ตอนที่ 12ราชินีมด
เพชรหลับตาลงอย่างช้าๆ สูดลมหายใจลึก ปลดปล่อยพลังจิตที่ซุกซ่อนอยู่ภายในร่างกายกระแสพลังงานลึกลับที่มองไม่เห็นค่อย ๆ ไหลเวียนไปทั่วร่างของเขาราวกับสายน้ำที่หล่อเลี้ยงทุกอณู เส้นประสาทถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง ส่งผลให้กระดูกและกล้ามเนื้อบิดเบี้ยวเปลี่ยนแปลงโครงสร้างภายในอย่างน่าอัศจรรย์
ร่างของเขาค่อยๆ หดตัวลงอย่างรวดเร็ว ิัเริ่มแข็งกระด้างแปรเปลี่ยนเป็เปลือกหนาสีดำสนิทคล้ายเกราะป้องกันแขนขาเรียวเล็กลงและแตกออกเป็หกข้าง แต่ละข้างมีข้อต่อที่ซับซ้อนและแข็งแรงดวงตากลมโตของมนุษย์แปรเปลี่ยนเป็เลนส์สะท้อนแสงสีแดงฉาน รับรู้การเคลื่อนไหวของทุกสิ่งรอบตัวด้วยความแม่นยำ
เพชรได้กลายร่างเป็มดร่างกายของเขาเปล่งประกายสีดำขลับ สะท้อนแสงสลัวภายในรังมด
เขาขยับขาทั้งหกอย่างระมัดระวังทดลองก้าวเดินไปข้างหน้า ความรู้สึกแปลกใหม่แผ่ซ่านไปทั่วร่างััของเขาคมชัดขึ้นกว่าเดิม รับรู้แรงสั่นะเืบนพื้นดินได้ทุกจังหวะแม้แต่การเคลื่อนไหวของมดตัวอื่น ๆที่เดินไปมาเป็จังหวะสม่ำเสมอก็ปรากฏชัดเจนในประสาทััของเขาราวกับว่าเขาได้เชื่อมต่อกับเครือข่ายประสาทของรังมด
ฝูงมดงานขนาดมหึมาเดินเรียงรายกันเข้าออกปากรังรูปร่างของพวกมันใหญ่โตกำยำ เทียบเท่าสุนัขพันธุ์ใหญ่กรามแหลมคมเปล่งประกายภายใต้แสงสลัวของรังที่ทอดตัวลงไปในความมืดมิดแต่ไม่มีตัวใดสังเกตเห็นความผิดปกติของเขา พวกมันเดินไปมาอย่างขยันขันแข็งปฏิบัติภารกิจตามสัญชาตญาณ
เพชรค่อย ๆเคลื่อนตัวเข้าหามดงานตัวหนึ่งที่เดินห่างจากกลุ่ม ดวงตาสีดำสนิทของมันว่างเปล่าปราศจากความสงสัยหรือสัญญาณเตือนภัยใด ๆ มันเดินไปข้างหน้าอย่างไม่รู้ตัว
โอกาสมาถึงแล้ว
เขาขยับเข้าใกล้อย่างไร้เสียงในจังหวะที่มดตัวนั้นกำลังจะเดินผ่าน เพชรก็พุ่งเข้าใส่รัดร่างของมันไว้แน่นด้วยขาอันทรงพลัง กรามอันแหลมคมของเขาฝังลงบนคอของเหยื่อฉีกกระชากเนื้อจนของเหลวสีเหลืองไหลทะลักออกมาร่างของมดตัวนั้นสั่นสะท้านเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะหยุดนิ่งไร้ชีวิต
เพชรปล่อยซากของมดลงบนพื้นอย่างระมัดระวังสอดส่ายสายตาไปรอบ ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีตัวใดสังเกตเห็นเขาใช้พลังจิตกำจัดร่องรอยกลิ่นเืปล่อยให้ฟีโรโมนของรังมดกลบเกลื่อนหลักฐานทั้งหมด ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เขาก้าวลึกลงไปในรังพร้อมกับความมืดมิดที่รออยู่เบื้องหน้าความรู้สึกของการเป็ผู้ล่าแผ่ซ่านไปทั่วร่างของเขา อะดรีนาลินสูบฉีดเขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับอันตรายที่ซ่อนอยู่ในเงามืด
รังมดใต้พิภพเป็โลกที่แตกต่างจากโลกเบื้องบนโดยสิ้นเชิงที่นี่มืดมิด อบอ้าวและอบอวลไปด้วยกลิ่นฟีโรโมนอันเป็เอกลักษณ์ของเหล่ามดงานที่ขยันขันแข็งอุโมงค์ขนาดมหึมาแผ่ขยายไปทุกทิศทาง ราวกับเป็เขาวงกตใต้ดินที่ไร้ที่สิ้นสุดซับซ้อนและวกวนจนยากจะคาดเดา
เพชรเคลื่อนตัวไปตามทางเดินแคบๆ อย่างเงียบเชียบ ร่างมดขนาดมหึมาของเขาผสานเข้ากับเงามืดราวกับเป็ส่วนหนึ่งของความมืดมิดนั้นเอง ััของเขาเฉียบคมขึ้นเรื่อย ๆนับั้แ่ร่างกายของเขาแปรเปลี่ยนเป็มด ทุกเสียง ทุกแรงสั่นะเืแม้เพียงเล็กน้อย ล้วนแจ่มชัดในประสาทััของเขาราวกับว่าเขาได้เชื่อมต่อกับเครือข่ายประสาทของรังมด
หากพบมดตัวใดแยกตัวออกมาจากกลุ่มเขาจะลงมือสังหารมันทันที ด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ ไม่มีเสียงร้องไม่มีแม้แต่การดิ้นรน ทุกอย่างจบลงในเสี้ยววินาทีกรามอันทรงพลังของเขาตัดผ่านเปลือกแข็งของเหยื่อได้อย่างง่ายดายก่อนจะลากซากของมันไปซ่อนไว้ในเงามืด เพื่อไม่ให้มดตัวอื่น ๆ สังเกตเห็น
ร่างของมดที่ถูกสังหารกองพะเนินอยู่ตามซอกหลืบของอุโมงค์แต่เหล่ามดงานที่เหลือกลับไม่รับรู้ถึงอันตรายที่แฝงตัวอยู่ในความมืดเลยแม้แต่น้อยพวกมันยังคงปฏิบัติภารกิจของตนเองอย่างขยันขันแข็งโดยไม่รู้เลยว่ามีผู้ล่าที่อันตรายแฝงตัวอยู่
เพชรไต่ลึกลงไปเรื่อยๆ ความลึกของอุโมงค์นี้ทะลุลงไปเกือบสิบกิโลเมตรใต้พื้นดินแล้วมดที่เขาปลิดชีพไประหว่างทางนั้นมีมากกว่าสามสิบตัวแต่ละตัวที่ถูกกำจัดไปนั้นทำให้พลังของเขาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
[ระดับของคุณเพิ่มขึ้นเป็10]
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวของเขาทันใดนั้น พลังงานในร่างพลุ่งพล่านขึ้นอย่างฉับพลันร่างกายตอบสนองได้รวดเร็วยิ่งขึ้น การควบคุมพลังจิตเฉียบคมกว่าเดิมแต่เขากลับรู้สึกได้ถึงกำแพงที่มองไม่เห็น ขวางกั้นอยู่เขาไม่สามารถทะลวงผ่านระดับสิบไปได้
เพชรขมวดคิ้วความรู้สึกอึดอัดครอบงำอยู่ชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะนึกถึงคำพูดของอริสา"การจะเลื่อนจากระดับ 10 ไป 11ได้ จำเป็ต้องใช้ 'หินเลื่อนระดับ' หนึ่งก้อน"เขาเข้าใจแล้วว่าการเลื่อนระดับนั้นไม่ใช่แค่การเพิ่มจำนวนการสังหารเท่านั้นแต่ยังต้องมีวัตถุดิบพิเศษที่ช่วยกระตุ้นการเปลี่ยนแปลงของร่างกายและพลังจิตของเขาด้วย
พลังงานที่ได้รับจากการสังหารมดนั้นไม่ได้สูญหายไปไหนเพชรรู้สึกถึงมันอย่างชัดเจน กระแสพลังมหาศาลที่ยังคงไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเขาแต่กลับถูกกักเก็บไว้ ราวกับน้ำที่ไหลชนกำแพงสูง ไม่สามารถไหลทะลักออกไปได้มันรอคอยการปลดปล่อย รอคอยกุญแจสำคัญที่จะไขมันออกมา
พลังงานนั้นอัดแน่นอยู่ภายในตัวเขาราวกับเป็ะเิเวลาที่รอการจุดชนวน มันวนเวียนอยู่ภายในร่างกายของเขากระตุ้นเส้นประสาทและกล้ามเนื้อ แต่กลับไม่สามารถแสดงออกมาได้อย่างเต็มที่เพชรรู้สึกถึงความอึดอัด ความไม่สมดุล ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างขาดหายไป
เขาเข้าใจแล้วว่าการเลื่อนระดับนั้นไม่ใช่แค่การสะสมพลังงานเท่านั้นแต่ยังต้องมีตัวกระตุ้นที่เหมาะสม ตัวกระตุ้นที่จะปลดล็อกพลังงานที่ถูกกักเก็บไว้และทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้น เขา้า "หินเลื่อนระดับ"ที่อริสาพูดถึง มันคือสิ่งที่เขา้าเพื่อทะลวงกำแพงที่ขวางกั้นอยู่
เพชรยืนซ่อนตัวอยู่ในเงามืดลอบสังเกตการเคลื่อนไหวของมดงานที่สัญจรไปมาอย่างเป็ระเบียบศูนย์กลางของรังแห่งนี้กว้างใหญ่และสูงโปร่งจนน่าประหลาดใจเพดานถ้ำโค้งสูงขึ้นไปหลายสิบเมตร เสาหินธรรมชาติเรียงตัวเป็แนวคล้ายเสาค้ำปราสาทสร้างบรรยากาศที่น่าเกรงขาม
แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุดคือราชินีมด นางนอนอยู่บนแท่นหินขนาดมหึมา ลำตัวของราชินีใหญ่โตจนน่าตกตะลึงยาวเกือบสิบเมตร เปลือกแข็งของนางเป็สีดำขลับ แวววาวราวกับอัญมณีลำตัวพองโตผิดธรรมชาติ สะท้อนถึงบทบาทของ "ผู้ให้กำเนิด"ที่เป็หัวใจของอาณาจักรใต้ดินแห่งนี้
เหล่ามดงานผลัดกันแบกซากเหยื่อเข้ามา—สัตว์เล็กใหญ่ที่ถูกจับจากโลกเบื้องบนแม้แต่เศษซากของสัตว์ประหลาดบางตัวก็ถูกนำมาวางรวมกันเป็กองมหึมาเพชรเข้าใจได้ทันทีว่าอาหารทั้งหมดนี้ถูกส่งมอบให้ราชินีมด
"ถ้าหากราชินีตายอาณาจักรนี้ก็จะล่มสลาย..." เขาคิดแผนขึ้นมาในทันที
พิษร้ายที่ซ่อนอยู่ในเหยื่อเพชรขยับตัวอย่างเงียบเชียบ ใช้พลังจิตเปลี่ยนร่างของเขาให้กลมกลืนไปกับฝูงมดงานจากนั้นเขาก็จัดการสังหารมดตัวหนึ่งอย่างรวดเร็วใช้กรงเล็บแหลมคมตัดขาดร่างของมันโดยที่ไม่มีใครทันสังเกต
เขาเลือกซากเหยื่อที่ยังไม่เสียหายมากนักก่อนจะใช้พลังจิตของตัวเองเปลี่ยนรูปร่างของเขี้ยวให้กลายเป็เขี้ยวงูพิษ
ฉึก! เขี้ยวแหลมกดลงไปในซากเหยื่อฉีดพิษอาบลงไปในเนื้อของมันพิษที่เขาสร้างขึ้นนั้นร้ายแรงกว่าพิษงูทั่วไปหลายเท่า...ไม่เพียงแต่จะกัดกร่อนร่างกายของเหยื่อจากภายในมันยังมีคุณสมบัติแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว หากราชินีมดกัดกินมันพิษนี้จะไหลเวียนเข้าสู่ระบบของนางและทำลายจากภายใน!
เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยเขาใช้พลังจิตจัดวางซากเหยื่อให้อยู่ในกองอาหารที่กำลังถูกลำเลียงเข้าไปและรอให้กับดักทำงาน เขาซ่อนตัวอยู่ในเงามืด เฝ้าสังเกตการณ์อย่างใจจดใจจ่อรอคอยผลลัพธ์ของแผนการร้าย
เพียงไม่นาน…แผนของเพชรก็เริ่มทำงาน ราชินีมดอ้าปากกว้าง กัดลงบนเหยื่อที่ถูกวางยาโดยไม่รู้ตัวพิษเริ่มซึมเข้าสู่ร่างกายของนางอย่างรวดเร็ว!
"ก๊ากกกกกกกกกกกกกก!!!"เสียงกรีดร้องของราชินีมดไม่ได้เป็เพียงแค่เสียงแห่งความเ็ป แต่มันคือสัญญาณปลุกพลังของมดทั้งรัง! คลื่นพลังประหลาดแผ่ออกจากร่างของราชินีมดมันเป็พลังที่เพชรไม่เคยััมาก่อน อากาศรอบตัวสั่นะเื พื้นดินแตกร้าว พลังจิตของมดเริ่มตื่นขึ้น!
มดงานรอบตัวเริ่มเปลี่ยนไปดวงตาของพวกมันเปล่งแสงสีแดง พวกมันไม่ได้เป็เพียงมดธรรมดาอีกต่อไป!
[มดผู้พิทักษ์ –ปลดล็อกพลังพิเศษ]
ราชินีมดอ้าปากกว้างหอบหายใจอย่างหนัก ทว่าดวงตาของนางเต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่งพลังงานสีดำเริ่มไหลเวียนไปทั่วร่างกาย นางกำลังพยายามต้านพิษของเพชร!
[ราชินีมด –ปลดล็อกสกิล: "คำสาปราชินี"]
"ข้าจะไม่ตาย...ข้าคือราชินีของรังนี้!!!" ทันใดนั้น พลังสีดำก็พุ่งกระจายออกไปทั่วโพรงมดทุกตัวที่ได้รับพลังนี้กลับกลายเป็ปีศาจที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น!
เพชรที่ซ่อนตัวอยู่กำมือแน่น...สถานการณ์พลิกผันแล้ว! "ให้ตายสิ... นี่มันเกินกว่าที่คาดไว้!"เขาจะจัดการกับกองทัพมดกลายพันธุ์นี้ได้อย่างไร?
เพชรหลบอยู่ในเงามืดอย่างเงียบเชียบแต่สายตาของเขากลับเต็มไปด้วยความระมัดระวังการปลุกพลังของราชินีมดไม่ได้เป็แค่การเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพวกมดงานแต่มันได้กระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในรังนี้—การต่อสู้ที่ไม่เคยมีมาก่อนกำลังจะเริ่มขึ้น
มดงานที่ตอนนี้เต็มไปด้วยพลังใหม่ที่ได้รับจากราชินีเริ่มเดินขบวนอย่างเป็ระเบียบทุกตัวต่างเปล่งแสงสีแดงที่ดวงตา เต็มไปด้วยเจตนาฆ่ามันเริ่มกระจายออกไปในทุกทิศทางก่อให้เกิดการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและประสานกันราวกับการต่อสู้ที่สมบูรณ์แบบ
เพชรรู้สึกได้ถึงพลังที่เริ่มเพิ่มขึ้นในตัวมันแต่การแปลงร่างไปเป็มดของเขาไม่ได้ทำให้เขาควบคุมพลังได้อย่างสมบูรณ์เขามีเพียงความเร็วและทักษะการซ่อนตัวในระดับหนึ่งหากจะเผชิญหน้ากับมดที่ตอนนี้เปลี่ยนไปเป็พวกปีศาจมดที่มีพลังจิตหรือพลังพิเศษจากราชินีเขาคงต้องใช้กลยุทธ์ที่ดีกว่านี้
"พวกมันจะหาฉันเจอไหม?"เพชรคิดในใจขณะเหลือบมองไปยังทิศทางที่มดเริ่มกระจายตัวไป เขาต้องใช้พลังจิตที่มีอยู่เพื่อเสริมการเคลื่อนไหวของตัวเอง
เพชรเลื่อนตัวไปในทิศทางตรงข้ามโดยใช้การพรางตัวของมดเงาเขาเคลื่อนไหวอย่างเงียบงันแต่ไม่สามารถปิดเสียงจากการเคลื่อนไหวที่มีพลังจิตออกไปได้ ทันใดนั้น หนึ่งในมดงานเหล็กที่ถือกำลังกลายพันธุ์เพิ่งออกมาจากเงามืดร่างกายของมันเริ่มค่อยๆเปลี่ยนแปลงเป็เกราะเหล็กที่ไม่สามารถทำลายได้ง่ายมันหันมามองและพุ่งตรงมาที่เขา พร้อมปล่อยกระแสไฟฟ้าจากกรงเล็บไปที่เพชรทันที
บึ้ม!สายฟ้าผ่าใส่ผิวของเพชร จนทำให้เขาเกือบสะดุดล้มแต่ก็ยังสามารถหลบได้ในเสี้ยววินาทีและะโถอยหลังไปข้างหลัง"แย่แล้ว…" เพชรสบถในใจ ขณะหันมองหาทางหนีจากมดที่พุ่งมาหาเขามดะเิกำลังเตรียมการขยับเข้าใกล้ทันที มันกระโจนเข้าหาเขาด้วยพลังะเิที่จะทำให้ทั้งรังพังทลายได้
เพชรเร่งพลังจิตแปลงร่างกลับเป็มนุษย์ทันทีพร้อมกับแผ่พลังจิตเรียกปีกนกสีขาวบริสุทธิ์ออกมาจากแผ่นหลังปีกทั้งสองข้างกางออกอย่างสง่างาม สะท้อนแสงสลัวภายในรังมด
เขาพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าหลบหลีกการโจมตีของมดกลายพันธุ์ที่พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทางมดสายฟ้าปล่อยกระแสไฟฟ้าใส่เขาอย่างต่อเนื่องมดเหล็กพุ่งชนกำแพงหินเพื่อขัดขวางเส้นทางของเขามดะเิเตรียมที่จะะเิตัวเองเพื่อทำลายทุกอย่างที่อยู่รอบตัวแต่เป้าหมายของเพชรมีเพียงหนึ่งเดียว: ราชินีมด หากมันตายมดเหล่านี้ก็จะกลับเป็ปกติ
เพชรเร่งความเร็วพุ่งเข้าหาราชินีมด ใช้ความคล่องแคล่วของปีกนกในการหลบหลีกการโจมตีเขาแปลงร่างเป็เหยี่ยว โฉบเฉี่ยวโจมตีจุดอ่อนของราชินีมดใช้กรงเล็บและปากที่แหลมคมจิกทึ้งเปลือกของมัน
ราชินีมดกรีดร้องด้วยความเ็ปพยายามตอบโต้ด้วยพลังจิตของนาง แต่เพชรไม่เปิดโอกาสให้มันได้ตั้งตัวเขาโจมตีอย่างไม่หยุดยั้ง ราชินีมดพ่นพิษสีดำออกมาแต่เพชรใช้ความเร็วของเหยี่ยวหลบหลีกได้ทันท่วงที จากนั้น เขาแปลงร่างเป็เสือพุ่งเข้าตะปบราชินีมดอย่างรวดเร็วกรงเล็บแหลมคมของเสือข่วนลงบนเปลือกแข็งของราชินีมด สร้างรอยแผลลึก
ราชินีมดสะบัดตัวอย่างรุนแรงเหวี่ยงเพชรให้กระเด็นออกไป เพชรลอยละลิ่วไปกระแทกกับผนังถ้ำแต่เขาก็ลุกขึ้นยืนได้อย่างรวดเร็ว เขาแปลงร่างเป็งูขนาดใหญ่เลื้อยเข้าหาราชินีมดอย่างรวดเร็ว ฉกกัดลำตัวของมันอย่างแรงพิษร้ายแรงเริ่มซึมเข้าสู่ร่างกายของราชินีมด
ราชินีมดกรีดร้องด้วยความเ็ปพยายามที่จะกำจัดงูออกจากตัว แต่เพชรไม่ปล่อยเขารัดลำตัวของราชินีมดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ บีบให้มันหายใจไม่ออกราชินีมดเริ่มอ่อนแรง พลังสีดำที่แผ่ออกมาจากร่างของมันเริ่มอ่อนกำลังลง
ในที่สุดราชินีมดก็แน่นิ่ง พลังสีดำหายไป มดกลายพันธุ์กลับเป็ปกติเพชรแปลงร่างกลับเป็มนุษย์ มองไปรอบ ๆ รังมดที่เงียบสงัดเขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เมื่อราชินีมดสิ้นชีพมดงานที่รายล้อมร่างไร้ิญญาของมันก็แตกตื่น ส่งเสียงร้องระงมก่อนจะวิ่งพล่านไปทั่วรังราวกับรังแตนถูกแหย่ เพชรไม่ปล่อยให้ความโกลาหลนั้นดำเนินไปนานกว่านี้เขาเร่งพลังจิตแปลงกาย ปีกสีนกแผ่ขยายออกจากแผ่นหลังขาแข็งแกร่งของเสือปรากฏขึ้นแทนที่ขามนุษย์ กรงเล็บยาวแหลมคมงอกออกจากปลายนิ้ว
เพชรพุ่งทะยานเข้าใส่กลุ่มมดงานที่กำลังแตกตื่นราวกับพายุกรงเล็บของเขาฉีกร่างมดออกเป็ชิ้นๆเืสีเขียวเข้มกระเซ็นเปรอะเปื้อนไปทั่วร่างของเขาเสียงกรีดร้องของมดดังระงมไปทั่วบริเวณ ร่างของมดถูกฉีกกระชากกระจัดกระจายไปทั่วพื้นดิน ราวกับใบไม้ร่วง
เพชรไม่ลดละความโเี้เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและแม่นยำ กรงเล็บของเขาฟาดฟันร่างมดอย่างต่อเนื่องเสียงเนื้อฉีกขาดดังสนั่น ร่างของมดถูกฉีกกระชากออกเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อยเืสีเขียวเข้มไหลนองพื้น
เพชรไม่สนใจเืและซากศพที่รายล้อมเขาจดจ่ออยู่กับภารกิจที่ได้รับมอบหมาย เขาต้องสังหารมดให้ครบ 100 ตัว
943
