FallLove in Another World รักเเท้ไม่เเพ้ฮาเร็มหรอกนะ

    Ep.17 สระน้ำกับปาร์ตี้


    อึบ ฮ่าห์ ย๊ากก เสียงดังจากสาวๆที่จ้วงดินกันอย่างบ้าคลั่งเหมือนดั่งสู้กับสัตว์ป่าก็ไม่ปานจนชั้นส่งตัวเองไปเป็๞คนตักดินที่ทุกคนขุดขึ้นมาบนปากหลุมเเละขุดขยายสระให้กว้างขึ้นเป็๞ขนาดเกือบเท่าเต๊นท์ที่เราสร้างเเทน หลังขุดกันลึกจนเกือบสูงเท่าท่วมหัวลูน่าเเล้ว ก็มีเสียงเจี๊ยวจ๊าวดังขึ้น

    "น้ำ!? มีน้ำซึมขึ้นมาเเล้ว"

    "ไหนๆ จริงด้วย ขุด ขุดอีกเร็ว"หลังขุดอีกสักพักทุกคนก็ปีนขึ้นมามองน้ำที่ค่อยๆผุดสูงขึ้น

    "น้ำ..มันขุ่นไปหรือเปล่านะ"โรเซ่ว่าขึ้น

    "เดี๋ยวสิ ทุกคนชั้นเคยได้ยินว่าตาน้ำนี่ต้องทิ้งน้ำไว้สักพักถึงจะหายขุ่นนะ"นิซ่าบอกตอบมา

    "งั้นไปหาของกินกันก่อนเถอะ"

    "คืนนี้ต้องฉลองเเล้วหรือเปล่า"

    "เอาสิ ไปหามาให้เยอะๆเลยดีกว่า"

    "นั้นสินะ ได้เวลานึกถึงการตุนอาหารเเล้วสิ"ชั้นพูดขึ้น

    "งั้นวันนี้ทุกคนเเบ่งกลุ่มกันออกหาอาหารเลยล่ะกัน" หลังนัดเเนะ ชั้นมากับลูน่า ส่วนวิเวียนไปกับนิซ่า โรเซ่เลือกที่จะหาของกินเเถวเต็นท์เพื่อตรวจสอบเเหล่งอาหารใกล้ที่พัก ชั้นเลยใช้ [กระเเทก] คุ้มกันเธอไว้

    "ฮิฮิ วันนี้ได้มากับรีนล่ะ" ลูน่าเดินนำหน้าโดยมีชั้นเดินตามไปด้วยกัน

    "ก็นะ วันนี้เราจะเอาอาหารเยอะหน่อย คงต้องใช้ [สไลม์] สินะ" ชั้นเรียกสไลม์ออกมาจากหมอก เเต่มันกลับปีนไปเกาะบนหัวของลูน่าซะงั้น

    "เอ๊ะ! อะไร!! อ๋อ เเมลงของเอลมารีนงั้นหรอ"ลูน่า๻๷ใ๯เล็กน้อยก่อนยกสไลม์มากอดไว้เเทน

    "จะว่าไปสระที่ขุดกัน เราจะใช้อาบน้ำกับทำอาหารด้วยสินะ"

    "หืม ใช่เเล้วล่ะ"

    "งั้นเราควรเเยกมันเป็๲ส่วนๆหรือเปล่านะ"ชั้นเสนอขึ้น

    "ก็จริงอย่างที่เอลมารีนว่านะ เราน่าจะทำที่เก็บน้ำใช้กินอีกส่วนนึงไปล่ะนะ"

    "เเต่จะทำยังไงดี เราไม่มีของอย่างถังเก็บน้ำหรอกนะ"

    "ก็จริงนะ เดี๋ยว เอลมารีนนั้นมัน.." ระหว่างเราเดินระนาบไปกับเเม่น้ำลูน่าก็ชี้ไปที่ต้นไม้ใกล้ลำธาร เป็๞ต้นไม้สูงมีชื่อว่าต้นกอน้ำที่สูงใหญ่เท่าต้นไม้ยืนต้น

    "นั้นมัน ต้นกอน้ำสินะ" อ๋อจริงสิ

    "ใช่เเล้วล่ะ มันจะอมน้ำไว้กับต้นเหมือนเป็๞กระบอกน้ำเลยล่ะ"

    "จะให้ปลูกต้นไม้นี้ไว้ที่ข้างสระสินะ"

    "ฮิฮิ นั้นล่ะ นี่มันใช่ต้นอ่อนมันใช่ไหมนะ"ลูน่านั่งคุ้ยเเถวพื้นสักพักจนเจอต้นอ่อนมันพวกเราช่วยกันขุดต้นอ่อนเเล้ว ถอดต้นที่โตเเล้วบริเวณนั้นห้าถึงหกต้นใส่ใน [สไลม์] จากนั้นเราก็หาของกินกันต่อ ได้ทั้งหมูป่า นกป่าขนาดกลางอย่างละตัวเเถมยังเจอต้นผลไม้ที่กำลังออกลูกที่ดกพอสมควรเลยได้ผลไม้มาเยอะอีก

    "เอลมารีน เราปลูกเห็ดกันดูไหม"

    "อืม ลองดูสิ" ลูน่าพยักหน้าก่อนจะตักดินเต็มมือบริเวณดอกเห็ดติดมาด้วย

    "ต้องหาอะไรใส่สินะ [สไลม์] เอาตะกร้าออกมาหน่อย" พวกชั้นช่วยกันเก็บเห็ดทั้งรากมาใส่ในดินบนตะกร้าก่อนเดินกลับไปที่เต็นท์ ก่อนจะค่ำซะก่อนเราพูดคุยเ๱ื่๵๹สระน้ำอีกครั้งจนมาถึงหน้าเต๊นท์ก็ไม่เห็นใครที่เต๊นท์เลย

    "เอ๊ะ ไม่ใครกลับมาอีกหรอเนี่ย"

    "เอลมารีน ลูน่า มาดูน้ำที่สระสิ"พวกเราเดินตามเสียงไป ทุกคนก็มายืนมุงที่สระน้ำกันเเล้ว

    "ทุกคนเราควรทำอาหารก่อนนะ.."ชั้นพูดขึ้นก่อนจะหันไปมองสระ ที่เป็๞น้ำใสที่เห็นไปถึงก้นหลุมเลย

    "โห ใสสุดๆเลย"ชั้นถึงกับอุทาน

    "ใช่ไหมล่ะ ชักรอไม่ไหวที่จะอาบน้ำเเล้วสิ"

    "เดี๋ยวก่อนเลย เมื้อกี้ชั้นคุยกับลูน่ามาน่ะ เ๱ื่๵๹สระน้ำ"

    "หืม ว่ายังไงหรอ"

    "เราจะเเบ่งส่วนไว้ใช้งานเราน่าจะกั้นด้วยไม้ที่เรียงเป็๲กำเเพงกั้นน่ะ"

    "อืมก็ดีนะ ชั้นก็อยากจะให้มีเหมือนกัน" นิซ่าว่า

    "ทุกคนว่ายังไง"

    "หะ เห็นด้วยจ๊ะ"วิเวียนยกมือขึ้นนิดๆ

    "ไหนๆเเล้ว ก็เอาให้เสร็จเลยละกัน"โรเซ่ก็ตอบขึ้น พวกเราก็เลยเเบ่งส่วนเป็๲1ใน3ส่วนของสระ เป็๲ส่วนที่ใช้ทำอาหารหรือดื่มกินปักไม้ล้อมเเบ่งจากนั้นก็พอกด้วยดินจนเป็๲บ่อขนาดเล็กที่เจาะรูข้างล่างที่กั้น ให้น้ำจากสระใหญ่ไหลเข้าไปเติมได้ พวกเรากว่าจะทำบ่อที่ว่าเสร็จก็หมดไปอีกครึ่งวันจนถึงตอนเย็นเเล้ว ชั้นกับนิซ่าเเละวิเวียนนั่งพักกันอยู่ โรเซ่ที่ออกจากกลุ่มไปทำอาหารกับลูน่าสักพักก็ได้ยกอาหารมา

    "เอาล่ะทุกคนมาเริ่มงานฉลองกันดีกว่า"โรเซ่เเบกเเผงเเผ่นไม้เบาที่ใช้วางอาหารมาวางที่ทุ่งหญ้าใกล้สระ ชั้นเลยไปช่วยยกเเผงที่เหลือมาวางต่อกันกลายเป็๞พื้นขนาดใหญ่ คนที่เหลือก็ไปช่วยยกของกินมาวางเตรียมไว้

    "พอเห็นเเบบนี้เเล้วมากินอาหารใกล้ๆสระน้ำ รู้สึกเเปลกใหม่ดีนะ" นิซ่าทักขึ้น

    "ก็จริงนะที่นี้มีลมเย็นพัดตลอด เเถมพอมีสระน้ำก็รู้สึกเย็นขึ้นมาอีกเลย"ชั้นตอบกลับไป

    "เป็๲ครั้งเเรกที่ชั้นได้มาทำอะไรเเบบนี้เลยจ๊ะ"

    วิเวียนก็มาร่วมวงด้วย

    "เอาล่ะ เรามากินกันเถอะ เค้าหิวเเล้วอะ"ลูน่าลูบท้องเล็กน้อยก่อนจะถูกโรเซ่ล๊อคคอจากด้านหลังดัง เเอ่ก

    "นี่ๆ ตอนทำอาหารกันเธอก็เเอบกินไปหน่อยเเล้วไม่ใช่เหรอไง"

    "งื้อ ก็อาหารที่โรเซ่ทำมันน่าอร่อยอะ"

    "ถึงจะมาชมกันชั้นก็ไม่ใจดีด้วยหรอกนะ นี่เเหนะ"

    "ฮะฮะ เค้าขอโทษ" หลังฟัดเหวี่ยงกันสักพักก็หัวเราะกันเฉย ดูทุกคนจะสนิทกันได้ดีเเล้วสินะ อาหารที่เรามีคืนนี้เป็๲ หมูป่าผัดผลไม้สีม่วงๆ นกย่างทั้งตัว ปลาย่างที่พวกวิเวียนจับมา เเละผลไม้ที่กินสดได้อีกจำนวนนึง พวกเรานั่งกินกันจนอิ่ม สักพักลูน่าที่ตีพุงนอนอยู่ๆก็ลุกขึ้นมา

    "ตอนนี้ก็ได้เวลาเเล้วสินะ"

    "หือ"

    "เอ๊ะ อะไรเหรอ"

    "เวลาอาบน้ำไงล่ะ"ลูน่าชี้ไปที่สระ

    "อ๋อ ลูน่าอาบก่อนก็ได้นะ"ชั้นว่างั้นทั้งที่เคี้ยวไก่ย่างอยู่

    "ม่ายๆ เราจะไปอาบด้วยกันทั้งหมดนี่เเหละ "ลูน่าว่าพร้อมผายสองมือออกไปข้างตัว

    "เอ๋ เดี๋ยวสิงี้ก็ได้เหรอ"ชั้นถึงกับวางไก่ในมือลงเลย

    "นั้นสินะ เราก็ผู้หญิงกันหมดไม่เห็นต้องอายอะไร"โรเซ่ว่าขึ้นพร้อมเดินไปยืนข้างลูน่า

    "โรเซ่ก็ด้วยเหรอ"ทั้งคู่จะสนิทกันเร็วไปเเล้ว เเถมเ๹ื่๪๫อาบน้ำด้วยกันเนี่ย ชั้นถึงกับเผลอกอดร่างตัวเองโดยไม่รู้ตัว

    "ตะ เเต่ว่า" วิเวียนบิดไปมา เหมือนไม่เห็นด้วย จนลูน่าเเละโรเซ่เดินไปหาเเล้วกระซิบอะไรบางอย่าง จากนั้นวิเวียนก็ไปยืนอยู่ข้างพวกนั้นด้วยหน้าที่ขึ้นสีเเดงระเรื่อ

    "อึ่ก โดนซื้อไปเเล้วสินะ" ตอนนี้มีเเค่ชั้นกับนิซ่าเท่านั้นที่ยังไม่เลือก

    "นิซ่า.."ชั้นหันไปหาเพื่อนคนสุดท้ายของชั้น

    "หืม ชั้นก็ไม่อะไรหรอกนะ เพราะไปอาบกับเพื่อนๆตอนอยู่ที่หมู่บ้านบ่อยๆ"

    "เเต่..รีนน่ะ"นิซ่าหันมายิ้มให้ชั้น เป็๲การให้ความหวังว่าชั้นอาจจะรอด..

    "จะว่าไปไม่เคย..มาอาบด้วยกันเลยสินะ" ประโยคเเค่ประโยคเดียวทำชั้นขนลุกซู่ขึ้นมาเลย กลับกันเ๯้าตัวตอนนี้ก็มีรอยยิ้มผุดขึ้น

    "เอ้า ล๊อคตัวเลยทุกคน"สิ้นคำของนิซ่า วิเวียนก็โผล่มาข้างหลังล๊อคชั้นไว้ทันที คนที่เหลือก็เดินเข้ามาเรื่อยๆทั้งขยับมืออย่างกับปลาหมึกด้วยหน้ายิ้ม

    "เอาน่า เอลมารีนมาอาบด้วยกันเถอะน้าา"

    "อาบด้วยกันนี่เเหละจะได้มาเเช่ไปคุยไป"

    "ขะ ขอโทษนะจ๊ะ ขอโทษจ๊ะ"

    "เดี๋ยว เดี๋ยวสิขอเวลานอก.."ชั้นดิ้นไม่หลุด จนทุกคนมายืนอยู่ตรงหน้า...


    "เฮ้อ สบายจังคิดไปเองหรือเปล่าว่าน้ำมันเย็นนิดๆด้วย"โรเซ่เเช่น้ำจนถึงหัวไหล่เเทบจะนอนลงไปอยู่เเล้ว

    "นั้นสิ เย็นมากเลยย"ลูน่าเเช่น้ำเเทบจะถึงคอ

    "ว่าเเต่.. เอลมารีนจะพันตัวอย่างงั้นจริงเหรอ"นิซ่าที่นั่งเเช่สบายๆหันมาหาทางนี้ที่ห่อตัวด้วยผ้าผืนใหญ่เกือบมิดตัว

    "จะอาบน้ำมันก็ต้องเปลือยซี่~"ลูน่าไม่ว่าเปล่าวิ่งมากระชากผ้าพันตัวชั้นไป จนหมุนติ้วตามเเรง

    "ว้าย เดี๋ยวสิ" ชั้นจะคว้าผ้าคืนเเต่สุดท้ายก็ทำได้เเค่เอาเเขนทั้งสองปิดส่วนสำคัญของตัวเอง

    "ก็เคยได้ยินอยู่บ้าง เเต่..ว่า...โห"โรซ่าถึงกับพูดไม่เป็๞ภาษา

    "หุ่น..สุดยอดไปเลยนะ"นิซ่าก็ร่วมด้วยอีกคน

    "ว้าย.." วิเวียนยกมือปิดหน้าเเต่กลับกางนิ้วออกมาจ้องกันซะงั้น

    "ทุกคน..มองกันขนาดนั้นก็.."ชั้นบิดตัวไปมารู้สึกได้ว่ามีสายตาที่ไล่มองตั้งเเต่หัวจรดเท้าจนอยู่ไม่สุข

    น่าร้ากก เหมือนจะมีคำผุดขึ้นมาจากทั้งสี่สาวเเน่นอนสายตามันฟ้อง ชั้นสลัดความอายเดินจ้ำลงสระทันที

    "ฮึ ก็เเค่นี้เเหละ" นิซ่าเขยิบเข้ามากอดคอชั้น

    "ก็..มันน่าอายนี่นา" ลูน่าที่เอาผ้าชั้นไปวางไปที่เเผงไม้ก็เดินมาหาอย่างหน้าตาเฉย

    "ไม่ต้องอายหรอกน้าา คนกันเอง.." ชั้นไม่ปล่อยโอกาสคว้าตัวเธอมาใช้กำปั้นกดไปที่ขมับทันที

    "โอ๊ยๆ อะไรเนี่ย โอ๊ยเจ็บๆ"

    "เล่นให้มันน้อยๆหน่อยเหอะยะ"ชั้นว่าขึ้น

    "งื้อ ขอโต้ดด"ลูน่าพูดพร้อมยกมือยอมเเพ้ ชั้นเลยยอมปล่อยไป

    "ฮุฮุ ดีจังน้าา" มีเสียงชอบใจมาจากโรเซ่ที่เเอบหลบมุมไปหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว

    "หือ มีอะไรเหรอ โรเซ่"

    "อ๋อ เปล่าๆจะว่าไป ชั้นมีเ๽้านั้นด้วยนี่นา" โรเซ่ลุกขึ้นจากสระเดินไปที่เต็นท์ในสภาพเปลือยเปล่าเเบบเป็๲เ๱ื่๵๹ธรรมดา ร่างสูงเพียวกับผมสีเทาที่เปียกชื้นเเนบไปตามส่วนเว้าโค้ง ทำเอาชั้นเลือกจะมองไปทางอื่นก่อนจะเผลอจ้องไปมากกว่านี้ โรเซ่เดินหายไปสักพักก่อนจะกลับมาพร้อมกระบอกไม้ไผ่ยาวเท่าท่อนเเขนที่มีเสียงน้ำกระฉอกอยู่ภายในสองสามลำ

    "นั้นมันอะไรน่ะ"

    "น้ำผลไม้บ่มของชั้นเอง" โรเซ่เเนะนำพร้อมจัดเเจงรินลงเเก้วไม้มาให้ทีล่ะคน

    ชั้นที่ได้รับเเก้วน้ำผลไม้บ่มที่เธอว่าคนสุดท้าย ลองมองดู เห็นเป็๞น้ำผลไม้ที่มีสีเเดงเข้มไปถึงม่วงเเถมกลิ่นเเบบนี้มัน..ไวน์ผลไม้?

    "สูตร เฉพาะที่บ้านชั้นทำกันเลยล่ะ"

    "โห ก็เคยได้ยินมาเหมือนกัน"นิซ่าว่า

    "เครื่องดื่มที่ว่า จะมีให้ดื่มเเค่พวกผู้ใหญ่ เฉพาะงานพิเศษของหมู่บ้านสิน้าา"ลูน่าถือเเก้วด้วยสองมือลองดมกลิ่นหอมเเล้วพูดขึ้น

    "ใช่เเล้วล่ะ นี่เป็๞ส่วนที่ชั้นบ่มเองกับมือมาเป็๞เวลาเกือบ30ปีเชียวน้า"โรเซ่มองลงเเก้วตัวเอง

    "เอาล่ะฉลองให้กับหมู่บ้าน.. ไม่ถึงขนาดนั้นสินะ เอาเป็๲ว่า บ้านของพวกเราล่ะกัน"โรเซ่ยกเเก้วขึ้น ทำให้ทุกคนก็ยกกันไปตามๆกัน

    "เย้ ฉลองง"

    "ดื่มให้กับบ้านของเรา"

    "หนึ่งปีนี้ ก็ฝากด้วยนะ" ชั้นว่าสรุปขึ้นก่อนจะกระดกไปหนึ่งอึก เป็๞ไวน์ที่มีรสหวานอมเปรี้ยวนิดๆ กลิ่นหอมเเละเหมือนไม่ได้เเค่มีผลไม้ชนิดเดียวด้วย ถึงจะไม่นุ่มเหมือนไวน์ที่ชาติก่อนเเต่ก็ไม่บาดคอดื่มได้เรื่อยๆ โรเซ่ก็คอยรินใส่เเก้วทุกคนทันทีที่เห็นว่าไวน์ในเเก้วลดลง ทำให้พวกเราดื่มกันไม่รู้ตั้งกี่เเก้ว เเต่ก่อนที่ชั้นจะไม่ได้สตินั้นก็เห็นเหมือนว่ากระบอกไวน์ของโรเซ่ที่เอามาทั้งหมดนั้นถึงกับหมดเกลี้ยงเลยทีเดียว....







    ---------------------------------------


    ตอนนี้สั้นซักหน่อยนะครับ เพราะถ้าเนื้อเ๱ื่๵๹มาเเนวนี้เเลัวเนี่ย ในสภาพเมากันทั้งเหล่าขนาดนี้จะเกิดอะไรขึ้นกันน้าา55 ยังไงก็ฝากคอมเมนต์ กดหัวใจ กดเข้าชั้น เป็๲กำลังใจให้ผมกันต่อไปนะครับ เจอกันตอนหน้าครับ