หมอกกระหวัดรัดเลี้ยว วุ่นวาย
เมฆฝุ่นฟุ้งกำจาย แผ่กว้าง
พลันกำเนิดเทพไท้ มารคู่
เป็ดั่งแสงเงาสร้าง ฟากฟ้า นรกานต์
ส่ำสัตว์ทั้งใหญ่น้อย
เคลื่อนเลื่อนคล้อยในวัฏฏะ
เสพสุขทุกข์โลภะ
ล้วนโมหะทั้งมากมี
เทพสถิต ณ แดนสรวง
แลดูปวงสรรพชีวี
สรรค์สร้างปฐี
สายนทีสีทันดร
อสูรหมู่มารา
แลตรวจตราในสาคร
ใครจมห้วงนิวรณ์
ธ จะสอนให้รู้ทัน
เทวาอสุเรนทร์
เปรียบดังเปนแสงเงากัน
พิทักษ์ห้วงพสุธัน
ดั่งบรรพตค้ำโลกา
[กำจาย=กระจาย, นรกานต์=นรก, วัฏฏะ=รอบแห่งการเวียนเกิดเวียนตาย,โลภะ=ความโลภ, โมหะ=ความไม่รู้, ปฐี=แผ่นดิน,นที=สายน้ำ, สีทันดร=ห้วงสมุทรที่ล้อมรอบโลก, สาคร=แม่น้ำ,นิวรณ์=สิ่งที่ขัดขวางจิตไม่ให้ก้าวหน้าในคุณธรรม,ธ=ท่าน, อสุเรนทร์=จอมอสูร, พสุธัน=แผ่นดิน,บรรพต=ูเา]
ตำนานจากยุคาที่สูญหายเมื่อครั้งที่ทวยเทพสร้างโลกเบื้องบน หมู่อสูรสร้างโลกเบื้องล่างทั้งสองต่างร่วมมือกันดูแลแดนสรวงที่ตัวเองบันดาลสร้างขึ้นมาก่อกำเนิดส่ำสัตว์มากน้อย ขับเคลื่อนสรรพชีวิต เป็วัฏสงสารวนเวียนว่าย
แต่เมื่อผ่านกาลอันเนิ่นนานประวัติศาสตร์จึงถูกลบเลือนลืมหายไป ข้าจึงขอบังอาจเปิดเผยความลับแห่งจักรวาล ให้ทุกท่านได้ยลโฉมพลังจากห้วงอดีตกาลที่เคยถูกกลบฝังไว้ในสายธารแห่งกาลเวลาใน
The Age ofApocalypse
ศักราชสิ้นสูญ