ผู้ร่วงหล่น

แจ๊คไม่ได้สนใจการต่อสู้ที่เกิดขึ้นบางครั้งเป็นเสียงกรีดร้องของผู้คน เสียงระเบิดจากเวทมนตร์ ลมปราณหรือเสียงคำรามจากยักษ์ตาเดียวหลายตัว

ระหว่างที่แจ๊คกำลังวิ่งเข้าไปในป่ายักษ์ตาเดียว เขาได้ยินเสียงกระทืบเท้าอย่างรุนแรง

ปัง ปัง

แผ่นดินสั่นไหวอย่างรุนแรงทำให้แจ๊คเกือบจะทรงตัวไม่อยู่ ก่อนจะมีสิ่งหนึ่งปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขา

สิ่งนั้นคือยักษ์ขนาดใหญ่ที่สวมชุดเกราะหินอันสวยงามและเขาด้านบนส่องแสงประกายขึ้น ด้านหลังของยักษ์ตัวนี้คือดาบขนาดใหญ่ไม่ได้เป็นต้นไม้โบราณเหมือนกันยักษ์ตัวที่ถูกกลุ่มรากีฆ่า

แจ๊คมองไปที่ยักษ์ตัวนั้นและหยุดหายใจทันที กลิ่นอายของความป่าเถื่อนและกระหายเลือดรุนแรงมากจนแจ๊ครู้สึกตกใจ

ยักษ์ตัวนั้นจ้องมองมาทางแจ๊ค ดวงตาขนาดใหญ่ตรงหน้าผากได้ส่องประกายเยือกเย็นก่อนจะพูดขึ้นมา

“เหมือนเห็นลมหายใจเมื่อสักครู่นี้”

เมื่อแจ๊คได้ยินเสียงพูดของยักษ์ตาเดียวข้างหน้าเขารู้สึกตึงเครียดเหงื่อไหลลงจากหน้าผากสู่ลำตัวเพราะเขารู้สึกกดดันอย่างมากไม่ใช่แค่ระดับที่แตกต่างกัน

แต่เหมือนกับร่างกายของยักษ์ตาเดียวตรงหน้าคำรามขู่เขาจนเทียบจะก้าวเท้าไม่ออก

แจ๊คเกร็งกล้ามเนื้อทั้งหมดและพยายามจะเปิดธาตุ 5 พร้อมกับถ้ายักษ์ตัวนี้เห็นเขาจริงและไม่ใช่แค่ธาตุทั้ง 5 เท่านั้นดวงตาของแจ๊คส่องประกายสีม่วงพร้อมกับมีรอยแยกในอากาศบาง ๆ

ราวกับมีอะไรออกมาจากอากาศตรงนั้น ระหว่างที่บรรยากาศตึงเครียดนั้นอยู่ ๆ ยักษ์ตาเดียวได้หันหัวกลับไปมองกลับมีเสียงพูดอันน่าเกรงขามพูดขึ้นมา

“ราชาที่ราบต่ำ พวกเรามาแบ่งพวกมนุษย์ที่พยายามบุกรุกป่าของพวกเราดีไหม”

ยักษ์ตาเดียวตรงหน้าแจ๊คได้ยินเสียงพูดขึ้นจึงแค่นเสียงอย่างเย็นชาก่อนจะพูดออกไป

“ราชาภูเขา นายไม่ต้องมายุ่งกับพวกมนุษย์ที่บุกรุกพื้นที่ของฉัน ถ้านายกล้าแย่งพวกมนุษย์ของฉันไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน”

“ฮ่า ๆ ราชาที่ราบต่ำนายพยายามจะออกไปคนเดียวเพื่อมนุษย์พวกนั้น ต้องการเหมือนกับราชาป่าแดงหรือไง”

ยักษ์ตาเดียวราชาที่ราบต่ำตรงหน้าแจ๊คมีสีหน้าเคร่งขรึมก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า

“ราชาป่าแดงนั้นประมาทศัตรูเกินไป ใครใช้ให้อยากจะไปที่เมืองมนุษย์ก่อนจะเจอกับจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ทั้ง 4 คน”

เมื่อได้ยินดังนั้นราชาภูเขาเงียบไปสักพักหนึ่งก่อนจะถอนหายใจ

“ราชาที่ราบต่ำนายต้องการจะทำแบบนี้จริง ๆ หรือ นายไม่กังวลเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์ของพวกเราเลยหรือไง”

ยักษ์ตาเดียวตรงหน้าแจ๊คได้ยินดังนั้นจึงมีสีหน้าบ้าคลั่งก่อนจะเปลี่ยนไปเสียใจ โศกเศร้าและต่าง ๆ ก่อนจะพูดขึ้นมา

“ฉันไม่ได้ต้องการให้เผ่าพันธุ์ของเราล่มสลาย แต่มันเป็นความรุ่งโรจน์ของเผ่าพันธุ์ของพวกเรา”

เสียงภายในป่าเงียบลงไปสักพักหนึ่งก่อนจะมีเสียงถอนหายใจออกมา

“ราชาที่ราบต่ำ พวกเราแค่รอเวลาให้ผนึกคลายตัวเองก็ได้ไม่เห็นต้องสังเวยเลือดของมนุษย์แม้แต่นิดเดียว”

เมื่อได้ยินดังนั้นสีหน้าของราชาที่ราบต่ำได้โกรธขึ้นมา ออร่ารอบตัวปะทะขึ้นจนทำให้ต้นไม้แตกหัก ก้อนหินสลายเป็นฝุ่นผงส่วนแจ๊คถอยหลังตามแรงลมเพื่อไม่ให้ยักษ์ตาเดียวตรงหน้าสนใจ

“ราชาภูเขานายลืมสิ่งที่พวกมนุษย์ได้ทำเมื่อ 1 พันปีก่อนไม่ได้หรือไง ราชายักษ์ตาเดียวทั้ง 18 คนได้เข้าร่วมการต่อสู้กับพวกมนุษย์นั้น มี 15 ตนต้องตายจากสงครามไป คนที่เหลือรอดจากสงครามนั้นคือนาย ราชาป่าแดงและฉันเท่านั้น ในตอนนั้นพวกเราได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการต่อสู้ในสงคราม แต่ใครจะไปคิดว่ามิตรสหายที่ร่วมต่อสู้กันมาอย่างยาวนานได้หักหลังพวกเราเพราะความโลภอยากจะได้วิชาฝึกฝนร่างกาย จึงผนึกบ่อบรรพบุรุษและความรู้ทั้งหมดของเผ่าเราทั้งหมดก่อนจะขโมยไปบางส่วน นายยังจำวันนั้นได้ไหมวันนั้นเห็นพวกมนุษย์ฆ่าเหล่ายักษ์ตาเดียวเป็นผักปลา เลือดของยักษ์ตาเดียวพวกเราต้องย่อมพื้นดินนี้ให้กลายเป็นวงแหวนเวทมนตร์ปิดกันมิติและเวลาให้เป็นที่ซ่อนของเผ่า ตั้งแต่วันนั้นฉันสาบานกับตนเองว่าจะล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์ให้หมด---------------------!!!!!”

ตูม ตูม

ยักษ์ตาเดียวราชาที่ราบต่ำได้ระเบิดความโกรธออกมาทำให้เหล่าสัตว์น้อยใหญ่รู้สึกหวาดกลัว

แจ๊ครู้สึกกดดันราวกับมีภูเขามากดทับทำให้เลือดภายในร่างกายหยุดไหลเวียนก่อนจะเขาจะคำรามเบา ๆ ในลำคอเพื่อกระตุ้นให้เลือดทำงาน

“หู่เสวียออร่าของยักษ์ตัวนี้มันเป็นบ้าอะไร”

หู่เสวียมองดูจากมิติชุดแห่งความว่างเปล่าจึงพูดขึ้นว่าด้วยน้ำเสียงที่เงียบสงบ

“แรงกดดันจากกาย ถ้าฝึกฝนร่างกายจนถึงกายรับรู้ความรู้สึกร่างกายของนายจะกดดันคู่ต่อสู้ได้ดีทั้งหมด อีกอย่างยักษ์ตาเดียวตัวนี้ไม่ได้ฝึกฝนถึงขั้นนั้น”

“หมายความว่ายังไง”

“ที่พวกยักษ์ตาเดียวสามารถมาถึงขั้นนี้ได้เพราะเลือดยักษ์”

“เลือดยักษ์”

“เลือดของเผ่ายักษ์นั้นสามารถเป็นสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์สำหรับการฝึกฝนร่างกายของเผ่ายักษ์หรือคนที่สายเลือดของเผ่ายักษ์เท่านั้น แค่หยดเดียวก็สามารถทำให้ร่างกายไปถึงกายรับรู้ความรู้สึก”

แจ๊คได้ยินดังนั้นจึงลูบคางตัวเองและคิดว่าจะขโมยเลือดของเผ่ายักษ์จากยักษ์ตาเดียวดีไหม

ระหว่างที่แจ๊คกำลังคิดเฟรยาได้พูดขึ้นมาว่า

“ฉันนึกออกแล้วว่าเผ่ายักษ์ตาเดียวเคยร่วมสงครามที่ปีศาจได้บุกมายังดวงดาวใบนี้”

“เธอพอจะพูดได้ไหมว่าใครเป็นคนทรยศพวกยักษ์ตาเดียว”

แจ๊คถามขึ้นหลังจากที่เฟรยารู้ว่าเผ่ายักษ์ตาเดียวเคยร่วมสงครามเมื่อ 1 พันปีก่อนเฟรยาหัวเราะอย่างเขินอายเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นมา

“อันนี้ฉันไม่รู้ ขอโทษด้วยนายท่าน”

“ไม่เป็นไร”

เมื่อรับรู้ว่าเผ่ายักษ์ตาเดียวเคยร่วมสงครามเมื่อ 1 พันปีก่อนดวงตาของแจ๊คได้ส่องประกายเพราะว่าความรู้ทั้งหมดของเผ่ายักษ์ถูกผนึกอยู่ด้านในป่าแห่งนี้ถึงแม้ว่าบางส่วนจะถูกขโมยไปแล้วก็ตาม

ราชาภูเขาถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้าก่อนจะพูดขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

“ราชาที่ราบต่ำ นายจะใช้วิธีไหนในการทลายผนึกที่ป้องกันอยู่”

ราชาที่ราบต่ำหัวเราะขึ้นอย่างบ้าคลั่งก่อนจะพูดออกมาว่า

“ค่ายกลโลหิตทลายค่ายกล”

“อะไรนะ นายต้องการจะใช้ค่ายกลที่ต่อต้านสวรรค์อย่างนั้นหรือไงนายไม่กลัวจะมีคนรับรู้แล้วจะไล่ล่านายไปชั่วชีวิตหรือไง”

“ฮ่า ๆ ราชาภูเขานายคิดมากไปถ้าสามารถทลายผนึกได้ พวกเราก็สามารถสร้างราชาเผ่ายักษ์ขึ้นมาได้อีกมากมายส่วนที่สำคัญที่สุดคือการเบิกสติปัญญาของเผ่าเรา”

ราชาภูเขาไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะเขารู้ว่าไม่สามารถหยุดราชาที่ราบต่ำได้อีกต่อไปความแค้นระหว่างราชาที่ราบต่ำกับเผ่ามนุษย์นั้นเยอะมาก ๆ เพราะครอบครัวของราชาที่ราบต่ำตายด้วยความน้ำมือของมนุษย์

ไม่ว่าจะเป็นราชาป่าแดงหรือราชาที่ราบต่ำทั้งคู่ได้เสียใจเป็นอย่างมากที่ช่วยเหลือในการทำสงครามและตนเองได้อ่อนแอลง

ทำให้ต้องเห็นคนรักตายต่อหน้าต่อตาตนเองโดยที่ไม่สามารถทำอะไรได้

“ราชาที่ราบต่ำนายสามารถไปได้แต่นายต้องทิ้งเลือดแก่นแท้ของนายและเผ่ายักษ์ออกมา ฉันไม่ต้องการสูญเสียเลือดเผ่ายักษ์อีกต่อไป”

ราชาที่ราบต่ำตกตะลึงเมื่อเห็นเพื่อนเก่าไม่ได้ห้ามตนก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยและทุบหน้าอกของตนเอง

ปัง

ราชาที่ราบต่ำได้กระอักเลือดออกมา เลือดของราชาที่ราบต่ำมีสีแดงเข็มจำนวนมากทว่ามีเลือดหยดหนึ่งที่พิเศษกว่ามีแสงสีทองสว่าง

ทันทีที่หยดเลือดสีทองปรากฏขึ้นมันได้ทำให้ฟ้าดินพังทลาย ท้องฟ้ามีคำรามก่อเมฆสายฟ้าจำนวนมากด้านบน แผ่นดินสั่นสะเทือนจนเกิดรอยแยก

ต้นไม้ แมลง ก้อนหิน หญ้าจำนวนมากราวกับถูกพลังบางอย่างทำลายจนกลายเป็นฝุ่นผง หยดเลือดสีทองสั่นไหลราวกับมีชีวิตเป็นของตนเอง

ก่อนหยดเลือดจะแสดงพลังไปมากกว่านี้ ได้มีมือขนาดใหญ่สีน้ำตาลเข็มปรากฏขึ้นจากพื้นดินพยายามจะหยิบหยดเลือดสีทองนั้น

หยดเลือดสีทองเห็นมือขนาดใหญ่สีน้ำตาลมันไม่ได้หวาดกลัวแต่ตื่นเต้นและพุ่งเข้าหามือขนาดใหญ่สีน้ำตาลเข็มทันที

ราชาที่ราบต่ำเห็นราชาภูเขาเก็บเลือดเผ่ายักษ์เข้าไปจึงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ราชาที่ราบต่ำไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนแต่ก่อนร่างกายไม่ได้กดดันแจ๊คเหมือนที่ผ่านมาตอนแรก

แจ๊ครู้สึกว่าตอนนี้สามารถหลบหนีไปจากราชาที่ราบต่ำอย่างง่ายดาย แต่ราชาภูเขานั้นมีขนาดใหญ่เท่าไรกันแน่แค่มือข้างหนึ่งที่โผล่ออกมาก็สูงถึง 10 เมตร

ราชาที่ราบต่ำพูดกับราชาภูเขาว่า

“ถ้าโชคชะตาของพวกเรายังไม่ขาดจากกัน พวกเราก็ยังได้พบกันอีก”

สิ้นสุดเสียงราชาที่ราบต่ำได้กระโดดพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที ราชาภูเขาเห็นดังนั้นจึงถอนหายใจเพราะราชาที่ราบต่ำคิดจะตายไปพร้อมกับศัตรู

ราชาภูเขาไม่คิดจะดูถูกพวกเผ่ามนุษย์เพราะเผ่ายักษ์ตาเดียวไม่ได้รุ่งโรจน์เหมือนแต่ก่อน

“สหายได้ฟังเรื่องวันนี้เป็นยังไงบาง”

เมื่อแจ๊คได้ฟังดังนั้นหัวใจของเขาเต้นอย่างรุนแรงเพราะหลังจากที่ราชาที่ราบต่ำไปก็ไม่มีใครอยู่ตรงนี้ นอกจากเขาแล้วก็ไม่มีใครอื่น

ราชาภูเขาเห็นว่าแจ๊คไม่ได้พูดอะไรออกมาจึงหัวเราะขึ้นเล็กน้อย

“ในเมื่อสหายเงียบแบบนี้ ก็จงเงียบไปตลอดกาล”

มือขนาดใหญ่ที่พุ่งออกมาจากพื้นดินได้กำหมัดลงอย่างรุนแรง แจ๊คที่เห็นดังนั้นจึงมีสีหน้าขาวซีดขึ้นมาทันที

“ตายซะ”

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว

หมัดขนาดใหญ่พุ่งตรงมาทางแจ๊คทันทีอย่างว่องไวปิดโอกาสให้แจ๊คหนีเอาชีวิตรอด พื้นดินสั่นไหวจนแจ๊คแทบจะทรงตัวไม่อยู่และหมัดที่ทรงพลังกำลังมาบดขยี้แจ๊ค

แม้ว่าหมัดจะยังไม่ถึงตัว แต่แจ๊คสัมผัสได้ถึงอันตรายจากหมัดนี้ถ้าโดนต่อยไปไม่ตายก็พิการ

ดวงตาสีม่วงได้ส่องประกายก่อนที่หมัดจะต่อยมาตรงที่แจ๊คยื่นอยู่พอดี

ปัง ปัง ปัง ตูม ตูม ตูม

............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................