พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบเก้า ผู้บัญชาการองครักษ์วังหลวง8

ฮ่องเต้ถังแตกจนซื้อขายตำแหน่งของราชสำนักขุนนางต้องเกลี้ยกล่อมโจรในพื้นที่ให้มาเข้าร่วมตนเองแบบเตียวคีที่สังหารบิดาของโจโฉ

ขุนศึกจึงได้เริ่มสร้างอิทธิพลของตนเองไม่จำเป็นต้องฟังราชสำนักเพราะมีทหารของตนเอง

อำนาจรัฐส่วนกลางอ่อนแออำนาจท้องถิ่นเข้มแข็ง

กฎหมายแผ่พระคุณ

ที่แบ่งปันทรัพย์มรดกของบรรดาท่านอ๋องหัวเมืองต่างๆให้มีอำนาจน้อยลงเรื่อยๆก่อนหน้านี้พังทลายลงเพราะฮ่องเต้มีความคิดที่ชาญฉลาดให้รัฐบาลท้องถิ่นสามารถเกณฑ์ทหารได้ด้วยตนเอง

ที่ผมรวบรวมทหารที่มาจากดจรตอนนี้อาจจะเรียกภาษาสำนวนได้ว่า

คนถอยห้าสิบก้าวหัวเราะเยาะคนถอยร้อยก้าว

ว่าเจ้าเองก็ทำไม่ได้ต่างกับคนอื่นมีสิทธิอะไรไปว่าเขา

ในการที่รวบรวมทหารจากโจรหรือชาวบ้านที่อดอยากพวกนี้?

อะแฮ่ม สิ่งที่ต่างคือไปดูชื่อยศตำแหน่งของผม

ผู้บัญชาการองครักษ์วังหลวง

ผมทำการแทน

วังหลวง

หากที่ผมทำคือการรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางเสริมสร้างอำนาจส่วนกลางจะหาว่าผมมีใจออกห่างจากราชสำนักได้อย่างไร?

Centralize of Power

รวบอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลาง

นั่นคือแผนการของผม

คนของแดนไซฮกชอบกล่าวเรื่องของการ

กระจายอำนาจ

Decentralize of power

Privatization

การทำให้เป็นเอกชน

แต่หากทำอย่างนั้นแท้ที่จริงแล้วคือการตัดตอนบอนไซอำนาจของรัฐบาลให้อำนาจของรัฐฐาลไปอยู่ในมือของนายทุนขุนนาง

รัฐไม่สามารถรวบรวมทรัพยากรแรงงานต่างๆก่อสร้างโครงการขนาดใหญ่หรือมีนโยบายในภาพรวมใดใดได้เลยแม้แต่น้อย

พวกแดนไซอกสร้างภาพว่าแดนล้อซั๊วะนั้นชั่วช้าสารเลว

แต่ทำไมเขาถึงขายน้ำมันในราคาถูกกว่าชาวบ้านได้?

ก็เพราพวกเขาไม่ยอมให้มีการทำให้เป็นเอกชนPrivatization ตอนที่สหภาพโซเวียตล่มสลาย

การทำให้เป้นเอกชนที่ว่าก็รังแต่จะทำให้ใช้ทรัพยากรไฟฟ้า น้ำ น้ำมัน ราคาแพงขึ้นสร้างภาระแก่ประชาชนไปเท่านั้น

ไม่ได้เห็นทำให้เกิดอะไรดีขึ้นต่อประชาชนแม้แต่อย่างเดียว

การผลิตต่างๆควรจะอยู่ในมือของชนชั้นกรรมาชีพและมีไว้เพื่อประโยชน์ของทุกคนร่วมกันไม่ใช่อยู่ในมือของนายทุนขุนนางศักดินาล้าหลังตามปณิธานของท่านเหมาไท่จู่

แต่หากผมจัดการด้วยความรุนแรงในการแย่งที่ดินคืนมาจากนายทุนขุนนางเข้าสู่รัฐ

ผมคงจะไม่พ้นจุดจบไม่ต่างจากอองมังที่ศีรษะโดนดองเอาไว้ในห้องหนังสือของราชสำนัก

คนที่มีแนวคิดชั่วช้าสารเลวอย่าง

จัดสรรที่ดินแก่ชาวบ้าน

บำเหน็จบำนาญราชการ

อันเป็นแนวคิดที่ศักดินาล้าหลังนั้นไม่สามารถรับได้

แต่ผมจะเริ่มสร้างคนของผมตามนโยบายนี้ล่ะ

คนที่ไม่มีที่มาที่ไปและอาชญากรจะพึ่งพาผมมากกว่าคนของราชสำนักคนอื่นๆ...ก็แผ่นเดียวกับพวกเล่าเปียวโตเกี๋ยม ขุนศึกท้องถิ่นที่เลี้ยงโจรไว้ทำงานให้ตนเองนั่นล่ะ

“ข้าค่างหกแขน ไม่ใช่คนขลาดของเข้าร่วมการทดสอบด้วย”

ชายคนหนึ่งที่ขนดกรุงรังดั่งลิงกังหรือค่างเอ่ยขึ้นมา