสาววัยสิบห้า... ขับรถตุ๊กๆ ไฟฟ้าในยุคโบราณ 555+ ชีวิตนี้มันบ้าไปทุกวัน ”
รถตุ๊กๆ คันเล็กๆ วิ่งไปข้างหน้า โอขับด้วยรอยยิ้มกว้าง...
![วิศวะร้ายกับยัยคู่หมั้น [อ่านฟรี]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1778701758_50727255.webp)
730
