Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบเอ็ด บทนำเล่มสองRagnarok

อวสานของโลก

The End Time

มีคำทำนายเช่นนี้มาแล้วหลายครั้งในหลายตำนานทั่วโลก

ว่าโลกของเราที่อยู่นี้จะไม่อยู่ต่อไปตลอดกาลแต่จะมีการอวสาน

เวลาที่คำทำนายทุกอย่างจะกลายเป็นความจริง

เวลาที่ปีศาจจะยกทัพบุกขึ้นมาบนโลก

เวลาที่เทพเจ้าจะโดนล้างแค้น

มันคือจุดสิ้นสุดของตำนานและเรื่องราว

คำทำนายถึงกาลอนาคตที่ราชันย์อัศวินอาเธอร์จะกลับมาจากอวาลอนและกลับมาช่วยบริเทนอีกครั้งเวลาที่บริเทนเดือดร้อนที่สุด

เวลาที่พระกัลกีจะขี่มาขาวมาปราบกลียุค

เวลาที่จีซัส จะกลับคืนสู่โลกมนุษย์อีกครั้ง

ฯลฯ

ทุกคนอาจจะเห็นไม่ค่อยตรงกันว่าใครจะกลับมาช่วยมนุษยชาติในเวลาที่คำทำนายการสิ้นสุดของโลกมาถึง

แต่ทุกคนเห็นตรงกันว่ามันต้องอาศัยระดับเทพเจ้าแน่ๆถึงจะพอช่วยมนุษยชาติจากหายนะที่กำลังจะเผชิญได้

Ragnarok

แร็คนาร็อค

เองก็เช่นกันเวลาที่สัตว์ประหลาดต่างๆจะได้ทำศึกตัดสิน

สงครามที่ยุติทุกสงคราม

กับเทพบิดรโอดิน

บรรดาคนที่นับถือศรัทธาเทพบิดรโอดินก็เชื่อมั่นว่าเทพบิดรจะทำให้ตนเองรอดชีวิตไปแน่นอนหรืออย่างน้อยได้เป็นทหารของเทพบิดรที่จะเสียชีวิตในสนามรบและได้จัดงานเลี้ยงไปตลอดกาลในเส้นทางแห่งวัลฮัลล่า

“งั่ม งั่มแต่ครอมนั้นขี้เหนียวกว่าโอดินมากๆ ใจแคบและไม่ยอมแม้แต่จะเลี้ยงเหล้าหรืออาหารใครแม้แต่น้อย”

คัลกล่าวขณะที่กำลังทานอาหารและเหล้าและเล่าเรื่องราวให้คนในโรงเตี๊ยมฟัง

ทุกคนที่ฟังหันไปมองหน้ากัน

“เอ่อ ท่านคัลอย่าหาว่าอย่างนั้นนะ”

ชายคนหนึ่งเกาหัว

“แล้วท่านจะนับถือครอมไปทำไมในเมื่อภาวนาไป เทพครอมก็ไม่ช่วยท่านอย่างนี้?”

ชายคนนั้นถามอย่างสงสัย

คนเราจะนับถือเทพเจ้าที่ไม่ช่วยเราได้อย่างไรกัน?

แม้คนที่ไม่ศรัทธาในศาสนาจะมากจะน้อยก็ภาวนาหรือเข้าร่วมพิธีกรรมกับทางโบสถ์เพราะคิดว่าเทพเจ้าอาจจะอวยพรเราได้หากเราภาวนาต่อเทพเจ้านั้นๆ

เทพเจ้าที่จะสาปแช่งสาวกอย่างครอมนั้น...พวกเขาไม่เข้าใจจริงๆว่าจะมีใครนับถือไปได้อย่างไรกัน?

อึ๊ก ฮ่า เอิ้ก

คัลเรอพร้อมกับลูบท้องของตนเอง

“เพราะว่าครอมแม้จะใจแคบแค่ไหน แต่เทพที่ใจแคบนั้นได้เป่าพลังและความสามารถในการฆ่าให้กับชาวไคมีเรี่ยนทุกคนแล้วพวกเจ้าจะต้องการอะไรจากเทพเจ้ามากไปกว่านั้นอีก?”

คัลกล่าว

“ดังนั้นจะอวสานของโลก ฤดูหนาวครั้งใหญ่ที่สุดหรือแร็กนาร็อกก็ไม่สำคัญเพราะครอมไม่ได้สนใจที่จะส่งคนมาช่วยพวกมนุษย์แต่ประการใดหนทางพวกเรามีอย่างเดียวเท่านั้น”

คัลจับดาบขึ้นมาวางบนโต๊ะ

“เอาดาบที่อยู่ในมือของเราฟันไปที่ปีศาจทุกตัวที่คิดจะมาฆ่าเรานั่นล่ะคือสิ่งที่ครอมให้เรามาเพื่อเอาชีวิตรอด จะแร็กนาร็อกหรือชีวิตประจำวันไม่แตกต่างกันสำหรับครอม”

คัลเก็บกวาดจานบนโต๊ะเรียบร้อยให้กองสุงพะเนินส่งให้กับพนักงานสาวบาร์ที่ยกแทบไม่ไหว

“หน้าที่ของคนที่นับถือครอมมีอย่างเดียวเท่านั้น...”

อย่าได้หยุดสู้ในนามของครอม