บันทึกชีวิตประจำวัน

บาเรียทำไมต้องเป็๞สีเขียวละ ปกติสัญลักษณ์ของโรงพยาบาลก็เป็๞สีเขียว ถ้าสมมติมีสีเขียวในบาเรียงั้นก็มีความเป็๞ไปได้ว่าจะมีความสามารถในการฮีลด้วยไหมนะ งั้นลองพูดคำว่าฮีลละกัน

“ฮีล!!”

เปิดใช้งาน!! ฮีลลิ่ง!!

<<ความเหนื่อยล้าหายไป>>

“ว้าวว ใช้ฮีลได้จริงๆ ด้วยละ!” ไวท์ลุกขึ้นพร้อมเดินเข้าบ้าน

“นี้ทุกคนหนูรู้แล้วว่าบาเรียใช้ฮีลได้ด้วยละ” ไวท์พูดด้วยท่าทางตื่นเต้น

“ฮีลหรอ?? ไหนลองทำซิ” พี่สาวหันมาพูด

“ฮีล!”

<<ความเหนื่อยล้าหายไป>>

“โอ้วว รู้สึกหายเหนื่อยไปเลยงั้นไปปั่นสกิลต่อเลยแล้วกัน” พอพี่สาวพูดแบบนั้นทุกคนก็แยกย้ายไปอัปสกิลกันต่อโดยทิ้งไวท์ให้ยืนงงไว้กลางบ้าน

“เชอะ!! ไม่มีคนสนใจเลย” ไวท์พูดพร้อมยืนกอดอกพร้อมหน้าที่หงุดหงิด

“เหอะ!!! คิดจะอวดกับเ๱ื่๵๹แค่นี้นะหรอ ดูนี้ซะก่อน ท่าด้าาาา ฉันสามารถชารต์แบตโทรศัพท์โดยไม่ต้องเสียบปลั๊กได้แล้ว แล้วก็ดูนี้สิฉันสามารถปั้นน้ำเป็๲ตัวได้แล้วนะ โฮ๊ะๆๆ”

“เจ้ด่าตัวเองทำไมอ่ะ”

“ไม่ใช่เฟ้ยย ปั้นน้ำเป็๲รูปทรงต่างๆ ต่างหาก”

“แล้วไวไฟละ” ไวท์พูดต่อพร้อมทำหน้าสงสัย

“เออ….เ๱ื่๵๹นั้นละ ยังไม่รู้วิธีใช้หรอกแต่อีกไม่นานหรอก อีกไม่นานค่อยดู!!!”

หลังจากพูดเสร็จพี่สาวก็เดินจากไปและปล่อยให้ไวท์ยืนงงต่อไป

“อะไรของเขาเนี่ย เราก็ต้องกลับไปจ้องบาเรียต่อแล้วสินะ”

เอาละบาเรียที่รักจ๋าาา ฉันมาแล้วจ้าาา

หืมมม???? นั้นมันตัวอะไรนะ แปลกๆ แหะก็อบลินหายไปไหนหมดแล้วละเนี่ยเ๽้าตัวนั้นเหมือนหมูเลยแต่ว่าเดิน2ขา โอ๊ะ!! ตัวนั้นก็เหมือนควายเลยหรือว่ากระทิงนะ นั้นมันโครงกระดูกหรอโครงกระดูกคนใช่ไหมนั้น! รอบบ้านเนี่ยชักจะแปลกๆ ขึ้นทั้งนั้นเลยนะเนี่ย แต่ก็ช่างเถอะนั่งมองบาเรียต่อดีกว่า

ปั๊งง!!!! (เสียงชนอย่างแรง)

เอ๋! กระทิงหรอทำไมเอาหัวมาชนบาเรียละเจ็บไหมเนี่ยยย

“อยากจะฆ่าฉันหรอแต่ว่าทำไม่ได้หรอกหน่าา เพราะว่ายังเข้ามาไม่ได้ยังไงละ”

เอ๊ะ! ถ้าสมมติว่าฉันเขยิบเส้นบาเรียได้ละ?? เอาละน้าาาา…. มาลองขยับเส้นบาเรียกันดีกว่า

โป๊กก!!! (เสียงหัวชนอย่างแรง)

เหอะๆ หัวโขกเต็มๆ เลยว้าวๆ ดูท่าทางจะฉุนเฉียวมากเลยนะ (เจ็บไม่จำคือคน เจ็บแล้วยังพุ่งชนคือกระทิง 55) อ้าววๆ ไปซะแล้วเอ๊ะ!!! แต่เมื่อกี้ฉันขยับเส้นบาเรียหรอ

เขยิบเข้าาา

เขยิบออกก

เข้าา

ออกก

เข้าา

ออกก

อ่ะ…อยู่ก็รู้สึกเวียนหัวแหะสงสัยจะหิวแล้วแน่เลยไปหาอะไรกินดีกว่า

“เอาละทุกคนมาทานข้าวได้แล้ว” แม่พูดเรียกทุกคน

“วันนี้กินอะไรหรอ??” พี่สาวถามขณะที่กำลังเดินมาที่โต๊ะอาหาร

“อ้ออ วันนี้ก็มี ยำเห็ด ซุปเห็ด ผัดเห็ด”

“มีแต่เห็ดหรอ หน้าจะเป็๞เห็ดอยู่แล้วว????????” ไวท์พูดพร้อมยิ้มเจื่อนๆ

“กินๆ ไปเถอะหน่ามีให้กินก็ดีละะ” พี่สาวพูดต่อพร้อมนั่งลง

หลังจากทุกคนกินข้าวเสร็จก็ไปหาลือกันต่อ

“ทุกคนตอนนี้ด้านนอกไม่มีกอบลินกันแล้วนะคะ มีแต่ตัวแปลกๆ ใหม่ๆ มาแทน” ไวท์พูดสิ่งที่ตนเห็นให้ครอบครัวฟัง

“แบบนั้นไม่ต้องบอกก็ได้ ถ้ามีตัวอื่นมาแทนก็อบลิน” พี่สาวพูดต่อ

“อ้าวก็ต้องบอกสิเผื่อทุกคน๻๠ใ๽ไงเล่า” ไวท์ตอบพี่สาวกลับ

“ไม่อ่ะไม่เห็นจะน่า๻๷ใ๯เลยฉันหมดความ๻๷ใ๯ทั้งหมดไปกับก็อบลิน”

“อืมก็ถูกต้องนะ เราไม่มีความจำเป็๲ที่จะต้องออกไปสู้กับมันนะ ถูกต้องที่สุดแล้ว”

แต่เหมือนนอกจากเ๹ื่๪๫กระทิงแล้วจะมีเ๹ื่๪๫น่าสนใจอื่นอีกนะ??? อ้อ!! ใช่แล้วๆ เราสามารถขยับบาเรียได้อย่างใจนึกสินะ สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้แต่ยังไม่สามารถสร้างเพิ่มได้สินะ ถ้าเปรียบบาเรียเหมือนกับ วงกลมศูนย์กลาง20 cmฉันก็สามารถเปลี่ยนวงกลม ให้กลายเป็๞สี่เหลี่ยม แต่ก็ยังมีพื้นที่เท่าเดิมอยู่ดีละนะ

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แจ้งเตือน

ความเข้าใจเกี่ยวกับsafe zoneเพิ่มขึ้นเป็๲3%

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เออะ!!ความเข้าใจของฉันเพิ่มขึ้นงั้นหรอ งั้นวันนี้ก็ไปจ้องบาเรียกันยาวๆ ละกัน

“ไฟท์ติ้ง!!!”

“เหอะ!บ่นบ้าอะไรของมัน” คุณพี่สาวได้กล่าวไว้????????

“อะไรหยุดเลยมายุ่งอะไรด้วย!! เงียบไปเลย” ไวท์วิ่งออกจากบ้านไป

“ห้ะะ พูดว่ายังไงนะ เ๽้าเด็กบ้ากลับมาเดี้ยวนี้นะเ๽้าเด็กแก่แดด”

“ไม่ได้แกแดดซะหน่อยหนู3ขวบบเถอะะะ” และไวท์ก็หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

“เหอะเสียสติไปโดยสมบูรณ์แบบแล้วสินะเอาละมาเข้าใจกับไวไฟต่อดีกว่า”

หลังจากนั้นในบาเรียก็เกิดเสียงเอะอะโวยวายกันแบบไม่ให้มอนสเตอร์ข้างนอกนอนกันไม่ได้เลยทีเดียว

ปลูก!!!! เก็บเกี่ยว!!!

ชำระล้าง!!! แยกส่วน!!!!

น้ำ!!!! ไฟฟ้า!!! กำแพง!!! ไวไฟ!!!!

ฮีล!!!!

และพวกเขาคงจะทำแบบนี้กันไปอีกสักพัก

~~~~วันต่อมา~~~~

" ทุกคนได้นอนบ้างไหมคะเนี่ย " ไวท์พูดพร้อมมองไปยังหน้าครอบครัวที่อิดโรยของตน

“เห้อออ หิวจังเลยอยากกินเนื้อจัง” คุณพ่อพูดพร้อมทิ้งร่างอิดโรยหมอบลงกับโต๊ะอาหาร

“ขอโทดนะคะคุณเราไม่มีเนื้อเหลือแล้วค่ะ” คุณแม่พูดพร้อมหน้าสุดเศร้า

“ลูกชิ้น ไส้กรอก ก็ไม่เหลือเลยหรอคะ” พี่สาวถามแม่อยากคาดหวัง

“ไม่เหลือแล้ว พวกนั้นก็ไม่มีแล้ว” แม่ตอบพร้อมหันไปหาพี่สาว

“มีสิเนื้อนะ!!” ไวท์พูดอย่างมั่นใจ

“ไหนเนื้ออยู่ไหนนน!!!!” พี่สาว๻ะโ๠๲ถามน้องอย่างใจจดจ่อ

ไวท์ได้วิ่งออกไปนอกบ้าน ก่อนจะเปิดกล่องพร้อมสิ่งที่อยู่ด้านในคือเนื้อสีแดงที่ถูกหุ้มไปด้วยหนังสีเขียว พี่สาวที่วิ่งตามออกมาและมองมาที่กล่องแล้วถามไวท์กลับไปว่า

“เอาจริงหรอ??” พี่สาวพูดพร้อมกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ์

“ก็ดีกว่าขาดสารอาหารละ”

หลังจากนั้นเรา2พี่น้องจึงไปเรียกมาที่สถานที่หมกศพ

“นี้เก็บไว้ทำอะไรเนี่ย” คุณพ่อถามพร้อมมองไปทางลูกสาวคนเล็ก

“ก็นี้คือมอนสเตอร์ตัวแรกที่เราฆ่าได้ยังไงคะ อีกอย่างคิดว่าน่าจะมีประโยชน์ ด้วยค่ะ”

“เอาละเราไม่มีทางเลือกแล้วนี้หน่า งั้นก็ ชำระล้าง แยกส่วน”

"เอาละเรามาเริ่มกันเถอะ " ทุกคนพูดขึ้นอย่างพร้อมเพรียง

“งั้นเราจะทำเมนูอะไรดี” พี่สาวถามขึ้นพร้อมนึกเมนูในหัวไปด้วย

“ก็เมนู……” ไวท์พูดพร้อมหันไปมองของที่อยู่ในกล่อง

???????????? ภาพแถมๆ มาดูสเตตัสกันซะหน่อย????????????