บทที่ 86
ความแปลกประหลาดภายในเมือง
บรูคที่ปรากฏกายออกมาตอนนี้สัมผัสได้ถึงความแปลกประหลาดบางอย่าง ภพก็รู้สึกประหลาดใจที่อยู่ๆบรูคก็สัมผัสได้ถึงบางอย่างขึ้นมา
นี่เองก็เป็นความรู้ใหม่ที่เขาได้รู้ว่าบรูคในตอนที่ไม่ได้ถูกเรียกใช้งานออกมาจะมีความรู้สึกรับรู้ถึงสิ่งรอบข้างด้วยเช่นเดียวกัน
“ นายสัมผัสได้ถึงอะไร ”
“ คลื่นพลังงานขอรับ ”
“ ในตอนนี้ค่าสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานบางอย่างภายในอากาศ ”
“ มันเป็นเหมือนกับตอนที่เกิดภัยพิบัติในครั้งนั้นเลย ” บรูคพูดออกมาด้วยความจริงจัง
“ ฉันไม่ได้เลือกใช้งานอะไรออกมาทำไมนายถึงสัมผัสได้? ” ภพถามออกมาด้วยความสงสัย
“ ตัวของพวกข้าที่เป็นค่ารับใช้ย่อมเปิดประสาทสัมผัสในการรับรู้ถึงอันตรายบริเวณรอบๆตัวในท่านเอาไว้อยู่แล้วขอรับ ”
“ ในตอนที่แม้ว่าจะไม่ได้เรียกถูกใช้งานออกมาข้านั้นจะพยายามรับรู้ถึงอันตรายบริเวณรอบๆตลอดเวลา”
“ ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าด้านนอกเกิดอะไรขึ้นแต่พวกข้าวที่เป็นข้ารับใช้ ก็สามารถสัมผัสได้ถึงพลังที่อยู่ภายในอากาศแล้วก็เจตนามุ่ง ”
“ ในตอนนี้ค่าสัมผัสได้ถึงมานาจำนวนมากภายในอากาศ ” บรูคพูดย้ำอีกครั้งด้วยความมั่นใจ
ภพหลังจากที่ได้ยินแบบนั้นเขาก็ใช้ดวงตาของตนเองมองตรงออกไปด้านนอกหน้าต่าง ในตอนนี้ดวงตาของเขาที่มองตรงออกไปนอกหน้าต่างกำลังสำรวจเมืองแห่งนี้
“ เหมือนกับความรู้สึกที่สัมผัสได้ตอนนั้นอย่างนั้นหรอ ”
“ มานาภายในอากาศที่เปลี่ยนไปอย่าบอกนะว่าจะเกิดดันเจี้ยนขึ้นกลางเมืองอีก ” ภพพูดขึ้นมาพร้อมกับแสดงใบหน้าที่จริงจัง
แน่นอนว่าถ้าเกิดว่าบอกว่าเป็นความรู้สึกที่คุ้นเคยเหมือนตอนนั้น มันก็เป็นความรู้สึกที่เหมือนกับมานาภายในอากาศจะเกิดการปั่นป่วนและควบแน่นจนเกิดกลายเป็นดันเจี้ยน
แต่ว่าในช่วงเวลาตอนนี้เขามั่นใจว่ามันไม่เคยเกิดดันเจี้ยนขึ้นใจกลางกรุงเทพฯนี่ แล้วในตอนนี้มันจะเกิดขึ้นอย่างนั้นหรอ
ภพรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับเรื่องในครั้งนี้ แน่นอนว่าเขาเชื่อมั่นในประสาสัมผัสของบรูค อีกฝ่ายไม่น่าจะพลาดกับการตรวจจับ
ภพหันไปมองข้ารับใช้ของตนเอง “ ช่วยออกไปตรวจสอบหน่อยได้หรือเปล่า”
“ ตอนนี้ตัวของฉันไม่สามารถออกไปตรวจสอบได้นะ ”
ภพแต่ตอนนี้ตัวละครของเขาอยู่ภายในหอคอย แน่นอนว่าไม่สามารถเรียกใช้ตัวละครของตนเองในตอนนี้ได้
ถ้าเกิดว่าจะให้ตัวของเขานั้นออกไปสำรวจด้วยตนเองร่างกายนี้เป็นเพียงแค่มนุษย์ธรรมดา ประสาทสัมผัสในการตรวจจับเกี่ยวกับพวกพลังงานต่างๆมันไม่ได้สูงขนาดนั้น
ถ้าเกิดว่าออกไปสำรวจเขาเองก็คงจะไม่สามารถค้นหาในวงกว้างได้ บรูคน่าจะสามารถช่วยเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้
“ ได้ขอรับนายท่าน ”
“ ข้าจะออกไปตรวจสอบให้เดี๋ยวนี้ ”
บรูคในตอนนี้มีความสามารถเทียบเท่ากับฮันเตอร์ที่อยู่ในระดับ A ความสามารถของเขาคงจะไม่ต้องกังวลว่าใครจะพบเจอตัวด้านนอก
บรูคได้ออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็วเพื่อไปสำรวจว่าเกิดอะไรขึ้น ภพไปนั่งที่โซฟาใจกลางห้องรับรองขนาดใหญ่
ภพเปิดทีวีเพื่อดูสถานการณ์ตอนนี้ภายในเมืองว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า พร้อมกับใช้ระบบของตนเองในการเปิดตรวจสอบมุมมองผ่านบรูค
แน่นอนว่าฟังก์ชันของตัวละครเขาสามารถใช้แบบนี้ได้ด้วย ผู้ที่เป็นนายสามารถแชร์การมองเห็นกับข้ารับใช้ได้
บรูคออกไปด้านนอกเพื่อไปสำรวจว่าภายในเมืองแห่งนี้เกิดอะไรขึ้น บรูคไปยืนที่ตึกสูงพร้อมกับขยายประสาทสัมผัสการรับรู้ของตนเอง
หลังจากที่ขยายประสาทสัมผัสการรับรู้ของตนเองออกไปสักพัก บรูคก็สามารถสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานที่ตนเองสามารถสัมผัสได้
“ เจอแล้วขอรับนายท่าน ” บรูคหลังจากพบเจอเป้าหมายเพื่อเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว
เขาได้เคลื่อนที่มุ่งตรงไปยังตอกเล็กๆแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพฯ สถานที่แห่งนี้เส้นตรอกเล็กๆที่ไม่ค่อยมีผู้คนเดินในช่วงตอนกลางคืนสักเท่าไหร่
ไม่เพียงเท่านั้นบริเวณรอบๆยังมีตึกร้างอยู่หลายแห่ง บรูคเดินทางมาถึงสถานที่แห่งนี้แม้แต่เสียงฝีเท้าเองก็ไม่ส่งเสียง
หลังจากที่เดินทางมาถึงบรูคได้สำรวจบริเวณรอบๆโดยการกวาดสายตามอง ภพก็นั่งมองภาพการสำรวจนั้นอยู่ที่ห้องด้วยเช่นเดียวกัน
“ ดูเหมือนว่าจะไม่มีคนอยู่ร้างได้ไม่นาน ”
“ นายสัมผัสได้จากสถานที่แห่งนี้จริงๆอย่างนั้นหรอ ” ภพที่นั่งมองภาพเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ก็เอ่ยถามขึ้น
“ ใช่ขอรับนายท่าน ”
“ ข้าสัมผัสได้ถึงมานาภายในอวกาศที่มันควบแน่นจากภายในสถานที่แห่งนี้จริงๆ ”
บรูคเริ่มทำการเดินสำรวจภายในสถานที่แห่งนี้ภายในตึกแห่งนี้ไม่มีผู้คนอยู่ แต่ว่าดูเหมือนว่ามันจะถูกทิ้งร้างได้ไม่นานรอบๆตึกเองก็ไม่ได้ทรุดโทรม
แม้แต่ประตูแล้วก็หน้าต่างก็ยังไม่พังทุกอย่างยังคงดูปกติดี สถานที่แห่งนี้มีความสูงประมาณ 5 ชั้น
บรูคเริ่มทำการเดินสำรวจชั้นแรกถึงชั้นที่ 2 แต่ว่าเมื่อเดือนถึงชั้นที่ 3 บรูคก็สัมผัสได้ถึงสิ่งที่เขากำลังตามหา
ภพขมวดคิ้วเข้าหากันนั่งมองภาพผ่านมุมมองสายตาของบรูค บรูคเดินทางมาถึงทางเดินของตึกแห่งนี้ และแล้วเขาก็ได้พบเจอภาพบางอย่างที่น่าแปลก
คลื่นสีดำที่ปรากฏอยู่ภายในอากาศ ในตอนนี้มันกำลังขยับเขยื้อนไปมา มันเป็นเหมือนกับก้อนมานาสีดำที่ถูกกระตุ้นเหมือนกับตอนที่ปรากฏดันเจี้ยน
ภพมองภาพเหตุการณ์นั้นพร้อมกับพูดขึ้นมา “ มีจริงๆด้วยดันเจี้ยนงั้นเหรอ.. ”
“ แต่ว่าทำไมมันดูไม่สมดุลขนาดนั้นล่ะมันเดี๋ยวใหญ่ก็แล้วก็เดี๋ยวก็เล็ก ไม่มีรูปร่างที่แน่นอน… ” ภพรู้สึกประหลาดใจกับคลื่นมานาที่ควบแน่นอยู่ด้านหน้า
มันมีรูปร่างที่ไม่แน่นอนจนน่าประหลาด ในตอนนี้ได้แต่ประหลาดใจกับสิ่งที่ตนเองกำลังพบ และแล้วสิ่งที่เขาพบเห็นผ่านมุมมองสายตาของบรูคมันก็ทำให้เขานั้นประหลาดใจอีกครั้ง
“ นั่นมัน ”
“ มนุษย์ ”
ชายชุดดำสองคนที่สวมใส่เสื้อโค้ทสีดำเทา พวกมันมาปรากฏกายอยู่ด้านหน้าของกลุ่มก้อนของมานาสีดำที่ปรากฏออกมา
เมื่อพวกมันเห็นล่องลอยที่ขยับเขยื้อนอยู่ภายในอากาศก็พูดขึ้นมา “ ครั้งนี้ก็ไม่ได้อย่างนั้นหรอ ”
“ การทดลองผิดพลาดอีกแล้ว ”
“ แต่ว่ามันเองก็ใกล้จะสมบูรณ์แล้วไม่ใช่หรอ ดูสิถ้ากดรูปร่างภายในอากาศได้ด้วยอีกไม่นานคงจะสามารถสร้างช่องว่างมิติออกมาได้ ” หนึ่งในชายชุดดำตอบกลับเพื่อนของมัน
ภพมองเห็นแบบนั้นเขาถึงกับหยุดนิ่งมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่กระพริบตา “ อะไรกันทำไมมนุษย์สองคนนั้น ”
“ ให้ตายเถอะถ้าเกิดว่าสำเร็จพวกเราคงจะทำเงินจากพวกกิลด์ใหญ่ๆได้มากแท้ๆ ”
“ เอาน่าไม่ต้องรีบร้อน อีกไม่นานมันก็จะสำเร็จเมื่อถึงตอนนั้นพวกเราก็จะสามารถทำเงินกับมันได้มากมาย ”
ภพที่กำลังมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่เขายิ่งสับสนว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี่มันอะไรกัน
“ แต่ว่าตอนนี้พวกเราควรจะจับหนูที่หลุดเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้ก่อน ” หนึ่งในพวกมันพูดขึ้นพร้อมกับหันมองด้านหลังตรงจุดที่บรูคกำลังซ่อนตัวอยู่
ภพดวงตาเบิกกว้างรู้ได้ทันทีว่าพวกมันพบเจอตัวของบรูคแล้ว
จบบท