ตอน คุณพสุธา
อือ! เจนนิสลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ในห้องพยาบาลประจำคฤหาสน์
เธอส่ายหน้าเบาๆ และปรับสายตามองไปข้างหน้าที่กำลังมัวๆ
เจนนิสเห็นชายคนนึงนั่งอยู่เบื้องหน้าและก้มลงมาจ้องเธอที่นอนอยู่
เธอกระพริบตาปริบๆ เพื่อให้น้ำตาหล่อเลี้ยงดวงตาที่กำลังพร่ามัว
ภาพชายเบื้องหน้าค่อยๆ ชัดเจนขึ้นเผยให้เจนนิสเห็นถึงใบหน้าอันหล่อเหลาคมเข้มเบื้องหน้าของเธอ
เขามีจมูกโด่งคมเป็สัน แววตาดุดันหน้าเต็มแก้มอิ่มริมฝีปากสีแดงหนา
เจนนิสเร่งกระพริบตาถี่ๆ และจ้องเขม็งขึ้นมาหาหนุ่มเบื้องหน้า
เธอพบว่าใบหน้าของเขากำลังเลื่อนลงมาใกล้ขึ้นๆ จนใหญ่เต็มตาของเธอ
คุณพสุธา!
เจนนิสสะดุ้งโหยงและทำตาโตเมื่อเขาก้มหน้าลงมาชิดเธอจนปลายจมูกของเขาชนจมูกโด่งๆ ของเธอ
อ๊ะ! ๆ ๆ เจนนิสร้องครางและส่ายหน้าหนีคุณพสุธาที่เล่นก้มมองเธอแบบแนบชิด
ทว่าเธอถอยหนีไม่ได้ในเมื่อนอนหัวชนหมอนอยู่และพสุธายังเอาสองมือคร่อมกายของเธอไว้
เจนนิสเก็บคอชนคางและหยีตา เธอโดนสายตาอันคมดุดำขลับของพสุธาแผดเผาจนแทบจะละลายกลายเป็ไอไปต่อหน้าเขา
ลมหายใจร้อนๆ ของเขาพ่นใส่แก้มของเจนนิสจนร้อนผ่าว เนื้อตัวของเธออ่อนระทวยหายใจรวยริน
เจนนิสพูดไม่ออกซักแอะทั้งๆ ที่ในใจกำลังอ้อนวอนให้เขาปล่อยเธอลุกออกจากเตียง
หิ! ๆ ๆ พสุธากลับยิ้มชอบใจเมื่อเขาใช้สายตาแทะโลมไปทั่วใบหน้าอันสวยสดของเธอ
"คุณจะ..." เจนนิสกัดฟันถาม
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ อุ๊ปส์! ๆ ๆ ๆ ทว่าไม่ทันเสียแล้วเมื่อพสุธาก้มลงมาชนปากแดงๆ หนานุ่มบดจูบเธอจนพูดไม่ออก
อุ๊ปส์! ๆ ๆ ๆ เจนนิสเอาสองมือยันใบหน้าหล่อเข้มของเขาและพยายามส่ายหน้าหนี
หมับ! ๆ จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ พสุธากลับเอาสองมือหนาใหญ่ประกบสองแก้มของเจนนิสไว้และเอียงหน้าบดจูบเธออย่างหื่นกระหาย
จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ เขาดูดกินน้ำลายของเจนนิสแล้วตามด้วยการสอดลิ้นเข้ามาวนๆ ในปากของเธอ
อื้อ! ๆ ๆ ๆ อ๊ะ! ๆ ๆ เจนนิสเปลี่ยนจากการร้องห้ามมาร้องครางและยอมให้เขาจูบ
เธอสู้แรงเขาไม่ได้จึงอยู่นิ่งๆ ให้พสุธาจูบอย่างตามแต่ใจ
อ๊ะ! ๆ ๆ ๆ เธอได้แต่ร้องครางหงิงๆ เสียวใจหวามๆ และภาวนาให้เขาไม่ทำอะไรเธอไปมากกว่านี้
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ พสุธาเอียงหน้าบดจูบปากสีชมพูเรียวบางของเจนนิสจนจมูกโด่งๆ ของเขาบี้แก้มของเธอจนแดงช้ำ
เจนนิสครางกระเส่าและหายใจไม่ทันจนหน้าแดง เธอเอาสองมือที่ยันหน้าพสุธาลดลงมาจิกคอเสื้อของเขาจนยับยู่ยี่และจูบตอบเขาไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว
อืม! ๆ ๆ อ่าส์! ๆ ๆ พสุธากลับรุกจูบเจนนิสและร้องครางอย่างมีอารมณ์ สาวใช้คนใหม่คงจะสวยบาดใจเขามากเชาถึงได้ตามเข้ามาในห้องพยาบาลเช่นนี้
ก๊อก! ๆ ๆ ๆ "เจนนิสคะ" คนใช้รุ่นพี่มาเคาะประตูเรียกหัวหน้าแม่บ้านคนใหม่ของพวกเธอ
ฟุ่บบบ! พสุธารีบสปริงตัวขึ้นยืนและกอดอกทำมาดนิ่ง
แอ๊ดดดด! สาวใช้สองคนเดินเข้ามาโค้งคำนับคุณพสุธาแล้วมายืนข้างๆ เอาผ้าเย็นเช็ดหน้าให้เจนนิส
ตุบ! ๆ ๆ ๆ คุณพสุธาเดินหนีออกไปปล่อยให้เจนนิสนอนงุนงงกับเื่ที่เพิ่งเกิดขึ้น
นี่ถ้าพี่ๆ ไม่เข้ามาเราจะโดนเขาทำอะไรมากกว่านี้ไหมนะ! เจนนิสคิดในใจ
"หืม ตัวร้อนหน้าแดงหมดเลย วันนี้จะทำงานไหวไหมคะ" สาวใช้รุ่นพี่ถาม
พวกเธอดูเคารพหัวหน้าแม่บ้านมาก เจนนิสเพิ่งจะรู้ว่าตำแหน่งของคุณป้าเธอไม่ธรรมดาเลย
"ปะ เปล่าค่ะ หนูสบายดี แค่หน้ามืดค่ะ พี่สาวทั้งสองอย่าพูดค่ะกับหนูเลยนะคะหนูเป็เด็ก" เจนนิสลุกนั่งและบอกพี่ๆ
"ได้ค่ะ งั้นไปชมรอบบ้านกัน คุณท่านสั่งให้พาเจนนิสสำรวจบ้านก่อนแล้วพรุ่งนี้ค่อยทำงานค่ะ" พี่สาววัยกลางคนทั้งสองบอก
พวกเธอพาเจนนิสออกมานั่งรถกอล์ฟชมสวนดอกไม้ สนามหญ้า สนามกีฬา สระว่ายน้ำ และสวนป่า สวนผลไม้หลังคฤหาสน์ต่อ
"โห ที่นี่มีร้อยๆ ไร่เหมือนวังเลยค่ะ" เจนนิสบอกพี่ๆ
"ใช้แล้วค่ะ เจนนิสต้องดูแลบริหารทั้งหมดนี้เลย นี่ยังไม่รวมในบ้านนะคะ" สาวใช้รุ่นพี่คนนึงตอบ
"แล้วหนูไม่ต้องทำความสะอาดถูบ้านล้างจานอะไรยังงี้เหรอคะ" เจนนิสงง
"ไม่ค่ะ หัวหน้าเเม่บ้านมีหน้าที่สั่ง บริหาร เดินตรวจและติดต่อซื้อขายวัตถุดิบทำอาหารค่ะ" พี่สาวอีกคนนึงตอบ
"โหววว! เหมือนผู้จัดการวังเลยฮิ! ๆ "
เจนนิสหัวเราะร่าโดยไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องเจอกับอะไรต่อไป