ระบบฝึกเทพ god training system

"ต้นเลือดวิหคต้นนี้ ถึงแม้มันจะช่วยให้เจ้าเสริมสร้างร่างกายจนมีความเร็วเพิ่มขึ้นก็ตาม แต่ถึงอย่างไรมันก็ถือกำเนิดมาจากเลือดของวิหคเหินนภา ซึ่งบางครั้งผู้ใช้อาจจะได้รับการปรับปรุงสายเลือดของมันได้ด้วย!"

"และเจ้าที่เคยได้รับการปรับปรุงสายเลือดศักดิ์สิทธิ์จากเผ่าพันธุ์ของข้ามาครั้งหนึ่งแล้ว มันจะไม่มีประโยชน์อันใดเลยกับสายเลือดทั่วไปเช่นวิหคเหินนภาตัวนี้!"

"อีกทั้งต้นสีเลือดนี้ยังเป็นเพียงแค่ต้นเลือดวิหคเท่านั้น สิ่งที่สำคัญคือหยดเลือดในขวดนั่นต่างหาก ที่จะทำให้เจ้าได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล!"หลงยู่หมิงอธิบายให้เทียนฉินได้ฟังอย่างยืดยาว เกี่ยวกับวิธีการสร้างต้นไม้สีเลือดและความสำคัญของมัน

เทียนฉินได้ยินดังนั้นก็ตาลุกวาว พลางสำรวจขวดที่บรรจุเลือดนั้นอีกครั้ง แต่ทว่าทันทีที่กระแสจิตของเขาสัมผัสกับหยดเลือด ก็พลันรู้สึกปวดหัวขึันมาอย่างแรง จนต้องรีบถอนกระแสจิตของตนเองกลับมา

"มันคือเลือดของหงส์ม่วงอัสนี ซึ่งข้าไม่เคยคิดเลยว่ามันจะยังมีอยู่ในโลกใบนี้อีก!"หลงยู่หมิงทอดถอนใจ พลางเอ่ยบอกกันเทียนฉินด้วยน้ำเสียงอาลัยอาวรณ์อย่างบอกไม่ถูก

เทียนฉินนิ่งเงียบไม่เอ่ยออะไรออกมา เขาพอจะเดาได้บางส่วนว่าเลือดหยดนี้ คงจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับหลงยู่หมิงไม่มากก็น้อย จึงอดทนรอให้หลงยู่หมิงเป็นฝ่ายเอ่ยบอกเรื่องราวกับเขาเองดีกว่า

อีกทั้งถ้าให้เขาเดาจากชื่อที่หลงยู่หมิงบอกมา เลือดหยดนี้ต้องช่วยเพิ่มความเข้าใจในแก่นแท้ธาตุสายฟ้าให้กับเขาแน่ และสายเลือดของหงส์ม่วงอัสนีนี้น่าจะไม่ใช่สายเลือดทั่วไป ที่ผู้คนพบเจอกันได้ง่าย บางทีมันอาจจะทำให้สายเลือดของเขาบริสุทธิ์มากยิ่งขึ้นก็เป็นได้

"เฮ่อ! เผ่าหงส์ม่วงอัสนีนั้นแต่เดิมเป็นหนึ่งในสี่ผู้ปกครองของโลกใบนี้เช่นเดียวกับเผ่าพันธุ์มังกรเพลิงโลกันตร์ของข้า แต่จากที่ข้าได้เล่าให้เจ้าฟังไปแล้วว่าหลังจากสงครามครั้งนั้น พวกเราทั้งสี่เผ่าพันธุ์ต่างโดนทำลายล้าง จนไม่อาจจะรู้ได้เลยว่าอีกฝ่ายเป็นอย่างไรกันบ้าง"

"แต่เมื่อพอได้มาเห็นหยดเลือดของเผ่าพันธุ์หงส์ม่วงอัสนีนี้อีกครั้ง ข้ากลับมีความหวังว่าเผ่าพันธุ์นี้จะยังไม่ล่มสลายไปเช่นเดียวกับเผ่าพันธุ์ของข้า เพียงแต่กำลังซ่อนตัวอยู่ในที่ที่ผู้คนไม่อาจจะพบเจอได้เท่านั้นเอง!"เสียงของหลงยู่หมิงทำลายความเงียบภายในถ้ำแห่งนี้ 

"ถ้าอย่างนั้นหยดเลือดหยดนี้ มันก็เป็นสายเลือดศักดิ์สิทธิ์เหมือนกับท่านอย่างนั้นหรือ?' 

เทียนฉินเอ่ยถามออกมาด้วยความตื่นเต้น เพราะถ้าหากมันเป็นอย่างที่เขาคิด ไม่ใช่ว่าเขาจะมีสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองเผ่าพันธุ์อยู่ในตัวอย่างนั้นรึ

"ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่!"

"แต่เจ้าต้องเตรียมใจไว้หน่อย เพราะกรรมวิธีสืบทอดสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าพันธุ์หงส์ม่วงอัสนีนั้น ไม่ได้เหมือนกับการสืบทอดของเผ่าพันธุ์ข้า และตัวข้าเองก็ไม่ได้รู้ถึงวิธีการสืบทอดนั้นได้!" หลงยู่หมิงดักคอเทียนฉินทันทีที่เห็นอาการตื่นเต้นของเขา

"อ้าว! แล้วไหนท่านบอกว่ามันมีประโยชน์กับตัวข้าอย่างไรกันเล่า!!"

"ถ้าหากท่านไม่รู้วิธีการสืบทอดของเผ่าพันธุ์หงส์ม่วงอัสนีนี้แล้ว ข้าจะสามารถซึมซับหยดเลือดนี้เข้าไปได้อย่างไรกัน?" เทียนฉินเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงผิดหวัง

"เจ้าเด็กน้อยเอ๋ย! ทำไมเจ้าถึงได้รีบตีโพยตีพายทั้งๆที่ข้ายังกล่าวออกมาไม่จบกันเล่า!"

"ถึงแม้ว่าข้าจะไม่รู้วิธีการสืบทอดของเผ่าพันธุ์หงส์ม่วงอัสนีก็ตาม แต่ก็ใช่ว่าข้าจะไม่มีวิธีช่วยให้เจ้าได้ซึมซับสายเลือดนี้เสียที่ไหนกัน!"หลงยู่หมิงกล่าวออกมาอย่างขบขัน

"อ่อ! ข้าขอโทษด้วยอาวุโสหลง!"

เทียนฉินได้ยินดังนั้นก็รู้สึกอับอายจากความใจร้อนของเขายิ่งนัก จึงได้แต่เอ่ยคำขอโทษเพื่อแก้เขินออกไป

"ช่างมันเถอะ! ข้าก็ไม่ได้โกรธอะไรเจ้าเสียหน่อย!"

"แต่ว่าเจ้าต้องการที่จะซึมซับหยดเลือดของเผ่าพันธุ์หงส์ม่วงอัสนีตอนนี้เลยหรือไม่?"หลงยู่หมิงกล่าวถามเทียนฉินเพื่อให้เขาเป็นคนตัดสินใจ

"ยังก่อนดีกว่าอาวุโสหลง! ข้ายังอยากรู้เรื่องสิ่งของที่เหลือก่อนมากกว่า!" 

เทียนฉินบอกปัดออกไป อันที่จริงแล้วเขาก็อยากจะซึมซับหยดเลือดของเผ่าพันธุ์หงส์ม่วงอัสนีนี้ใจจะขาด แต่ติดที่ยังสงสัยสิ่งของที่เหลืออยู่ จึงไม่อาจระงับจิตใจให้สงบลงได้เร็วในตอนนี้ และถ้าหากจิตใจฟุ้งซ่านอยู่แบบนี้ การซึมซับหรือแม้กระทั่งการฝึกฝนอาจจะมีการผิดพลาด จนทำให้ลมปราณปั่นป่วนหรือที่เรียกว่าธาตุไฟเข้าแทรกได้ ซึ่งเขาคงไม่ยอมให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับตัวเขาอย่างแน่นอน

"อืม! ถ้าอย่างนั้นก็ตามแต่ใจเจ้าเถิด!"

"แต่ผลึกสีดำก้อนนั้น เจ้าคงสัมผัสได้แล้วว่ามันแฝงไปด้วยแก่นแท้ธาตุมือไม่ใช่หรือ เหตุใดยังต้องการให้ข้าอธิบายให้เจ้าฟังอีก?"หลงยู่หมิงกล่าวถามอย่างใครรู้ ว่าเทียนฉินต้องการอะไรกันแน่

"ก็จริงอยู่ที่ข้าสัมผัสได้ถึงพลังของแก่นแท้ธาตุมืดในผลึกก้อนนี้ เพียงแต่ว่าหากข้าทำความเข้าใจมันไปแล้ว ไม่ใช่ว่าข้าจะต้องกลายเป็นพวกที่ใช้วิชานอกรีตแบบพวกนั้นหรือเปล่า?"

เทียนฉินเอ่ยตอบกลับไปอย่างไม่มีความมั่นใจอันใดเลย เพราะถึงแม้เขาต้องการจะมีพลังมากเพียงใดก็ตาม แต่ถ้าหากพลังนั้นมันมาจากวิชานอกรีตเขาก็คงไม่อาจจะยอมรับมันได้

"โถ่! ที่แท้ก็เป็นเรื่องนี้เองอย่างนั้นรึ?"

"ข้าจะบอกอะไรให้เจ้ารู้นะ! พลังของแก่นแท้ธาตุมืดกับวิชานอกรีตนั้นไม่ใช่พลังอย่างเดียวกัน เพียงแต่เดิมนั้นพวกปีศาจที่ฝึกฝนวิชานอกรีตมักจะแอบซ่อนตัวอยู่ในมุมมืด จนทำให้เกิดความเข้าใจแก่นแท้ธาตุมืดขึ้นมาได้ง่าย"

"ดังนั้นผู้คนจึงปักใจเชื่อไปว่าการที่ผู้ใดมีความเข้าใจในแก่นแท้ธาตุมืดได้ แล้วใช้พลังของมันออกมาต่อสู้ จะต้องเป็นผู้ที่ฝึกฝนวิชานอกรีตอย่างแน่นอน!"

"เพราะเนื่องจากแก่นแท้ธาตุมืดนั้น ไม่ใช่ว่าผู้คนทั่วไปจะทำความเข้าใจมันได้ง่ายๆเสียหน่อย หากไม่บังเอิญพบเจอผลึก ที่แฝงไปด้วยพลังของแก่นแท้ธาตุมืดเช่นเจ้าแล้ว น้อยคนนักที่จะมีความอดทนทำความเข้าใจอยู่ในที่มืดมิด โดยไม่เห็นเดือนเห็นตะวันได้นานนักหรอก!"หลงยู่หมิงกล่าวบอกสิ่งที่เขารู้ให้เทียนฉินอย่างไม่ปิดบัง

"ถ้าอย่างนั้นหมายความว่า ข้าก็สามารถทำความเข้าใจมันได้สินะ!"เทียนฉินเอ่ยออกมาด้วยความดีใจ ที่ได้รู้ว่าสิ่งของที่เขาได้มานั้นสามารถเพิ่มพลังให้เขาอีกชิ้นหนึ่งแล้ว

"อืม! แต่ถ้าเจ้ายังกลัวผู้คนจะเข้าใจผิด คิดว่าเจ้าเป็นพวกฝึกวิชานอกรีตอยู่ละก็ ในเวลาต่อสู้เจ้าก็แค่เพียงผสานพลังของแก่นแท้ธาตุมืด เข้าไปในเพลิงโลกันตร์ของข้าก็จบเรื่องแล้ว!" 

หลงยู่หมิงสอนวิธีการใช้พลังของแก่นแท้ธาตุมืดให้เทียนฉินได้เข้าใจอย่างใจเย็น เพราะถึงอย่างไรเขาก็คิดว่าเทียนฉินนั้นเปรียบเสมือนศิษย์ของเขาอยู่แล้ว อีกทั้งในร่างกายของเทียนฉิน ก็มีสายเลือดของเขาผสมผสานอยู่ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่เศษเสี้ยวเล็กน้อยก็ตาม

"นั่นสินะ! ข้าก็ไม่ทันนึกถึงเรื่องนี้ไป!!"

เทียนฉินเผลออุทานออกมาก่อนจะหัวเราะจนเสียงดังลั่น ทั้งที่เขาใช้เพลิงโลกันตร์ในการต่อสู้มาตลอดเวลา แต่กลับหลงลืมไปเสียได้ว่าเพลิงโลกันตร์นั้นก็มีสีเดียวกันกับพลังของแก่นแท้ธาตุมืด

ตาเฒ่าหม่าที่นั่งแยกสิ่งของเพื่อแบ่งออกเป็นสองส่วน พลันสะดุ้งตกใจจากเสียงหัวเราะของเทียนฉิน จึงอดไม่ได้ที่จะแหงนหน้าขึ้นมามองอย่างสงสัย

"คงไม่ใช่เห็นสิ่งของในแหวนมิติจนบ้าไปแล้วหรอกนะ!"ตาเฒ่าหม่าส่ายหัวพร้อมกับพึมพำออกมาอย่างเป็นกังวล

เมื่อได้รู้แล้วว่าเขาสามารถทำความเข้าใจแก่นแท้ธาตุมืดนี้ได้ เทียนฉินจึงหมดความกังวลเรื่องนี้ไป จากนั้นจึงตรวจสอบตลับแปดเหลี่ยมสีทองนั้นต่อ

แต่เมื่อเขาลองเปิดดูกลับพบว่ามันมีกลไก และอาคมปิดผนึกไว้อยู่อย่างแน่นหนา ทำให้ไม่สามารถเปิดออกมาได้เลย

"แล้วข้าจะเปิดมันออกได้อย่างไรกัน?"เทียนฉินจนปัญญากับตลับแปดเหลี่ยมชิ้นนี้ จนอุทานออกมาเสียงดัง

"ตลับแปดเหลี่ยมนี้มีวิธีการหลอมสร้างที่แปลกประหลาดยิ่งนัก!"

"ข้าว่าเจ้าคงต้องศึกษาค่ายกลให้เชี่ยวชาญก่อนเท่านั้น ถึงจะเจ้าใจกลไกที่อยู่ภายในของมันได้!"หลงยู่หมิงกล่าวบอกกับเทียนฉินตามที่เขาได้เข้าใจ

"งั้นตอนนี้คงต้องเก็บมันไว้ก่อนล่ะนะ!"เทียนฉินเอ่ยออกมาอย่างเสียดาย

ที่ไม่อาจรู้ได้เลยว่า สิ่งของที่อยู่ภายในตลับแปดเหลี่ยมนี้คืออะไรกันแน่

จบตอนที่ 126