The Dark World มหาสงครามออนไลน์กู้ปฐพี (เวอร์ชั่น 70 เปอร์เซ็นต์)

“ พ่อหนุ่ม ” เสียงเรียกดังแว่วมาแต่ไกล ทำให้มาวินรู้สึกตัว  ทันทีที่สติกลับมา  เขาก็รู้สึกชาไปทั่วทั้งกาย  แถมเปลือกตายังหนักอึ้งจนยกไม่ขึ้น

“ อะไรกัน  ทำไมขยับตัวไม่ได้ ”

     เสียงเรียกยังคดังอย่างต่อเนื่อง ก่อนที่เด็กหนุ่มจะสัมผัสถึงแรงสะเทือนที่หัวไหล่ คล้ายมีใครเขย่า  เปลือกตาเริ่มขยับได้เล็กน้อย  พร้อมความรู้สึกทางกายที่กลับคืน  พอสองตาลืมขึ้นมา  ภาพแรกที่ได้เห็นก็คือใบหน้าผอมซูบของหัวหน้าหมู่บ้าน 

“ ค่อยยังชั่ว  พ่อหนุ่มฟื้นแล้ว ” หัวหน้าหมู่บ้านแย้มยิ้ม กระนั้นเด็กหนุ่มก็ยังงงๆ  จึงยันกายลุกขึ้นนั่ง  พร้อมเอ่ยถามเสียงแห้ง

“ ที่นี่ที่ไหน  แล้วมันเกิดอะไรขึ้น ”

    พอเจอคำถามนี้เข้าไป  เหล่าชาวบ้านถึงกับพูดไม่ออก แต่ไม่นาน  ก็มีเสียงห้าวใหญ่ของเด็กสาวดังแทรกเข้ามา 

“ ยังอยู่หมู่บ้านลูกากู  นายเพิ่งแพ้โกสไป”

    มาวินมองตามเสียง เลยพบว่าบุคคลที่ตอบก็คือเหมยลี่  ทำให้เด็กหนุ่มเริ่มจำเหตุการณ์ได้  จึงรีบลุกขึ้นยืนและร้องถามเสียงดัง

“ แล้วผลในยกสองล่ะ ” 

“ เสมอกัน ” เด็กสาวอธิบายอย่างใจเย็น 

“ แล้วใครสู้เสมอกับไอ้ปีศาจนั่น ”มาวินถามกลับโดยเร็ว  ทว่าเด็กสาวได้แต่มองหน้านิ่งๆ ก่อนตอบกลับ 

“ ชั้นเอง  แต่ก่อนสู้จบ  ชั้นโอนสิทธิ์ให้คนอื่น ” 

“ ใคร เธอโอนสิทธิ์ให้ใคร ” เด็กหนุ่มถามเร็วจี๋ 

“ ก็นายไง ” เด็กสาวตอบทันควัน

    มาวินอึ้งไปชั่วขณะ  ก่อนพยักหน้ารับ หลังจากนั้น  เขาก็ลากสังขารที่สั่นเทาออกไปกลางลานประลอง  ทำให้พบกับเนโครมันเซอร์หนุ่ม  ท่าทางของอรินายนี้ดูโอหัง  สังเกตได้จากใบหน้าที่อุดมไปด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน 

“ ว่าไง  ไอ้หนู  แกจะมาให้ข้าอัดรอบสองรึไง ” โกสถากถาง  น่าแปลกที่มาวินไม่ได้โต้ตอบ  ดวงตายังไร้ความรู้สึก  เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง  เหมยลี่ก็เตร่เข้ามากระซิบ

“เจ้านี่เป็นแค่เนโครมันเซอร์ชั้นต้นเท่านั้น  ไนท์แมร์จึงมีผลครู่เดียว  ส่วนการต่อสู้  แม้มันจะชำนาญพอสมควร  แต่นายเร็วกว่า  น่าจะชนะได้ไม่ยาก ”

    เด็กหนุ่มไม่ตอบคำ  เขามองคู่ต่อสู้ด้วยท่าทีเฉยเมย ทำให้เหมยลี่ประหลาดใจ  นี่ไม่ใช่บุคลิกปกติของมาวิน  มีบางสิ่งเปลี่ยนไป  เธอจึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง 

“ ทำไมนิ่งเงียบแบบนั้น  สู้ไหวมั้ย ”     

“ รู้แล้วว่าจะชนะยังไง  เดี๋ยวชั้นจัดการเอง ” มาวินตอบสั้นๆ โดยไม่หันมามอง

    เด็กสาวรู้สึกขนลุกขึ้นมาทันที  เพราะเสียงที่ตอบไม่มีแววขี้เล่นเจือปนเหมือนทุกครั้ง ในใจจึงนึกกังวล

“ นายเป็นอะไร ”

    มาวินเดินตรงไปข้างหน้า พออยู่ห่างกันไม่เกินห้าก้าว  โกสก็เย้ยหยันด้วยเสียงแหบแห้ง

“ ว่าไง  แกฝันเห็นอะไร  สนุกมั้ย  ไอ้หนู ”

    มาวินจ้องโกสแน่วนิ่ง ก่อนจะถามกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ใกล้เคียงโมโนโทน 

“ ฝันเมื่อกี้…..เป็นฝีมือของแกใช่มั้ย”  

“ ใช่แล้ว  ฝีมือข้าเอง  ฝันเห็นอะไรล่ะ ” โกสแสยะยิ้มและพอสิ้นคำของลูกพี่ใหญ่  เหล่าลิ่วล้อก็ตะโกนขึ้นมาพร้อมกัน

“ สงสัยจะฝันว่าโดนแม่ตบหัวจนเยี่ยวรดกางเกงล่ะมั้ง ฮ่า  ฮ่า  ฮ่า”

    ทุกคนในแก๊งต่างพากันหัวเราะ  ถึงกระนั้นเด็กหนุ่มหัวเขียวก็ยังไร้ปฏิกิริยาใดๆ เขานิ่งสงบจนโกสต้องออกปากชม

“ เจ้าหนู  แกใจถึงดี  คนส่วนใหญ่ที่เจอไนท์แมร์  ถ้าไม่ประสาทเสียไปหลายวัน  ก็เป็นบ้าเลย  แต่แกกลับไม่มีอาการจิตตกให้เห็น  แถมยังดู….” โกสพูดค้างไว้แค่นั้น 

“ ดุดัน ” มาวินพูดต่อจนจบ แม้สีหน้ายังเรียบเฉย  แต่แววตากลับสั่นไหวเล็กน้อย คล้ายมีเปลวเพลิงซุกซ่อนอยู่ข้างใน

    โกสเริ่มคลายรอยยิ้ม  แต่ปากยังถากถางไม่หยุด

“ ไม่ว่าโมโหแค่ไหน  แกก็สู้ข้าไม่ได้อยู่ดี  ไอ้หนู”

“ ไม่แน่หรอก ” มาวินตอบเรียบๆ ก่อนตั้งท่าต่อสู้

“ แน่ซิ ” โกสพูดจบ  เขาก็เริ่มวิ่งวนไปรอบๆด้วยความเร็วสูงจนแทบมองไม่เห็น

“ เห็นการเคลื่อนไหวของข้ามั้ย ” โกสเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ  ปากก็กล่าวข่มขวัญ วินาทีต่อมา  เนโครมันเซอร์หนุ่มก็พุ่งเข้ามาต่อย  หวังน็อคในหมัดเดียว 

“ ปัง ”

    เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น  ส่งผลให้ร่างเล็กบางกระเด็นไกล  ก่อนร่วงล้มลงไปนอนแน่นิ่ง  แต่แทนที่ผู้เคราะห์ร้ายจะเป็นมาวิน  ก็กลับกลายเป็นโกสซะอย่างงั้น  อันเป็นปรากฏการณ์ที่ชวนอึ้งจนทำให้ความเงียบปกคลุมอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเกิดเสียงเฮจากกลุ่มชาวบ้านที่มุงดู 

“ เฮ……หัวหน้าพวกมันล้มแล้ว เจ้าหนูนั่นเก่งจริงๆ ” 

“ เฮ้ย!  เป็นไปได้ไง ” เหล่าลิ่วล้อมองหน้ากันเอง  ท่าทางเลิ่กลั่ก คล้ายไม่แน่ใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

    มาวินยังค้างอยู่ในท่าตั้งการ์ด  ดวงตาจับจ้องโกสที่นอนแน่นิ่ง จากนั้นก็กล่าวอย่างเลือดเย็น 

“ ลุกขึ้นมา  แค่นี้ยังไม่พอหรอก ”

     สิ้นคำ  โกสก็ค่อยๆยันกายลุกขึ้นยืน  ใบหน้าขาวซีดเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด  ดวงตาที่จ้องมายังเด็กหนุ่มฉายประกายเคียดแค้น  ปากก็ร้องถามเสียงกร้าว

“ แกต่อยสวนกลับมาได้ไง  ไอ้หนู ”

    มาวินไม่ปริปาก  เขาดูเยือกเย็นกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ทำให้เหมยลี่กังวลใจ  เพราะไม่ว่ามองมุมใด  ก็ไม่ใช่ลิงหัวเขียวที่เคยรู้จัก

“ ฮึ่ม แกคงฟลุกมากกว่า ” โกสตั้งสติอยู่ครู่หนึ่ง  ก่อนจะปลอบใจตัวเอง

     มาวินเตรียมรับศึก ท่วงท่าดูสงบนิ่ง  ราวกับทะเลไร้คลื่น  ยิ่งทำให้โกสรู้สึกโกรธมากขึ้น 

“ เชอะ ฟลุกแค่ทีเดียว  ก็จองหอง  อีกเดี๋ยวข้าจะให้แกได้เจอของจริง ” โกสขยับเข้าหา  เมื่อได้ระยะจู่โจม เนโครมันเซอร์หนุ่มก็เปิดฉากด้วยการต่อยสลับเตะ

“ เปรี้ยง  ปั้ก  ปึ้ก”

    เสียงหมัด  เท้าปะทะกันดังสนั่นจนทุกคนในที่นั้นได้ยินอย่างชัดเจน  ทว่าทุกกระบวนท่าที่โกสปล่อยออกมา  ล้วนไม่โดนตัว  เพราะเด็กหนุ่มยกแขน  ขาขึ้นปัดป้องได้ทุกดอก 

“ เอาเลย  ลูกพี่  เล่นมันให้ยับ” เหล่าลิ่วล้อต่างพากันโห่ร้อง

    ดูจากภายนอก  จะเห็นว่าโกสได้เปรียบ  เพราะเป็นฝ่ายบุก  แต่ในสายตาของเหมยลี่เห็นแววแพ้ของเนโครมันเซอร์หนุ่มอย่างชัดเจน ด้วยทุกกระบวนที่จู่โจม  ล้วนไม่กระทบกาย  มิหนำซ้ำ  ยังถูกมาวินจับจังหวะจนต่อยสวนได้หลายดอก

    ทั้งสองประหมัดกันหลายสิบกระบวน โกสก็ถอยฉากออกมา  ใบหน้าเริ่มมีร่องรอยฟกช้ำประปราย  คิ้วบางขมวดนิ่วด้วยความเครียด  ในใจแอบขบคิด

“ บ้าเอ๊ย!  ทำไมถึงต่อยไม่โดน ”

   ทว่าเด็กหนุ่มหัวเขียวไม่สนใจ  เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็กล่าวช้าๆ

“ ตาชั้นบ้าง ”

     พอพูดจบ  มาวินก็พุ่งเข้าใส่  แล้วเหวี่ยงฮุคซ้ายไปที่กรามขวา

“ เฮ้ย! ” โกสตะลึงในความเร็วของมาวิน  แขนขวายกขึ้นป้องกัน แต่ก่อนที่ฮุคซ้ายจะปะทะเป้าหมาย  มันกลับเลื่อนลงไปอัดที่ลิ้นปี่

“ ปึก ”

     โกสจะทรุดลงไปนั่งคุกเข่า  ลำตัวงอด้วยความจุกเสียด

“ อุก ” โกสค่อยๆยันกายลุกขึ้นยืน  ดวงตาแดงก่ำส่อแววโกรธ  ทว่าการโจมตีของมาวินยังไม่จบเพียงแค่นั้น  เด็กหนุ่มยิงขวาตรงไปที่ใบหน้าซีดขาว

“ หน็อย ” โกสกัดฟัน  พร้อมยกแขนขึ้นสูง  หวังปัดป้อง  แต่ก่อนที่หมัดข้างนั้นจะเข้าเป้า  เขาก็ถูกเท้าของมาวินเกี่ยวตวัด  ทำให้เซถลาจนเกือบล้ม

“ อะไรกันเนี่ย ” โกสถอยหลังไปหลายก้าว  เพื่อรักษาสมดุล  แต่ไม่ทันตั้งหลัก  เขาก็ถูกเด็กหนุ่มกระโดดถีบยอดอก  ส่งผลให้ลงไปนอนวัดพื้นเป็นครั้งที่สอง

“ อั้ก ”

     ทุกคนในที่นั้นถึงกับเงียบกริบ การโจมตีที่ปรากฏทั้งต่อเนื่อง  รวดเร็ว ลื่นไหล  ราวกับสายน้ำ  แถมยังแปรผันจนอ่านทางไม่ออก  ทำให้เหมยลี่นึกแปลกใจ  เพราะกระบวนท่าของมาวินนั้นใกล้เคียงกับยอดยุทธ์คนหนึ่งที่เธอรู้จัก ไม่น่าเชื่อว่านี่คือการต่อสู้ของคนที่เพิ่งฝึกวิชาได้เพียง2 เดือน

“ นายเป็นใครกันแน่ ” เหมยลี่พูดกับตัวเอง  ดวงตาคมจับจ้องการต่อสู้เบื้องหน้า

“ อุก…. อ้วก ” โกสก้มลงไปอ้วก  การโจมตีเมื่อครู่ทำให้เขาบอบช้ำกว่าที่คิด

     มาวินเหลือบมองท่าทางทุรนทุรายของคู่ต่อสู้ ดวงตาเฉยเมยเริ่มหรี่ต่ำ  ปากก็กล่าวช้าๆ

“ การโจมตีเมื่อครู่เป็นของคุณลุง ”

“ เอ๊ะ  คุณลุงบ้าบออะไรของแกวะ! ”โกสเคียดแค้นที่ถูกทำร้าย  อึดใจต่อมา  เขาก็ยิ่งอาฆาตหนักกว่าเดิม  เมื่อเห็นเด็กหนุ่มกวักมือเรียกเป็นเชิงท้าทาย

“ หน็อย…… ” โกสกู่ร้อง  เขาพุ่งเข้าใส่อย่างดุดัน ไม่ต่างจากวัวบ้า  เพื่อทิ้งขวาตรงสุดกำลัง  ทว่าเด็กหนุ่มแก้ลำด้วยการเอี้ยวหลบเล็กน้อย  พร้อมทิ่มศอกสวนเข้าไปที่ครึ่งปากครึ่งจมูก

“ ปึก ”

“ อึก ” โกสเซถอยหลัง  ดวงตาซ้ายปิดสนิท  เลือดแดงสดหลั่งไหลจากจมูก

“ นี่สำหรับน้าเดช ” เด็กหนุ่มตั้งกระบวนท่าที่ดูรัดกุม

     โกสนวดหน้าตัวเอง  เนโครมันเซอร์หนุ่มตื่นตระหนกกับฝีมือที่สูงขึ้นมาอย่างเหลือเชื่อ ทว่าเด็กหนุ่มกลับเอ่ยถามเรียบๆ

“พักพอรึยัง ”

     ถ้อยคำดังกล่าวเสียดแทงใจของโกสอย่างรุนแรง  คล้ายจะดูแคลนว่าเขาไร้น้ำยา  เนโครมันเซอร์หนุ่มจึงคำรามดัง  แล้วปลดปล่อยท่าไม้ตาย

“พยุหะกรงเล็บแมวป่า ”

      มาวินฉากหลบอย่างใจเย็น  สลับป้องกัน  การจู่โจมจึงไม่อาจต้องกาย  เมื่อกรงเล็บที่สามสิบถูกปล่อยออก  โกสก็หมดแรงจนหยุดชะงักไปชั่วขณะ  จึงเป็นทีของเด็กหนุ่มหัวเขียว

“และนี่คือส่วนของจัน  พยุหะกรงเล็บแมวป่า ”

      สิ้นเสียงกู่ร้องของมาวิน กรงเล็บนับสิบก็ปะทุออกมา  ด้วยความที่โกสหมดแรง  จึงไม่อาจตั้งกระบวนรับ

“อุก  อั้ก  โอ๊ย  อุ้บ” โกสร้องทุกครั้งที่ถูกอัด  แต่ในจังหวะที่มาวินจะยิงกรงเล็บสุดท้ายใส่  เนโครมันเซอร์หนุ่มก็รวบรวมกำลัง  เพื่อปล่อยทีเด็ดที่เขาถนัด

“ ไบโอ ”

สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2