สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบเก้า Tactic Ogre

กริฟกาเรี่ยนยังคงสงบนิ่งแม้จะได้เจอกับบรรดาพวกพี่กล้ามองครักษ์ของท่านดยุกที่มีกล้ามใหญ่โตมากกว่าคนธรรมดา

ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะไม่เคยเจอกับพวกนักดาบในลานประลองของฟรีซิตี้นครอิสระต่างๆที่ทำสงครามกันตลอดเวลา

การตามหาคนที่มีฝีมือในลานประลองของแต่ละเมืองก็เป็นสถานที่น่าสนใจอย่างหนึ่ง

มีแต่คนที่ร่ำรวยมากเท่านั้นถึงพอจะจ้างทหารรับจ้างมาสู้รบแสดงให้ดูกันได้

นั่นคือหนทางของพวกที่ขายวิชาฝีมือเพื่อทำมาหากินทหารรับจ้าง Sellsword นั่นเอง

แต่กริฟกาเรี่ยนเห็นคนมามากมายเช่นกันที่เก่งกาจในการประลองแต่กลับเสียชีวิตในสนามรบที่อันตรายนั้นหลากหลายไม่ได้มีแค่ศัตรูที่อยู่ตงหน้าเท่านั้น

ฟึ่บ

กริฟกาเรี่ยนสะบัดมือทีเดียวบรรดาทัพม้าก็กระจายไปด้านข้างดั่งกริฟฟินกางปีกอย่างสวยงาม

“เฮอะ พวกเราก็ทำได้”

แรมเบิร์ตองครักษ์อัศวินสีรุ้งของท่านดยุกที่มาดูงานประลองด้วยขึ้นเสียงอย่างไม่พอใจที่ไม่ได้ลงงงานประลองแต่ก็รู้ความสำคัญของพวกตนเองดีที่เป้นอาวุธไพ่ตายของท่านดยุกที่ต้องเก็บเอาไว้เลยพยายามข่มใจลง

ไม่อย่างนั้นเขาคงลงไปประลองแล้วเพื่อแสดงให้เห็นว่าอัศวินสีรุ้งของท่านดยุกอุลริกนั้นเก่งกาจแค่ไหน!!!

โดยไม่รู้ว่าท่านดยุกนั้นจะแค่เก็บพวกนี้ไว้ให้ห่างๆสนามรบจริงๆเท่านั้นเอง

ทหารม้าสองสายที่สยาย “ปีก”ชักหอกของตนเองออกมาอย่างสวยงาม

พี่กล้ามที่แค่พุ่งเข้ามาตรงๆนั้นพริบตาเดียวก็อยู่ในวงล้อม

ฟึ่บ

สะบัดมืออีกที

กองทหารของกริฟกาเรี่ยนก็พุ่งโฉบเข้าไปทางด้านข้างซ้ายขวา

หากเป็นผู้บัญชาการทัพธรรมดาคงเลือทกี่จะตั้งรับเป็นกองทัพกระดองเต่าที่สามารถป้องกันได้ทุกทิศทางหรือหาชัยภูมิจัดทัพเข้าต่อสู้

แต่พี่กล้ามยังคงมุ่งหน้าวิ่งเข้ามาหากริฟกาเรี่ยนที่อยู่ตรงกลางราวกับว่ามองไม่เห็นทหารม้าที่ตีวงล้อมาหาตนเองทางซ้ายขวาเลยแม้แต่น้อย

กริฟกาเรี่ยนสะบัดมือลงคิดว่า

“ง่ายขนาดนี้เชียวหรือนี่?”

บุกเข้ามาแบบไม่มีแผนการใดใด

ไม่ป้องกันเลยแม้แต่น้อย

ก็มีแต่จะโดนคนที่เก่งด้านพิชัยสงครามมากกว่าจัดการเท่านั้น

ปึ่บ

กริฟกาเรี่ยนประสานมือประกบกันสัญลักษณ์ให้

“หุบปีกกระเรียน”

จัดการกับพวกพี่กล้ามด้วยกระบวนท่าพุ่งเข้าชาร์จอย่างพร้อมเพรียง

หอกทวนขจองพวกเขากลายเป็นแสงสีขาวยิ่งสวยสดงดงามราวกับศิลปะ

Charge โจมตี

การเคลื่อนไหวของพวกเขาเป็นระเบียนวินัยพร้อมกันอย่างไม่น่าจะมีมนุษย์ธรรมดาทำได้ด้วยฝีมือการฝึกทัพของกริฟกาเรี่ยน

ปึก

หอกพุ่งเข้าใส่ร่างกายของพี่กล้ามอย่างรุนแรงจนแม้แต่พี่กล้ามก็บาดเจ็บจากการโดนหอกทิ่มแทง

แต่ทว่า

ปึง ปึง ปึง ปึง

ขบวนหอกของกริฟกาเรี่ยนทำตามเป้าหมายทุกอย่างในการทำลายกระบวนทัพศัตรู

กระเรียนสยายปีกและหุบปีกได้อบ่างเรียบร้อยห้อมล้อมศัตรูได้อย่างที่ตนเองคิด

แต่ของแค่นั้นอย่างการชาร์จจากหลังม้านั้นอาจจะจัดการพี่กล้ามหนึ่งคนได้จนบาดเจ็บแต่ไม่ได้ทำให้พวกเขาล้มลง

กลับทำให้พี่กล้ามโมโหมากขึ้นจากการบาดเจ็บร่างกายเป็นตัวสีแดงขยายขนาดเป็นเท่าตัว

“ถอย”

กริฟกาเรี่ยนสั่งการอย่างฉับไวราวกับรู้ใจกันทหารของกริฟกาเรี่ยนก็เลือกที่จะถอยในเวลาเดียวกันอย่างพร้อมเพรียง

กึก

ฮี้

มีหลายคนถอยไปไม่ได้ไม่ใช่เพราะไม่ฟังคำสั่ง

ทั้งคนและม้าฝึกวินัยมาอย่างดีแต่เพราะพี่กล้ามที่อยู่ใกล้มาเพราะโดนทวนแทงอยู่นั้นกระชากขาม้าและเขวี้ยงออกไปโดนคนที่อยู่ด้านข้าง

พี่กล้ามบางคนก็ใช้หมัดของตนเองชกใบหน้าของม้าจนกลิ้ง

บางคนก็จับทหารของกริฟกาเรี่ยนขึ้นมาและทุ่มใส่ทหารคนอื่น

ไม่เป็นระเบียบและไม่มีแบบแผน

ใช้แค่พลังเท่านั้นในการฝ่าอันตรายที่ตนเองเจอ

สำหรับพี่กล้ามแล้ว

ไม่เคยมีปัญหาอะไรที่ใช้พลังแก้ไม่ได้