กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบสี่  บทส่งท้ายเล่มสอง  Just Married

ผมได้ทำเรื่องที่พวกเนิร์ดที่มีพลังพิเศษต้องการได้เรียบร้อยแล้วโดยการมีภริยาเป็นสาวผมบลอนด์และมีฮาเร็มเป็นเชียร์ลีดเดอร์

แต่ผมรู้ดีว่าปัญหามันพึ่งจะเริ่มต้นนั้นสำหรับพวกคุณเธอ

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงในโลกนี้ที่มีเรื่องเหนือธรรมชาติมาเกี่ยวข้องด้วยซ้ำ

ปัญหาที่มาพบเจอคงมาจากทั้งภายในพวกเรากันเองและจากภายนอก

แต่ผมคิดว่าผมจะค่อยๆแก้ปัญหามันไป

อย่างบอนนี่ที่ตอนนี้ฟื้นขึ้นมาแล้วทำท่าคลานเข้ามาอย่างหื่นกระหายอีกครั้ง

หรือคนที่สามารถผ่านข่ายมนตรามาได้ทั้งที่ผมกางมันเอาไว้

ตอนแรกผมคิดว่าเป็นวิลโล่แม่มดที่เก่งที่สุดในโลก

แต่กลับกลายเป็นเทเลอร์

ที่ค่อยๆถอดเสื้อของตนเองเดินมาหาผมแล้วบอกว่า

“ให้ชั้นปะ เป็นภริยาของเธอด้วยคนนะ”

สาวผมสีน้ำตาล รูปร่างผอมแขนขาเรียวยาวซึ่งอีกมิติหนึ่งสามารถควบคุมแมลงยักษ์สังหารคนจำนวนมากในนครนิวยอร์กได้

หรือที่จริงด้วยพลังจิตล้วนๆเธอมีพลังจิตมากกว่าคนอื่นๆถึงได้ควบคุมแมลงได้

ต่างกับวิลโล่ที่เป็นสายวิชาการมากกว่า

เป็นความผิดของผมเองที่กางเวทย์แบบรวดเร็วไล่คนที่ไม่มีจิตใจเข้มแข็งออกไปจากบริเวณนี้

ข้อเสียของคาถาไล่คนที่มีจิตใจไม่เข้มแข็งออกไปคือมันป้องกันคนที่จิตใจเข้มแข็งไม่ได้

และตามแนวทางของเรื่องประเภทนี้

ตอนแรกเรานึกว่าเทเลอร์โดนสัญชาตญาณแมลงปีศาจครอบงำ

แต่สุดท้ายเรารู้ดีแบบเคสแอนนาหรือบอนนี่นั่นล่ะ

พลังไม่ได้ครอบงำเรามันแค่ทำให้เราทำอะไรที่เราต้องการได้มากกว่าเดิมเท่านั้น

ว่าเธอคือคนที่ควบคุมแมลงปีศาจทั้งหมดไม่ใช่ปีศาจหรือใครอื่นที่ไหนที่ยกกองทัพมาทำร้ายคนทั้งเมือง

ผมกรีดแขนตนเองอีกครั้งเพื่อดึงเทเลอร์มาจูบ

“อุ๊บ”

แขนขาที่ยาวของเธอพันไปมารอบตัวผม

เรื่องแนวอเมริกันพยายามบอกว่าลักษณะภายนอกไม่ได้สื่อถึงภายใน

แต่ที่จริงวิญญาณมันสื่อถึงร่างกายภายนอกด้วยแบบเคสโวลเดอร์มอร์ที่หน้าตาคล้ายงู

บางทีที่เธอมีลักษณะแบบเดียวกับแมลงนั้นคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

หญิงสาวทั้งสามคลอเคลียรอบกายผม

และผมคิดว่าปัญหาใหญ่ตามมาแน่ๆ

ซึ่งตอนนั้นผมไม่รู้ว่าปัญหามันจะใหญ่ขนาดนั้น...

....

The company

บริษัท

ถ้าเลโอนาร์ดมาอธิบายคงบอกว่าคือสถานที่รวมตัวร้ายต่างๆ

ที่มีอำนาจครอบคลุมไปมิติต่างๆ

คือสาเหตุสารพัดที่ทำให้โลกนี้กลายเป็นมิตินรกในหลายๆมิติคู่ขนาน

เพล้ง

กระจกที่ใส่ครอบแก้วที่มีมือของหญิงชราที่แห้งเหี่ยวนั้นแตกสลาย

มือหญิงชราที่อยู่ภายในกลับกลายเป็นฝุ่นทรายสีดำและพัดปลิวหายไป

Hand of Norn

มือของเทพีโชคชะตา

นั้นสูญสลายหายไป

ทรายสีดำกลายเป็นแมงมุมตัวเล็กๆนับไม่ถ้วนก่อนที่แมลงพวกนั้นจะหลบหายไปในเงา

พนักงานคนหนึ่งที่เป็นปีศาจ

The Manager

ผู้จัดการ

ในร่างของเลขาสาวสวยแต่ที่แท้จริงคือปีศาจได้ทำหน้าตกใจก่อนจะกรีดเลือดสีเขียวของตนเองลงที่พื้น

เลือดสีเขียวของเธอกลายเป็นสีดำและกลายเป็นแมงมุมจำนวนนับไม่ถ้วน

ก่อนที่เธอจะดีดนิ้วมือและไฟลุกท่วมแมงมุมหลายร้อยตัวนั้น

“เฮเบร็อท Heberoth  ผู้ชักใยแห่งความมืด ทำไมถึงได้เคลื่อนไหวในมิตินี้ได้?”

ผู้จัดการปีศาจสายตากลายเป้นสีขาวแจ้งข่าวต่อพวก

ผู้บริหาร

The director

“มีกำหนดการอวสานของโลกเร็วกว่าที่ทางเรากำหนดไว้เข้าประชุมด่วน”

เลขาสาวกัดริมฝีปากจนเลือดสีเขียวหยดออกมา

มีเรื่องให้วุ่นวายตลอดในบริษัทที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับวิญญาณและอวสานโลก

จบเล่มสอง

ติดตามต่อได้ในเล่มสามครับผม