กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมหรี่ตาลงสิ่งที่กริมเห็นกลับไม่ใช่เต่าดำที่เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์และไม่ใช่เต่าดำที่กำลังบาดเจ็บหนักแต่ที่กริมเห็นคือโอกาสโอกาสที่จะได้ของมาพัฒนาตนเอง โอกาสที่จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ทุกคนรออยู่ที่นี่ก่อนข้า...''กริมถึงกับกรอกตาเพราะพูดยังไม่ทันเสร็จเจ้าไก่ฟ้าก็ทะยานไปแล้วกรู๊ววว เสียงร้องอันน่าเกรงขาม?ดังออกมาก่อนที่เปลวเพลิงอันน่ากลัวจะแผ่ขยายไปทั่วก้นหลุมเจ้าไก่ฟ้าตรงเข้าโจมตีเข้าที่กระดองของเต่าดำทันทีนี่คือสัญชาตญาณที่เป็นปรปักษ์ของการแบ่งฝ่าย
''โฮกกก!''เต่าดำคำรามออกมาหลังจากถูกเปลวเพลิงแผดเผาแต่แค่นั้นมันยังไม่พอบนกระดองของมันได้เกิดบาเรีย6เหลี่ยมอันเล็กๆนับไม่ถ้วนขึ้นมา ทั้งหมดต่อกันจนคลุมกระดองทั้งหมดในตอนนั้นเอง ฟูม! เปลวเพลิงของเจ้าไก่ฟ้าถูกโล่6เหลี่ยมดูดซับเข้าไปทั้งหมดในทันที
''เป็นแค่หงส์เพลิงที่เพิ่งเกิดมาได้ไม่นานคิดจะใช้ไฟอุ่นๆนั่นแผดเผาข้าให้ตายงั้นหรือ ไม่มีทาง''เต่าดำพูดออกมาแบบไม่แยแสและไม่ได้ขยับตัว แกร่ก! อยู่ๆชิ้นส่วนกระดองของมันก็หล่นลงไปบนพื้นตึง! ตึง! ตึง! มันหล่นลงมา3ชิ้นจากนั้นชิ้นส่วนกระดองของเต่าดำก็ละลายลงต่อมาจึงก่อตัวขึ้นใหม่มันกลายเป็นคนขึ้นมา
''ฆ่ามัน''เต่าดำออกคำสั่ง จากนั้นคนที่สร้างขึ้นมาจากชิ้นส่วนกระดองเต่าของมันก็เริ่มลงมือทันที ฟุ่บ!มันตรงเข้าโจมตีเจ้าไก่ฟ้าโดยไม่เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น ตูม! เจ้าไก่ฟ้าเองก็ไม่ยอมมันโผเข้าปะทะกับอีกฝ่ายโดยระหว่างที่เจ้าไก่ฟ้ากำลังต่อสู้ กริมได้ลอยลงมาต่อหน้าเต่าดำที่มีหัวขนาดใหญ่
''พลังของเจ้าในตอนที่แข็งแกร่งที่สุดคือเท่าไหร่''กริมถามออกไปโดยไม่แยแสแต่นั่นทำให้เต่าดำเกิดความสนใจ เพราะมนุษย์ในสายตาของเต่าดำมันก็แค่ตัวตนอันกระจ้อยร่อยใครก็ตามที่เจอกับมันเข้าไม่วิ่งหนีหางจุกตูดก็มีแต่ตายเท่านั้น แต่คนตรงหน้ามันกลับสงบนิ่งอย่างมาก
''เป็นแค่มดปลวกตัวเล็กๆแต่กล้าถามคำถามข้า? เอาเถอะแต่ก่อนเจ้าตายข้าจะให้เจ้าได้รู้เอาไว้พลังกายไม่ต่ำกว่า150,000,000จุด แต่ก็นะถึงข้าจะดูยิ่งใหญ่และทรงพลังในสายตาของมนุษย์แต่ในพวกเดียวกันข้ากลับเป็นได้แค่ตัวตนเล็กๆในกองทัพ แต่...ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป ฮ่า ฮ่า ฮ่า''หลังจากเต่าดำหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งวงเวทย์ขนาดยักษ์ก็ปรากฎขึ้นทันทีกริมที่เห็นแบบนั้นก็ขมวดคิ้วแน่นดูเหมือนมันต้องการจะทำอะไรบางอย่างซึ่งมันไม่มีทางเป็นเรื่องดีแน่ๆฟุ่บ! ในตอนนั้นกริมได้วาดอักษรเวทย์ออกมา1ชุด มันคือการขัดขวางการร่ายเวทย์มนต์
''ไป!''กริมสลักเวทย์ชุดนั้นทับลงไปบนวงเวทย์ของเต่าดำ ในเสี้ยววิวงเวทย์ของเต่าดำก็แตกสลายลงนั่นสร้างความโกรธให้เต่าดำจนถึงที่สุด
''ไอ้นรกข้าจะฆ่าเจ้า''ตึก! ตึก! ตึก! เสียงเต้นของหัวใจดังขึ้นและเร็วขึ้นเรื่อยๆเต่าดำกำลังทำอะไรบางอย่างกับร่างกายของตนเอง ซูบ! แผละ! ในที่สุดร่างของมันก็กลายเป็นของเหลวกริมที่เฝ้าดูอยู่ก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาเพราะกริมต้องการดูความสามารถของอีกฝ่ายเพราะในอนาคตตนเองอาจจะต้องสู้กับเต่าดำอีกและมันคงไม่ง่ายเหมือนครั้งนี้แน่
''เจ้า ตาย แน่ !!!''เต่าดำที่ก่อรูปร่างเป็นชายแก่แล้วพูดเน้นทีละคำเพื่อกดดันให้กริมหวาดกลัว แต่...กริมกลับยกยิ้มขึ้นเหมือนเรื่องที่เต่าดำพูดเป็นเพียงเรื่องขบขัน
''เจ้าต้องมีอะไรดีอยู่กับตัวใช่มั้ย อย่างเช่น...ตำราเวทย์มนต์ต่างๆ''
''หึ! หากข้ามีแล้วจะทำไมเจ้ามีปัญญาแย่งมันไปจากข้า?''ร่างมนุษย์คือร่างที่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ใช้ตลอดเวลาถึงพลังจะลดลงมานิดหน่อยหลังจากใช้ร่างมนุษย์แต่นั่นมันถูกแทนที่ด้วยความคล่องตัวสูงแทนการต่อสู้ของพวกมันจึงถูกยกระดับขึ้น
''แน่นอนว่าข้ามี''ตูม! ออร่าของกริมระเบิดออกมาจากนั้นมันจึงทะยานเข้ากลืนกินศัตรูที่ต่อสู้กับเข้าไก่ฟ้าตูม! พริบตากริมได้ชกไปที่ท้องของเต่าดำ ในตอนแรกที่เห็นหมัดของกริมมันไม่คิดจะป้องกันด้วยซ้ำเพราะเต่าดำมีจุดเด่นที่การป้องกันแต่เมื่อมันโดนชกไป1ครั้งมันถึงได้รู้ว่ามันคิดผิดแรงและพลังทำลายที่มาพร้อมกับกำปั้นของกริมมันไม่ใช่อะไรที่เต่าดำจะป้องกันได้เลย
''เจ้า...''ตูม! เต่าดำที่ยืนตัวงออยู่กับที่พยายามจะพูดอะไรบางอย่างแต่กริมไม่ได้เปิดโอกาสให้มันพูดตูม! ตูม! ตูม! กริมจับไปที่ไหล่ของเต่าดำแล้วระดมต่อยไปที่ท้องของมันอย่างรวดเร็วจากตัวของเต่าดำที่งอในตอนแรกตอนนี้กระดูกของมันเริ่มแตกหัก อวัยวะเริ่มฉีกขาดหากมันปล่อยให้กริมโจมตีต่อไปมันได้ตายแน่นอน
''ถอยออกไปจากข้าซะ''ฮูม! ฮูม! ฮูม! เต่าดำไม่มีทางเลือกนอกจากกลับไปอยู่ในร่างเก่าของมันจากนั้นก็มีละอองแสงลอยออกมาทั่วอากาศ
''เจ้าทำให้ข้าไร้ทางเลือก ข้าไม่คิดเลยว่าต้องใช้ความสามารถที่มีเพียงข้าคนเดียวที่ได้ครอบครองกับเจ้าส่วนตอนนี้เจ้าตายไปซะ''ความสามารถที่เต่าดำพูดถึงคือการกระจายละอองพลังของมันออกมาละอองเหล่านั้นจะทำให้ศัตรูมีพลังลดลงและทำให้ร่างกายของตนเองป้องการเวทย์ได้หลายชนิด
''งั้นหรอ...ความสามารถที่เจ้าครอบครองดูเหมือนมันจะดีมากๆเพราะฉะนั้นข้าต้องการมัน''ตูม!ปีกทั้ง6ของกริมโผล่ออกมาพร้อมกับกริมชักคาตานะเล่มสีขาวและสีแดงออกมา ปึก! ปึก!กริมไปโผล่ที่หลังของเต่าดำจากนั้นจึงปักคาตานะทั้ง2ลงไปบนกระดองของมัน
''จงกลายเป็นซากแล้วทำคุณค่าให้ข้าซะ''กริมเร่งพลังใส่คาตานะทั้ง2จากนั้น ตูม! ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!กริมพุ่งตัวเป็นทางตรงอยู่บนหลังของเต่าดำด้วยความเร็ว ดาบคาตานะทั้ง2แผ่พลังออกมาอย่างไม่น่าเชื่อมันได้ผ่าร่างของเต่าดำออกเป็น3ส่วนทันที
''หึ! ครั้งนี้ข้าจะได้อะไรกันนะ''กริมกำลังให้ข้อความปรากฎและไม่นานมันก็ปรากฎขึ้นมาจริงๆ[ท่านต้องการรับแกนศักดิ์สิทธิ์หรือไม่] [ท่านต้องการดูดกลืนความสามารถของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เต่าดำหรือไม่][ท่านต้องการรับของทั้งหมดที่เก็บอยู่ในห้วงมิติของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เต่าดำหรือไม่]กริมฉีกยิ้มกว้างการเดินทางมาปลูกต้นไม้โลกในครั้งนี้มันคุ้มค่ามาก ตกลง! กริมต้องการของทุกอย่างวิ้ง! วิ้ง! วิ้ง! ของต่างๆเริ่มปรากฎออกมาทีละชิ้นจนในที่สุดแกนศักดิ์สิทธิ์ก็โผล่มาเป็นอย่างสุดท้ายแต่...ฟุ่บ! เอื้อก! เจ้าไก่ฟ้าที่กลับไปเป็นไก่ตัวเล็กๆตอนไหนไม่รู้ได้พุ่งเข้าไปแย่งแกนศักดิ์สิทธิ์ออกไป

จากนั้นมันก็กลืนลงไปโดยไม่มีความลังเล

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่81:ข้าต้องการมัน

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่81:ข้าต้องการมัน

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้