Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 86 มิโกะ vs อายู 

" เอาละ! ตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้วสินะ "

พูดจบเด็กหนุ่มมองก็กระโดดลงจาก Toyko Tower ไป

ฟึบ 

ฟึบ

ในเวลาแค่ไม่กี่วินาที ริวจิก็ได้โผล่มาถึงหน้าตรงสถานที่ ที่ระบบเรียกมันว่าร้านค้า (เอาเป็นว่าเรียก Market ก็แล้วกันนะครับ ) 

" ไหนดูสิ่ว่ามันมีอะไรอยู่ข้างใน "  

ริวจิเตรียมพร้อมต่อสู้ตลอดเวลา ถ้าหากเกิดเหตุที่ทำให้เขารู้สึกถึงอันตราย เขาจะพร้อมจะใช้ Speed Booter เพื่อหนีทันที 

ต๊อก 

ต๊อก 

ต๊อก 

ริวจิเดินเข้าไปใกล้เรื่อย ๆ แต่มันก็ยังไม่มีอะไรผิดปกติ ในรัศมี 500 เมตรที่เขาสามารถตรวจจับได้ นั่นทำให้ริวจิรู้สึกแปลกใจไม่น้อย แต่เขาก็ยังเดินต่อไป ถึงอย่างงั้นแต่ละก้าวของริวจิ เขาก็ระมัดระวังตัวให้ได้มากที่สุดที่เขาจะทำได้ 

ต๊อก

ต๊อก 

ต๊อก 

ป๋อม .... ( เสียงน้ำหยด )

[ Speed Booter ] 

ริวจิรีบใช้ Speed Booter ทันทีแทบไม่ต้องรอ ถึงแม้เขาจะไม่รู้สึกถึงภัยอันตรายในระยะเลยก็เถอะ ถ้าเกิดเผื่อว่าศัตรูมีสกิลลบตัวตนขั้นสูงมันก็สามารถลบล้างให้หมดไปได้ 

แต่เมื่อเขามองไปที่ต้นเสียงก็ปรากฏว่า นั่นคือเสียงของหยดน้ำที่ไหลลงมาจากแอ่งหิน  

" เฮ้อ นี่เราระวังตัวมากเกินไปงั้นเหรอเนี่ยะ " 

เมื่อริวจิรู้ว่ามันไม่มีอันตรายใดๆ ทำให้เขากล้าที่จะเดินเข้าไปมากขึ้น แต่เขาก็ไม่ถึงกับประมาทเดินเข้าไปแบบสุ่มสี่สุ่มห้า เขารอให้สกิล Speed Booter คูลดาวน์เสร็จเรียบร้อย ค่อยเริ่มเดินเข้าไปอีกครั้ง

10 นาทีต่อมา

และในที่สุด ริวจิก็ได้มาปรากฏต่อหน้าของประตูบานใหญ่ มันมีลักษณะสีดำ และมันดูใหม่เอี่ยมเป็นอย่างมาก 

" เอาละ  " 

ริวจิกลั้นใจ แต่เขาไม่ได้หลับตา เขายังระมัดระวังตัวเหมือนเดิม เขาเอื้อมมือไปผลักเพื่อเปิดประตู 

แอ๊ดดดดดดด

ประตูมันเปิดออกง่ายมาก ทำให้ริวจิแปลกใจเล็กน้อย เขาแทบไม่ได้ใช้แรงด้วยซ้ำ แต่ประตูบานใหญ่ถึงขนาดนี้กลับเปิดออกอย่างง่ายดาย ซึ่งจากการที่เขาดูจากภายนอกนั่น มันดูแข็งแรงมาก 

ริวจิเพ่งเล็งว่าจะมีอะไรโผล่ออกมาจากประตูรึเปล่า กลับกันมันไม่มีอะไรโผล่ออกมาหรืออะไรทั้งนั้น แต่หลังจากประตูสีดำเปิดออกทั้งหมด 

แอ๊ดดดดด

และตอนนั้นเองก็มีสิ่งที่ค่อยๆ ปรากฏต่อหน้าของริวจิ ริวจิเขาก็รู้สึกตัว แต่มันไม่มีจิตสังหารหรืออะไรทำนองนั้นเลยทำให้เขาทำใจกล้ายืนอยู่ และคราวก่อนที่เขากระต่ายตื่นตูมไปทำให้เสียเวลาไม่น้อยเลยทีเดียว  มันมีเป็นลักษณะสีดำมืด และยิ่งขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนเต็มประตูสีดำบานใหญ่ และเมื่อริวจิได้มองเข้าไปในประตู เขาแทบไม่เห็นอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว

" อะไรกัน ข้างในไม่เห็นมีอะไรเลย "

เขารู้สึกแปลกใจอย่างมาก แต่ถ้าเขาไม่รับรู้สึกถึงจิตสังหารหรือภัยอันตราย เขาก็จะไม่ถอยเพื่อไม่ให้เปลืองเวลาไปมากกว่านี้อีกแล้ว 

ฮึบ 

ริวจิกลั้นหายใจอีกครั้ง พร้อมกับก้าวเท้าเข้าไปในประตูบานใหญ่สีดำ

ต๊อก 

ต๊อก 

ต๊อก 

ร่างของเด็กหนุ่มค่อยๆ เดินเข้าไปในประตูสีดำ และร่างของริวจิก็ได้หายไปในที่สุดพร้อมกับประตูสีดำก็ได้ปิดตัวลง 

แอ๊ดดดด 

กรึบ  

ณ Toyko Tower

มิโกะ , อายู และเหล่า Hunter กำลังรอคอยการกลับมาของริวจิ  ถึงแม้ริวจิจะพึ่งไปแค่ 10 นาที แต่มิโกะกลับมีพฤติกรรมที่แสดงออกมาร้อนรนเป็นอย่างมาก เพราะตอนนี้เธอสามารถติดต่อกับริวจิได้ มันแตกต่างกับคราวก่อนที่เธอไม่สามารถทำอะไรได้ 

" ฉันทนไม่ไหวแล้ว " 

มิโกะตัดสินใจกด Call หาริวจิทันทีเมื่อเธอรู้สึกเป็นห่วง มันเหมือนกับการโทรตามของน้องสาวกับพี่ชายในโลกยุคก่อนไม่มีผิด 

อายูเธอสังเกตเห็นพฤติกรรมของมิโมาจาก จากการมองการแสดงออกของเธอ มันไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด ที่จะมองว่าเธอต้องการจะทำอะไร แต่ถึงแบบนั้นอายูเธอก็ไม่ได้ตัดสินใจห้ามมิโกะแต่อย่างใด เธอจ้องมองความน่ารักของน้องสาวที่เป็นห่วงพี่ชาย อายูรู้สึกอิจฉาเล็กๆ เหมือนกันในใจของเธอ แต่เธอก็ไม่ได้พูดหรือแสดงออกมาให้ใครเห็นทั้งนั้น แม้แต่ริวจิก็ยังไม่รู้ในเรื่องนี้

ตู้ด

ตู้ดด 

ตู้ดดด 

[ ติ๊ง ]

[ ผู้เล่นริวจิ ไม่อยู่ในสถานที่ ที่ผู้เล่นมิโกะสามารถติดต่อได้ ] 

สิ่งที่ระบบปรากฏขึ้นต่อหน้าของมิโกะ ทำให้เธองุนงงเป็นอย่างมาก เธอได้ตีโพยตีพายขึ้นมาทันที 

" ทำไม ทำไม ทำไมฉันถึงติดต่อพี่ไม่ได้ " 

ในใจลึกๆ ของเธอตอนนี้ได้คิดแล้วว่า ได้เกิดอะไรขึ้นกับริวจิ 

" สถานการณ์มันเริ่มไม่สู้ดีแล้ว ฉันจะไปช่วยพี่ " 

ถึงแม้มิโกะจะไม่แข็งแกร่งเท่ากับริวจิ แต่เธอก็เป็นถึงขั้นที่ 3 ทำให้เธอมั่นใจว่า เธอสามารถช่วยอะไรริวจิได้บ้างไม่มากก็น้อย 

เมื่ออายูเห็นท่าทีของมิโกะที่ดูตื่นตูม ทำให้เธอก็รู้สึกสับสนเช่นเดียวกัน แต่เธอก็ไม่เลือกที่จะถามมิโกะถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อายูเลือกที่จะตัดสินใจ Call หาริวจิแทน

แต่สิ่งที่อายูได้ยินนั้นก็ไม่ได้ต่างอะไรกับมิโกะแม้แต่น้อย 

ตู้ดด

ตู้ดดด

[ติ๊ง]

[ ผู้เล่นริวจิ ไม่อยู่ในสถานที่ ที่ผู้เล่นมิโกะสามารถติดต่อได้ ] 

มันก็ทำให้เธอตกใจไม่น้อยเลยทีเดียว หลังจากที่ได้ยินเสียงของระบบ แต่ว่าอายูเป็นฉลาดและชั่งสังเกต ในตอนที่เธอ Add ริวจิไประบบมันได้ประกาศออกมาว่า พวกเขาจะไม่สามารถติดต่อกันได้ถ้าผู้เล่น 1 คน หรือทั้ง 2 คน อยู่ใน Gate และในตอนนี้ถ้าริวจิอยู่ใน Gate แล้วละก็ ทุกอย่างก็จะลงล็อกทั้งหมด 

แต่ถึงเธอจะคาดการออกมาได้แบบนี้ แต่เธอก็ไม่รู้ว่าสถานที่ ที่เรียกว่า Gate มันเป็นแบบไหน ทำให้อายูก็รู้สึกเป็นห่วงริวจิเช่นเดียวกัน  แต่ถ้าพวกเขาตามแล้วเกิดริวจิกำลังต่อสู้อยู่แล้วละก็ พวกเขาก็จะไปเป็นตัวถ่วงและทำให้สถานการณ์เลวร้ายยิ่งขึ้น เธอไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนั้นเกิด ซึ่งมันก็เคยเกิดขึ้นมาแล้วกับโจเซฟเกิดขึ้นซึ่งในวันนั้นเหมือนพวกเขาได้เสียพวกพ้องไปถึง 2 คน และภาพของพวกพ้องที่ได้ตกตายไปต่อหน้าต่อตาพวกเขา อายูริวจิและแคทเทอรีนน่ายังจำได้ดีไม่เคยลืม และเธอจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีกแล้ว 

และเมื่อสังเกตเห็นมิโกะในตอนนี้ลักษณะพฤติกรรมของเธอ หรือการแสดงออกมาทางสีหน้า เธอเหมือนกับแคทเทอรีนน่าในตอนนั้นไม่มีผิด และตอนนั้นเองมิโกะก็ได้เปิดปากขึ้นพูด

" เธอรออยู่ตรงนี้นะ ฉันจะไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับพี่หรือเปล่า " 

มันตรงกับการคาดการณ์ของอายูไม่มีผิด เธอได้คิดอยู่ในใจ ว่า " ทำไมเธอเลื่อนเป็นขั้นที่ 3 ที่ทำไมเธอดูไม่ฉลาดขึ้นเลยนะ " ทำให้อายูได้เค้นเสียงขึ้นและมันฟังดูเป็นน้ำเสียงที่จริงจังไม่เหมือนกับคราวก่อนๆ 

" ไม่ได้ ! เธอจะต้องรออยู่ตรงนี้ " 

เมื่อเห็นอายูไม่ตอบตกลง แถมเธอยังเค้นเสียงดังซึ่งมันเหมือนกันขู่เธออีกด้วย ทำให้มิโกะไม่พอใจและสวนกลับไปอย่างรวดเร็ว 

" ฉันไม่จำเป็นต้องฟังคำสั่งของเธอ และอีกอย่างเธอก็ไม่ได้เป็นหัวหน้าอะไรแบบนั้นของฉันแม้แต่น้อย " 

ริวจิไม่เคยบอกว่าเขาเป็นหัวหน้า หรืออายูและโทชิโอะเป็นลูกน้องของเขาเลยสักครั้ง ริวจิพูดมาเสมอว่าพวกเขาคือเพื่อนของเขา แต่การที่โทชิโอะหรือคนอื่น ๆ ที่เรียกเขาแบบนั้น ทำให้คนอื่นพูดเองเออเองว่าริวจิคือหัวหน้า แต่กลับไม่มีรองหัวหน้าหรืออะไรแบบนี้เลย และตอนนี้มันอาจจะเกิดปัญหาที่ริวจิไม่จัดการให้เรียบร้อยก็เป็นได้ 

อายูรู้ดีว่ามิโกะเธอถูกตามใจโดยพี่ชายมาโดยตลอด และตอนนี้เธอก็กำลังมีพฤติกรรมที่แสดงออกมาแบบนั้นกับอายู 

" ฉันไม่ใช่หัวหน้าอะไรของเธอหรอกและฉันไม่อยากเป็นด้วย แต่เธอไม่สามารถไปได้ " 

" ทำไมฉันจะไปไม่ได้ " 

เมื่อมิโกะพูดจบ อายูก็ได้เค้นเสียงขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับพูดขึ้น

 " ถ้าเธออยากไปมากนักละก็ ลองล้มฉันให้ได้ก่อนสิ " 

" หึ อย่าคิดว่ามันจะเหมือนกับที่ผ่านๆ มานะ ได้สิ !! ฉันจะล้มเธอแล้วจะไปหาพี่ " 

มิโกะเธอมีความมั่นใจมากขึ้นกว่าคราวก่อนๆ เพราะตอนนี้เธอเลื่อนเป็นขั้นที่ 3แล้ว และเธอก็เป็นประเภทที่ ค่าสถานะเพิ่มขึ้นทั้ง 3ค่าสถานะ ซึ่งแตกต่างกับอายูที่เพิ่มแค่ 2 เธออาจจะเสียเปรียบที่ยังไม่มีสกิลในตอนนี้ แต่อีกไม่นานเพราะการที่พวกเขาได้ชำแหละ ซอมบี้ในญี่ปุ่นกับเกาหลีมันจะต้องมีสกิลสักม้วนบ้างแหละ แต่ถึงอย่างงั้น มิโกะก็ยังมั่นใจว่าจะสามารถเอาชนะอายูได้

" โทชิโอะ " 

เมื่อโทชิโอะได้ยินเสียงเรียกของอายู ถึงแม้ว่ามันจะไม่ดังฟังชัด แต่เนื่องจากตอนนี้ไม่มีใครกล้าพูดอะไร ทำให้บรรยากาศมันค่อนข้างเงียบสงบและได้ยินแต่เสียงลม และคำพูดสนทนาของทั้ง 2 สาวเท่านั้น 

" ว่าไงครับคุณอายู " 

" เอาดาบไม้กับกริชไม้มาหน่อยสิ " 

ได้ยินแบบนั้นโทชิโอะก็รีบหยิบอาวุธให้กับทั้ง 2 ทันที อาวุธไว้นี่พวกเขามีไว้ให้กับเด็กๆ ที่เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ในค่าย และโทชิโอะก็มีลูกที่เรียนอยู่ที่นั่น และอายูก็มั่นใจว่าเขาจะต้องมีมันอย่างแน่นอน  

เมื่ออายูได้รับของทั้ง 2 ชิ้นมาจากโทชิโอะเธอก็โยนดาบไปให้กับมิโกะทันที เธอไม่ต้องการที่จะต่อสู้เป็นตายกับเธอแม้แต่น้อย แต่อายูต้องการแค่ถ่วงเวลาของมิโกะเอาไว้เท่านั้น ซึ่งมิโกะก็ยินดีที่จะใช้ดาบไม้ในการต่อสู้กัน เพราะถ้าพวกเขาต่อสู้กันถึงกับชีวิตแล้วละก็ ถ้าริวจิออกมาเห็นภาพมันคงไม่น่าดูเป็นอย่างมาก 

จากนั่นหลังจากที่ 2 สาวได้ทำความคุ้นชินกับอาวุธไม้ของแต่ละคนเรียบร้อยแล้ว ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ไม้ก็ตาม แต่ในความสามารถของ Hunter ขั้น 3 มันสามารถผ่าสมองคนอย่างง่ายดายเลยเดียว

และตอนนั้นเองอายูก็ชิงเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน

" เข้ามาสิ "

ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ ขอบคุณครับ