ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

    บทที่ 165 กลับ

    วันรุ่งขึ้น

     

    อิงค์ค่อยๆลืมตาตื่นช้าๆ เธอลุกขึ้นมานั่งก่อนจะก้มลงมองร่างที่เปลือยเปล่าของตัวเอง

     

    เธอรู้สึกระบมเล็กน้อยที่อวัยวะเพศทำให้รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนคือเรื่องจริง พอมองไปข้างๆก็พบว่าออสหลับอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า

     

    เอาจริงๆแล้วสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานมันก็ไม่ได้เจ็บอะไรมาก มันเจ็บในช่วงที่ใส่เข้าไปใหม่ๆแต่สักพักมันก็กลายเป็นความเสียว แต่แน่นอนว่าอิงค์ไม่ได้รู้สึกดีเลยแม้แต่น้อย

     

    ตอนนั้นเธอกลัวและโกรธมาก แต่หลังจากได้นอนหลับ พอตื่นขึ้นมาความโกรธความกลัวมันก็เบาบางลงอยู่บ้าง ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอกลัวการที่จะต้องมีเซ็กส์ส่วนหนึ่งก็เพราะกลัวเจ็บ แต่ตอนนี้ก็รู้แล้วว่ามันไม่ได้น่ากลัวขนาดที่เธอจินตนาการไว้

     

    อิงค์ที่มองออสอยู่กำหมัดแน่น ถึงแม้ว่าความโกรธมันจะลดลงบ้างแล้วแต่เธอก็ยังโกรธมากอยู่ดี แถมยังผิดหวังเสียใจที่ตัดสินใจนอนเต็นท์เดียวกันกับเขาอีก

     

    ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะต้องมาเสียตัวในสถานการณ์แบบเมื่อวาน

     

    "ทำไมกัน"อิงค์พูดอย่างอึดอัดน้ำตาซึมออกมาอีกครั้งเธอไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเธอกำลังถามชายที่หลับอยู่หรือแค่พูดกับตัวเอง

     

    เมื่อวานเธอมีโอกาสหยุดออสตอนที่เขาจูบเธอแล้วใส่ลิ้นเข้ามาในปาก

     

    แต่เธอก็ไม่กล้าทำเพราะดันมากลัวว่าออสจะตายเสียอย่างนั้น

     

    สุดท้ายพอไม่รู้ต้องทำไงอิงค์เลยใส่เสื้อผ้าชุดใหม่แล้วเดินออกจากเต็นท์ไปกินข้าวแทน

     

    ไม่นานหลังจากนั้นออสก็ตื่น

     

    "ทำไงดี"เขาพึมพำเบาๆด้วยความกังวล เมื่อคืนเขาทำเรื่องร้ายแรงกับเพื่อนของตัวเองไปเพราะขาดสติ

     

    โชคยังดีที่ตอนนี้ที่ๆเขาอยู่นั้นไม่มีสัญญาณมือถือหรือเน็ตเลยทำให้อิงค์ยังไม่น่าจะเล่าให้ใครฟังได้

     

    เรื่องกฏหมายเขาไม่ห่วงอยู่แล้ว แต่เขารู้สึกผิดกับอิงค์

     

    แล้วอีกอย่างถ้าไม่ทำอะไรแล้วอิงค์เอาไปพูดกับเพื่อนเขาอาจจะโดนคนอื่นเกลียดไปด้วยก็ได้

     

    ถึงปกติแล้วเวลาเกิดเรื่องแบบนี้ผู้หญิงจะไม่ค่อยกล้าพูดเพราะอายแต่นิสัยอย่างอิงค์ใครจะรู้ว่าเธอจะทำอะไรบ้าง

     

    "ระวังมาแทบตายสุดท้ายดันมาทำเรื่องโง่ๆซะเองเฮ้อออ"

     

    มีเวลาอีก3วัน2คืน เขาต้องหาทางขอโทษอิงค์ให้ได้

     

    แน่นอนว่ามันยากอาจจะเป็นไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำแต่ก็ต้องลองดู

     

    ออสใส่เสื้อผ้าเตรียมจะออกไปแต่ยังไม่ทันได้ออกไปอิงค์ก็เปิดเต็นท์แล้วกลับเข้ามา สายตาที่มองมาที่ออสเต็มไปด้วยความโกรธและผิดหวัง

     

    "อิงค์คือ"

     

    เพี๊ยะ

     

    ยังไม่ทันได้พูดอะไรฝ่ามือก็ฟาดเข้าให้

     

    ออสถอนหายใจ

     

    "เธอตบได้เลย จะทำมากกว่านั้นก็ได้แต่ช่วยฟังก่อนได้มั้ย"ออสพยายามโน้มน้าว

     

    อิงค์ไม่ได้ทำอะไรเขาอีกแต่หันไปเก็บของทำให้ออสรู้สึกแย่กว่าเก่า

     

    "จะย้ายเต็นท์ใช่มั้ย"

     

    ก็แน่หละใครมันจะไปอยู่ต่อทั้งที่โดนแบบนั้น

     

    ออสคิดว่าอิงค์คงไปขอให้รุ่นพี่ไปเอาเต็นท์มาให้เพิ่มแล้วแยกออกไปนอนคนเดียว

     

    แต่กลับไม่ใช่

     

    อิงค์หันมองออสด้วยสายตาโกรธเคืองก่อนจะบอกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น

     

    "เก็บของซะ น้ำมันสีแปลกๆเจ้าหน้าที่กลัวจะเกิดน้ำป่าไหลหลาก"อิงค์พูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆพอพูดจบเธอสะบัดตัวเอากระเป๋าออกจากเต็นท์ไป

     

    คำพูดของอิงค์นั้นทำให้ออสต้องใจหายเพราะนั่นแปลว่าเขาไม่เหลือเวลาแล้ว

     

    ...

     

    หลังจากอิงค์ออกมาเธอก็หันไปมองไปมองเต็นท์ด้วยสีหน้าสับสน

     

    เธอไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเลย

     

    เธอโกรธแต่พอคิดว่าจะแจ้งความเอาผิดหรือว่าคิดจะทำร้ายออสอย่างเมื่อเช้าตอนที่เขาหลับ อยู่ๆมันก็รู้สึกไม่อยากทำซะอย่างงั้น

     

    ไม่นานรุ่นพี่ก็เรียกรวมก่อนจะค่อยๆเดินกลับออกไป

     

    "อิงค์"ระหว่างเดินออสเดินเข้ามาจับแขนอิงค์แล้วเรียกเบาๆ

     

    พรึบ

     

    "หุบปาก อย่ามายุ่ง"อิงค์ที่กำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเองสะดุ้งก่อนจะสะบัดมือออสทิ้งแล้วหันไปตะคอกเสียงดังลั่นทำเอาหลายคนหันมามองด้วยความสงสัย

     

    "อะไรหนะ"

    "สองคนนั้นทะเลาะกันหรอ"

    "เมื่อคืนสองคนนั้นนอนเต็นท์เดียวกันนี่หรือเกิดอะไรขึ้น"

     

    "เกิดอะไรขึ้นมีปัญหาอะไรรึเปล่า"รุ่นพี่คนหนึ่งเดินเข้ามาถาม

     

    "ทะเลาะกันนิดหน่อยไม่มีอะไรหรอกค่ะ"อิงค์ตอบก่อนจะเดินต่อ

     

    รุ่นพี่หันไปถามออสแทนแต่ก็ได้คำตอบแบบเดียวกัน

     

    ตอนนี้อิงค์เดินอยู่ฝั่งซ้ายช่วงกลางๆของขบวน เธอไม่ได้สนใจทางเลยแม้แต่น้อยแค่เดินตามๆคนอื่นไป

     

    ตอนนี้ในหัวของอิงค์นั้นกำลังคิดอย่างหนักว่าเธอควรทำยังไงต่อไป พอนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็น้ำตาซึมออกมา

     

    "ทำไงดี"อิงค์สับสนมากเธอควรจะโกรธเกลียดเคียดแค้นออสด้วยซ้ำแต่มันกลับไม่ใช่ ความรู้สึกของเธอในตอนนี้มันเหมือนแค่คนน้อยเนื้อต่ำใจว่าทำไมออสต้องทำแบบนั้นกับเธอ ตามด้วยความรู้สึกเสียใจที่ไว้ใจยอมนอนเต็นท์เดียวกันกับเขา

     

    ตอนนี้อิงค์คิดวนเวียนอยู่ในหัวว่าตัวเองควรทำยังไงต่อ จากเหตุการณ์ที่ผ่านๆมาเธอมั่นใจว่าต่อให้แจ้งความออสก็น่าจะรอด ที่สำคัญคือต่อให้ไม่รอดเธอลังเลอยู่ดี

     

    "หรือควรจะไปคุยให้รู้เรื่องดี"อิงค์พูดกับตัวเอง

     

    ตลอดช่วงที่ผ่านมาออสนั้นแสดงออกว่ารู้สึกผิดและต้องการขอโทษ แน่นอนว่าอิงค์แสดงออกด้วยความโกรธและไม่ยอมคุยกับเขาเลยแม้แต่น้อย แต่พอได้อยู่กับความคิดของตัวเองโดยไม่มีใครกวนเธอก็เกิดลังเลขึ้นมาอีกว่าควรจะไปเคลียร์กันให้รู้เรื่องดีกว่าไหม

     

    ถึงจะเริ่มคิดแบบนั้นแต่พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนมันก็เกิดรู้สึกแย่ขึ้นมาอีก ทำให้ตอนนี้ในหัวอิงค์ตีกันวุ่นวายไปหมด